အခန်း ၅၀၆
Vol. 48 Ch. 506
အခန်း ၅၀၆ - နတ်ဘုရားသစ်တောနှင့် ရွှမ်ဟွန်း
ကျိယွမ်သည် ချန်ခန်းပေါင်၏ကျောပေါ်သို့ တက်စီးကာ နှစ်ယောက်သား ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြ၏။
တောင်တံခါးလမ်းသည် ကြမ်းတမ်းပြီး အပေါ်သို့ မတ်စောက်စွာ တက်သွားရသည်။ ကျောက်ဆောင်အနားသတ်များတစ်လျှောက်တွင် ကညွတ်ပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေ၏။
သို့သော် ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်ဝန်းကျင်သည် အလွန် ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး အန္တရာယ်များလွန်းသဖြင့် မည်သည့်လယ်သမားမျှ တောရိုင်းဟင်းသီးဟင်းရွက်များ လာရောက်မခူးဆွတ်ကြပေ။
မကြာမီ ကောင်းချီးပေးခံရသော ချန်ခန်းပေါင်သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ကျိယွမ်ကိုပိုးကာ ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်သည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အင်းဆက်ပိုးမွှားများ၏ မြည်သံများကသာ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲနေ၏။
"သခင်လေး... ဒီနေရာမှာ စောစောက တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရတယ်။ အဲဒါ စောစောက ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုလားဟင်"
ချန်ခန်းပေါင်သည် ရှေ့ရှိ လူသူဆိတ်သုန်းနေသော ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်ကို မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ကြည့်ကာ မေးသည်။
ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်တစ်ခုလုံးသည် လူ့ဘီလူးကြီး၏ဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ပိုင်းခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
ရွှံ့နွံတော၊ ရွှံ့နွံများနှင့် ချုံပုတ်များအားလုံး ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေပြီး လေထုထဲတွင် ပုပ်စော်နံသော အနံ့ဆိုးများ လှိုင်နေသည်။
"ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ငွေ့ကာမျက်နှာဖုံးကို တပ်လိုက်၊ ငါတို့ရဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ယူပြီး ငါ့ကို အထဲပိုးသွားစမ်း"
ကျိယွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။
လက်ရှိတွင် သူသည် အလွန် အားနည်းနေသေးသည်။
သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကိုပင် ရင်မဆိုင်နိုင်သေးရာ ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသောနေရာကို ဖြတ်သန်းခြင်းသည် သေကြောင်းကြံစည်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။
"နားလည်ပါပြီ"
ချန်ခန်းပေါင်သည် အဆိပ်ငွေ့ကာမျက်နှာဖုံးကို တပ်လိုက်၏။
ကျိယွမ်သည်လည်း မိမိမျက်နှာဖုံးကို တပ်လိုက်သည်။ သူသည် ချန်ခန်းပေါင်ကို ကြည့်ကာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ငါတို့တွေ တစ်ခုခုကို တိတ်တဆိတ် သွားလုပ်တော့မယ့်ပုံစံမျိုး ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ"
"ဒါမှမဟုတ် တောင်ပေါ်က လျှို့ဝှက်ပါတီတစ်ခုခုဆီ သွားနေတာလား"
သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အချို့သောအဖွဲ့အစည်းများက လျှို့ဝှက်ပါတီများအတွက် ဆိတ်ငြိမ်သောတောင်တန်းများတွင် မကြာခဏ စုရုံးလေ့ရှိသည်ကို သတိရမိသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သောပွဲများအတွက် ၎င်းတို့ မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ကြသလားဆိုသည်ကိုမူ သူ မသေချာပေ။
"လျှို့ဝှက်ပါတီဆိုတာ ဘာလဲ သခင်လေး"
ချန်ခန်းပေါင်က နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးသည်။
"မမေးသင့်တဲ့အရာဆိုရင် မမေးနဲ့။ ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်ထဲကို သွားပြီး ကြည့်ရအောင်"
မရောက်ခင်ကပင် ကျိယွမ်သည် ကိရိယာတန်ဆာပလာများနှင့် မှော်ရတနာပစ္စည်းများ အမျိုးမျိုးကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာများအားလုံးမှာ သူကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။
အသုံးအဆောင်ပစ္စည်း အပြည့်အစုံဖြင့် ချန်ခန်းပေါင်သည် ကျိယွမ်ကို ပိုးကာ ကွန်းလင်ကူးတို့ဆိပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
မကြာမီ နှစ်ယောက်သားသည် ရွှံ့ဗွက်အိုင်ငယ်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ကြ၏။
ရွှံ့ဗွက်အိုင်ငယ်တစ်ခု... အတိအကျပြောရလျှင် အရည်ပျော်ကျန်ခဲ့သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤအရိပ်အယောင်သည် ကျီးကန်းနက်အကြီးအကဲ ချန်ထားခဲ့သော အရာဖြစ်၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုအလင်းဓား၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အရည်ပျော်သွားပြီး ဘာမျှ မကျန်တော့ပေ။
လူတစ်ယောက်သည် ဘာမျှမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမှတ်အသား အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်သည်။
၄င်းကို မြင်တော့ ကျိယွမ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိ၏။
"အလွန် သနားစရာကောင်းတဲ့ သေခြင်းတရားပဲ။ မင်းရဲ့ အမွေကိုတောင် ငါ သေချာ မသိမ်းဆည်းပေးနိုင်တော့ဘူး၊ ဟီးဟီး"
မည်သည့်အမွေမျှ ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိသဖြင့် ကျိယွမ်သည် အလွန် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း ရက်ရောတတ်သူအဖြစ် ဂုဏ်ယူလေ့ရှိ၏။
လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသောအခါ သူသည် ၎င်းတို့၏ပစ္စည်းများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်မထားမိစေရန် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူအဖြစ် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပေးလိုသည်။
သို့သော် အဖြစ်ဆိုးလှ၏။ ရန်သူက အလွန် ရက်စက်လွန်းသဖြင့် ဒင်္ဂါးပြားတစ်ပြားပင် ချန်မထားခဲ့ပေ။
"သခင်လေး... အရမ်း စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့။ ဟိုမှာကြည့်၊ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်"
ချန်ခန်းပေါင်သည် တောင်ပံမြွေ သေဆုံးသွားသော နေရာကို ညွှန်ပြသည်။
တောင်ပံမြွေသည် သိသိသာသာ ပို၍အစွမ်းထက်သဖြင့် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းအချို့ ချန်ထားခဲ့၏။
"ဘာပစ္စည်းလဲ။ မင်းက ငါ့ကို အဲလိုလူမျိုးလို့ ထင်နေတာလား။ ငါက သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သေချာ ထိန်းသိမ်းမယ့်သူ မရှိမှာ စိုးရိမ်လို့ပါ"
ကျိယွမ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အချို့လူများသည် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးနောက် သေဆုံးသူ၏ ကျန်ရစ်သူဇနီးကို မက်မောကြ၏။
ကျိယွမ်ကမူ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပစ္စည်းများကိုသာ စိတ်ဝင်စားသည်။
"ငါ့ကို အဲဒီကို အမြန် ပိုးသွား... ကြည့်ရအောင်။ ဒီလို ပူပြင်းတဲ့ရာသီဥတုမှာ ဒီပစ္စည်းတွေကို အပူလွန်ကဲလို့ မဖြစ်ဘူး"
"အခုချက်ချင်း သွားပါ့မယ်"
ချန်ခန်းပေါင်သည် ကျိယွမ်ကို ပိုးကာ တောင်ပံမြွေ၏ ရုပ်အလောင်းကျန်ရှိရာဆီသို့ ပြေးသွားသည်။
ကျီးကန်းနက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တောင်ပံမြွေသည် ပစ္စည်းများ ပိုချန်ထားခဲ့၏။
တောက်ပသော အရိုးတစ်ခု။
ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်၏ အပိုင်းအစတစ်ခု။
ပျက်စီးနေသော သိုလှောင်ရေးလက်နက်တစ်ခု။
သစ်သားသေတ္တာတစ်ခု။
ထိုအရိုးသည် တောင်ပံမြွေ၏ အကြေးခွံများအောက်ရှိ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံအရိုးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမာဆုံးအပိုင်း ဖြစ်သည်။ ဧရာမအလင်းဓား၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရသောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အရည်ပျော်သွားသော်လည်း လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ဤအရိုးအပိုင်းအစက ကျန်ရစ်ခဲ့၏။
ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်၏ အပိုင်းအစမှာမူ ယခုအခါ အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ကျိယွမ်သည် ၎င်းကို လက်နက်လုပ်ဆောင်ရန်ပစ္စည်းတစ်ခုထက် မပိုဟု သတ်မှတ်ကာ ကောက်ယူလိုက်သည်။
သူသည် သိုလှောင်ရေးလက်နက်ကို အထူး စိတ်အားထက်သန်နေ၏။
"အတွင်းထဲမှာ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"
၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျိယွမ်၏ မျက်နှာသည် စိတ်ပျက်မှုတို့ဖြင့် ပျက်ယွင်းသွားသည်။
"ဗလာကြီးလား။ ဘာမှမရှိဘူးလား"
ကျိယွမ်သည် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သိုလှောင်ရေးလက်နက်ထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူးလား"
ထိုသိုလှောင်ရေးလက်နက်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး ကုန်တင်ကားကြီး အများအပြား ပေါင်းစပ်ထားသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေ၏။ တောင်ပံမြွေသည် အဘယ်ကြောင့် ဗလာဖြစ်နေသော သိုလှောင်အိတ်ကို သယ်ဆောင်ထားသနည်းဆိုသည်ကို ကျိယွမ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်ရသည်။
"ဟူး... လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီသိုလှောင်ရေးလက်နက်တစ်ခုတည်းတင် ကမ္ဘာမြေအဆင့်မှော်ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုလောက် တန်ဖိုးရှိတယ်... ဒင်္ဂါး သောင်းဂဏန်း၊ ဒါမှမဟုတ် သိန်းဂဏန်းအထိ တန်နိုင်တယ်"
"ငရဲပြည်ကလူ... စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ငါ သေချာ ဂရုစိုက်ပါ့မယ်"
ကျိယွမ်သည် သိုလှောင်ရေးလက်နက်ကို ကောက်ယူပြီး သစ်သားသေတ္တာဆီသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်၏။
သေတ္တာကို မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် လုပ်ထားသည်ကို မသိရဘဲ လက်ဖဝါးခန့်သာ ရှိသည်။
ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သေတ္တာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ နဂိုအတိုင်း ရှိနေသဖြင့် ကျိယွမ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးလိုက်၏။
"ဒါဟာ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ ငါတော့ ကံကောင်းပြီ"
[ကျီးကန်းနက်က ကွမ်ကျူးဆီက လုယူသွားသည့် ၊ သင့်ဆီကို လွှဲအပ်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သေတ္တာတစ်လုံး။]
"နေဦး... ဒါက ငါ့ရဲ့ သေတ္တာလား"
ကျိယွမ်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှည့်ပတ်နေ၏။
သူသည် အကြောင်းအရာများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတိရမိသည်။
ရောင်ခြည်အသင်းမှ ဖန်းရှီဆန်းသည် အိမ်ပါသမက်ဖြစ်သော ကျိယွမ်ကို ပစ်မှတ်ထားသည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုမှာ ကျိယွမ်က အခြားလူတစ်ယောက်ထံ ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
မူလကျိယွမ်သည် ထိုပစ္စည်းကို တစ်ဦးတစ်ယောက်ထံ အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့ပုံရ၏... ဤသေတ္တာကို ကျီးကန်းနက်ထံ ပေးခဲ့ခြင်းပင်။
"ငါ့ရဲ့ ပစ္စည်း..."
ကျိယွမ်သည် ၎င်းကို ပြန်လည်ရရှိသဖြင့် မည်သည့်ဝမ်းမြောက်မှုကိုမျှ မခံစားရပေ။ ထို့ပြင် သူသည် လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရသည်။
"တောင်ပံမြွေက ဒီသစ်သားသေတ္တာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် လီပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါဟာ ထူးခြားတဲ့အရာ ဖြစ်ရမယ်"
ကျိယွမ်သည် တောင်ပံမြွေနှင့် ကျီးကန်းနက် နှစ်ဦးစလုံး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို နည်းနည်းတော့ ရိပိမိခဲ့သည်။
သူသည် သစ်သားသေတ္တာကို ကိုင်ထားပြီး ဖွင့်လိုက်ရာ အလွယ်တကူပွင့်သွားသဖြင့် အံ့အားသင့်သွား၏။
သေတ္တာသည် ထိုမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သဖြင့် ဖွင့်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။
သေတ္တာထဲတွင် စာညှပ်တစ်ခုနှင့် တူသော သစ်သားပြားလေးတစ်ခု ရှိနေ၏။
သစ်သားပြား၏ ရှေ့မျက်နှာပြင်တွင် လက်ရာမြောက်သော ထုဆစ်မှုများ ရှိပြီး "ယိုမူ" ဟူသော စာလုံးများကို ခပ်မှိန်မှိန် မြင်တွေ့ရသည်။ နောက်ကျောတွင်မူ "ရွှမ်ဟွန်း" ဟူသော စာလုံးများကို ထုဆစ်ထား၏။
၎င်းသည် လုံးဝ သာမန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ယိုမူ... ရွှမ်ဟွန်း... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ကျိယွမ်က စဉ်းစားသော်လည်း မည်သည့်အဖြေမျှ ပေါ်မလာပေ။
[နတ်ဘုရားသစ်တောမှ ပြုလုပ်ထားသော နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်။ နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက်ကို ဖွင့်ရန် အပိုင်းအစ သုံးခုစလုံးကို စုဆောင်းပါ။]
"အထူးဂိမ်းအိုင်တမ်လား။ ဂိမ်းထဲက ထောင်ချောက်ဂူကို ဖွင့်ဖို့ စုဆောင်းရမဲ့ပစ္စည်းလား"
ကျိယွမ်က ခန့်မှန်းလိုက်၏။
ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရှားပါးပြီး ခက်ခဲစွာ စုဆောင်းရမည့်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ကို ကိုင်ထားပြီး သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ရုတ်တရက် သနားစရာကောင်းပြီး စူးရှသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု တံဆိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"ပြေးတော့"
ထိုစကားတစ်ခွန်းသည် မပျောက်ကွယ်သွားမီ ခဏမျှ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ကျိယွမ်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏။
"ဘယ်သူ ပြောနေတာလဲ"
သူသည် မိမိကြားလိုက်ရသော အသံနှင့် ဆက်သွယ်ရန် သူ၏အစွမ်းကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ပြန်မလာဘဲ ထိုအသံမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
"ဒါ ငါ့ရဲ့ စိတ်ထင်လို့ပဲလား"
"ဟေး... မင်း ဘာပြောနေတာလဲ။ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောပေးလို့ ရမလား။ ဘာဆီကနေ ပြေးရမှာလဲ"
ကျိယွမ်သည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အဖြေမျှ မရှိပေ။
သူ၏အာရုံသည် နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
သူ၏အသိစိတ်ကို တံဆိပ်ထဲသို့ တိုးချဲ့လိုက်သောအခါ စာသားအချို့ သူ၏အမြင်တွင် ပေါ်လာ၏။
"မင်း ဘယ်သူလဲ။ ပြေးတော့။ သွေးဆူးအဖွဲ့က နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ကို ကိုင်ထားတဲ့သူ မှန်သမျှကို လိုက်ရှာနေတယ်"
စကားပြောအဖွဲ့လား။ ချက်တင်ဂရုပေါ့ ။
ပြီးတော့ အင်းစတန် စာပို့စနစ်လား။
ကျိယွမ်သည် မိမိမြင်တွေ့လိုက်ရသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်တွင် စာပို့စနစ်လုပ်ဆောင်ချက် ရှိနေ၏။
"ငါက သားလှီးဓားတစ်ချောင်းတင်ပါ။ စောစောက ငါ့ကို ပြေးဖို့ပြောတာ မင်းလား။ နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ဆိုတာ အတိအကျ ဘာလဲ၊ ပြီးတော့ နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်းသိလား။ မင်းမှာလည်း နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ် ရှိတာလား"
ကျိယွမ်သည် မေးခွန်းလေးခုကို ဆက်တိုက် ပို့လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေ၏။
"မင်းက သွေးဆူးအဖွဲ့က မဟုတ်ဘူးလား"
၎င်းတို့၏အသံမှာ မသေချာသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မဟုတ်ဘူး"
"ဒါဆို အမြန်ပြေးတော့။ သွေးဆူးအဖွဲ့က နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ကို ကိုင်ထားတဲ့သူတွေကို အရေးတကြီး လိုက်ရှာနေတာ။ တောင်ပြာလောကမှာ ငါတို့တံဆိပ်ကိုင်ဆောင်သူ အနည်းငယ်ပဲ သက်ရှိထင်ရှား ကျန်တော့တယ်၊ အားလုံးက ကြောက်လန့်ပြီး ပုန်းနေကြရတယ်။
မင်း တောင်ပြာလောကကနေ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရမယ်။ သွေးဆူးအဖွဲ့ရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုက ဒီနေရာရဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတယ်။ ဒါက အလွန် အန္တရာယ်များလွန်းတယ်"
တစ်ဖက်လူသည် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရ၏။
"ငါ ဘယ်ကို ပြေးရမှာလဲ။ ငါ ဂိမ်းကစားနေတုန်းပဲရှိသေးတယ်။ သွေးဆူးအဖွဲ့က အဖိုးကြီးနှစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးတော့ ဒီတံဆိပ်ကို ငါရခဲ့တာ။ ဒါက ဘာအတွက် သုံးတာလဲ။ ငါ့ကို ပြောပြပါဦး"
ကျိယွမ်က ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော Npc ထံမှ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သိရှိရန် မေးမြန်းသည်။
တစ်ဖက်လူသည် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
"မင်းက သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်တွေကို သတ်ပြီး တံဆိပ်ကို လုယူခဲ့တာလား"
"ဟုတ်တယ်"
"..."
"တောင်ပြာလောကမှာ နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက်လို့ ခေါ်တဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက လက်နက်သခင်အားလုံးအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားနယ်မြေပဲ။
နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက်ထဲမှာ နတ်ဘုရားသစ်တောတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီရဲ့ သစ်ကိုင်းတွေနဲ့ သစ်ရွက်တွေက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရှားပါးဆုံးနဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး လက်နက်လုပ်ဆောင်ပစ္စည်းတွေပဲ။
ဒဏ္ဍာရီလာလက်နက်အများအပြားကို နတ်ဘုရားသစ်တောကို သုံးပြီး သွန်းလုပ်ခဲ့ကြတာ။
သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်တွေထက် သာလွန်တဲ့ လက်နက်တွေ ဖန်တီးဖို့တောင် သုံးနိုင်တယ်"
တစ်ဖက်လူသည် နတ်ဘုရားသစ်တောကို အလွန် အလေးအမြတ်ထားပုံရပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။
"အော်... ဒါဆို ရတနာတိုက်တစ်ခုလိုပေါ့"
ကျိယွမ်က သိပ်ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်၏။
"တကယ်လို့ မင်း အစွမ်းထက်ရင် တောင်ပြာလောကကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားရမယ်။ သွေးဆူးအဖွဲ့က မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ကို မရစေနဲ့။ တကယ်လို့ သူတို့က အပိုင်းအစ သုံးခုစလုံးကို စုမိသွားရင် နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက်ထဲကို ဝင်နိုင်သွားလိမ့်မယ်။
သွေးဆူးအဖွဲ့က လက်နက်လုပ်ဆောင်ရန်ပစ္စည်းတွေ ရရုံတင်မကဘဲ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိနေတာ။ သူတို့က နတ်ဘုရားသစ်တောကို ဝိညာဉ်မှင်စာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ချင်နေကြတာ။
တကယ်လို့ နတ်ဘုရားသစ်တောက ဝိညာဉ်မှင်စာ ဖြစ်သွားရင် နတ်ဘုရားတွေထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။ တောင်ပြာလောကတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"
"အော်..."
ကျိယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေ၏။
တစ်ဖက်လူအတွက်မူ ဤအရာသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်တိုင်အောင် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကျိယွမ်အတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော ပုံပြင်များကို မကြာခဏကြားဖူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိပေ။
"သွေးဆူးအဖွဲ့မှာ နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ် ရှိနေပြီလား"
ကျိယွမ်က မေးသည်။
"ရှိတယ်"
"ဒါဆို သူတို့က ဒီစကားဝိုင်းကို မြင်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"
ကျိယွမ်က နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်၏။
ထိုစဉ် ကျိယွမ်၏ အမြင်တွင် စာတိုအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဟုတ်တယ်... ငါ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေတာ။ ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဘယ်လို လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ အစီအစဉ်ကို ကြံစည်နေတာလဲ"
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်ထံမှ စာတိုတစ်ခု ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"..."
ကျိဝူယွန်းက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။
ကျိယွမ်သည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
သူသည် လူတစ်ယောက်၏ ကွယ်ရာတွင် စကားပြောနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီးမှ ထိုလူသည် အစကတည်းက စကားပြောအဖွဲ့ထဲတွင် ရှိနေသည်ပြီး သူတို့ပြောနေသည်များကို ထိုင်ကြည့်နေ၏။
သို့သော် ကျိယွမ်ကလည်း သာမန်လူမဟုတ်ပါ ။ အသုံးမကျသော အိမ်ပါသမက်တစ်ယောက်ပီပီ အရှက်နည်းလှသည်။
"ငါတို့ အတူတူ ပူးပေါင်းပြီး အဖွဲ့လိုက် နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက်ထဲကို ဝင်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"
သူက ခပ်တည်တည်ဖြင့်အကြံပြုလိုက်၏။
ထိုအကြံပြုချက်ကြောင့် ကျိဝူယွန်းသည် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်ပင်လျှင် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
"မလုပ်နဲ့။ သွေးဆူးအဖွဲ့က အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ သူတို့ရဲ့ အဆင့်တွေထဲမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်သခင်တွေတောင် ရှိနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီး နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက်ထဲ ဝင်သွားရင် သူတို့ ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်တဲ့အချိန်မှာ ငါတို့အားလုံး သေသွားလိမ့်မယ်"
ကျိဝူယွန်းက ကျိယွမ်ကို အလွန် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အလျင်အမြန် တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။
"အစ်ကိုသားလှီးဓား... မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ။ ဒီလို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုးကို... ငါ စိတ်ဝင်စားတယ်"
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ဖြေသည်။
"အများဆန္ဒအတိုင်းပဲ။ ငါတို့ အတူတူ ပူးပေါင်းကြမလား"
ကျိယွမ်က ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ထပ်မံပေးပို့လိုက်၏။
ကျိဝူယွန်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ထပ် စကားမပြောလိုတော့ပုံရသည်။ သူသည် ကျိယွမ်ကိုလည်း သွေးဆူးအဖွဲ့မှ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ့ကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်လာပုံရ၏။
"အစ်ကိုသားလှီးဓား... တကယ်လို့ သူက သဘောမတူရင် ငါတို့ လောလောဆယ် အတူတူ ပူးပေါင်းလို့ရတယ်။ နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက် ပွင့်လာတဲ့အခါ တခြား နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ကိုင်ဆောင်ထားသူတွေလည်း ပေါ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါ ငါတို့အားလုံး အတူတူ ဝင်ခွင့်ရမှာပါ"
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က အဆိုပြုသည်။
"နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပွင့်မယ့်အချိန်က အခုကစရင် နှစ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"နေဦး..မင်းပြောတာ အရမ်းကောင်းတယ် ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သွားချင်ပေမယ့် ပိုက်ဆံကမရှိဘူး။ ခရီးစရိတ်အတွက် ငွေစနည်းနည်းလောက် ချေးပေးနိုင်မလား"
ကျိယွမ်က ရသလောက်နှိုက်ရန် အစပျိုးလိုက်၏။
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်မှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွား၏။ပြီးမှ သတိဝင်လာကာ ပြန်ဖြေသည်။
"မင်း အခု ဘယ်မှာလဲ"
"မင်း ဒါကို သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ"
ကျိယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။
တောင်ပံမြွေအကြီးအကဲ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခြင်းသည် လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ကြာကြာ ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။ သွေးဆူးအဖွဲ့သည် မကြာမီ ထိုသတင်းကို ရရှိပေလိမ့်မည်။
"ကောင်းပြီ... အစ်ကိုသားလှီးဓား၊ ခနစောင့် ။ ငါတို့ရဲ့ သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင် မှတ်တမ်းတွေကို ငါ စစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်။
ငါ သင့်တော်တဲ့လူတွေကို ရှာတွေ့ပြီးတာနဲ့ မင်းကို လျှို့ဝှက်နံပါတ်တစ်ခု ပေးမယ်။ မင်း သူတို့ကို တွေ့တဲ့အခါ အဲဒီနံပါတ်ကို ပြောလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ ငွေစအားလုံးကို မင်းကို ပေးလိမ့်မယ်"
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
သူသည် ထိုအဖွဲ့ဝင်များ၏ ကံကြမ္မာကို ဂရုမစိုက်ပုံရသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်... သို့မဟုတ် သူသည် နတ်ဘုရားသစ်တောတံဆိပ်ကို ၎င်းတို့၏ အသက်ထက် ပိုမိုတန်ဖိုးထားခြင်း ဖြစ်နိုင်၏ည်။
"ကောင်းလိုက်တာ။ ငါ့ရဲ့ ခရီးစရိတ်ကို ဖြေရှင်းပြီးပြီ"
ကျိယွမ်က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်၏။
"နောက်ဆုံးမေးခွန်းတစ်ခု... သွေးဆူးအဖွဲ့မှာ ရေပုံမှန်မချိုးတဲ့ အဖိုးကြီးတွေ အများကြီး ရှိလား"
"အစ်ကိုသားလှီးဓား... ဒါကို ဘာလို့ မေးတာလဲ"
"ငါ့မှာ အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ မျှော်လင့်ခြင်းလမင်း လိုအပ်နေလို့ပါ.."
တစ်ဖက်လူမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားလေသည်။
"အစ်ကိုသားလှီးဓား... မင်းကတော့ နောက်နေပြန်ပြီ"
ထိုစကားဖြင့် စကားဝိုင်း ပြီးဆုံးသွား၏။ စကားပြောအဖွဲ့သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်ပြီး ကျိယွမ်၏ စကားများကို မည်သူမျှ ပြန်လည်မဖြေကြားတော့ပေ။
ကျိယွမ်လည်း စိတ်ပျက်သွားသည်။
"ငါမေးတာကို ပြန်မပြောတဲ့သူက ငကြောက်ခွေးပေါက်စလေးပဲ"
ကောင်းကင်ကမ္ဘာဆန်းကြယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေစဉ် ကျိယွမ်သည် မြင့်မြတ်အလင်းမျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲနှင့် များစွာသော စကားရည်လုပွဲများမှတစ်ဆင့် လူများကို ရန်စတတ်သော အစွမ်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူသည် ယခုအခါ လူများကို ဆဲဆိုလှောင်ပြောင်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်ပြားစေနိုင်သော အစွမ်းကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။
"တိတ် မနေကြနဲ့။ ကျောက်ကပ်ပြဿနာအပြင်းအထန် ခံစားနေရတဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကို ငါသိတယ်။ သူက အပင်တွေကို ရေလောင်းပေးနိုင်တယ်"
ကျိယွမ်သည် သူ၏စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ချန်ခန်းပေါင်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
ထိုစဉ် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံတစ်ခု လေထုထဲသို့ ပျံ့လွင့်လာ၏။
"သခင်..အီးဟီးဟီး.."
ချန်ခန်းပေါင်သည် ကျိယွမ်အလုပ်များနေခိုက် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ တောင်ပံမြွေ ချန်ထားခဲ့သော အရိုးကို ကိုက်နေခဲ့သည်။
ဂျွတ်...
၎င်းသည် အရိုးကျိုးသွားသော အသံမဟုတ်ဘဲ သွားများ ကျိုးကြေသွားသော အသံဖြစ်၏။
ကျိယွမ်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ခန်းပေါင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်နေပြီး ယခုအခါ မည်းမှောင်ကာ ဖူးယောင်နေသည်မှာ ပိုးစာသီးများနှင့် တူနေသည်။
"သခင်... ငါ အဆိပ်မိပြီ"
ချန်ခန်းပေါင်၏ ပါးစပ်မှာ ဖွင့်၍မရတော့ပေ။ သူ၏အသံမှာ လည်ချောင်းထဲမှ ညှစ်ထုတ်နေရသဖြင့် ဖားတစ်ကောင်၏ အော်သံနှင့်ပင် တူနေ၏။ သူ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားမှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"မင်းက မြင်သမျှအရာအားလုံးကို ဘာလို့ လျှောက်စားနေရတာလဲ။ မင်းက တားမြစ်ထားတဲ့ အသီးအနှံတွေကို စားတဲ့အကောင် ဝင်စားတာလား"
ကျိယွမ်က စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီအဆိပ်က မင်းကို မသေစေပါဘူး။ မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကို ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်လောက်ပဲ သွက်ချာပါဒလိုက်စေမှာမို့ ပါးစပ်ဖွင့်လို့ ဒါမှမဟုတ် စကားပြောလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး"
"မလုပ်ပါနဲ့"
ချန်ခန်းပေါင်က သနားစရာကောင်းစွာ အော်ဟစ်သည်။
ထိုအချိန်အတောအတွင်း သူ မည်သို့စားသောက်ရမည်နည်း။
သူ၏ ဗိုက်က ဆာလောင်မှုကြောင့် မြည်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါ့ကို အမြန် ပိုးပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်ရအောင်။ တကယ်လို့ သွေးဆူးအဖွဲ့ ရောက်လာရင် ငါတို့ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"
ကျိယွမ်က သူ၏ညည်းညူမှုများကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။
ယခု အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် သူ၏အစွမ်းမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းမရှိသေးပေ။ ရှန်မိသားစုနေအိမ်သို့ ပြန်သွားပြီး ပုန်းနေခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသော အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။ သူ၏အစွမ်း ပြန်လည်ရရှိလာပါက သူသည် လွတ်လပ်စွာ ပြန်လည်သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
...
နောက်နေ့။
ကျိယွမ်သည် လက်နက်သွန်းလုပ်ရန်ပစ္စည်းပုံကြီးရှေ့တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေ၏။
"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အခု အရမ်းအားနည်းနေတော့ လက်နက်သွန်းလုပ်တာတောင် အရင်လို ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ဘူး။ အဖိုးကြီး... ဒီဘက်ကို လာပြီး ဒီပစ္စည်းတွေကို တူနဲ့ ထုပေးစမ်း"
ကျိယွမ်က ချန်ခန်းပေါင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"အခုချက်ချင်း လာပါ့မယ် သခင်လေး။ ငါ့ရဲ့ အစားအစာကို အရင် စားပါရစေဦး"
ထိုအချိန်တွင် ချန်ခန်းပေါင်သည် ဆန်ပြုတ်အချို့နှင့် အသားမုန့်ကြီးအချို့ ရှိနေသော စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်နေ၏။
ပိုက်နှစ်ချောင်းကို သူ၏နှာခေါင်းပေါက်များထဲသို့ ထည့်ထားပြီး ၎င်းကို သုံးကာ ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းနေသည်။
အေးစက်နေသော ဆန်ပြုတ်နှင့် အသားမုန့်အစာများသည် ပိုက်များမှတစ်ဆင့် သူ၏နှာခေါင်းပေါက်များထဲသို့ စီးဝင်ကာ အစာပြွန်မှတစ်ဆင့် အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွား၏။
မှန်ပါသည်... သူ၏ပါးစပ်မှာ သွက်ချာပါဒလိုက်နေပြီး ဖွင့်၍မရသဖြင့် သူသည် နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် စားသောက်ခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
(၄င်းသည် လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက် ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်တွင် လိုက်မလုပ်ကြပါနှင့်။)
သို့သော် နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် စားသောက်ခြင်းမှာ ထိရောက်မှုအလွန်နည်းပါးလှ၏။ ချန်ခန်းပေါင်သည် အစားကြီးသောအဖိုးကြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏တစ်နေ့တာ အချိန်အများစုမှာ ယခုလို စားသောက်ခြင်းဖြင့်သာ ကုန်လွန်နေ၏။
"မင်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ နောက်ထပ် အပေါက်နှစ်ပေါက် တိုးပြီး ဖောက်ပေးရမလား"
ကျိယွမ်က စိတ်မရှည်သလို ပြောလိုက်သည်။
ထိုစဉ် စကားပြောအဖွဲ့ထဲတွင် စာတိုအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။
"အစ်ကိုသားလှီးဓား... နင်နိုင်ငံမှာ ငါတို့ရဲ့ သွေးဆူးအဖွဲ့အစည်းမှာ အဖွဲ့ဝင် အများကြီးမရှိဘူး... စုစုပေါင်း သုံးရာခုနစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။
ဒီမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်စာရင်းနဲ့ လျှို့ဝှက်နံပါတ်။ သူတို့ကို ရှာပြီး အဲဒီနံပါတ်ကို ပြောလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ ငွေစအားလုံးကို မင်းကို ပေးလိမ့်မယ်"
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က သူ့ကို အကြောင်းကြားသည်။
"ကျေးဇူးပဲ"
ကျိယွမ်က ပြုံးကာ ပြန်လည်ဖြေလိုက်၏။
ထိုအချိန်တွင် စောစောက တိတ်ဆိတ်နေသော ကျိဝူယွန်းသည် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး မေးခွန်းထုတ်သည့် သင်္ကေတများစွာ ပို့လိုက်သည်။
"???"
"သူက မင်းရဲ့ သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်တွေကို သတ်ပြီး ငွေစတွေကို လုယူသွားမှာကို မင်း စိတ်မပူဘူးလား"
ကျိဝူယွန်းက မယုံကြည်နိုင်ဘဲ မေးသည်။
"သေခြင်းတရားဆိုတာ လွတ်မြောက်ခြင်းရဲ့ နောက်ထပ် ပုံစံတစ်ခုပဲ။ သူတို့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေက... ဆယ်စုနှစ် ဒါမှမဟုတ် ရာစုနှစ်တွေ ကြာတဲ့အခါ ဝိညာဉ်မှင်စာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က ဂရုမစိုက်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြား၏။
ကျိဝူယွန်းသည် ၄င်းကို ဖတ်ပြီး ဤလူနှစ်ဦးစလုံးမှာ အရူးများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ အတွေးအခေါ်ကို နားလည်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
"အချက်အလက်တွေအတွက် ကျေးဇူးပဲ။ ငါနဲ့ အနီးဆုံးလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကြည့်ပြီး ငွေစအချို့ သွားချေးလိုက်ဦးမယ်"
-------