အခန်း ၅၀၉

အခန်း (၅၀၉) တရားဟောကြားခြင်းနှင့် လိပ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ပညာ

မိုးသည် ညင်သာစွာ ရွာသွန်းနေပြီး ဝေရွှေမြစ်၏ ရေပြင်ထက်တွင် ရေလှိုင်းတွန့်လေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ အလျားကျန်းတစ်ရာနီးပါး ရှိသော သင်္ဘောကြီးသည် မြစ်ကြောင်းအတိုင်း ချောမွေ့စွာ ခရီးနှင်နေသည်။ ၎င်း၏ မှော်အတတ်သုံးစက်ယန္တရားများသည် ရှေ့သို့ ခရီးနှင်နိုင်ရန်အတွက် ပုရစ်ဆိတ်သံကဲ့သို့ ဖျော့တော့သော အသံကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ဝေရွှေမြစ်၏ ရေနက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်မှင်စာများ ပုန်းကွယ်နေကြသော်လည်း ဤသင်္ဘောကြီး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားဝံ့ကြပေ။

သခင်လေးထူသည် ကုန်းပတ်ထက်တွင် ရပ်ရင်း လှိုင်းထနေသော ရေပြင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချသည်။

"ဘဝဆိုတာ... တကယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်တာပဲ"

သူ့အတွက်မူ မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဘဝအလှည့်အပြောင်းများသည် ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း သူသည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နတ်ဘုရားအလင်းဓားကို ရရှိခဲ့၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သွေးဆူးအဖွဲ့က သူ့ထံမှ ငွေစများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခြိမ်းခြောက်တောင်းယူခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကံတရားက ကုန်ဆုံးသွားသလို ခံစားနေရသည်။

ပထမတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ငွေစများကို ပေးအပ်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

"သခင်လေးထူ... ဒီနှစ် အတတ်ပညာရှင်များညီလာခံမှာ ကျွန်တော်တို့ မျောလွင့်တိမ်တိုက်နတ်သမီးနဲ့ တွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်လား"

ကျန်ဝမ်ယုက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေး၏။

မျောလွင့်တိမ်တိုက်နတ်သမီးသည် ရနံ့တစ်ရာစာရင်းတွင် ထိပ်တန်းမှ ပါဝင်သော ကျော်ကြားသည့် အလှပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်ရုံမက ထူးခြားသော ပါရမီရှိသည့် အတတ်ပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန်ဝမ်ယုသည် ထိုကဲ့သို့သော မိန်းမလှလေးတစ်ဦးအပေါ် စွဲလန်းမိသည်မှာ သဘာဝပင်။

"ဒီတစ်ကြိမ် အတတ်ပညာရှင်များညီလာခံက ကျီနင်စီရင်စုမှာ ရှိတဲ့ အလားအလာရှိတဲ့ အတတ်ပညာရှင်တွေအားလုံးကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်"

"မျောလွင့်တိမ်တိုက်နတ်သမီးက ကျန်းကျိုးသူ ဖြစ်တာကြောင့် သူမလည်း တက်ရောက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်"

သခင်လေးထူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

သခင်လေးထူကိုယ်တိုင်လည်း အစောပိုင်းက ဤညီလာခံတွင် သူ၏ အလင်းဓားကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် ရဲ့ရေကန်သခင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

တကယ်လို့ သူက ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနိုင်ခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အလေးအမြတ်ထားမှုကို ရရှိမည် ဖြစ်၏။

ထိုသို့သော အောင်မြင်မှုသည် သူ၏ မိသားစုအဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ၎င်းက စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့၏။ သူ၏ အလင်းဓားသည် စွမ်းရည်ပြန်လည်ပြည့်တင်းရန်စောင့်ဆိုင်းရမည့်အချိန်အတွင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဆင့်ခေါ်ရန် နေနေသာသာ အလင်းရောင်ပင် မထုတ်လွှတ်နိုင်ပေ။

"ငါ မျောလွင့်တိမ်တိုက်နတ်သမီးနဲ့ တွေ့ခွင့်ရရင် ဘယ်သူက ပိုလှလဲဆိုတာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ချင်တယ်... သူမလား ဒါမှမဟုတ် ရှန်လင်ရွှမ်းလား"

ကျန်ဝမ်ယု၏ စိတ်ကူးများ လွင့်ပျံနေ၏။

"ရှန်လင်ရွှမ်း ဖြစ်လိမ့်မယ်"

သခင်လေးထူက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"သူမရဲ့ မျက်နှာကို မြင်ဖူးသူ ရှားပေမဲ့ သူမက ရနံ့တစ်ရာစာရင်းရဲ့ ထိပ်တန်းမှာ ရှိနေတယ်... သူမရဲ့ အလှကတော့ အတုမရှိ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်"

"ဟွန်း... ဒီလို ထူးခြားတဲ့ မိန်းမလှလေးက အသုံးမကျတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရတာက တကယ်ကို အရှက်ရစရာပဲ"

ကျန်ဝမ်ယုက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မီတာသုံးဆယ်ခန့် အကွာရှိ ကုလားထိုင်ထက်တွင် လဲလျောင်းနေသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ဒီစစ်သင်္ဘောက ထွက်တဲ့ အသံတွေကြောင့် ဘယ်ငါးမှ နီးနီးနားနား မလာဝံ့ဘူး... ဒါကို သူက ငါးမျှားနေသေးတယ်... တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ"

သခင်လေးထူလည်း ထိုလူငယ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။

ထိုလူငယ်သည် ကုလားထိုင်ကြီးထက်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းရင်း အေးချမ်းသာယာသော အမူအရာဖြင့် ငါးမျှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါလည်း ပျင်းနေတာဆိုတော့..သူ့ကို သွားပြီး ပြဿနာရှာရင် ကောင်းမလား... သခင်လေးထူ... မင်းကော ပျော်စရာလေးလုပ်ဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ဦးမလား"

ကျန်ဝမ်ယုက မေး၏။

"မလိုက်ပါဘူး... ငါကတော့ ဒီလို ပေါ့ပျက်ပျက်အပြုအမူမျိုးတွေမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျန်း... မသိတဲ့သူတွေကို သွားပြီး မရန်စတာ အကောင်းဆုံးပဲ... သူ့ရဲ့ဇနီးက ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တပည့်တစ်ယောက်နော်"

"လူဆိုးလုပ်ရတာက ငါ့ရဲ့ ပန်းတိုင်ပဲ... တကယ်လို့ ငါက ပြဿနာမရှာရင် လူရှုပ်လေးဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်"

ကျန်ဝမ်ယုက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောလိုက်၏။

"ဒါတင်မကဘူး... ကျန်းမိသားစုမှာ ငါက အတတ်ပညာရှင်အနေနဲ့လည်း မကျင့်ကြံနိုင်သလို လက်နက်သခင်လည်း ဖြစ်မလာနိုင်ဘူး... တကယ်လို့ ငါက လူရှုပ်လေး မလုပ်ရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

သူ၏ လေသံတွင် ခါးသီးမှုအချို့ ပါဝင်နေသည်။

ကျန်းမိသားစုသည် ကျီနင်စီရင်စု၏ ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်ဝမ်ယုထက် အသက်သုံးဆယ်ခန့်ကြီးသော သူ၏ အစ်ကိုကြီးသည်သာ အာဏာရှိပြီး ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်ဝမ်ယုအတွက် ပျော်ပါးရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

"ပြဿနာအချို့ ရှာလိုက်တာက ငါ့အစ်ကိုကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလိမ့်မယ်... ဒါက ကြိုးစားရတာနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

ကျန်ဝမ်ယုက သရော်ပြုံး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို သူက ရှန်လင်ရွှမ်းရဲ့ ခင်ပွန်းပေါ့"

အနီးနားရှိ ဝတ်စုံဖြူဝတ်ထားသော လူတစ်ယောက်က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။

ထိုဝတ်စုံဖြူဝတ်လူသည် ရှေးဟောင်းမိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်၏။

"ရှန်လင်ရွှမ်းရဲ့ ခင်ပွန်းက ဒီလောက်အထိ... စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။

ထိုလူသည် ရှန်လင်ရွှမ်းကို အထင်ကြီး လေးစားသူ ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် နောက်နှစ်နှစ်အတွင်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်းနှင့် ရှေးဟောင်းမိုးကြိုးဂိုဏ်းတို့၏ တပည့်များ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် သူမက သူ၏ တတိယမြောက်စီနီယာအစ်မနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှန်လင်ရွှမ်းသည် ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ရုံမျှမက သူမ၏ ပါရမီသည်လည်း ထူးခြားလှ၏။ သို့သော် သူမသည် ဤကဲ့သို့ အဆင့်မရှိသောသူနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ရှန်လင်ရွှမ်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... သူမမှာ နက်နဲ​ယင်ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူမနဲ့ တစ်ညတာ အတူတူ ဖြတ်သန်းခွင့်ရရင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ရရှိပြီး ကောင်းကင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်"

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

ကမ္ဘာမြေအဆင့်မှ ကောင်းကင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် အလွန် ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ကာ လေးနက်သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းနှင့် မိုးကောင်းကင်နှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိရန် လိုအပ်သည်။

"မိုးကောင်းကင်နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လုနီးပါးပဲ... နင်နိုင်ငံမှာ ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်သခင် မပေါ်ထွန်းခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ရှိပြီ"

"ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူတွေဟာ မိုးကောင်းကင်အထက်ကို ကျော်လွန်ပြီး တက်လှမ်းနိုင်ခွင့် ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်သခင်များသည် နင်နိုင်ငံရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အမြင့်မားဆုံး ရည်မှန်းချက် ဖြစ်သည်။

ရှန်လင်ရွှမ်း၏ တည်ရှိမှုသည် အကြီးအကဲများစွာအတွက် မျှော်လင့်ချက်မီးတောက်ကို တောက်လောင်စေခဲ့၏။

သို့သော် ရှန်မိသားစု၏ ကြီးမားသော ဩဇာအာဏာနှင့် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းနှင့် ဆက်နွှယ်မှုများကြောင့် မည်သူမျှ ရှန်လင်ရွှမ်းကို ရန်မစဝံ့ကြပေ။

ထို့ပြင် ရှန်လင်ရွှမ်းသည် သူမ၏ နက်နဲ​ယင်ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် စောစီးစွာ လှုပ်ရှားခြင်းမှာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

၄င်းကို ကြားရသောအခါ ကျန်ဝမ်ယုသည် ပိုမို စိတ်တိုသွား၏။

"ဒီလူမိုက်က ကံကောင်းလွန်းတယ်... တကယ်လို့ သူက ဒီလောက်အထိ အသုံးမကျရင် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးက သူ့ဆီ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာမှာလဲ"

သခင်လေးထူက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကံမကောင်းဖြစ်နေတဲ့သူကို ဘာလို့ ပိုပြီး ခက်ခဲအောင် လုပ်နေမှာလဲ"

"ဟွန်း... သူ့ကို ပြဿနာမရှာရင် ငါက ဘယ်သူ့ကို သွားရှာရမှာလဲ... ငါ့အစ်ကိုကိုလား"

ကျန်ဝမ်ယုက မကျေမနပ် ပြန်ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက လူဆိုးတစ်ယောက်၏ အမူအရာအတိုင်း ကျိယွမ်ထံသို့ မောက်မာစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူက သခင်လေးထူထံသို့ လှည့်ကာ ဆို၏။

"ငါတို့လည်း အနီးကပ် သွားကြည့်ရအောင်... ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ ပျင်းစရာကောင်းနေတာနဲ့ အတော်ပဲ"

"ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး"

သခင်လေးထူက ခေါင်းခါရင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် ထိုသို့သော မြင်ကွင်းကို သဘောကျလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း မကြာသေးမီက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သရဲဈေးမှ ထူးဆန်းသော ကုန်သည်ကို ရှာဖွေရန်သာ အာရုံရောက်နေ၏။

သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိသော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့သဖြင့် သူက စိတ်ပျက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိုကုန်သည်သည် သူ၏ ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲထားနိုင်သဖြင့် မီတာသုံးမီတာအတွင်းသို့ မချဉ်းကပ်ဘဲ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ဝမ်ယုသည် ကုန်းပတ်ထက်တွင် မောက်မာစွာ လျှောက်လှမ်းရင်း ကျိယွမ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။

"ငါးတွေက ခေါင်းနဲ့ အမြီးကိုပဲ သုံးပြီး ကူးခတ်ကြတယ်"

"ဒါက ထိုက်ချိသိုင်းပညာရဲ့ အနှစ်သာရ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါးတွေမှာ လေအိတ်တွေ ရှိတယ်... ဝိုင်းစက်ပြီး ချောမွေ့နေတာပဲ... ဒါက အမြုတေ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါကြောင့် ငါးတို့... မင်းတို့ဟာ မွေးကတည်းက ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမျိုးစေ့တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာပဲ"

ကျိယွမ်၏ လေသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး နက်နဲလှသဖြင့် ကျန်ဝမ်ယုသည် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကာ အံ့အားသင့်သွား၏။

ဒါက ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲဟု သူက တွေးတောကာ ပြန်လည် ချေပရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူက အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သင်္ဘောလက်ရန်းမှတစ်ဆင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသောအခါ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွား၏။

သင်္ဘောအောက်တွင် ရာနှင့်ချီ၊ မဟုတ်ပါ... ထောင်နှင့်ချီသော ငါးများသည် စနစ်တကျ စီတန်းလျက် ကူးခတ်နေကြပြီး ဆရာတစ်ဦး၏ ဆုံးမသြဝါဒကို နာခံနေသော ကျောင်းသားများကဲ့သို့ သင်္ဘောနောက်သို့ လိုက်ပါနေကြသည်။

ကျန်ဝမ်ယုသည် သူလာခဲ့သော အကြောင်းအရင်းကိုပင် ခဏတာမျှ မေ့လျော့သွား၏။

အထက်တွင်မူ ကျိယွမ်၏ လေသံသည် နတ်ဘုရားတေးသွားကဲ့သို့ မြည်ဟည်းနေသည်။

"ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း လမ်းစဉ်တွေက ရေတွက်လို့မရနိုင်ဘူး... ဒီနယ်မြေရဲ့ လမ်းစဉ်တွေက ထူးဆန်းနေပုံရပေမဲ့ လမ်းစဉ်အားလုံးဟာ ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းကိုပဲ ဦးတည်နေတာ"

"ငါကတော့ နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ပညာလို့ ခေါ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို တီထွင်ခဲ့တယ်..."

ကျိယွမ်၏ တည်ငြိမ်သော လေသံသည် ကောင်းကင်ဂီတကဲ့သို့ စီးဆင်းနေ၏။

ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ကျိယွမ်သည် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းများဖြင့်သာ အချိန်ကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

မူလသဘောတရားနံရံ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်ဖူးပြီး တာအိုပေါင်းစုံ၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူကာ စကြာဝဠာသဘောတရားများကို လေ့လာခဲ့ဖူးသဖြင့် ကျိယွမ်၏ အသိဉာဏ်သည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုတွင် သူသည် ဤကမ္ဘာကြီးအတွင်း သာလွန်ထူးကဲသော လမ်းစဉ်အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိမရှိ စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

အမှန်စင်စစ် ဤလမ်းစဉ်သည် မပြည့်စုံသေးဘဲ စိန်ခေါ်မှုများနှင့် မရေရာမှုများစွာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ကျိယွမ်က ပြောကြားနေစဉ်မှာပင် ကျန်ဝမ်ယုသည် စွဲလန်းသွားကာ ကျိယွမ်၏ စကားလုံးများထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ် မြုပ်ဝင်သွား၏။

သင်္ဘောအောက်မှ ငါးများသည် ကျိယွမ်၏ ဟောပြောမှုကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရကာ ပိုမို များပြားလာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ အတတ်ပညာရှင်အများစုမှာ မိမိတို့၏ သင်္ဘောခန်းများအတွင်း၌သာ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းကို အာရုံစိုက်နေကြ၏။

တကယ်လို့ သူတို့ သတိထားမိခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းကို သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်မသိဘဲ ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုက ကျန်ဝမ်ယု၏ စိတ်အာရုံကို နှိုးဆွလိုက်၏။

"ဒါနဲ့... မင်းက ငါ့ကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်မလို့လား"

ကျိယွမ်က ကုလားထိုင်ထက်တွင် ပျင်းရိစွာ ဆန့်တန်းရင်း မေးလိုက်သည်။

အိမ်ပါသမက်တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ တကယ်ကို ပင်ပန်းတာပဲဟု သူက တွေးမိသည်။ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေရင်တောင် ပြဿနာတွေက ရောက်လာတတ်၏။

ကျန်ဝမ်ယုသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားသည်။

"ဆရာကြီး... မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် အဲဒီလို မရည်ရွယ်ပါဘူး"

ကျိယွမ်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ သဘောထားသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက သူသည် ကျိယွမ်ကို အသုံးမကျသော လူမိုက်တစ်ဦးအဖြစ်သာ မြင်ခဲ့၏။

သို့သော် ကျိယွမ်၏ တရားများကို ကြားရပြီးနောက် သူ၏ ရှေ့တွင် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ပွင့်လင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ပညာတွေကို ခိုးယူဖို့ လာတာလား"

ကျိယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးပြန်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိယွမ်သည် မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးမိသည်။ သမက်တစ်ယောက်ဟူသော အရှက်ရစရာ အရှိန်အဝါ ရှိနေသော်လည်း အခြားသူများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဆရာကြီး... အခုနက ဟောပြောခဲ့တာတွေက... ဘာလမ်းစဉ်လဲ ခင်ဗျာ"

ကျန်ဝမ်ယုက ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်ဝမ်ယုသည် လူရှုပ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လူမိုက်တော့ မဟုတ်ပေ။

"အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်"

ကျိယွမ်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြန်ပြောလိုက်၏။

ကျိယွမ်၏ အမြင့်ဆုံး အတွေးအခေါ်သည် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်တည်ခြင်းအပေါ်တွင် အခြေခံသည်။

သူ့အတွက်မူ သိုင်းပညာ ဖြစ်စေ၊ အင်မော်တယ်လမ်းစဉ် ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် လက်နက်သခင်၏ လမ်းစဉ် ဖြစ်စေ ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးသည် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းကိုသာ ရှာဖွေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနယ်မြေတွင် ကမ္ဘာမြေအဆင့် လက်နက်သခင်များပင်လျှင် သက်တမ်း နှစ်ရာခန့်သာ ကန့်သတ်ထား၏။

ထို့ကြောင့် ကျိယွမ်သည် သက်တမ်းတိုးမြှင့်ရန်အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ပညာကို တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းကို ပေးနိုင်တာလား"

ကျန်ဝမ်ယုက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးသည်။

"စစ်မှန်တဲ့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လုနီးပါးပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီအတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်ရင် မင်းကို နှစ်ပေါင်းရာချီ၊ ထောင်ချီတဲ့ သက်တမ်းကို ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ကျိယွမ်က ပင်လယ်ပြင်အား ကြည့်နေရင်းမှ အထာကျကျ ပြန်ပြော၏။

"နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ဟုတ်လား"

ကျန်ဝမ်ယု၏ အသက်ရှုသံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

တကယ်လို့ သူက သူ၏ အစ်ကိုကြီးထက် နှစ်ပေါင်းရာချီ ပိုပြီး အသက်ရှည်နိုင်လျှင် ၎င်းက အမြင့်ဆုံး အောင်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"ဆရာကြီး... ကျွန်တော့်ကို သင်ကြားပေးပါ"

ကျန်ဝမ်ယုက အော်ဟစ်ရင်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိသော သခင်လေးထူနှင့် ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူတို့မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြသည်။

"ကျန်းက ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ... သူက ပြဿနာသွားရှာမလို့ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ အခု တပည့်တစ်ယောက်လို ပြုမူနေရတာလဲ"

သူတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

"ငါတို့လည်း အနီးကပ် သွားကြည့်ရအောင်"

"အေး"

သူတို့နှစ်ဦးသည် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ဝမ်ယုသည် သူစုဆောင်းထားသော ငွေစ ရှစ်သောင်းကို ထုတ်ယူကာ ကျိယွမ်ထံသို့ ဆက်သလိုက်၏။

"ဆရာကြီး... ဒါကို ကျွန်တော့်ရဲ့ သင်တန်းကြေးအဖြစ် လက်ခံပေးပါ"

ကျိယွမ်က အသာအယာ ချောင်းဆိုးလိုက်၏။

"အဟမ်း..အဟမ်း."

ချန်ခန်းပေါင်က ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးကာ ငွေစများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ငွေစတွေအတွက် ငါ မင်းကို လိပ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ပညာကို ပေးမယ်"

"ဒါကို ကျွမ်းကျင်ရင် လိပ်ပေါင်းတစ်သောင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင် သက်တမ်းကို ရရှိလိမ့်မယ်"

"ဗျာ..နှစ်ပေါင်းသုံးထောင် ဟုတ်လား"

ကျန်ဝမ်ယုက အံ့ဩသွား၏။

နတ်ဘုရားများ၏ ဒဏ္ဍာရီများတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော သက်တမ်းမျိုးကို အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားသည်။

ဒါက လိပ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းပင်။

လိပ်ပေါင်းတစ်သောင်း၏ စွမ်းအားက အရေးမကြီးသော်လည်း သက်တမ်းတိုးလာခြင်းက အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။

"သေသေချာချာ နားထောင်စမ်း... ငါ ဒီအတတ်ပညာကို တစ်ကြိမ်သာ ရွတ်ဆိုပြမယ်... တကယ်လို့ မင်း မေ့သွားရင် ချန်ခန်းပေါင်ကို ပြန်မေးရလိမ့်မယ်... အဲဒီအတွက် အခကြေးငွေကတော့..."

"ပေါက်စီ ငါးရာ"

ချန်ခန်းပေါင်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။

ကျိယွမ်မှာ အဘိုးကြီးအား နားရင်းများချည်း လှမ့်တီးပစ်ချင်သွားလေသည်။

ဘာကို ပေါက်စီ ငါးရာလည်း ၊ ဒင်္ဂါး ငါးသောင်းဟ ။

သို့သော် သူ၏ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကျိယွမ်က ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရတော့သည်။

၄င်းကို ကြားရသောအခါ ကျန်ဝမ်ယုသည် ကျိယွမ်ကို ထူးဆန်းသော ဆရာသခင်တစ်ဦးအဖြစ် ပိုမို ယုံကြည်သွားသည်။

ဒဏ္ဍာရီများတွင် ထူးဆန်းသောဆရာသခင်များသည် အမြဲတမ်း ထူးဆန်းပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော အပြုအမူများ ရှိတတ်ကြ၏။

ကျိယွမ်သည် ငွေစများထက် ပေါက်စီများကို ပိုမို သဘောကျခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟူ၍ သူ ထက်မြက်စံာ စဉ်းစားမိသည်။

"ဟုတ်တယ်"

ကျိယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"အခု သေသေချာချာ နားထောင်စမ်း... နတ်ဘုရားလိပ်ဟာ အသက်ရှည်ပေမဲ့ သူလည်း တစ်နေ့မှာ သေဆုံးရလိမ့်မယ်..."

ကျိယွမ်သည် စိတ်ကူးပေါက်ရာအတတ်ပညာတစ်ခုကို ချက်ချင်းဖန်တီးလိုက်ပြီး စတင် ရွတ်ဆိုပြလေသည်။

သူ၏ အမူအရာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိနေသော်လည်း ကျိယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း စကြာဝဠာသဘောတရားများကို နားလည်ထားသူများနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူ့အတွက်မူ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို သတ်မှတ်ရန် လိုအပ်သည်။

ယခုတွင် ကျိယွမ်၏ စွမ်းအားသည်အမြုတေလမ်းစဉ်၊ လမ်းစဥ်ပေါင်းစုံနှင့် အင်မော်တယ်လမ်းစဥ် စသည်တို့ကို လွှမ်းမိုးထား၏။

စစ်မှန်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာရန်နှင့် ယင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ကျိယွမ်က ယုံကြည်သည်။

ဤဂိမ်းကဲ့သို့သောကမ္ဘာကြီးတွင် သာလွန်ထူးကဲသောနည်းလမ်းများကို ချန်ထားရခြင်းမှာ သူ၏ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

ကျန်ဝမ်ယုသည် သေသေချာချာ နားထောင်ကာ စကားလုံးတိုင်းကို မှတ်သားနေလေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် နောင်တွင် ပေါက်စီငါးရာ သုံးစွဲကာ ချန်ခန်းပေါင်ထံမှ ပြန်လည် နာခံရန်လည်း ဆုံးဖြတ်ထား၏။ ၎င်းက သူ၏ နားလည်မှုကို ပိုမို သေချာစေရန် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိပ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ပညာက ကောင်းမှုနဲ့ ကံတရားရဲ့ကောင်းချီးတွေကို စုဆောင်းခြင်းအပေါ် အဓိကထားတယ်... ဖြစ်နိုင်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ကောင်းမှုကုသိုလ်များကို ပြုလုပ်ပါ... ဒါကို သေသေချာချာ မှတ်ထားစမ်း"

ကျိယွမ်က အသံမာမာဖြင့် ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် သခင်လေးထူနှင့် ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူတို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူက ပြုံးလိုက်၏။

"ကျန်း... မင်းက သမက်ကို ပြဿနာသွားရှာမလို့ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ အခု ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုနေတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေရတာလဲ"

သူ၏ လေသံက သရော်နေသော်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

သခင်လေးထူလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ကျိယွမ်၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာ၏။

သူ၏ လက်နက်သည် ပြန်လည်၍ နီရဲလာပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အရှိန်အဝါသည် ယခင်ကထက် ဆယ်ဆ၊ မဟုတ်ပါ... အဆတစ်ရာခန့် ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။

မဟုတ်မှလွဲရော.......

ဤအတွေးက သူ့ကို မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

ကျိယွမ်သည် သရဲဈေးတွင် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ထူးဆန်းသည့် ဆရာသခင် ဖြစ်နေသလော။

သခင်လေးထူ၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်လှုပ်နေသည်။

အချိန်ကာလကလည်း ကွက်တိဖြစ်နေ၏။ ကျိယွမ် နင်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန် ၊သရဲဈေးတွင်တွေ့ရှိချိန် ၊ တိမ်နီရွာမှ ဝိညာဉ်မှင်စာများပြဿနာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အချိန် ..အားလုံးမှာ ဆက်စပ်နေသည်။

အရာအားလုံးက သဘာဝကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက သာမန်သမက်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ အသွင်ယူထားတဲ့ လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲ။

ကျိယွမ်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ အကြည့်သည် ရိုသေမှုနှင့် သတိထားမှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

"မင်းက ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... ငါက ဒီလူကြီးလူကောင်းကို ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် မြင်လို့ပါ... ငါက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်မှာလဲ"

ကျန်ဝမ်ယုက အော်ပြောလိုက်ရင်း ကျိယွမ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် ခိုးကြည့်လိုက်၏။

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူ၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုက ပိုမို နက်နဲလာသည်။

ကျန်ဝမ်ယု၏ သဘောထားက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ။

သခင်လေးထူကမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်က နောက်ဆုံး၌ စကားပြောလိုက်၏။

"ငါက အိမ်ပါသမက်လေးတစ်ယောက်ပဲလေ... ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တာက သဘာဝကျပါတယ်... လာပါ... ကြိုက်သလို အနိုင်ကျင့်ကြစမ်းပါ"

"နည်းနည်းတော့ ညှာပေးကြဦး... ငါက နာကျင်မှာကို ကြောက်လို့ပါ"

ကျန်ဝမ်ယု

"..."

သခင်လေးထူ

"...??"

ဝတ်စုံဖြူဝတ်လူ

"???"

ထိုလူသုံးဦးသည် မေးခွန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဆွံ့အစွာ ရပ်နေကြ၏။

သိူ့သော်လည်း သူတို့၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းများကတော့ တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီ ဖြစ်သည်။

သူက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ ။

-------