အခန်း ၁၈၅

အခန်း (၁၈၅) နတ်ဘုရား ဓားကို အောင်နိုင်ခြင်း၊ ရှေးဟောင်းခေတ် မှ အမျိုးသမီး ဓားအင်မော်တယ် ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ အကြွင်းအကျန်

နင်းဖန်၏ ရှေ့တွင် မတ်စောက်သော ဓားတောင်ကြီးလေးလုံးသည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ခြံရံကာ ခံတပ်သဖွယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

ထိုတောင်ကြီးများကို မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလက်ပေါင်းများစွာဖြင့် စုပုံတည်ဆောက်ထားပြီး ဧရာမ သတ္တုသင်္ချိုင်းကုန်းကြီး လေးခုနှင့်ပင် တူလှပေသည်။

တောင်ထိပ်များပေါ်တွင်မူ ကြီးမားလှသော ဓားကြီးလေးလက်ကို ခန့်ညားစွာ ထိုးစိုက်ထားလေသည်။

ပေတစ်ရာခန့် ကွာဝေးနေသေးသော်ငြား၊ ထိုဓားတောင်ကြီးများဆီမှ စိမ့်ဝင်လာသော အေးစက်သည့် အငွေ့အသက်နှင့် များကို နင်းဖန် ခံစားနေရပေသည်။

သူ၏ ကျောဘက်ရှိ ကောင်းကင်အလယ်အလတ်အဆင့် ဓားခြောက်လက်မှာမူ အကြောက်တရားကြောင့် တသိမ့်သိမ့် တုန်ယင်နေကြ၏။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုဓားခြောက်လက်သည် ဗဟိုအတွင်း၌ ဘိုးဘေးဓားကြီး လေးလက်၏ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျမှုကို အချိန်အတော်ကြာ ခံခဲ့ရကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေတော့သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

နင်းဖန် ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။ ဤဓားသင်္ချိုင်းကြီးသည် လူသားတို့၏ ကျန်းဟူလောကနှင့် အတော်လေး ဆင်တူနေပေသည်။

ဓားများပင်လျှင် အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျသည့် တောတွင်းဥပဒေသကို လိုက်နာကျင့်သုံးနေကြရသည်။ ဤသည်မှာ ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာ၏ သဘာဝနှင့် ကွက်တိကျလှပေသည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ထိုနတ်ဘုရားဓားလေးလက်၏ စွမ်းပကားကို သူ ပို၍ပင် မြင်တွေ့ချင်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စိတ်ဆန္ဒအရ သူ၏ကျောဘက်ရှိ ဓားခြောက်လက်ကို ထိုနေရာ တွင်ပင် ရပ်တန့်စောင့်ဆိုင်းနေစေခဲ့ပြီး၊ ဓားတောင်လေးလုံးဆီသို့ သူတစ်ယောက်တည်း ချဉ်းကပ်သွားလေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တောင်လေးလုံးဆီမှ ဓားဆန္ဒ များသည် တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ လေဟာနယ်ထဲတွင် နှင်းခဲများပင် စုဖွဲ့သွားလေသည်။

သို့သော် နင်းဖန်မှာ အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် 'ကောင်းကင်ဖြတ် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း နည်းစနစ်' ကို ကျင့်ကြံရာမှ နားလည်သဘောပေါက်ထားသော သူ၏ ဓားဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ထိုဖိအားများအားလုံးကို ကာကွယ်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် အနီးဆုံးရှိ ပထမဆုံး ဓားတောင်ဆီသို့ လှမ်းတက်သွားခဲ့သည်။ ထိုဓားတောင်မှာ သုံးလေးမီတာခန့် မြင့်မားပြီး ရေပြာရောင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကန့်လန့်ဖြတ် ထိုးစိုက်ထား၏။

ဓားသွားမှာ ရေခဲပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ သွယ်လျတောက်ပနေကာ၊ ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ ဓားလက်ကိုင်းတွင် အပြာဖျော့ရောင် ဓားပုတီးစေ့တစ်လုံးကို မြှုပ်နှံထားလေသည်။

၎င်း၏ဘေးတွင်တော့ ထိုဓား၏ ဇာစ်မြစ်သမိုင်းကြောင်းကို အသေးစိတ် ရေးသားဖော်ပြထားသော ကျောက်စာတိုင်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ဓားအမည်- ဆွေ့ဟန်

ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော ထိုဓား၏ မူလပိုင်ရှင်မှာ သူတော်စင်ဘုရင်နယ်ပယ်မှ အမျိုးသမီး ဓားမသေမျိုးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းတိုက်အစွန်ရှိ ရေခဲပြင်ကြီးများတွင် တာအိုတရားကို ရှာဖွေကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူမ၏ မှော်လက်နက်ဖန်တီးခြင်းပညာသည် ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရေခဲမြစ်အောက်ခြေရှိ နက်နဲရေခဲအနှစ်သာရကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ဤဓားကို သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားသွန်းလုပ်ပြီးစီးသည့်နေ့တွင် မိုင်သန်းပေါင်းများစွာသော နယ်မြေတစ်ခွင်လုံး ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်တာအိုမှပင် နှင်းခဲများကျဆင်းလာသည့် အံ့ဖွယ်ဖြစ်စဉ်ကို ပြသခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး ဓားမသေမျိုးသည် ဤဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လောကတစ်ခွင်၌ နှစ်ပေါင်းသုံးသောင်းတိုင်တိုင် လှည့်လည်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု၌ သူမ ကျဆုံးသွားချိန်တွင်မူ ထိုဓားသည် လေဟာနယ်ကို ခွဲဖြတ်ကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး သဲလွန်စများ လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ရှေးဦးခေတ်နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာမှသာ တာအိုအရှင်သခင် ထိုက်ရီက လောကအနှံ့ ခရီးလှည့်လည်ရင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းမှ ဤဓားကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကာ၊ ဂိုဏ်းသို့ ယူဆောင်လာပြီး ဓားသင်္ချိုင်းတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ရောက်ရှိနေသည်မှာပင် နှစ်ပေါင်း သန်းကိုးဆယ်တိုင်ခဲ့လေပြီ။

ထိုမျှကြာရှည်လှသော အချိန်ကာလတစ်လျှောက် ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များနှင့် ဓားသခင်အများအပြား ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး ဤဓားကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယခုမူ ထိုနေရာသို့ နင်းဖန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်စာတိုင်ပါ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် နင်းဖန်က ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်သည်။ တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားကောင်းတစ်လက်ပင်။

မိမိ၏သခင်ကို လောကကြီးထဲတွင် နှစ်သုံးသောင်းတိုင်တိုင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်အောင် စွမ်းဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် ဤဓား၏ ထူးကဲလှသော အစွမ်းအစကို သက်သေပြရန် လုံလောက်နေပေပြီ။ဟ

ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် နင်းဖန်သည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဓားက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။ နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားသွားပေါ်မှ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နင်းဖန်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်လာလေတော့သည်။

"အချိန်စက်ဝန်းတွေ လည်ပတ်နေတယ် မင်းရဲ့ သက်တမ်းက ဘယ်လောက်တောင် ရှည်လို့လဲ ငါ့ကို ကိုင်ရဲတယ်ပေါ့"

ထိုနတ်ဘုရားစိတ်အာရုံသည် ရေခဲပမာ အေးစက်ကြည်လင်နေသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏သခင်ဟောင်းဖြစ်သူ အမျိုးသမီးဓားမသေမျိုး၏ အသံကို အတုယူထားခြင်း ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။

သူမ၏ အမေးစကားများမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အပြည့်ရှိနေပြီး မည်သူမျှ အာခံမေးခွန်းထုတ်၍မရနိုင်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေလေသည်။

သို့သော် နင်းဖန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ မည်သို့မျှ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမပြုဘဲ သူ၏လက်ကို ရှေ့သို့သာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ကျဆင်းလာသော ဖိအားများနှင့် ဓားစွမ်းအင်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလျက် ဓားလက်ကိုင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ဓားသည် ရုတ်တရက် အလွန် နာခံယဉ်ပါးသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားပြီးနောက် ဓားကို အပေါ်သို့ လက်မဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားတောင်ကြီးတစ်ခုလုံး တသိမ့်သိမ့် တုန်ယင်သွားကာ၊ စုပုံနေသော ဓားအလက်ပေါင်းများစွာဆီမှလည်း တဝီဝီ မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ကြည်လင်တောက်ပနေသော ဤနတ်ဘုရားဓားကြီးသည် ဓားအိမ်ထဲမှ လက်မဝက်ခန့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုလက်မဝက်ခန့် ထွက်ပေါ်လာသော ဓားသွားဆီမှ ပင်လယ်ရေပြင်ကြီးကဲ့သို့သော နှင်းခဲများ အေးစက်စွာ ဖြာထွက်လာပြီး ဓားသင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

သို့သော်လည်း စောစောကမှ ကြမ်းတမ်းမာထန်သော စကားများကို ဆိုထားခဲ့သောကြောင့် ချက်ချင်းကြီး အညံ့မခံချင်သေးသည့်အလား ဓားသွားတစ်ခုလုံး အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေကာ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ် ဖြစ်နေရှာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နင်းဖန်မှာ အေးစက်စက် နှာခေါင်းတစ်ချက် မရှုံ့ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဓားတာအိုစွမ်းအင်များဖြင့် ဓားလက်ကိုင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ချလိုက်လေတော့သည်။

" နှစ်သန်းကိုးဆယ်တောင် မင်းကို ဆွဲထုတ်နိုင်မယ့်သူကို စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

စကားသံ အဆုံးတွင်တော့ သူ၏ အသိစိတ်သည် လေဟာနယ် ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရုတ်ခြည်း လွင့်မျောဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

ထိုနေရာတစ်ခုလုံးသည် ဖြူလွှလွှအရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဟူ၍ပင် ကွဲကွဲပြားပြား ခွဲခြားမရနိုင်လောက်အောင် တဆက်တစပ်တည်း ဖြစ်နေပေသည်။

ဤအဖြူရောင် ကမ္ဘာကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင်တော့ အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ၏ ရှည်လျားနက်မှောင်လှသော ဆံကေသာများက ရေတံခွန်တစ်ခုပမာ အောက်သို့ ဖြာကျနေပြီး၊ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာလည်း ကောင်းကင်ကိုးထပ်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှယ် ထူးခြားခန့်ညားလွန်းလှပေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဝေဝါးစွာဖြင့် မသဲမကွဲသာ မြင်ရသော်ငြား၊ သူမသည် လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော အလှပိုင်ရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် အထင်းသား သိသာနိုင်ပေသည်။

"ဒါက အဲဒီ အမျိုးသမီး ဓားမသေမျိုး လား"

နင်းဖန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ် သည် ဓားအတွင်းရှိ ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်၏။

သို့သော် သူ လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ဘဲ အမျိုးသမီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ဓားရဲ့ အစွန်းက တစ်ချိန်က ပြည်နယ်ကိုးခု အပေါ်က လကို ထင်ဟပ်ခဲ့ပေမယ့် သူငယ်ချင်းဟောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကိုတော့ မထင်ဟပ်နိုင်ပါဘူး"

အမျိုးသမီး က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များသည် ရှေ့ရှိ အဖြူရောင် ပြန့်ကျယ်သော နေရာတွင် စူးစိုက်နေကာ ဘာကိုတွေးနေမှန်း မသိချေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမသည် နင်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် ချီးကျူးမှုများ ပါဝင်နေသည်။

"နောင်လာနောက်သား တစ်ယောက်ဆီမှာ ဒီလို ပါရမီ မျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်းက ယောကျ်ား တစ်ယောက်ဖြစ်နေလို့ ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို ဆက်ခံလို့ မရဘူး"

"ကောင်းပြီလေ ဒီဓားကို မင်းဆီ ငါ လက်ဆောင်ပေးမယ်"

"ငါ့ရဲ့ ဒီ အကြွင်းအကျန် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ အပိုင်းအစလေးက ဒီဓားထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့တာ အဲဒါ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ"

"မင်း သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံလိမ့်မယ်လို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဆွေ့ဟန် မင်း သခင်သစ် နောက်ကို လိုက်တဲ့အခါ တိုက်ပွဲကနေ ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးခွင့် မရှိတော့ဘူး"

"မင်းရဲ့ သခင် တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားရင်တောင် ရန်သူကို သတ်ဖို့ မင်းရဲ့ ကျန်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို အသုံးပြုရမယ်"

"အဲဒီအခါမှသာ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ နာမည်ကို မင်း အရှက်ခွဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် အမျိုးသမီး ၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားခဲ့၏။

နင်းဖန်၏ အသိစိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အမြင်အာရုံ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏လက်ထဲတွင် နှင်းခဲများ စုဖွဲ့နေသော ဓားရှည်ကြီးဖြစ်ပြီး၊ ထိုဓားဆီမှ အလွန်ပြင်းထန်လှသော စိတ်ခံစားမှု လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဓားသွားတစ်ခုလုံး အဆက်မပြတ် တသိမ့်သိမ့် တုန်ယင်နေကာ ဝမ်းနည်း ညည်းတွားသံများလည်း ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။

ဤလောကကြီးထဲမှ ၎င်းသခင်၏ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ အပိုင်းအစလေး လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည့်အတွက် လွန်စွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည့်အလားပင်။

အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်တော့ ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ မည်သို့သော ခုခံမှုမျိုးမှ မရှိတော့ဘဲ ဓားတောင်ကြီးထဲမှနေ၍ အလိုအလျောက် ကျွတ်ထွက်လာကာ နင်းဖန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

နင်းဖန်ကို မိမိ၏သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန်အတွက် မည်သည့် ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကိုမျှပင် အသုံးပြုစရာ မလိုအပ်တော့ချေ။

ဆီးနှင်းများကြားထဲတွင် အချိန်ကာလ ကြာမြင့်စွာ အထီးကျန်နေထိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် နွေဦးရာသီကို မျှော်လင့်တောင့်တစွာ စောင့်စားနေခဲ့ရသူ တစ်ဦးနှင့်ပင် တူလှပေသည်။

နတ်ဘုရားဓား "ဆွေ့ဟန်" သည် လုံးဝ အညံ့ခံသွားခဲ့လေပြီ။

နင်းဖန်သည် ပထမဆုံး ဓားတောင်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်နိုင်သောအခါ...

ထိုက်ရီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌မူ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများမှလွဲ၍ အခြား ဘာမျှ မရှိတော့ချေ။

အကြီးအကဲများစွာမှာလည်း လွန်စွာမှပင် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေခဲ့ကြလေတော့သည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် နှစ်သန်းကိုးဆယ်တိုင်တိုင် အထီးကျန်နေခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရား ဓား ဟာ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ သခင်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ"

"ငါတို့ ဂိုဏ်းဟာ နောက်ထပ် ကောင်းကင်အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား လက်နက် တစ်ခုကို ရလိုက်ပြန်ပြီ"

ဖေ့ချင်းယွီသည် လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးကာ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဆွေ့ဟန်" ဓားသည် ယခင်က ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ခဲ့သော်ငြား၊ မည်သည့်သခင်ကိုမျှ အသိအမှတ်မပြုခဲ့သလို၊ မည်သည့်တပည့်ကမျှလည်း ထိုဓားကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဓား၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို လုံးဝ အသုံးမချနိုင်သောကြောင့် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ထိုဓားကို မပိုင်ဆိုင်ရခြင်းနှင့် ဘာမှမကွာခြားလှပေ။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ နင်းဖန်က ဓားကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမြင်တွင် မိမိတို့ဂိုဏ်းအတွက် ကောင်းကင်အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်သွားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ဤမျှ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

သို့သော် ယွီရူရွှမ်းမှာမူ အံ့သြမှင်တက်နေခဲ့၏။

နတ်ဘုရားဓားကြီး လေးလက်အနက် "ဆွေ့ဟန်" ကို သူမ အလိုချင်ဆုံး ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား ထိုဓား၏ သခင်ဟောင်းဖြစ်သည့် အမျိုးသမီး ဓားမသေမျိုးသည် ယွီရူရွှမ်း ဓားတာအိုကို ကျင့်ကြံရာတွင် သူမ၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခေတ်ကာလတစ်ခုတည်းက မဟုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ပုံစံတူ ပန်းနှစ်ပွင့်ပမာ အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။

တစ်ခုတည်းသော နှမြောစရာအချက်မှာ ယွီရူရွှမ်း၏ ပါရမီသည် ထိုအမျိုးသမီး ထက် တစ်ဆင့် နိမ့်ကျနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် လက်ရှိမျိုးဆက်တွင် နံပါတ်တစ် အမျိုးသမီး ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်ကာ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ် တစ်လျှောက် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေလင့်ကစား၊ "ဆွေ့ဟန်" ကို ကိုင်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက်မူ စွမ်းရည်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

ယခု နင်းဖန်က ထိုဓားကို အလွယ်တကူ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောထွေးပြည့်နှက်သွားခဲ့လေတော့သည်။