အခန်း ၈၆

အပိုင်း(၈၆) အဆမတန် ကြီးမြင့်နေသော ကုန်ဈေးနှုန်းများ

ထယ်ရှီး၏ ကျောင်းကားသည် လူအင်အားအများဆုံးဖြစ်သလို ရိက္ခာပစ္စည်းလည်း အများဆုံးဖြစ်သည်။

ယခင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ရိက္ခာများသည် ထယ်ရှီး၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရိက္ခာရှာဖွေထွက်တိုင်း ထယ်ရှီး၏ ကားပေါ်တွင် လိုက်ပါလာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ရရှိသည့် ရိက္ခာများသည်လည်း ဘုံပိုင်ပစ္စည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ စုဆောင်းလာခဲ့မှုကြောင့် ထယ်ရှီးသည် ဤယာဉ်တန်းထဲတွင် အချမ်းသာဆုံးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သေချာပေါက် ကုန်ကျစရိတ် အများဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူများက မိမိတို့၏ ရိက္ခာများကို ပေးအပ်ထားရသည့်အတွက် ထယ်ရှီးကလည်း သူတို့ ငတ်မသေစေရန် နေ့စဉ်ဘဝစားသောက်ရေးကို တာဝန်ယူပေးရသည်။

အကယ်၍ ရိက္ခာရှာဖွေရာတွင် အများအပြား ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင်...

ထိုလူများ၏ နေ့စဉ် ရိက္ခာခွဲတမ်းသည်လည်း အနည်းငယ် ပို၍များပြားလာတတ်သည်။

ရိက္ခာပြတ်လပ်နေချိန်မျိုးဆိုလျှင်တော့ ဥပမာအားဖြင့် လတ်တလောရက်များတွင် တစ်နေ့လျှင် ဆန်ပြုတ်ကျဲကျဲ နှစ်ပန်းကန်သာ ရရှိကြသည်။

ထို့အပြင် ထယ်ရှီး၏ ကားပေါ်သို့ တက်နိုင်ခြင်းက အခြေခံ လုံခြုံရေးကိုပါ ရရှိစေသည်။

ယခင်က ဆိုင်ကယ်စီးသွားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သုံးယောက်သည် သူတို့ထက် ပို၍ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နေပူထဲတွင် အလောင်းများပင် ခြောက်သွေ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထယ်ရှီး၏ ရိက္ခာများကို မြေပြင်ပေါ်တွင် အကျယ်ကြီး ခင်းကျင်းထားသည်။

အာရုံအဖမ်းစားဆုံးအရာမှာ ဖာလိုက်ချထားသော နောက်ဆုံးပေါ် ပန်းသီးတံဆိပ် ဖုန်းများပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ဤအရာများသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးပြီး တစ်လုံးလျှင် ယွမ်တစ်သောင်းကျော်၊ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဆိုလျှင် ယွမ်နှစ်သောင်းအထိပင် ပေးရသည်။

ထယ်ရှီး ဘယ်ကနေ ရလာမှန်းကိုတော့ မသိရပေ။

ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်တွင် ဤဖုန်းများသည် အုတ်ခဲများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လူတို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ရန်တော့ လုံလောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

မည်သူကမျှ ထိုဖုန်းများကို အမှန်တကယ် သွားရောက် လဲလှယ်မည် မဟုတ်သည်ကတော့ အသေအချာပင်။

အဝတ်အစား အနည်းငယ်လည်း ရှိသေးသည်။

အစားအသောက်အနေဖြင့်ဆိုလျှင်တော့...

ရှိတော့ ရှိသည်။

သောက်ရေနှင့် လဲလှယ်ချင်ပါက အစားအသောက်ဖြင့်မှသာ လဲလှယ်၍ ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အရက်အနည်းငယ်နှင့် ဆေးလိပ်များလည်း ပါရှိသည်။

ထိုအရာများကို ချထားလိုက်ချိန်တွင် အဘိုးကြီး မိုဟိုင်ရမ်က အနံ့ခံပြီး ရောက်လာသည်ကို ချန်းရီက ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤလူကြီးသည် ချန်းရီကဲ့သို့ပင် ဆေးလိပ်စွဲနေသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ဤခေတ်ကြီးတွင် ဆေးလိပ်ရနိုင်ရန်ဆိုသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။

စွန်းချန်းချန်း၏ ရိက္ခာများက ထယ်ရှီးနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အနည်းငယ် နည်းပါးနေပုံရသည်။

သို့သော် သူမက ဓားများကို အတန်းလိုက် ချခင်းလိုက်ချိန်တွင် လူအများအပြား၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားနိုင်ခဲ့သည်။

တရုတ်ပြည်ကြီးတွင် သေနတ်ရနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် ဤဓားများက အလိုအရှိဆုံး ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤဓားများသည် သာမန်ဓားများသာ ဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသောအရာများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသုံးမဝင်သော်လည်း...

လူအချင်းချင်း ရင်ဆိုင်ရာတွင်တော့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသောအရာများကသာ လူကို သတ်နိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတွေက ထူးဆန်းသောအရာများထက် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းနေတတ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ချူ၏ ပစ္စည်းများကတော့ စုံလင်လှသည်။

ဘာပစ္စည်းမဆို ရှိသည်။

ထိုအထဲတွင် အာရုံအဖမ်းစားနိုင်ဆုံးအရာမှာ လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်ထံမှ ရရှိထားသော သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ကုန်ကြမ်း နှစ်ခုပင် ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိပေ။

ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုကို ထုတ်လာရန် ခေါင်းဆောင်ချူက အခြားသူများနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ထိုသဘာဝလွန်ပစ္စည်း ကုန်ကြမ်းနှစ်ခုကို အလွန်အမင်း လိုချင်နေကြပြီး နောင်တစ်ချိန် အခွင့်အရေးရလျှင် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ ဖန်တီးလိုကြသော်လည်း...

လက်ရှိ အခြေအနေအရ ခွင့်မပြုပေ။

လတ်တလော အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ သောက်ရေပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်ဖြစ်ရာ နှမြောနေသော်လည်း ထုတ်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်းရီ၏ ရိက္ခာများကတော့ သူတို့ထဲတွင် အနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ယခင်က သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် အချို့ လွင့်စင်ပါသွားခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယာဉ်မောင်းခန်းထဲတွင် အစားအသောက် အနည်းငယ် ကျန်နေခဲ့သည်။

ချန်းရီက ထိုအထဲမှ အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် အရက်ဖြူ အနည်းငယ်လည်း ရှိသေးသည်။

၎င်းတို့မှာ ယခင်က ရှင်းဟွာမြို့တွင် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပစ်ထားခဲ့မိသည်။

အရင်က ဘီယာများအားလုံးကို စွန်းချန်းချန်းက လဲလှယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအရက်များကို နောင်တစ်ချိန် ရိက္ခာများနှင့် လဲလှယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုလို အသုံးတည့်လာမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သေချာပေါက် ချန်းရီတွင် ဆေးလိပ်အချို့လည်း ရှိသေးသည်။

သို့သော် ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးဆိုလျှင်တော့ ချန်းရီက ဤဆေးလိပ်များကို ထုတ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ဈေးဝယ်ထွက်သကဲ့သို့ပင် ချန်းရီသည် ကုလားအုတ်ယာဉ်တန်း၏ ဆိုင်ခန်းများကို တစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း လျှောက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

သိရသလောက်ဆိုလျှင် ကုလားအုတ်ယာဉ်တန်းထဲရှိ ရိက္ခာအများစုမှာ လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။

ကျွန်များတွင် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဟူ၍ မရှိပေ။

သေချာသည်ကတော့ ဆိုင်ခန်းတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပိန်ချုံးနေသော ကျွန်အနည်းငယ်က ဆိုင်ကူစောင့်ပေးနေကြသည်။

ဤသည်က ချန်းရီတို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ချန်းရီ၊ ထယ်ရှီးနှင့် စွန်းချန်းချန်းတို့သည် ဤဆိုင်ခန်းများရှေ့တွင် သွားလာနေကြသည်။

ထယ်ရှီး၏ လက်ထောက်များပင် ဤအချိန်၌ ကုလားအုတ်ယာဉ်တန်း၏ ဆိုင်ခန်းများဘေးတွင် ဝိုင်းအုံနေကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ချူ ချူချယ်ကတော့ မိုအဘိုးအိုနှင့်အတူ တဲထဲသို့ ဝင်သွားပြီဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေပုံရသည်။

"ဒါကို ဘယ်လိုလဲရမလဲ... ဆိုဒ်က ဘယ်လောက်လဲ"

ချန်းရီက အဖြူနှင့် အနီရောင် ရောစပ်ထားသော အေဂျေ လည်ရှည်အားကစားဖိနပ်တစ်ရန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤဖိနပ်များသာ အစစ်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက အနည်းဆုံး ယွမ်နှစ်ထောင်ကျော် တန်ဖိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်စီးထားသော ဖိနပ်များ၏ အောက်ခြေမှာ သဲကန္တာရထဲတွင် ပူလွန်းသဖြင့် အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုလက်ရှိ ချန်းရီ စီးထားသည်မှာ ညှပ်ဖိနပ်သာ ဖြစ်သည်။

သဲကန္တာရထဲတွင်မို့ ကိစ္စမရှိလှပေ။

နောင်တစ်ချိန်တွင် သဲကန္တာရထဲမှ သေချာပေါက် ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်ကျလျှင် ဖိနပ်တစ်ရန်ရှိရန်မှာ အလွန် အရေးကြီးပေသည်။

ဆိုင်ခင်းထားသူမှာ ပါးရိုးများ ချောင်ကျနေသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

စကားသံကို ကြားတော့ သူက အားနည်းစွာ ခေါင်းမော့လာသည်။ "ဆိုဒ်က ၄၃ ပါ... ဆန်တစ်ပြည်ခွဲ ဒါမှမဟုတ် ခေါက်ဆွဲထုပ် ဆယ်ထုပ်ပါ"

ချန်းရီ၏ ပါးစပ်တွင် ခဲထားသော ဆေးလိပ်ကို ကြည့်ရင်း လူငယ်က နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ "ဆေးလိပ်တစ်ဘူး ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်... ကြိုက်တဲ့တံဆိပ် ရတယ်"

"ကျွန်တော့်ဖိနပ်က တွဲဖက်ထုတ်ထားတဲ့ ဒီဇိုင်းပါ... အစစ်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံတယ်... စိတ်ကြိုက် စစ်ကြည့်လို့ရတယ်"

ချန်းရီက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်း ရူးနေလား... ဖိနပ်တစ်ရန်တည်းကို ဆန်တစ်ပြည်ခွဲနဲ့ လဲချင်နေတာလား"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကသာ ချန်းရီက ဤသို့မေးခဲ့လျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့မျက်နှာကို တံတွေးနှင့် ထွေးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

လူငယ်ကလည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဒီဖိနပ်တွေကို ဝယ်တုန်းက ယွမ်သုံးထောင်ကျော်လောက် ပေးခဲ့ရတာပါ... ဆန်တစ်ပြည်ခွဲနဲ့ လဲတာများနေလို့လား"

"အဲဒီတုန်းက အဲဒီတုန်းကလေ... မင်း သိတယ်မလား... ခေါက်ဆွဲထုပ် တစ်ထုပ်ပဲ ပေးမယ်... လဲချင်လဲ မလဲချင်နေ"

"ခေါက်ဆွဲထုပ် တစ်ထုပ်... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား..."

လူငယ်၏ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်လာပြီး စော်ကားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖိနပ်များကို တစ်လှည့်၊ ချန်းရီကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပုံရသည်။

သူက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်... လဲမယ်..."

ထိုစကားလုံးများက သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားများကို အကုန်အစင် သုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချန်းရီက လှည့်ကာ ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး ချဉ်စပ်ခေါက်ဆွဲထုပ် တစ်ထုပ်ကို ယူကာ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

လူငယ်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ချဉ်စပ်ခေါက်ဆွဲထုပ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာမှာ ဝမ်းချုပ်နေသူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားသည်။ "အနည်းဆုံးတော့ အမဲသား နှပ်ထားတဲ့ အရသာလေး ပေးပါလားဗျာ... ချဉ်စပ်ခေါက်ဆွဲကို ကျွန်တော် မကြိုက်ဘူး"

"ယူချင်ယူ မယူချင်နေ... ဒါပဲရှိတယ်..."

ချန်းရီက ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ အဖြူနှင့် အနီရောင် ရောစပ်ထားသော တွဲဖက်ထုတ် အေဂျေ လည်ရှည်ဖိနပ်များကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ဖိနပ်ဘူးနှင့်တကွ ယူဆောင်သွားလေသည်။

ထိုစဉ် သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် လူတစ်ယောက် လျှောက်လာပြီး လူငယ်၏ လက်ထဲရှိ ချဉ်စပ်ခေါက်ဆွဲထုပ်ကို လုယူကာ အေးစက်စက် ရယ်မောရင်း ထွက်သွားသည်။

လူငယ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ရူးသွပ်စွာ တုန်ယင်နေပြီး မျက်ရည်များက မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ လျှံကျမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ဖိနပ်များက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး ယွမ်သုံးထောင်ကျော်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ချဉ်စပ်ခေါက်ဆွဲထုပ် တစ်ထုပ်ဖြင့်သာ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သိမ်းဆည်းခြင်းကိုပါ ခံလိုက်ရသေးသည်။

ဒီဘဝကြီးက ဆက်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။

သေချာသည်ကတော့ ယနေ့တွင် အစားအသောက် အနည်းငယ် လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သဖြင့် ညစာအတွက် ခေါင်းပုံဖြတ်ခအဖြစ် ဟင်းရည်ကျဲ တစ်ဇွန်းတော့ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ချန်းရီက ယခင် စားပွဲတင် ပန်ကာလေးရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဆေးလိပ် သုံးလိပ်ကို အသုံးပြုပြီး ထိုပစ္စည်းကို လဲလှယ်ရယူလိုက်သည်။

ဤပန်ကာလေးသည် ယခင် အေဂျေဖိနပ်များထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးနည်းသေးသည်။

လျှပ်စစ်မီးမရှိလျှင် ဤပန်ကာလေးက အလှပြရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

တိပ်ခွေများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်းရီက ဆေးလိပ်တစ်လိပ်တည်းဖြင့် တိပ်ခွေဘူး ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤပစ္စည်းများသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကတည်းက မည်သူကမျှ အလိုမရှိကြတော့ပေ။

ယခုလို ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေအနေတွင်မူ ပို၍ပင် အဖက်လုပ်မည့်သူ မရှိတော့ချေ။

ယခုအခါ ကားအများစုသည် ဘလူးတုသ်စနစ်ကို ထောက်ပံ့ပေးထားပြီး မော်ဒယ်ဟောင်းများဆိုလျှင်တောင် အခွေများကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။

တိပ်ခွေကဲ့သို့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ဖွင့်နိုင်သည့် စက်မျိုးမှာ လူတစ်စုတွင်သာ ရှိတတ်သည်။

သို့သော် ချန်းရီကတော့ မတူညီပေ။

သတ်ဖြတ်မှတ်များသာ ရှိနေသရွေ့ အလိုရှိသည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို လဲလှယ်ရယူနိုင်သည်။

လက်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်မှတ်များ အနည်းငယ် ပေါများလာသည်နှင့် တိပ်ခွေဖွင့်နိုင်သော ကားသုံး ကပ်စက်တစ်ခုကို စနစ်ထံမှ လဲလှယ်ရန် ချန်းရီ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

စောစောက စနစ်ကို မေးမြန်းကြည့်ရာ တိပ်ခွေဖွင့်နိုင်သော ကားသုံး ကပ်စက် တစ်ခုကို လဲလှယ်ရန် သတ်ဖြတ်မှတ် ရှစ်ဆယ်သာ လိုအပ်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

ဤမျှလောက်သော သတ်ဖြတ်မှတ်ကိုတော့ ချန်းရီက ပေးချေရန် ဆန္ဒရှိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ နောင်တစ်ချိန် ကားမောင်းရတာ အလွန်အမင်း ပျင်းစရာ ကောင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုလက်ရှိ ချန်းရီ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေပြီဟု ဆိုနိုင်ရာ ထင်မှတ်မထားဘဲ ဇိမ်ခံရေး ကိစ္စများကိုပင် စတင် စဉ်းစားလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ညီလေး... ဟီးဟီး... မင်းရဲ့ အရက်ဖြူကို ဘယ်လိုလဲမလဲ"

ချန်းရီ၏ နားထဲတွင် အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တဲထဲမှ ထွက်လာသော မိုအဘိုးအိုပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူကြီးက ချန်းရီ၏ အရက်ဖြူများကို မျက်စိကျနေပြီ ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသည်။

ဤအဘိုးကြီးသည် အရက်ရော ဆေးလိပ်ကိုပါ မငြင်းဆန်တတ်သူ ဖြစ်ရာ ချန်းရီ၏ ဆိုင်ခန်းပေါ်တွင် အရက်ဖြူရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခြေလှမ်းများပင် ရှေ့ဆက်မလှမ်းနိုင်တော့ပေ။

"ခင်ဗျားရဲ့ နွားရိုးနဲ့ လဲလို့ရတယ်..."

ဆက်ရန်...