အခန်း ၉၆

အပိုင်း(၉၆) ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ်

ထယ်ရှီး၏ ရှေ့တွင် အရိုးများ တစ်ပုံတစ်ပင်ကြီး ဖြစ်လာသည်ကို မြင်တော့ ယခုချက်ချင်း ဝင်မစားလျှင် မိမိတို့အတွက် ဝေစုကျန်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိကြသည်။

ချန်းရီက ညည်းတွားပြောဆို၏။ "နင်သွားမှာကိုတောင် မကြောက်ဘူးလား"

ဘေးနားရှိ ချူချယ်ကလည်း ဝင်ပြော၏။ "ထယ်ရှီး... ဖြည်းဖြည်းစားပါ... မင်းဟာ ဘယ်သူမှ မလုပါဘူး... အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်"

ဒီကောင် စားတာ အရမ်းမြန်လွန်းသည်။ အဆိပ်ရှိမရှိ မသိရသေးသော်လည်း အဆိပ်ရှိကြောင်း သိရမည့်အချိန်ဆိုလျှင် ဒီအသားတွေအားလုံးကို သူ စားပစ်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်မည်။

ထယ်ရှီးက ခေါင်းလှည့်ကာ ရယ်မောပြ၏။ "ခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျား နာမည်ခေါ်တာ ထပ်မှားပြန်ပြီ... ကျွန်တော်က ခွန်ရှီး ပါဗျ... ဒီအသားတွေ စားပြီးရင် ဟိုကောင်လေးလည်း ပြန်ရောက်လာလောက်ပြီ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော် ပြန်တော့မှာ"

"ဒါနဲ့... ခင်ဗျားတို့က အသားမစားချင်ကြဘူးလား"

"မစားချင်ရင် ကျွန်တော့်ကို ပေး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ၎င်းက ချန်းရီနှင့် ချူချယ်တို့၏ ပန်းကန်များထဲမှ အသားများကို ယူကာ သူ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ယူသွားသည်။

ချန်းရီနှင့် ချူချယ်တို့ နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်မိကြသော်လည်း မည်သည့်စကားမှ မဆိုဖြစ်ကြပေ။

နာရီဝက်ခန့် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက်တွင် သူတို့အားလုံး အကောင်းပကတိပင် ဖြစ်နေပြီး အဆိပ်မိသည့် လက္ခဏာမျိုး လုံးဝ မတွေ့ရချေ။

ထိုအခါမှသာ ချန်းရီနှင့် ချူချယ်တို့လည်း စတင် စားသောက်ကြတော့သည်။

ခွန်ရှီး၏ ရှေ့တွင် အရိုးများ တစ်ပုံတစ်ပင်ကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူကမူ အငမ်းမရ ဆက်လက် စားသောက်နေဆဲပင်။

ဒီကောင်၏ အစာစားချင်စိတ်ကတော့ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဒီလောက် အများကြီး စားထားတာတောင်မှ လုံးဝ အီသွားပုံ မရပေ။

သူ့အတွက် သီးသန့် အသားကင်ပေးရန် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နှစ်ယောက်က တာဝန်ယူပေးနေရသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အသား ကျက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကျက်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သွေးစများ ပါနေလျှင်တောင် ပါးစပ်ကြီးထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ ဝါးစားပြီး အရိုးများကိုသာ ပြန်ထွေးထုတ်နေ၏။

ထိုကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော လုပ်ဆောင်မှုက လူကိုပင် အားကျသွားစေသည်။

ဘေးနားရှိ ချူချယ်က ပြော၏။ "တိုက်တန် လမ်းစဉ် ကတော့ ယှဉ်လို့မရဘူး... စားကြရအောင်... ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး"

ထိုအခါမှသာ အကင်းပါးသော ထိုနှစ်ယောက်လည်း ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် စတင် စားသောက်ကြတော့သည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသော ကုလားအုတ်တစ်ကောင်၏ ကိုယ်အလေးချိန်မှာ ပိဿာ ၃၀၀ ခန့် ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဤကုလားအုတ်သည် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေး လမ်းစဉ် ၏ ဂရုတစိုက် မွေးမြူထားခြင်း ခံရသောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် ပိုမိုကြီးမားကာ ပိဿာ ၄၀၀ ခန့်အထိပင် ရှိနိုင်ပေသည်။

စား၍ရနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုံးဝ အလေအလွင့် မရှိစေဘဲ စားသုံးကြသည်။

ရိက္ခာပစ္စည်းများ အလွန်အမင်း ရှားပါးနေသော ဤခေတ်ကြီးတွင် မည်သည့် အလေအလွင့်ကိုမဆို ပြုလုပ်ခြင်းသည် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ညတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးနီးပါး အသား စားရလေသည်။

ယခင်က ချူချယ် ကုလားအုတ်ကို သတ်မည်ကို ကန့်ကွက်ခဲ့သူများ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မည်သည့် ကန့်ကွက်သံမျှ မထွက်တော့ချေ။

ယာဉ်တန်းသို့ အသစ် ဝင်ရောက်လာသော အစွမ်းပိုင်ရှင် တင်းတုံ ပင်လျှင် အတော်အတန် စားခဲ့သည်။

ချန်းရီသည် အသားကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ရာ အလွန် ထူးခြားသော အမွှေးအကြိုင်တစ်ခုက ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ညှီနံ့လုံးဝမရှိဘဲ ခပ်ချိုချို အရသာလေးပင် ပါဝင်နေသေး၏။

ပုံမှန် ကုလားအုတ်သားက ဤအရသာမျိုး ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ ချန်းရီ မသိပေ။

သို့သော် ယခု စားနေရသော အရသာကတော့ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေသည်။

ဤလမ်းစဉ်ကို အဘယ်ကြောင့် သားရဲထိန်းချုပ်ရေး လမ်းစဉ် ဟု မခေါ်ဘဲ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေး လမ်းစဉ် ဟု ခေါ်ဆိုရကြောင်း ချန်းရီ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ဗိုက်ကားလာသည်အထိ စားသောက်ပြီးနောက် လူအနည်းငယ်မှာ သဲပြင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ကာ ဗိုက်ကိုပွတ်ရင်း အနားယူကြတော့သည်။

မီးခိုးငွေ့များ လွင့်ဝဲနေချိန်တွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးသည် ထင်သလောက် မဆိုးရွားလှဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤကဲ့သို့ အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားသုံးနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ခေါင်းဆောင်ချူ သည် လက်ဖက်ရည်ကြမ်း အသုံးအဆောင်များကို ယူဆောင်လာပြီး ဘေးနားတွင် ပြင်ဆင်နေ၏။

ယနေ့ ယာဉ်တန်းထဲသို့ အဖွဲ့ဝင်သစ်များ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ခေါင်းဆောင်ချူက မိမိ၏ လက်ဖက်ရည်ကောင်းများကို ထုတ်ကာ ဧည့်ခံရန် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ကြိုဆိုပွဲလေးတစ်ခုသဖွယ်လည်း ဖြစ်နေသည်။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေး၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွား၏။ "ခေါင်းဆောင်ချူ... ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက် သဘောကောင်းနေရတာလဲရှင့်"

သူမ၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ချူချယ်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ "ဒီကောင်မလေး... နင် ငါ့လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ဖူးတာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင်ရှိနေပြီလဲ"

"ဟီးဟီး... တင်းတုံ... ငါနင့်ကို ပြောပြမယ်... ခေါင်းဆောင်ချူရဲ့ လက်ဖက်ရည်က လူတိုင်း သောက်ခွင့်ရတာ မဟုတ်ဘူးနော်... ဒီနေ့တော့ နင့်ကျေးဇူးကြောင့် ငါတို့ပါ အခွင့်အရေး ရသွားတာ"

ချန်းရီကလည်း ပြုံးစိစိဖြင့် အနားသို့ သွားထိုင်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချူချယ်၏ လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရရန်မှာ ပို၍ပို၍ ခဲယဉ်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီကောင်က နေ့စဉ် လက်ဖက်ရည်သောက်တိုင်း တဲထဲတွင် တံခါးပိတ်၍ တစ်ယောက်တည်း ခိုးသောက်တတ်လေသည်။

အသားများကို အဝစားပြီးနောက် အနံ့သင်းပျံ့နေသော လက်ဖက်ရည်ပူပူလေး တစ်ခွက်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရချိန်၌ လက်ဖက်ရည်နံ့လေး ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် စိတ်ကို ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော နေထိုင်မှုမျိုးသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကဆိုလျှင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူအများစုအတွက် ထမင်းစားပြီးတိုင်း ပြုလုပ်လေ့ရှိသော သာမန် အလေ့အကျင့် တစ်ခုသာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်၏။

သို့သော် ယခုအချိန်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလဖြစ်နေသည့်အပြင် သဲကန္တာရထဲတွင်လည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤအရာက အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးမားနေတော့သည်။

ခွန်ရှီး တစ်ယောက်သာလျှင် အသားများကို အငမ်းမရ ဆက်စားနေပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ခြင်းကို လုံးဝ စိတ်ဝင်စားပုံ မရပေ။

"ရွှတ်"

"မွှေးလိုက်တာ"

"လက်ဖက်ရည်ကောင်းပဲ"

လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံကို ပါးစပ်ထဲ ငုံထားပြီးနောက် မျိုချရန်ပင် နှမြောနေကြသည်။

လူသုံးယောက်စလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မတူညီသော ခံစားချက် အမူအရာများ အသီးသီး ပေါ်လွင်နေကြ၏။

"ဒါနဲ့ ချန်းရီ... အစတုန်းက အဘိုးကျန်းနဲ့ မင်းနဲ့ အနောက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တာကို ငါ မြင်လိုက်တယ်... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး မင်းတစ်ယောက်တည်း ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ကို မတွေ့ရတာလဲ"

ချူချယ်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချထားရင်း မေးလိုက်သည်။

ယခင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာစဉ် လမ်းခရီး၌ ချူချယ်သည် မိမိနောက်ကျောဘက်တွင် ထူးဆန်းသောအရာ ၏ အငွေ့အသက် တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ခံစားမိခဲ့သည်။

ထိုထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်သည် ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

ဤကိစ္စကို ချူချယ်က စိတ်ထဲတွင် အမြဲ မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု စားသောက်ပြီးချိန်ရောက်မှသာ ချူချယ်က အခွင့်ကောင်းယူ၍ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တင်းတုံမှာ ယာဉ်တန်းထဲသို့ အခုမှ ဝင်ရောက်လာသူဖြစ်သဖြင့် ယာဉ်တန်း၏ အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားမလည်သေးဘဲ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများ ပေါ်လွင်နေ၏။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးက တင်းတုံအား လေသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

တင်းတုံလည်း ကြားပြီးနောက် မျက်နှာထား လေးနက်သွားလေသည်။

"မင်းတို့လည်း အရင်ကတည်းက ဒီအဘိုးကြီးမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား"

ချန်းရီက တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ ချူချယ်နှင့် ပန်းရောင်ဆံပင် ကောင်မလေးကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ချူချယ်က စကားမပြောသော်လည်း ပန်းရောင်ဆံပင် ကောင်မလေးကမူ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"အဲဒီအဘိုးကြီး ထူးဆန်းနေမှန်း အရူးပဲ မသိမှာ... သက်ကြီးရွယ်အိုတွေစီးတဲ့ လျှပ်စစ်သုံးဘီးလေး တစ်စီးတည်းနဲ့ ဒီလမ်းတစ်လျှောက်မှာ လူတွေ အများကြီး သေကုန်တာတောင် သူက အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လေ"

"ရှင်က အဲဒီအဘိုးကြီးကို သွားပြီး အကဲစမ်းကြည့်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မတို့ ထင်နေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ရှင်က ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

စကားအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ပန်းရောင်ဆံပင် ကောင်မလေး၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်မလုံသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်းရီ၏ အသက်ရှူသံပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ လူတိုင်းက ရိပ်မိနေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ ထုတ်မပြောဘဲ သူကသာ အရူးတစ်ယောက်လို သွားရောက် စမ်းသပ်မည့် အချိန်ကို စောင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်ပါပဲ... ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာ အသက်ရှင်နေနိုင်တဲ့ သူတွေက တစ်ယောက်မှ အသုံးမကျတဲ့သူ မရှိဘူးပဲ။

"မင်းတို့က... တစ်ယောက်မှ စိတ်ထားကောင်းတဲ့သူ မရှိဘူး"

ချန်းရီမှာ ဒေါသထွက်သွားရလေသည်။

"ရှင်ကများ ကျွန်မတို့ကို အပြစ်လာပြောနေသေးတယ်ပေါ့"

ပန်းရောင်ဆံပင် ကောင်မလေးက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ပြော၏။

"ခေါင်းဆောင်ချူ... ဒါဆိုရင်တော့ မင်းကို ပြောရတော့မယ်... ငါတို့ ယာဉ်တန်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာ ကြီး တစ်ကောင် ပုန်းကွယ်နေတာကိုတောင် မင်းက မသိဘူးလား"

"အဲဒီအဘိုးကြီးက ထူးဆန်းတဲ့အရာ ဟုတ်လား"

ထိုသတင်းကြောင့် နေရာတွင် ရှိနေသော လူသုံးယောက်စလုံး လန့်ဖျပ်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ချန်ရှုရွာ က ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအို"

ချန်းရီက ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာများကို အစအဆုံး ပြန်လည် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ချန်းရီ၏ ပြောပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြ၏။

အထူးသဖြင့် ပန်းရောင်ဆံပင် ကောင်မလေးနှင့် ချူချယ်တို့မှာ ချန်ရှုရွာ သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ပြီး ထို ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအို ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပုံကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

ဤခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအိုသည် ယာဉ်တန်းထဲတွင် အမြဲရှိနေခဲ့မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

တင်းတုံမှာမူ ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟုသာ ခံစားရသော်လည်း အခြားသူများလောက်တော့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မခံစားရပေ။

ချူချယ်က လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို သောက်လိုက်ပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအိုက တကယ့် ထူးဆန်းတဲ့အရာ မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ငါ သိထားသလောက်ဆိုရင် ဒါက ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် ဖြစ်ဖို့ များတယ်"

နောက်ထပ် လမ်းစဉ်အသစ် တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာပြန်လေပြီ။

ယခင်က ချူချယ် ပြောခဲ့ဖူးသည့်အတိုင်း သဘာဝလွန်လမ်းစဉ် ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည့်အထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော လမ်းစဉ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် ဟုတ်လား... ထူးဆန်းတဲ့အရာ နဲ့ ပူးတွဲပြီး အသက်ရှင်သန်ရတာကို ဆိုလိုတာလား"

ပန်းရောင်ဆံပင် ကောင်မလေးက ခေါင်းလေးစောင်းကာ မေးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ တောက်ပနေ၏။

"မင်းတို့အားလုံး လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ် အကြောင်းကိုတော့ သိကြတယ် မဟုတ်လား"

"ခေါင်းဆောင်... စကားချီးတွေ ခံမနေပါနဲ့တော့... မြန်မြန်သာ ပြောစမ်းပါ"

ချန်းရီက အားမနာတမ်း ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရင် သဘာဝလွန်အစွမ်းကို နိုးထလာစေနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း ရာခိုင်နှုန်းပြည့် အောင်မြင်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး"

"တချို့လူတွေက ဆေးထိုးအပ်ကို သုံးလိုက်ပေမယ့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို မခံနိုင်ဘဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတတ်ကြတယ်... တချို့ကျတော့လည်း သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ ညစ်ညမ်းမှုကို ခံရပြီး ထူးဆန်းတဲ့အရာ တွေ ဖြစ်သွားတတ်ကြတယ်"

"တချို့ကတော့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပေမယ့် အစွမ်းနိုးထဖို့ ကျရှုံးသွားတတ်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကတော့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံလိုက်ရပြီ"

"အဲဒီလို လူမျိုးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းဆောင်ရည်က သာမန်လူတွေနဲ့ သိသိသာသာ ကွာခြားသွားပြီ"

"ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ရရှိဖို့အတွက် အဲဒီလိုလူတွေက ထူးဆန်းတဲ့အရာ တွေနဲ့ ပူးတွဲရှင်သန်ဖို့ကို ရွေးချယ်တတ်ကြတယ်... ဒါမှသာ သူတို့ လိုချင်တဲ့ စွမ်းအားကို ရနိုင်မှာကိုး"

"ဒါကြောင့် ငါတို့က အဲဒီလို လူမျိုးတွေကို ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့"

"ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ်တိုင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတူညီကြဘူး... အဲဒါက အထူးဆန်းဆုံးနဲ့ အလျှို့ဝှက်ဆုံး လမ်းစဉ်ပဲ"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး ချူချယ်၏ စကားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ချန်းရီက ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအို၏ ပုံစံကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ထိုအဘိုးကြီးသည် ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

"အင်းပေါ့... ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် ရဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက ထူးဆန်းတဲ့အရာ တွေနဲ့ပဲ ပူးတွဲရှင်သန်ဖို့ ရွေးချယ်ကြတာ မဟုတ်ဘူး... တချို့ဆိုရင် ထူးဆန်းတဲ့ အရာဝတ္ထုပစ္စည်းတွေနဲ့ပါ ပူးတွဲရှင်သန်တတ်ကြသေးတယ်"

"ဒီလို ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် တွေမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အခြေအနေ နှစ်မျိုး ရှိတယ်... တစ်မျိုးက သာမန်လူ အခြေအနေဖြစ်ပြီး နောက်တစ်မျိုးကတော့ ထူးဆန်းတဲ့အရာ အခြေအနေပဲ"

"သာမန်လူ အခြေအနေမှာဆိုရင် သေချာ ဂရုတစိုက် မစောင့်ကြည့်ဘူးဆိုရင်ဖြစ်ဖြစ်... သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို တမင်တကာ မထုတ်ပြဘူးဆိုရင်ဖြစ်ဖြစ်... ငါတို့ သာမန်လူတွေနဲ့ ဘာမှမကွာဘူး"

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါ အရင်ကတည်းက သတိမထားမိခဲ့တာ ဖြစ်လောက်တယ်"

ဆက်ရန်...