အမှောင်မိုက်ဆုံးအချိန် (၁)

ဤအချိန်တွင်မှ ရေမွန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းမှ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် အနားသို့ စုဝေးလာကြသည်။ စစ်တလင်း၏ ခေတ္တငြိမ်သက်သွားမှုက အေးချမ်းခြင်းကို သယ်ဆောင်မလာခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နီရဲသော မြူထုများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်နေပြီး နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ဖွယ် ရွေ့လျားသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ပိုမိုကြီးမားသော မငြိမ်သက်မှုများဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ရေမွန်သည် အတွင်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြားမှ မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီး လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ “မင်းက... ဓားကိုင်ဆောင်သူ လင်းရှန်လား”

“ဟုတ်တယ် ငါပါပဲ”

လင်းရှန်၏ အသံက မျက်နှာဖုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအဖြေကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရေမွန်၏ နောက်ရှိ ထိတ်လန့်နေသော လုဇ်နှင့် စုန့်ဝေတို့လည်း အသက်ရှူမှားသွားကြရသည်။

“ဘုရားရေ… မင်း တကယ်အသက်ရှင်နေတာလား” အားလွန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မအော်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

“ခုန အကာကွယ်အခန်းတစ်ခုက ဘာလို့ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး… ဖာ့ခ် ငါတို့ တစ်ခုခုရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံလိုက်ရပြီလို့ ထင်နေတာ”

လုဇ်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

စုန့်ဝေက လင်းရှန်ကို သေချာကြည့်လိုက်သည်၊၊

“ဌာနချုပ်ရဲ့ အချက်အလက်တွေအတိုင်းပဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ အတိုင်းအဆကြီးမားတဲ့ ယန္တရားလက်နက်တွေကိုဖန်တီးနိုင်တဲ့ ယန္တရားစွမ်းအားက တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ”

ရေမွန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါက်ကွဲနေသည့် ကီကီ၏ ကျောပြင်ကို ရှုပ်ထွေးသောမျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လျင်မြန်တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရလဒ်က ငါတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကောင်းပုံရတယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ အခုက အတိတ်ကအကြောင်းတွေ ပြန်ပြောနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်သေးဘူး၊၊ သွေးနီရောင်ဒီရေကြီးက ပေါက်ကွဲတော့မယ်။ အမဲလိုက်သတ္တဝါတွေ အများကြီးရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ခံရရင် ငါတို့ အတော်လေးဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ မစ်ရှင်က မင်းကို ကယ်ဆယ်ဖို့ပဲ၊၊ ဒီနေရာက မလုံခြုံဘူး၊၊ ငါတို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး ခိုလှုံနေရာကို ပြန်ရအောင်”

သူ၏ စကားလုံးများမှာ အလျင်စလိုနိုင်ပြီး ငြင်းပယ်၍မရသော လောဆော်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

လင်းရှန်က ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

သူသည် ကီကီ၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းရန် ငုံ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဤမိန်းကလေးငယ်မှာ ယခုအချိန်တွင် မည်သည့် တည်ငြိမ်မှုမျှမရှိတော့ဘဲ မတရားမှုကို ခံစားရပြီး အားကိုးရာရှာတွေ့သွားသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ခါးကို ဖက်တွယ်ကာ မျက်နှာကို သူ၏ ရင်ဘတ်သံချပ်ကာထဲတွင် မြှုပ်နှံထားရင်း ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် အဆက်မပြတ်ငိုကြွေးနေကာ ပုခုံးများမှာလည်း တုန်ရင်နေသည်။ လင်းရှန်၏ နှလုံးသားမှာ နူးညံ့သွားရပြီး ဤအချိန်အတွင်း၌ သူမတစ်ဦးတည်း စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရမည်ကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ လူတိုင်း ချက်ချင်းထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ကြမ်းတမ်းစွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် မော်တော်ဆိုင်ကယ်ပျံများ၏ အင်ဂျင်များစွာက တိုးညှင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး စေးပျစ်နေသည့် သွေးနီရောင်မြူထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ မြေပြင်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကီကီက လင်းရှန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် နောက်ကနေ လိုက်ပါပျံသန်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် မြေပြင်နှင့် နီးကပ်စွာဖြင့် အရှေ့ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်နှင့် မောင်းနှင်ခဲ့ကြပြီး မကြာမီမှာပင် မှုန်ဝါးနေသော မြင်ကွင်းထဲတွင် ပဲရီတာဟု အမည်ရသည့် ဟတ်ကိုကမ်းရိုးတန်းအနီးရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မူလက လင်းရှန်သည် ဤနေရာကို ရှောင်ကွင်းရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မြေပုံတွင် ဤနေရာ၌ သွေးနီရောင်များ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သိပ်သည်းနေသဖြင့် လူသားများ ရှိနေလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယူဆထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖီးနစ်၏ ကင်းစခန်းတစ်ခုကို ဤနေရာတွင် ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် လင်းရှန်သည် သွေးနီရောင်များဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကမ်းခြေမြို့လေးကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။ မြို့လေးမှာ အရိုးထဲအထိ စိမ့်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အရောင်အားလုံးမှာ မီးခိုးရောင်အဖြစ်‌ပြောင်းလဲသွားသည့်အလားရှိနေကာ အဆောက်အအုံများမှာလည်း အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့် ဆွေးမြည့်ပျက်စီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သည့် သက်ရှိအရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။ လမ်းထောင့်များတွင် မီးသွေးခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် အကြွင်းအကျန်အမျိုးမျိုးပြန့်ကျဲနေပြီး မြူကဲ့သို့ သွေးနီရောင်များဖြင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လမ်းမများပေါ်တွင် ရပ်နေပါက ထိုသွေးနီရောင်များကြားမှ ဘယ်လိုကြောက်မက်ဖွယ်အရာများပေါ်ထွက်လာသည်ဖြစ်စေ သူ အံ့ဩလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

မော်တော်ဆိုင်ကယ်ပျံများသည် လိမ်ကောက်နေသော လမ်းမများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မထင်မရှားဖြစ်သော စွန့်ပစ်ထားသည့် ဂိုဒေါင်ပျက်တစ်ခုအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုးမောင်းနှင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဂိုဒေါင်အတွင်းပိုင်းမှာ ကျယ်ဝန်းလှပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် သွေးနီရောင်ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အဖွဲ့သားများ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် လုဇ်က ဂိုဒေါင်တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကွန်ပျူတာပေါ်တွင် တစ်ခုခုကို နှိပ်ကာ လင်းရှန်ကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ခြေလှမ်းကို သတိထား”

ဂျိမ်း ဂျိမ်း၊၊

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှန်၏အောက်ရှိ မြေပြင်က တိုးညှင်းသော သတ္တုပွတ်တိုက်သံနှင့်အတူ အလိုအလျောက်ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။ ထူထဲသော သံချပ်ကာပြားကြီးတစ်ခုက ဖြည်းညှင်းစွာ ဘေးသို့ရွေ့လျားသွားပြီး ကျယ်ဝန်းလှသော ဓာတ်လှေကားတစ်ခုပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော မှောင်ရိပ်ကျနေသည့်နေရာ၏ မြေအောက်တွင် ဘန်ကာတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လင်းရှန် မထင်မှတ်ထားသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ထို့အပြင် ဤဘန်ကာမှာ အတော်ပင် သစ်လွင်နေပုံရသည်။

မကြာမီမှာပင် လူတိုင်း ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ဓာတ်လှေကားတံခါးပိတ်သွားကာ အောက်ဘက်သို့ တည်ငြိမ်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

အတန်ကြာဆင်းသက်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ ဓာတ်လှေကားတံခါးပြန်လည်ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ရှေ့မှောက်တွင် မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက်ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီး ဤဘန်ကာမှာ အတော်ပင် ဧရိယာကြီးမားကြောင်း လင်းရှန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဓာတ်လှေကားတည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ကျယ်ဝန်းလှသော ပိုးသတ်သန့်စင်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ကီကီက လင်းရှန်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သဖြင့် လူတိုင်းသီးခြားစီရပ်လိုက်ကြရာ မကြာမီမှာပင် နံရံများပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ပိုက်ခေါင်းမြောက်မြားစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး မိုးရွာကျသကဲ့သို့ ရေမြူများကို ဖြန်းပက်ကာ သူတို့၏ စွမ်းအားဝတ်စုံပေါ်ရှိ သွေးကွက်များကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးလိုက်သည်။

ဘန်ကာ၏ သီးခြားခွဲထုတ်ခန်းတွင် အမှောင်စွမ်းအင်တုံးရှီကြိမ်နှုန်းစနစ်အပြင် အနည်းဆုံးစွမ်းအင်ပုံစံသုံးမျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သီးခြားခွဲထုတ်ကွန်ရက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို လင်းရှန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကီကီက လင်းရှန်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို သိရှိသွားသဖြင့် ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှတစ်ဆင့် သူ့ကို တိုးညှင်းစွာ ပြောပြလိုက်သည်။

“သွေးနီရောင်၊ ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှု၊ တိုက်စားမှုတွေနဲ့ ဖီးနစ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဒြပ်ပစ္စည်းအချို့... အဲဒါတွေအားလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်ပြီး သီးခြားခွဲထုတ်ဖို့ လိုအပ်တယ်”

လင်းရှန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“ဘာဖြေရှင်းချက်မှမရှိတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့”

မကြာမီ သီးခြားခွဲထုတ်ခန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လူတိုင်း မိမိတို့၏ စွမ်းအားဝတ်စုံများကို စတင်ချွတ်လိုက်ကြသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ အေးစက်လှသော သတ္တုနံရံများပေါ်တွင် အပေါ်ဘက်၌ သပ်ရပ်စွာ စီတန်းထားသော အဖြူရောင်မီးချောင်းများ တပ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ လေထုထဲတွင် ပိုးသတ်ဆေး၊ စက်ဆီနှင့် လူသားများနေထိုင်ရာတွင် ထွက်ပေါ်တတ်သည့် ထူးခြားသော အနံ့အသက်များ ရောပြွမ်းနေသည်။ လင်းရှန်၏ အမြင်အာရုံက မျက်နှာကြက်နှင့် နံရံများပေါ်တွင် လိမ်ကောက်နေသော ပိုက်လိုင်းများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အရေးပေါ်အချက်ပြမီးများက မှိန်ပျပျအစိမ်းရောင်အလင်းများဖြန်းပက်နေသည်။ ကျယ်ဝန်းလှသော ပင်မခန်းမကြီးအတွင်းတွင် ပုံရိပ်များစွာ လှုပ်ရှားနေကြပြီး အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်ရုံဖြင့် လူ ၇၀ သို့မဟုတ် ၈၀ခန့် ရှိနေကာ အချို့က လက်နက်များကို ထိန်းသိမ်းနေကြပြီး အချို့ကမူ ထူးဆန်းသော စက်ပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်နေကြသည်။

စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် ရေမွန်က ဤကဲ့သို့ အလုပ်ရှုပ်ပြီး သတိကြီးစွာ ရှိနေကြသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း လင်းရှန်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ဖီးနစ်ရဲ့ သွေးနီရောင်ကင်းစခန်းပဲ။ သွေးနီရောင်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက်မှာ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ယာယီအခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုပေါ့။ ငါတို့ကတော့ အဲဒါကို လုံခြုံရေးအိမ်လို့ ခေါ်ကြတယ်”