အခန်း (၂၄၇၃-၂၄၇၄)

အခန်း (၂၄၇၃) - ပင်အန်းစျေးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိခြင်း

"ငါတို့ စုံစမ်းရေးဌာနမှာ ကောင်းကင်အရှင် ရဲ့ အရိုက်အရာဆက်ခံသူ မပေါ်လာတာ တော်တော်ကြာပြီ မဟုတ်လား "

"မင်းက ဒီဖန့်ချန်မှာ အဲ့ဒီလို အခွင့်အရေးရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အသေအချာ ပြောနိုင်တာလဲ "

"စစ်ဆေးမှုတိုင်းမှာ နံပါတ် (၁) ဖြစ်မှသာ အပေါ်ကို တင်ပြပြီး အကဲဖြတ် ခိုင်းလို့ ရမှာလေ။"

"ငါ့အမြင်ပြောရရင် လူသားမျိုးနွယ်စုက သူ့ကို ကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ အရိုက်အရာဆက်ခံသူ ရာထူး မပေးတာက၊ နောက်ဆုံးကျတော့ ငါတို့ စုံစမ်းရေးဌာနဆီကနေ အကျိုးအမြတ်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အမြတ်ထုတ်ချင်တာ ဖြစ်နေတာပေါ့။"

စုံစမ်းရေးအရာရှိ တစ်ဦးက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အောက်ကျိုချုံးမှာ နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ -

"မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို သိပ်နားမလည်ပုံပဲ။"

"သူတို့က ဖန့်ချန်ကို ကောင်းကင်အရှင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူ ရာထူးကို မပေးချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က မပေးနိုင်တာ။"

"ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ လုံလုံလောက်လောက် ရှိရင်တောင် သူတို့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က စုံစမ်းရေးဌာနကို အမြတ်ထုတ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဒီကလေး ဒီထက် ပိုပြီး ရာထူးမြင့်တက်လာတာကို မမြင်ချင်ကြတာ။ အဲ့ဒီလို ဖြစ်လာရင် လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်စေမယ့် အချက်တွေ ပေါ်လာမှာကို စိုးရိမ်ကြတာလေ။"

"အောက်ကျိုချုံး၊ မင်း ဆိုလိုတာက သူနဲ့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုအကြား ဆက်ဆံရေးက သိပ်မကောင်းဘူးပေါ့"

"မှန်တယ်။"

"ဒါဆိုရင် ငါတို့အတွက်တော့ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒီကလေးက မဟာမိတ်လမ်းကြောင်းကနေ ရာထူးတိုးဖို့ ရွေးချယ်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

"စုံစမ်းရေးဌာနလည်း သွေးသစ်လောင်းဖို့ လိုနေတာပဲ။ ငါတို့ ပခုံးပေါ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကိုလည်း သူတို့နဲ့ ဝေမျှပြီး လျော့ကျသွားအောင် လုပ်ခိုင်းရမှာပေါ့။"

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ထိုက်ဟောက်ရှန်းမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အငွေ့အသက်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထိုကာလအတွင်း သူသည် ဖန့်ချန်ဘက်ကို ရံဖန်ရံခါ စောင့်ကြည့်လေ့ရှိပြီး ဖန့်ချန်တွင်လည်း တိုးတက်မှု မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။

'ဒီစွမ်းအားရဲ့ အငွေ့အသက်က ဟင်းလင်းပြင် ပုန်းရှောင်နည်းနဲ့ တကယ်ကို ဆင်တူတာပဲ။'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုစွမ်းအား၏ အငွေ့အသက်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ရန် အလွန် တက်ကြွနေသော်လည်း ဖန့်ချန်ကမူ တမင်တကာ ပိတ်ဆို့တားဆီးထားသည်။ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို အိမ်ထဲမဝင်ရအောင် တံခါးပိတ်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်ခန့် ကြာသောအခါ ဖန့်ချန်မှာ လုံလောက်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး သူသည် ထိုထဲသို့ ပုန်းဝင်သွားကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဖန့်ချန်နှင့် ထိုက်ဟောက်ရှန်းတို့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသော စုံစမ်းရေးအရာရှိများမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒီကလေး... ထိုးထွင်းသိမြင်တာ အောင်မြင်သွားတာ မဟုတ်ဘူးမလား "

"စွမ်းရည်က ဒီလောက်ထိတောင် ကောင်းတာလား "

"ဖြစ်နိုင်တာက သူက စုံစမ်းရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်ဖို့ပဲ မွေးဖွားလာတာ ဖြစ်မယ်။"

သူတော်စင်များမှာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ အောက်ကျိုချုံးမှာ မျက်နှာတည်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ ရှေ့တွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အောက် အကြီးအကဲ။"

ဖန့်ချန်မှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ တံခါးပေါက်၌ ရပ်ကာ လက်ယှက်၍ အရိုအသေပေးသည်။ အောက်ကျိုချုံး၏ ဘေးတွင် အခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ ရပ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့မှာလည်း စုံစမ်းရေးအရာရှိများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အောက်ကျိုချုံးမှာ အတွင်းကမ္ဘာတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို လက်ယှက်ခေါ်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန်လည်း အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော စုံစမ်းရေးအရာရှိများကိုလည်း ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"မင်း ကမ္ဘာငယ် ဟင်းလင်းပြင် ပုန်းရှောင်နည်း ကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သွားပြီလား "

အောက်ကျိုချုံးက ထူးဆန်းသည့် အမူအရာဖြင့် မေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အောင်မြင်သွားပါပြီ။"

ဖန့်ချန်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ဖြေဆိုသည်။

"ဒီလောက်တိုတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲလား စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။"

"မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တစ်ချက်လောက် ပြသပေးပါဦး၊ ငါတို့ကြည့်ရအောင် "

စုံစမ်းရေးအရာရှိ တစ်ဦးက အကြံပြုသည်။

အောက်ကျိုချုံးမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို အမြင့်သို့ တက်ခိုင်းလိုက်ရာ ပထမအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖန့်ချန်လည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်မှာ ပထမအလွှာနှင့် ဒုတိယအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်အကြား အလွယ်တကူ ကူးသန်းသွားလာနေသည်ကို မြင်သောအခါမှသာ စုံစမ်းရေးအရာရှိများမှာ ဖန့်ချန် တကယ်ပင် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း ကမ္ဘာငယ် ဟင်းလင်းပြင် ပုန်းရှောင်နည်း ကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်တဲ့ အချိန်ကလည်း အရင်မှတ်တမ်းတွေကို ချိုးဖျက်နိုင်သွားပြီ။ တကယ်ကို ကောင်းတယ်။ ထိုက်ဟောက်ရှန်းနဲ့ တန်လင်ကျောင်းတော်က အကြီးအကဲတွေ ထိုးထွင်းသိမြင်ဖို့ စောင့်ဦး၊ ဒါမှမဟုတ် အချိန်စေ့သွားရင် အောင်မြင်တဲ့ သူတွေနဲ့အတူ နောက်တစ်ဆင့် စစ်ဆေးမှုကို ဆက်လုပ်မယ်။"

အောက်ကျိုချုံးက ပြောသည်။

ဖန့်ချန်မှာလည်း ဆန့်ကျင်ဘက် မရှိပေ။ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တစ္ဆေနှိမ်နင်း နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ကြိုးစားနိုင်သေးသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်။

"အနည်းဆုံးတော့ ဖန့်ချန် ဒုတိယအကြိမ် စစ်ဆေးမှုကို အောင်သွားတာက ငါတို့အတွက် မဆိုးတဲ့ ကိစ္စပါ။"

ချင်ဂွေ့က ရုတ်တရက် ရယ်မောကာ ပြောသည်။

"အရင်က စည်းမျဉ်းတွေအရဆိုရင် ဒီအကြီးအကဲတွေအားလုံးက ကျောင်းတော်ကနေ ခဏလောက် ထွက်သွားကြရမယ်။ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကိုလည်း သွားလို့ မရတော့ဘူး။ ဖန့်ချန်က ကောင်းကင်အရှင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူ မဟုတ်တော့ သူ့ရဲ့ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ကို အသိမ်းခံရမှာ။ သူ အချိန်ရလို့ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမကို ပြန်ဝင်နိုင်ရင်တောင် ဘွဲ့ရတဲ့အခါ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ကို အမြဲတမ်း ယူသွားလို့ မရတော့ဘူး။"

ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်အုပ်ထိန်းသူများမှာ ချင်ဂွေ့၏ သတိပေးစကားကြောင့် ထိုအချက်ကို သတိရသွားကြသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ နှမြောစရာပဲ။"

သူတော်စင် တစ်ပါးက သက်ပြင်းချသည်။

ချင်ဂွေ့က တည်ငြိမ်စွာ -

"နှမြောစရာ မရှိပါဘူး။ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် လိုအပ်တာက တည်ငြိမ်တဲ့ တိုးတက်မှုပဲ၊ ဒီလို မရေရာတဲ့သူမျိုး မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်တယ်။ မင်းတို့ မမေ့ကြနဲ့၊ ငါတို့ အားလုံးက ချင် မျိုးနွယ်စုတွေပဲ၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ဒီနေ့ ဒီအချိန်ထိ ရောက်လာဖို့ ဘယ်သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်လဲဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့။"

"ဒါကိုတော့ မမေ့ရဲပါဘူး။"

သူတော်စင်များမှာလည်း သဘောတူကြသည်။ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ဖန့်ချန်၏ တည်ရှိမှုမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ၊ အားလုံး ပြန်ကြတော့။"

ချင်ဂွေ့က ဧည့်သည်များကို နှုတ်ဆက်သည်။

သူတော်စင်အုပ်ထိန်းသူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချင်ဂွေ့မှာ ကျိုကျိ တောင်သို့ သွားရောက်ကာ 'ဝေကွမ်းရှောင်' နှင့် 'ဝေလျန့်ယွမ်' ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကို တွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်မှာ ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝေကွမ်းရှောင်ကို လက်ယှက်၍ -

"ကွမ်းရှောင်ဆရာ၊ မပို့ပါနဲ့တော့။ နောက်ပိုင်း ချင်ခွန်း ကို ဂရုစိုက်ပေးပါ။ ကျောင်းတော်မှာ ထင်ရာမလုပ်မိအောင် ဆုံးမပေးပါ။"

ချင်ဂွေ့မှာ ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ချင် ကာကွယ်ရေးဆရာ "

ဖန့်ချန်မှာ ချင်ဂွေ့ကို မြင်သောအခါ ပြုံး၍ ဂါရဝပြုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

"ဆရာ ဆရာ ရောက်လာတာလား။"

ဝေကွမ်းရှောင်မှာ အမြန် ထွက်လာပြီး ချင်ဂွေ့ကို ဂါရဝပြုသည်။

"သူ ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ချင်ဂွေ့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ ဖန့်ချန်က ဘာလို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ရှိနေသေးတာလဲဟု သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက ချင်ခွန်းက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ဟုန်ဟိုင်သူတော်စင်နဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဖန့်ချန်က တရားစီရင်ရေး အကြီးအကဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ဆီ လာပြီး စကားပြောတာပါ။ ချင်ခွန်း နောက်ပိုင်းမှာ ထင်ရာမလုပ်မိအောင် ဆုံးမဖို့ သူက တိုက်တွန်းသွားတာပါ။"

ဝေကွမ်းရှောင်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြသည်။

"သူက စုံစမ်းရေးဌာနရဲ့ တတိယအကြိမ် စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံနေရတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်ဂွေ့မှာ တွေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။

......

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် ဖန့်ချန်သည် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓနည်းလမ်း ကို အသုံးပြုကာ ဟင်းလင်းပြင် ပုန်းရှောင်နည်းနှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဖင်အန်းစျေး သို့ သွားရောက်သည်။

ဖင်အန်းစျေး

"ဒီရက်ပိုင်း အရောင်းအဝယ် မကောင်းပါလား။"

ဝူယိုဟိုင်း မှာ လူသူကင်းမဲ့နေသော ဆိုင်ခန်းကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်လာသည်။ ဝူယိုဟိုင်းမှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်းသာအားရဖြင့် -

"မိတ်ဆွေ၊ မင်္ဂလာပါ။"

"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော် ယင်လောကဝင်နံ့သာတိုင် လာဝယ်တာပါ။"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

"မိတ်ဆွေ၊အထဲကို ကြွခဲ့ပါ။"

ဝူယိုဟိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုလူနှင့် တစ်ခါ အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖူးပြီး အလွန် ချောမွေ့ခဲ့သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်လို စိုးရိမ်စိတ်လည်း မရှိတော့ပေ။

ဖန့်ချန် ထိုင်ပြီးနောက် ဝူယိုဟိုင်းမှာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"မိတ်ဆွေ၊ မကြာသေးခင်က အောက်ပိုင်းမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်၊ ယင်လောကဝင်နံ့သာတိုင် ရဲ့ ဈေးက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတယ်။"

"ပိုမြင့်လာတယ်"

ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်လဲ"

"အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၁,၀၀၀ လောက်တော့ ရှိမယ်။"

ဝူယိုဟိုင်းက ခါးခါးသီးသီး ပြုံးသည်။

"ဒီဈေးနှုန်းက ကျွန်တော် သတ်မှတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် အရင်းယူရတာတောင် ၈၀၀ ကျော်နေပြီ။ ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ ကြားထဲကနေ ၂၀၀ ပဲ မြတ်တာက တရားပါတယ် မိတ်ဆွေ။"

"အင်း၊ တစ်ချောင်း ပေးပါ။"

ဖန့်ချန်က ကျောက်တုံး ၁,၀၀၀ ကို ဝူယိုဟိုင်းဆီ ပေးလိုက်သည်။

ဝူယိုဟိုင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး -

"မိတ်ဆွေ၊ အစိမ်းရောင် နံ့သာတိုင် လိုသေးလား "

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကြွင်းအကျန် နည်းနည်း ကျန်သေးတယ်။"

ဖန့်ချန်မှာ လက်ထဲတွင် မီးမကုန်သေးသော နံ့သာတိုင် တစ်ဝက်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဝူယိုဟိုင်းမှာ ထူးဆန်းစွာဖြင့် -

"မိတ်ဆွေ၊ ဒီနံ့သာတိုင်က တစ်ခါ သုံးပြီးရင် အာနိသင် မရှိတော့ဘူး။ မိတ်ဆွေ နောက်တစ်ခါ ထပ်မီးညှိရင်တောင် ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းက မိတ်ဆွေကို ကူညီမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

အခန်း (၂၄၇၄) - သားကိုမွေး၍ အိုမင်းသောအခါမှီခိုခြင်း

"မီးတစ်ဝက်လောက်ပဲ လောင်သေးတာကို အသုံးမခံတော့ဘူးလား။"

ဖန့်ချန်မှာ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ချောင်း ထပ်ပေးပါဦး၊ ဈေးက အရင်အတိုင်းပဲ မဟုတ်လား။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ အတူတူပါပဲ။"

ဝူယိုဟိုင်းမှာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ ဤသည်မှာ အကျိုးအမြတ် များသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပင်။ ဤတစ်ကြိမ်ပြီးသွားလျှင် သူသည် နောက်ထပ် နှစ်အတော်ကြာအောင် အေးအေးဆေးဆေး စားသောက်နေထိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ကို အရင်ဆုံး အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ယင်လောကထဲရှိ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆက်သွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ အဆောင်တစ်ခုကို မီးရှို့လိုက်သည်။

မကြာမီပင် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး ဘာမှ စကားမပြောဘဲ ဝူယိုဟိုင်းကို ယင် လောကဝင် နံ့သာတိုင်တစ်ချောင်း ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝူယိုဟိုင်း၏ လက်ထဲမှ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၈၀၀ ကို ယူဆောင်သွားသည်။

'သူက ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိမ်မပြောဘူးဆိုတာတော့ သေချာသွားပြီ။'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ထံမှ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အမြတ်ယူခြင်းမှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝူယိုဟိုင်းက နံ့သာတိုင်ကို ဖန့်ချန်ဆီ ပေးအပ်ရင်း သတိပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ၊ အခု ယင် လောကထဲက အခြေအနေက အရင်နှစ်တွေကထက် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သတိထားပါ၊ တစ်စုံတစ်ရာ အထောက်အထား အဖမ်းမခံမိစေနဲ့။"

ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက်

"ပြီးတော့... တကယ်လို့ အဖမ်းခံရရင်တောင် ဒီနံ့သာတိုင်ကို ဒီမှာ လာဝယ်တာလို့ ဘယ်တော့မှ မပြောမိစေနဲ့နော်။"

"စိတ်ချပါ။"

ဖန့်ချန်မှာ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နံ့သာတိုင်ကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"မိတ်ဆွေ နောက်ခါလည်း လာခဲ့ပါဦး။"

ဝူယိုဟိုင်းမှာ ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ လက်ယှက်နှုတ်ဆက်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ။

ဖန့်ချန်သည် ကျွမ်းကျင်ပြီးသားဖြစ်သည့်အတိုင်း နံ့သာတိုင်ကို မီးညှိလိုက်ရာ မကြာမီပင် ဆုန်းချီ ခရိုင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် လမ်းကြားထဲမှ ထွက်လာစဉ် လမ်းမပေါ်ရှိ လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေပြီး နေရာတိုင်းတွင် စစ်သည်များ လှည့်ကင်းလှည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

'ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စုနဲ့ မင်လော့မျိုးနွယ်စုကြားက အားပြိုင်မှုက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတာပဲ။'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အရင်က တည်းခိုခဲ့ဖူးသော တည်းခိုခန်းတွင် သွားရောက် တည်းခိုလိုက်သည်။ သူသည် အမှောင်လမ်း သို့ မသွားဘဲ အရင်ဆုံး အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်သည်။

ဆုန်းချီခရိုင်၊ အမှောင်ဝတ်ရုံဌာန။

ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းမှာ မှတ်တမ်းများကို စစ်ဆေးနေစဉ် ရုတ်တရက် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်မောင်းအင်္ကျီထဲမှ ကိုယ်တိုင် မီးလောင်နေသော အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

'ဒီသတင်းပေး ဖယောင်းတိုင်က ဝူယိုဟိုင်းဆီက ဟန်ရှိတယ်။'

သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိလိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင်ကို သူမရှေ့တွင် ချထားလိုက်ကာ အခြားသူများ မဝင်လာနိုင်စေရန် တံခါးကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။

အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မှုန်ဝါးဝါး မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းက အသံကို တမင်တကာ ပိုမိုခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် -

"ဝိညာဉ်လောကကို သွားသူ၊ ငါ ဘာကူညီပေးရမလဲ။"

တစ်ခဏ စောင့်ပြီးနောက် တစ်ဖက်မှ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ဆုန်းချီခရိုင်ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။ ဟွမ်ရှူး နံ့သာတိုင် ဝယ်မယ်ဆိုရင် အန္တရာယ် ရှိမလား။"

"'ဟွမ်ရှူး' နံ့သာတိုင် ဝယ်မလို့လား"

ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ဖက်လူ မေးသည့် မေးခွန်းက အလွန်ပင် ရဲတင်းလှသည်။ သို့သော်... ပိုက်ဆံယူထားသည့်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရပေမည်။

ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းက စဉ်းစားပြီးနောက် -

"အမှောင်လမ်းဘက်ကတော့ တည်ငြိမ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟွမ်ရှူး နံ့သာတိုင်က အဆင့် (၁) တာမြစ်ထားတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်တဲ့အတွက် အန္တရာယ်တော့ ရှိနေဦးမှာပဲ။"

ခဏရပ်ပြီးနောက်

"ပြီးတော့... အရင်တစ်ခါ ရွှမ်ကျီ ကို မင်း လိမ်ခဲ့တဲ့အတွက် သူက မင်းကို ထပ်ရောင်းပေးဖို့တော့ မရှိလောက်ဘူး။"

"ရွှမ်ကျီ သူက ဘယ်သူလဲ။ ငါ ယင်လောကကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာပါ၊ ဒီမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း မလိမ်ခဲ့သလို ဟွမ်ရှူး နံ့သာတိုင်လည်း ဝယ်မဖူးပါဘူး။ ဝူယိုဟိုင်းကတော့ ဒီဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိရင် ကူညီပေးမယ့်သူကို တွေ့လိမ့်မယ်လို့ ပြောလို့ပါ။ ဒါက အမှန်ပဲလား။ တကယ်လို့ လိမ်တာဆိုရင် ငါ ဝူယိုဟိုင်းကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်။"

ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ ပေါ်လာသည်။ ဤသူမှာ အရင်တစ်ခါကလူ မဟုတ်ဘူးလား။

သူမသည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် -

"မင်းလိုချင်တဲ့ ဟွမ်ရှူး နံ့သာတိုင်ကို ငါ ရှာပေးနိုင်ပါတယ်။ မင်း အခု ဆုန်းချီခရိုင်ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာလဲ၊ ငါ့လူတွေကို လွှတ်ပြီး ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။ ယင်သက်တမ်း ငွေကြေး ၂,၀၀၀ လိုအပ်မယ်၊ အဆင်သင့် ပြင်ထားပါ။"

"စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် တည်းခိုနေတာက..."

ဖန့်ချန်သည် တစ်ဝက်လောင်ကျွမ်းထားသော ဖယောင်းတိုင်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး အခန်းထဲတွင် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်နေလိုက်သည်။

'ဝူယိုဟိုင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းက တကယ်ပဲ ဆုန်းချီခရိုင်က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုပဲ။ ငါ ရွှမ်ကျီဆီမှာ နံ့သာတိုင် ဝယ်ခဲ့တာကိုတောင် သိနေတယ်။ ဆိုလိုတာက သူတို့က မှန်းဆတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ရွှမ်ကျီဆီမှာ ငါ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လှည့်စားခြင်း စွမ်းအားကိုလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်သွားပုံပဲ။'

ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသော်လည်း ဖန့်ချန်မှာ ပြုံးလိုက်သာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုဆုန်းချီခရိုင်တွင် သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဆိုသည်မှာ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။ သူသည် ဝူယိုဟိုင်း၏ သူငယ်ချင်းက နံ့သာတိုင်ကို တကယ်ပို့ပေးနိုင်မလား ဆိုသည်ကိုသာ စမ်းသပ်ချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပို့ပေးနိုင်လျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ရေရှည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်လိမ့်မည်။

မိနစ် (၃၀) ခန့် ကြာသောအခါ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ရောက်လာသည်။

'သူပဲ။'

ဖန့်ချန်မှာ ထိုသူမှာ ဝူယိုဟိုင်းကို နံ့သာတိုင် ပို့ပေးသူပင် ဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ဘာစကားမှ မပြောဘဲ နံ့သာတိုင်ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဖန့်ချန်လည်း သက်တမ်း ငွေကြေး ၂,၀၀၀ ကို ပေးလိုက်သည်။ အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသောအခါ ထိုသူမှာ ဘာမျှ မပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။

'အလုပ်အပေါ် တာဝန်သိသားပဲ။'

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ထပ်မံ ပုန်းဝင်ကာ နံ့သာတိုင်ကို မီးညှိပြီးနောက် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ နည်းလမ်းဖြင့် (၁၉) လွှာမြောက် ဟင်းလင်းပြင်သို့ သွားရောက်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန် အပြင်ဘက်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများ ရောက်မလာပေ။ 'ဟွမ်ရှူး' နံ့သာတိုင်မှာ အာနိသင် ပြသွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှ သူသည် ဖန့်ဖျင်အန်း ပေးလိုက်သော အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင် (၁၂) တိုင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် တစ်တိုင်ကို မီးညှိပြီး ငြိမ်သက်စွာ စောင့်နေလိုက်သည်။

အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ တက်လာပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် တစ်ဖက်၌ မှုန်ဝါးဝါး မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဝမ်းသာအားရ အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။

"အဖေ"

ဖန့်ချန် စိတ်အေးသွားပြီး ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ကာ -

"အဖေပါ။ သား ဒီရက်ပိုင်း နေကောင်းရဲ့လား။"

"နေကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်။ တွမ်းမူဦးလေးက တရားအားထုတ်ဖို့ပဲ အမြဲတိုက်တွန်းနေတော့ နည်းနည်း ပင်ပန်းတယ်ဗျ။"

"တွမ်းမူဦးလေးက သားကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံရဲ့ မဟုတ်လား။"

"ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်း တင်းကျပ်လွန်းလို့ပါ။"

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။"

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

"အကယ်၍ သား အဆင်မပြေရင် ဖေဖေ ကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်လိုက်ပါမယ်။"

"ဒါက ဘာအဆင်မပြေစရာ ရှိမှာလဲဗျာ။ ခေါင်းကိုးလုံး နတ်ဆိုးတွေပဲ မဟုတ်လား။ တွမ်းမူဦးလေးဆီမှာ အဲ့ဒီလို နတ်ဆိုးတွေ အများကြီးပဲ။ သား အဖေ့အတွက် (၉) ကောင် ရွေးပေးပြီး ပို့ပေးလိုက်မယ်။ အဖေက ဘယ်အဆင့် နတ်ဆိုးတွေကို လိုချင်တာလဲ။"

"အဲ..."

ဖန့်ချန်မှာ လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့နှင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘယ်အဆင့် နတ်ဆိုးကို လိုချင်တာလဲ။

"ဖျင်အန်း၊ ခဏလေး စောင့်ဦး။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟီးဟီး။"

"မှန်လေး တစ္ဆေနှိမ်နင်း နတ်ဆိုး မျက်လုံးကို ဘယ်အဆင့် နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ကျွေးရမလဲ။"

"အဆင့်မြင့်လေ ကောင်းလေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းမြင့်သွားလို့လည်း မရဘူး။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် နတ်ဆိုး (၉) ကောင်လောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။ အရမ်းမြင့်ရင် တစ္ဆေနှိမ်နင်း နတ်ဆိုး မျက်လုံး က မထိန်းနိုင်ဘဲ မင်းလည်း အကျဉ်းချထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်းရဲ့သားက အောက်ခြေမှာ ရာထူးမြင့်နေတော့ နောင်တစ်ချိန် တစ္ဆေ နှိမ်နင်း နတ်ဆိုး မျက်လုံး အဆင့်မြှင့်ဖို့ လိုအပ်လာရင် သူ့ကိုပဲ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေ ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ၊ အဆင်ပြေပါတယ်။"

ဟု ကျိုးထျန်း မှန်ပြောင်းက ပြောသည်။

နောင်တစ်ချိန် တစ္ဆေ နှိမ်နင်း နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကို ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေနဲ့ ကျွေးလို့ ရဦးမှာလား။

'ဒါကတော့ တကယ်ပဲ သားကိုမွေးပြီး အိုမင်းရင် မှီခိုရတာပဲ။'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။ လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့လည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ဤမျှ ထူးချွန်သော သားတစ်ယောက်ရှိခြင်းမှာ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာပင်။

"ဖျင်အန်း၊ အဖေ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ (၉) ကောင်ပဲ လိုချင်တယ်။"

"ဒါလောက်ဆို လွယ်ပါတယ်၊ အဖေ ခဏလောက် စောင့်ပါ၊ သား ချက်ချင်း လာခဲ့ပါမယ်။"

စကားပြောပြီးနောက် မီးခိုးငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင်လည်း ငြိမ်းသွားပြီဖြစ်ရာ ဖျင်အန်းဘက်မှ စကားပြောခြင်းကို ရပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။