အခန်း (၂၄၇၇-၂၄၇၈)

အခန်း (၂၄၇၇) - လုပ်ငန်းလမ်းညွှန်ပေးဖို့ဆိုတာ မရဲဝံ့ပါဘူး

ဖန့်ချန်နှင့် ပိုင်ချန်းမင်တို့မှာ အောက်ဝူဖား၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် အတူရပ်နေကြသည်။

ပိုင်ချန်းမင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံဖြင့် အနည်းငယ် ငေးမောနေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ အောက်ကြီးကြပ်ရေးမှူး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကို သွားကြမလို့လဲဗျာ။"

"နန်းတော်ကိုးခု၊ မင်းအရင်က နေခဲ့တဲ့နေရာလေ။"

ဖန့်ချန်က ဖြေလိုက်သည်။

ပိုင်ချန်းမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဘာလို့ ရုတ်တရက် နန်းတော်ကိုးခုကို သွားကြတာလဲ။"

ဖန့်ချန်က ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ အောက်ဝူဖားကိုသာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အောက်ဝူဖားက အေးဆေးစွာ ရယ်မော၍ -

"ရွှေဟွေးနဲ့ တန်လင်အောက်က ပညာသင်ကျောင်းတွေအကြားမှာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းတွေ စတော့မှာလေ။

မင်းအရင်က နန်းတော်ကိုးခုမှာ နေတဲ့အချိန်က အရမ်းတိုတော့ ဒီပွဲကို မီခဲ့ပုံမရဘူး။"

"ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်း"

ပိုင်ချန်းမင်မှာ အနည်းငယ် ငေးမောသွားပြီးမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာကာ သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် -

"ဟုတ်သားပဲ၊ ကျွန်တော် အရင်က နန်းတော်ကိုးခုရဲ့ ဆရာတွေဆီကနေ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းအကြောင်း ကြားဖူးတယ်။

ပုံစံကတော့ အမြဲတမ်း အရမ်းရှုံးနိမ့်လေ့ရှိတယ်လို့ ထင်တယ်။"

အောက်ဝူဖားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အမြဲတမ်း အရမ်းရှုံးနိမ့်လေ့ရှိတယ်။

ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းလို့ ဆိုပေမဲ့ တကယ်တော့ တစ်ဝက်က ကျောင်းသားတွေအကြား ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်က ပညာသင်ကျောင်းသားတွေအကြား ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ဖြစ်တယ်။

အရင်တုန်းက ငါတို့ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းကနေ စေလွှတ်တဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိတဲ့ သူတွေဟာ တန်လင် ပညာသင်ကျောင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး။

နန်းတော်ကိုးခုရဲ့ ကျောင်းသားတွေ ရှုံးရင်တောင် ဖန့်ချန်ညီလေးက ထိုင်ပြီး ကြီးကြပ်ပေးနေမှာပဲလေ။"

ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ အောက်ဝူဖား၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရယ်မောဟန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီပွဲနဲ့ပဲ အချိန်ကိုက် ဖြစ်သွားတာကတော့ တိုက်ဆိုင်လွန်းပါတယ်။ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်တဲ့နေ့နဲ့၊ ဖန့်ချန်ညီလေး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကို အဆင့်တက်တဲ့အချိန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတာပဲ။

သာမန်ဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ခေါက်လည်း ငါတို့ မျက်နှာပျက်ရဦးမှာ။"

ပိုင်ချန်းမင်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော်လည်း ဒီတစ်ခေါက် နန်းတော်ကိုးခုအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ပေးရမှာလား။"

"မင်းက လမ်းပြပေးဖို့အတွက်ပဲ။ ငါက နန်းတော်ကိုးခု ရောက်ရင် လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာမို့လို့ ဖန့်ချန်ညီလေးကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ အချိန်မရှိဘူး။

မင်းက နန်းတော်ကိုးခု ကနေ လာတာဆိုတော့ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးအနားမှာ လမ်းပြအဖြစ်နဲ့ပဲ လိုက်ပေးပါ။"

အောက်ဝူဖားက ရယ်မောပြောဆိုသည်။

ပိုင်ချန်းမင်မှာ အနည်းငယ် ငေးသွားပြီးမှ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် -

"သဘောပေါက်ပါပြီ။"

"အစ်ကိုကြီးဝူဖား၊ ဒီတစ်ခေါက် နန်းတော်ကိုးခုသာ အနိုင်ရရင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တကယ် ချီးမြှင့်မှာလား။"

ဖန့်ချန်က မေးသည်။

စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး

ဒီလို ဆုလာဘ်မျိုးတောင် ရှိတာလား

ပိုင်ချန်းမင်၏ အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အောက်ဝူဖားကတော့ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့။ ပြီးတော့ ဒါက တန်လင် ပညာသင်ကျောင်းဘက်ကနေ ထုတ်ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်လေ။

သာမန်ဆိုရင် သူတို့က စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို မထုတ်ပေးရင် ငါတို့ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းက သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းဆိုတာကတော့ အမည်ခံသက်သက်ပါ၊ တကယ်တော့ သူတို့က ဂုဏ်ပြချင်ရုံ သက်သက်ပါ။"

စကားအနည်းငယ် ရပ်နားပြီးနောက် အောက်ဝူဖားက ကံဆိုးသူကို ဝမ်းသာသလို အသံဖြင့် -

"ဒီပွဲကို မသတ်မှတ်ခင် အချိန်အနည်းငယ်အလိုမှာပဲ မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကို အဆင့်တက်သွားတာ။

မင်းသာ အဲဒီထက်စောပြီး အဆင့်တက်သွားရင်။

တန်လင် ပညာသင်ကျောင်းဘက်က ဒီပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းကို လုံးဝ တောင်းဆိုမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။"

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။

တကယ်တော့ တန်လင် ပညာသင်ကျောင်းက ဆုလာဘ်တွေကို ထောက်ပံ့ပေးတာပဲ။

ရိုးရိုးပြောရရင်တော့ ဒါဟာ ထောက်ပံ့ကြေးတစ်ခုလိုမျိုး ဖြစ်ပြီး ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းက ဒီလိုထောက်ပံ့ကြေးကို ရနိုင်မရနိုင်ဆိုတာကတော့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေသည်။

လမ်းခရီးတွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုမှာ အဆက်မပြတ် နီးကပ်လာသည်။

အောက်ဝူဖားက အစပိုင်းတွင် သတိထားနေသော်လည်း လွမ်းချူးထျန်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ချူးထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက ဘာလို့ လိုက်လာရတာလဲ။"

ဖန့်ချန်မှာ အံ့ဩသွားသည်။

လွမ်းချူးထျန်းက ရယ်မော၍

"ဆရာက မင်း အပြင်မှာ အနိုင်ကျင့်ခံရမှာ စိုးရိမ်လို့ ငါ့ကို မင်းအနားမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် နေခိုင်းလိုက်တာ။"

အောက်ဝူဖားက သက်ပြင်းချရင်း -

"ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးရဲ့ စဉ်းစားပေးမှုကတော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ။"

လွမ်းချူးထျန်းသာ ရှိနေရင်တော့ ဖန့်ချန်ကို အနိုင်ကျင့်ချင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို သေချာစဉ်းစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချန်းမင်မှာ ဘေးတွင် နားထောင်ရင်း ငေးမောနေမိသည်။

ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး

ဒါ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းရဲ့ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး မဟုတ်လား။

ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ပိုင်ချန်းမင်မှာ စိတ်ထဲမှပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဖန့်အစ်ကိုကြီးကတော့ ထိပ်တန်း အသိုင်းအဝိုင်းအထိ ရောက်သွားပြီထင်တယ်။ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးလိုမျိုး လူကြီးမင်းတွေတောင် သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးနေပြီး သူကိုယ်တိုင် အထူးကျွမ်းကျင်သူတွေကိုပါ အနီးကပ် စောင့်ရှောက်ဖို့ စီစဉ်ပေးထားတယ်။

"ချူးထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ညီလေး ပိုင်ချန်းမင်ပါ။ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးရှိရင် သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးပါဦး။"

ဖန့်ချန်က ပိုင်ချန်းမင်ကို လွမ်းချူးထျန်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။

လွမ်းချူးထျန်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောကာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"မပူပါနဲ့၊ အနာဂတ်မှာ ဘာအခက်အခဲပဲဖြစ်ဖြစ် လွမ်းချူးထျန်း ရဲ့ နာမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်။

ပြဿနာတွေ အကုန်ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်။"

ပိုင်ချန်းမင်မှာ မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့။"

လအနည်းငယ် ကြာသောအခါ။

အောက်ဝူဖား၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ နန်းတော်ကိုးခု ၏ အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

လူ (၁၀) ဦးကျော်မှာ အစောကြီးကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်ဝူဖား၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝူဖားညီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့။"

သူခေါ်လာသော လူ (၁၀) ဦးကျော်မှာလည်း အောက်ဝူဖား၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေဘက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီတစ်ခေါက် အောက်ဝူဖား ခေါ်လာတဲ့ ကျောင်းသားက ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်နေပုံရသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မမြင့်မားသေးဘဲ သာမန် ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်များသာ ဖြစ်ကြ၍ ကောင်းကင်နိမိတ်သူတော်စင် များ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ကြည့်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူပေ။

ဖန့်ချန်တို့ကမူ အပြင်ဘက်မြင်ကွင်းကို အရှင်းသား မြင်နေရသည်။

အောက်ဝူဖားကို နှုတ်ဆက်လိုက်သူမှာလည်း ကောင်းကင်နိမိတ်သူတော်စင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အောက်ဝူဖားလိုပင် ဂျူလင်မျိုးနွယ် ဖြစ်သည်။

သူ့နောက်တွင် ပါလာသော လူ (၁၀) ဦးမှာမူ ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။

"နန်းတော်ကိုးခု မှာလည်း ကောင်းကင်နိမိတ်သူတော်စင်တွေကပဲ စောင့်ကြပ်နေတာ။ ဒီလူတွေကလည်း ကျောင်းသားတွေရဲ့ ဆရာတွေပဲ ဖြစ်မှာ။ အဆင့်လိုက် အချိုးအစားကလည်း ကျောင်းတော်နဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့စွမ်းအားကတော့ ကွာခြားမှု ရှိနိုင်တယ်။"

ဖန့်ချန်က အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ဒီလူတွေရဲ့ စွမ်းအားက ဝေကွမ်းရှောက်တို့နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး ကွာခြားနေသည်။

အများကြီး လျော့နည်းနေသည်။

"ဇောအစ်ကိုကြီး၊ အရမ်းစောင့်နေရတာလား။"

အောက်ဝူဖားက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လူအားလုံးနှင့်အတူ ထွက်လာကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ခါးသက်သက်ဖြင့် ရယ်မောသည်။

"မစောင့်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား၊ အပေါ်ကပြောထားတာကတော့ ဒီတစ်ခေါက် နန်းတော်ကိုးခု ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက အတော်လေး အစွမ်းထက်တယ်တဲ့၊ အကုန်လုံး ရှုံးနိမ့်ဖို့ပဲ ရှိတော့မယ်။"

စကားအနည်းငယ် ရပ်နားပြီးနောက် သူက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် -

"ဝူဖာညီး၊ ဒီတစ်ခေါက် ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းက နန်းတော်ကိုးခုကို ဘယ်ကျောင်းသားကို စေလွှတ်လိုက်တာလဲ။"

"ဇောအစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့အကြားက ရင်းနှီးမှုနဲ့ဆိုရင် အကောင်းဆုံး ကျောင်းသားကိုပဲ ရှာပေးမှာပေါ့။ လာ၊ မိတ်ဆက်ပေးမယ်၊ ဒီတစ်ယောက်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီငယ်လေး ဖန့်ချန်ပါ။"

အောက်ဝူဖားက ရယ်မောရင်း ဖန့်ချန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူနှင့် သူခေါ်လာသော ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူတို့မှာ ဖန့်ချန်ကို မယုံနိုင်စရာ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဇောကွေ့မှာ အံ့ဩသွားပြီး -

"ဖန့်ချန် လူမျိုးနွယ်စု ဖန့်ချန်လား။"

"လူမျိုးနွယ်စု ဖန့်ချန်၊ ဇောအကြီးအကဲကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

ဖန့်ချန်က လက်ယှက် ဂါရဝပြုသည်။

အောက်ဝူဖားက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် -

" အစစ်အမှန်ပဲ။ ဇောအစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို ကျေးဇူးတင်ရမလဲဆိုတာ တွေးထားပြီးပြီလား။"

ဇောကွေ့က မသိစိတ်ဖြင့် -

"ကျွန်တော်တို့ ယူနီးနန်းနန်းက အမြဲတမ်း နန်းတော်ကိုးခုထဲမှာ နောက်ဆုံးပဲ။ ဖန့်ချန်ကျောင်းသားက ယွီဟွာနန်းတော်ကို သွားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဘာဖြစ်လဲ ဒါဆို ကျွန်တော် သူ့ကို ယွီဟွာနန်းတော်ကို ခေါ်သွားပေးရမလား။"

အောက်ဝူဖားက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဇောကွေ့ခေါ်လာသော ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်များမှာလည်း အလျင်အမြန်ပင် ပြောဆိုကြသည်။

"ဇောအကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား မှားနေပြီ "

"အောက်ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ဖန့်ချန်ကို ခေါ်လာပြီဆိုရင် ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ ယူနီးနန်းနန်းကို ကူညီဖို့ပဲလေ "

ဇောကွေ့မှာမှ သဘောပေါက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကာ -

"ဖန့်ချန်ကျောင်းသား၊ အားမနာပါနဲ့။ ယူနီးနန်းနန်းကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ယူနီးနန်းနန်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဇောကွေ့ပါ။ အောက်ဝူဖားနဲ့လည်း စစ်တိုက်ဖော် စစ်တိုက်ဖက်ပါပဲ။"

"ဒီကိစ္စ... လုပ်ငန်းလမ်းညွှန်ပေးဖို့ဆိုတာ မရဲဝံ့ပါဘူး၊ ဇောအကြီးအကဲကလည်း ယဉ်ကျေးလွန်းပါတယ်။"

ဖန့်ချန်က တစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ဇောကွေ့၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားပါးတရ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဇောကွေ့မှာ ယခုမှသာ အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားပြီး ဖန့်ချန်မှာ ယူနီးနန်းနန်းကို ကူညီဖို့ ရောက်လာကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သဖြင့် ပါးစပ်ပင် မစေ့နိုင်တော့အောင် ရယ်မောမိသည်။

"မြန်မြန်၊ အတွင်းကို ကြွပါဦး။ ဝူဖားညီက ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ ယူနီးနန်းနန်းကို အကြီးအကျယ် ထောက်ပံ့ပေးတာမို့လို့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး"

အခန်း (၂၄၇၈) - ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းအတွက် ကိုယ်စားလှယ်များ

ဇောကွေ့က လူအများအား ဧည့်ခံကျောင်းဆောင်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

မကြာမီပင် အခြားသော အကြီးအကဲများလည်း သတင်းကြားသဖြင့် ရောက်ရှိလာကြပြီး ဇောကွေ့နှင့်အတူ ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့ကို ဧည့်ခံကြသည်။

သူတို့သည် လွမ်းချူးထျန်း၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို သိရှိသွားသည့်အခါတွင်မူ ယခင်ကထက် ပိုမို၍ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆက်ဆံကြသည်။

ဧည့်ခံပွဲ အပြီးတွင် အောက်ဝူဖားမှာ အရက်အရှိန်ကြောင့် အလွန်အမင်း မူးဝေသွားသည်။ သို့သော် ဒုတိယနေ့တွင်ပင် သူသည် ဖန့်ချန်နှင့် နှုတ်ဆက်ကာ အခြားသော ပညာသင်ကျောင်းများ၌ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းကိစ္စရပ်များအတွက် ဆက်လက်၍ အလုပ်များရှုပ်ရန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဇောကွေ့ကလည်း ဖန့်ချန်တို့အား ယခုတစ်ကြိမ် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းအခြေအနေများကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးရန်အတွက် ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင် တစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုသူတော်စင်မှာ တိုက်ဆိုင်စွာပင် အခြားသူမဟုတ်၊ ပိုင်ချန်းမင်၏ နန်းတော်ကိုးခုတွင် သင်ကြားပေးခဲ့သော ဆရာဖြစ်သူပင် ဖြစ်သည်။

"ချန်းမင်၊ ဆရာက ယူနီနန်းနန်းမှာတုန်းက မင်းရဲ့ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းက စွမ်းဆောင်ချက်တွေကို ကြားပြီးသားပါ။ မဆိုးဘူး၊ တကယ်မဆိုးဘူး၊ ငါတို့ နန်းတော်ကိုးခုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မကျဆင်းစေခဲ့ဘူး။"

ဂူယွမ်လုမှာ ပိုင်ချန်းမင်ကို ကြည်နူးစွာ ကြည့်ရင်း -

"အရင်တုန်းက မင်းအဖေ မင်းကို ဒီနာမည်ပေးခဲ့တာ တကယ်မှန်တယ်။ မင်းက ငါတို့ ချင်းမင်အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တိုင်ပင်ဖက် အားထားရမယ့် လူတော်လူကောင်းပဲ။"

ပိုင်ချန်းမင်မှာ ချီးကျူးခံရသဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး -

"ဂူဆရာ၊ ကျွန်တော် အခုလို အောင်မြင်မှုတွေ ရလာတာက ကရုဏာတောင် က ဆရာတွေ သင်ပေးလို့ပါ။ နောက်ပြီး ဖန့်အစ်ကိုကြီးတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေကြောင့်လည်း ပါပါတယ်။ တပည့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့သာဆိုရင် တခြားနေရာကို ရောက်သွားရင် အခုလို ထူးချွန်တဲ့ အောင်မြင်မှုမျိုး ရဖို့ မလွယ်ပါဘူး။"

"ဒါတော့ သဘာဝပါပဲ ဖန့်ချန်ကျောင်းသားရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ရထားတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကြီးမားဆုံး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာ သေချာပါတယ်။"

ဂူယွမ်လုမှာ ခေါင်းညိတ်၍ အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ဖြတ်ကြည့်ပြီးနောက် လွမ်းချူးထျန်းထံသို့ ရောက်သွားကာ စိတ်ထဲတွင်တော့ တွေးတောပူပန်နေမိသည်။

သူသည် ဇောကွေ့၏ မှာကြားချက်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိသည်။

ဖန့်ချန်ဆိုတာ သာမန်လူမဟုတ်။

လူမျိုးနွယ်စုရဲ့ တရားစီရင်ရေး အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်သလို၊ ကြီးကြပ်ရေးဌာနရဲ့ စာမေးပွဲ သုံးဆင့်လုံးကိုလည်း အောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ ထဲတွင်လည်း အတော်ဆုံး အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ လွမ်းချူးထျန်းရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကလည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်ပေ။

လူဦးရေ နည်းပါးသော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်သော 'ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်' မှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ၏ ထူးချွန်သော ကျောင်းဆင်းကျောင်းသားဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သလို၊ ထာဝရ နေမင်းခုနှစ်ပါးတံဆိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူလည်း ဖြစ်သည်။

ဒီလိုမျိုးလူက ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်လာပြီး နန်းတော်ကိုးခုအထိ လိုက်ပါလာလိမ့်မယ်လို့ ဂူယွမ်လု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဒါဟာ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းက ဖန့်ချန်ကို ဘယ်လောက်အထိ အလေးထားသလဲဆိုတာကို သူ အထူးနားလည်သွားစေသည်။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခေါက် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းအတွက်လည်း ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိသွားစေသည်။

"ဖန့်ချန်ကျောင်းသား၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်ကိုးခုကနေ ကျောင်းသား ကိုးဦးကို ရွေးချယ်ပြီး ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းမှာ ပါဝင်စေဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒီလူတွေကိုတော့ ခဏတာ သတ်မှတ်ထားပေမဲ့ ဖန့်ချန်ကျောင်းသားက လုပ်ငန်းလမ်းညွှန်ပေးဖို့ ရောက်လာတာဆိုတော့ ဇောကွေ့အကြီးအကဲရဲ့ သဘောထားက ဖန့်ချန်ကျောင်းသားကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်ပေးဖို့၊ လူရွေးချယ်မှုမှာ ပြင်ဆင်စရာရှိရင် ပြင်ဆင်ပေးဖို့ပါ။"

ဂူယွမ်လုက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လက်ယှက်၍ ပြောသည်။

ထို့နောက် လွမ်းချူးထျန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူကို သေချာ နားထောင်နေတယ် ထင်ခဲ့ပေမဲ့ လွမ်းချူးထျန်းမှာ စိတ်လွင့်နေပုံရသည်။

"နန်းတော်ကိုးခုက လူရွေးထားပြီးပြီဆိုရင် ဒါဟာ အကောင်းဆုံး ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

လွမ်းချူးထျန်းက ရုတ်တရက် စကားဝင်ပြောသည်။

"ဖန့်ညီလေး၊ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းမှာ ပါဝင်တဲ့ ကျောင်းသားတွေက ရှုံးသည်ဖြစ်စေ၊ အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းထဲကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ အလားအလာ အလွန်များတယ်။ မင်းရောက်လာပြီဆိုမှတော့ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေကို ပြန်စစ်ဆေးပေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်။"

ပိုင်ချန်းမင်မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်မှာ လွမ်းချူးထျန်း၏ စကားကို သဘောပေါက်သွားပြီး -

"ဂူဆရာ၊ ဒီတစ်ခေါက် ရွေးချယ်ထားတဲ့ ကိုးဦးထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုဝင် ဘယ်နှစ်ဦး ပါဝင်ပါသလဲ။"

ဂူယွမ်လုမှာ စိတ်အေးသွားသည်။ ညကမှ ဇောကွေ့တို့နှင့်အတူ လူစာရင်းကို တစ်ညလုံး ပြန်စစ်ဆေးထားခဲ့သည်။

"လူမျိုးနွယ်စုဝင် သုံးဦး ပါဝင်ပါတယ်။"

ဂူယွမ်လုက ပြုံး၍ ဖြေသည်။

"သုံးဦး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ -

"မဆိုးပါဘူး။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သွားပြီး အဲဒီ ကိုးဦးကို ကြည့်ကြရအောင်။"

ဂူယွမ်လု၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာဟန် ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဖန့်ချန်ကျောင်းသားကို လမ်းပြပေးပါမယ်။ အားလုံး အဲဒီ ကျောင်းသား ကိုးဦးကို သွားကြည့်ကြရအောင်။ တစ်ခုခု လိုအပ်ချက်ရှိရင်လည်း ဖန့်ချန်ကျောင်းသား တိုက်ရိုက်သာ ပြောကြားပေးပါ။"

သူတို့ ညတွင်းချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားတာက ဒီလူကို ကျေနပ်စေခဲ့ပြီပေါ့။

……

"လီကုန်းကုန်း၊ မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့လာတာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ပြီ မဟုတ်လား။"

"ဒါပေမဲ့ မနေ့ညကစပြီး မင်းတို့ လီမျိုးနွယ်စုက ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ဝန်ခံရတော့မယ်။"

"အခု ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ကို သုံးကြိမ် ရှစ်ခိုးပါ။ ပြီးရင်တော့ ငါ မင်းကို ပြဿနာမရှာတော့ဘူး။"

"မဟုတ်ရင်တော့ မင်းလမ်းလျှောက်ဖို့တောင် အခက်အခဲ ဖြစ်စေရမယ် "

စည်ကားလှသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် နန်းတော်ကိုးခုမှ ကျောင်းသားများ ဖွင့်လှစ်ထားသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များ၊ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် စာကြည့်တိုက်များ ရှိသည်။

ပုံမှန်အချိန်ဆိုလျှင် ကျောင်းသားများသည် ဤနေရာသို့ လာရောက်လည်ပတ်ကာ တူညီသော စိတ်ဝင်စားမှုရှိသူများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ဆွေးနွေးလေ့ရှိကြသည်။ ဤနေရာသည် နန်းတော်ကိုးခု၏ အစည်ကားဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူနှစ်စုမှာ လမ်းမပေါ်တွင် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။

အနီးအနားတွင် ရပ်ကြည့်နေကြသော ကျောင်းသားများစွာရှိပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သရော်ဟန်များ သို့မဟုတ် သံသယဖြစ်ဟန်များ ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်လူစုတွင် ငါးဦးရှိပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါများမှာ အလွန် ပြင်းထန်သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အရပ်အမောင်း မြင့်မားပြီး တစ်ပိုင်းသူတော်စင်များကြားတွင်ပင် အထူးချွန်ဆုံး တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကြက်ညှာနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပိန်လှီပြီး အရပ်ပုသေးသည့် သူနှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်စပဲ ရှိသေးပြီး လုံးဝ တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးပေ။

လီကုန်းကုန်းမှာ သူ့ထက် အရပ်နှစ်ဆလောက် မြင့်သော ထိုလူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့၏ မျက်လုံးများမှာ ကြီးမားပြီး အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဆောင်ထားသလို ဖြစ်သည်။

"ဒွမ်ဇူရွှေ၊ မင်း အရမ်းလွန်လွန်းနေပြီ။ ငါ နန်းတော်ကိုးခုကို ရောက်လာတာ ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းက သုံးရက်တစ်ခါ ပြဿနာရှာနေတာကို ငါ ရှောင်နေခဲ့တာ။ ဒီနေ့တော့ ငါ့ကို ဒူးထောက် ရှစ်ခိုးခိုင်းတာလား ဒါ မင်း ငါ့ကို စော်ကားတာပဲ "

"သခင်လေး၊ သူတို့ကို မတိုက်ခိုက်ပါနဲ့။ အကျိုးမရှိဘူး။ ဒါ နန်းတော်ကိုးခုပဲ၊ ဒွမ်မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကြရအောင်။ သူ တကယ် တိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး "

လီကုန်းကုန်းဘေးမှ မင်ကျင်းဆိုသူက သူ့အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲ၍ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"မင်ကျင်း၊ ငါ့ကို မတားနဲ့။ ငါ ဒီနေ့ ကျောင်းသားတွေအားလုံးရှေ့မှာ ဒွမ်ဇူရွှေကို မေးမယ်၊ သူ သေတဲ့အထိ ရန်သူဖြစ်ချင်နေတာလားလို့ "

လီကုန်းကုန်းက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောသည်။

ကျောင်းသားများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် အမျိုးမျိုးသော မျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားများ စုဝေးနေကြပြီး အချို့သော အကြီးစား မျိုးနွယ်စုမှ သူများကိုလည်း တွေ့ရတတ်သည်။

သူတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဟာသတစ်ခုလိုပင် သဘောထားကြသည်။

သို့သော် ဒွမ်ဇူရွှေကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ဟန် ရှိကြသည်။ ဤလူမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ပိုင်းသူတော်စင်၏ ပါရမီမှာ တကယ်ကို မဆိုးပေ။ ထိပ်တန်း ကျောင်းသားများစွာကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ဟားဟား၊ လီမျက်လုံးကြီး၊ မင်းရဲ့ ဒေါသက ဒီနေ့မှ ဘာလို့ ဒီလောက် ပြင်းထန်နေရတာလဲ "

"ငါနဲ့ သေတဲ့အထိ ရန်သူဖြစ်ချင်တာလား "

ဒွမ်ဇူရွှေက ရယ်မော၍ -

"ငါ့လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။ မင်းက ငါနဲ့ ဘယ်လို သေတဲ့အထိ ရန်သူဖြစ်မလဲ "

စကားရပ်ပြီးနောက် -

"နောက်ပြီး ငါ မနေ့ညကပဲ သတင်းရထားတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းမှာ ငါ ပါဝင်ခွင့်ရတယ်။ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ၊ အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းကို သွားရဖို့က သေချာနေပြီ။ နောက်နှစ်အနည်းငယ်ဆိုရင် ပိုင်ချန်းမင်လိုပဲ နာမည်ကျော်ကြားလာလိမ့်မယ် "

ကြည့်ရှုနေသော ကျောင်းသားများမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီး အံ့အားသင့်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ဒီလို လူမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် တစ်ယောက်က ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းမှာ ပါဝင်ခွင့် ရသွားတာလား။

ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲများစွာ ရှေ့မှာ နာမည်ထုတ်ပြနိုင်ပြီး ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းကို သွားဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားတာပေါ့။

လီကုန်းကုန်းမှာ ဒွမ်ဇူရွှေကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။

သူ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ -

"မင်ကျင်းကို ငါ့အစား ရှစ်ခိုးခိုင်းရင်ကော သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ငါ့ရဲ့ အစေခံပဲ၊ သူ ရှစ်ခိုးတာလည်း ငါရှစ်ခိုးတာ နဲ့ အတူတူပဲ။"

ပိန်လှီနေသော မင်ကျင်းမှာမူ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် -

"........."