အခန်း ၁၉၅၆

အခန်း(၁၉၅၆) ကြောက်မက်ဖွယ် အောင်နိုင်မှု

ထိုကြာပန်းသည် ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားလေသည်။ ထူးကဲလှသော မီးလျှံများ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကောင်းကင်ယံကြီးပင် အပေါက်ဖြစ်သွားတော့မတတ် ပူပြင်းလှ၏။

နတ်မီးတောက်ဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်မှုကို သံသယဝင်နေစရာ မလိုပေ။ ထို့ထက်ပို၍ ရှန့်ဖန်က ထိုဂိုဏ်း၏ အတော်ဆုံး တပည့်ကျော်တစ်ဦး ဖြစ်ရုံမျှမက ဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကိုလည်း တတ်မြောက်ထားသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်တစ်ဦးသာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ သူရင်ဆိုင်နေရသူမှာ ရှေးဖီးနစ်နက်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ချူးယွင်ဖန်းဖြစ်နေခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ချူးယွင်ဖန်းကို မီးလျှံများ၏ ဘိုးအေဟုပင် တင်စားနိုင်ပြီး ဆေးဧကရာဇ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုလည်း အမွေဆက်ခံထားသူဖြစ်သည်။ ဆေးဧကရာဇ်၏ မီးလျှံလမ်းစဉ်အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန့်ဖန်က ချူးယွင်ဖန်းကို မည်သို့မျှ မလုပ်နိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးသည် ချူးယွင်ဖန်းရှေ့မှောက်တွင် အရာမထင်ဘဲ ဖိနှိပ်ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုနောက်ကွယ်တွင် အခြားလျှို့ဝှက်ချက်မရှိ၊ အစွမ်းချင်း ကွာခြားလွန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းက သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော "ဖျက်ဆီးခြင်း မီးကြာပန်း"ကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ" ရှန်ဖန်က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် အောင်နိုင်မှု အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချူးယွင်ဖန်းက ထိုကြာပန်းကို လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ရိုက်ဖမ်းယူရဲသည်မှာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။ ရှန့်ဖန်က ချက်ချင်းပင် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ပေါက်ကွဲစမ်း"

ထိုကြာပန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး တစ်နေရာလုံးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တော့မည့်အလား ရှိလေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ထိုခဏတွင် အနီးအနားရှိ ဖန်ဆင်းရှင်များက ဦးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အတွေ့အကြုံရင့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ခုခံသည့်အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး မိမိတို့ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရေး အလွှာပေါင်းများစွာကို တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။

စကြဝဠာအဆင့်ကျင့်ကြံသူများကမူ ပေထောင်ချီဝေးရာသို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့အားလုံး ဆွံ့အသွားရသည်။ ၎င်းတို့ ထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ ချူးယွင်ဖန်းက ထိုကြာပန်းကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ဖမ်းချုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြာပန်းသည် ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်ဖဝါးမှာ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုကြာပန်းကို ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ချုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ လူတိုင်း ကြောင်အမ်းသွားကြ၏။

"သူ... ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”

လူသတ်နိုင်လောက်သည့် အစွမ်းရှိသော ထိုမီးကြာပန်းသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်ထဲတွင် ကစားစရာတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

"ဒါပဲလား" ချူးယွင်ဖန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း လက်ကို ညှစ်ချလိုက်ရာ ထိုကြာပန်းမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ လက်ဖဝါး ကာကွယ်ရေးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ဘဲ ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ" ရှန့်ဖန်က လုံးဝ ဆွံ့အသွားရသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုစွမ်းအား၏ အရှိန်ဒဏ်ကို မခံနိုင်သဖြင့် အလွှာပေါင်းတစ်ရာကျော်သော ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ချူးယွင်ဖန်းက လက်ဖဝါးဖြင့်သာ ချေမှုန်းပြလိုက်ခြင်းမှာ သရဲသဘက်စီးနေသည့်အလား မယုံနိုင်စရာပင်ဖြစ်သည်။

ရှန့်ဖန်က ပြန်လည် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်မမီတော့ပေ။ လျှပ်စီးတိမ်တိုက်များက ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ရစ်ပတ်သွားပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

*ရွှတ်*

ဓားအလင်းတန်းသည် ရှန့်ဖန်၏ ကာကွယ်ရေး အလွှာအားလုံးကို လျှပ်စီးအလား ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို တည့်တည့်မှန်သွားလေသည်။ ရှန့်ဖန်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ သွေးများပန်းထွက်ကာ ထိုနေရာတွင်ပင် လဲကျ သေဆုံးသွားတော့သည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် ဤအရာအားလုံးကို အလွန်အေးဆေးစွာ လုပ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ... သူက သိပ်ကို သန်မာလွန်းတယ်။ ဒါဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနှိုင်းမဲ့တဲ့ အရှိန်အဝါပဲ”

"တချို့က ချူးယွင်ဖန်းဟာ ကံကောင်းလို့ ပါရမီရှင်စာရင်းထဲဝင်တာလို့ ပြောကြတယ်။ အခုတော့ ဘယ်သူက တကယ်ကံကောင်းလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်”

လူအများမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် ရေရွတ်နေကြသည်။ ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်လာရန် သူ မည်ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခဲ့သနည်း။

ယခုအခါ ပါရမီရှင်ငါးဦးအနက် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ ထိုသူမှာ သံမဏိလှံဂိုဏ်း၏ တပည့်ကျော် ကျန်းဟိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟိန်သည် သူ၏ စွမ်းအားများကို အထွတ်အထိပ်သို့ စုစည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ အသတ်ခံနေရစဉ်အတွင်း သူသည် မိမိ၏ လှံစွမ်းအားနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများကို ကယ်တင်ရန် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့က သူ၏ ပြိုင်ဘက်များသာဖြစ်ရာ သေသွားခြင်းက ပို၍ပင် ကောင်းသေးသည်ဟု သူ ယူဆသည်။

"ချူးယွင်ဖန်း... ငါ့ဂိုဏ်းသားတွေကို သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒီနေ့ မင်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းရမယ်" ကျန်းဟိန်က ဟိန်းဟောက်လျက် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ တိုင်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသော လှံအလင်းတန်းဖြင့် ချူးယွင်ဖန်းကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

*ဝုန်း*

ကောင်းကင်ယံကြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည့်အလား ခံစားရစေသည်။ ထိုလှံ၏ စွမ်းအားသည် ဖန်ဆင်းရှင်ဒုတိယအဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းကလည်း မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြန်ပြီ။ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား” ချူးယွင်ဖန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ လှံသွားက သူ၏ လက်ဖဝါးသို့ ထိမှန်သွားသည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်မှာ ကျန်းဟိန်၏ လှံအလင်းတန်းသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်ဖဝါးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ရုံမျှမက လက်ဖဝါးနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လှံအလင်းတန်းကြီးမှာ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားတော့သည်။

--