← Chapters

အခန်း ၁၁၈

Vol. 12 Ch. 118

အခန်း ၁၁၈

Vol. 12 Ch. 118

118 01

အပိုင်း (၁၁၈)

“အာ ပါးစပ်ကို သုံးပြီး သုတ်ရမှာလား”

မုရှောင်းနွမ်၏ လှပသော မျက်နှာက ရဲသွားသည်။

ဒါက ဘယ်လို တောင်းဆိုမှုလဲ။ သူက တကယ်ကို ပါးစပ်ကို သုံးပြီး သုတ်ခိုင်းတယ်။ ဒါက... ဒါက အရင် စနမ်းခိုင်းတာမလား။

“ဘာလုပ်နေတာလဲ မြန်မြန် လုပ်လေ”

ချန်းရန်ကလည်း ထိုကောင်မလေး၏ တုံ့ဆိုင်းကာ ရှက်ရွံ့နေသော မျက်နှာကို မြင်ပြီး ပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူက အတင်းတိုက်တွန်းတော့မည့်အချိန်တွင် …

“မြန်မြန်လုပ်”

“အင်း အင်း”

ချန်းရန်၏ တိုက်တွန်းမှုကပင် မဆုံးလိုက်သေးခင် ရုတ်တရပ် မုရှောင်းနွမ်ကလည်း ချန်းရန်၏ ခေါင်းအနောက်ကို လှမ်းဖိလာသည်။ ပူနွေးသော နှုတ်ခမ်း တစ်စုံက ကပ်လာ၏။

ငါ ဘာလုပ်နေတာလဲ အင်အားသုံးပြီး အနမ်းခံရတာလား။

ချန်းရန်က မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ သူသည်လည်း ထိုကောင်မလေးက သူ၏ စကားမဆုံးသေးခင် ချောင်းပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်မည်ဟု မထင်ထားမိပေ။ ထိုကောင်မလေး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကိုလည်း ခံစားမိပြီး အံသြဖွယ် ကောင်းသော ခံစားချက် အောက်သို့ မြုပ်သွားသည်။ သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ တုန့်ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အရသာ ခံနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားရသည်။ အရသာရှိတယ်။

ချန်းရန်နဲ့ မုရှောင်းနွမ်တို့က အလေးအနက် ထားပြီး လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ရေပူစမ်းက သက်ရောက်မှု ရှိသောကြောင့် ဖြစ်လောက်သည်။ မုရှောင်းနွမ်၏ နူးညံ့သောခန္ဓာကိုယ်ကလည်း လျှင်မြန်စွာ သက်သာလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် သိသိသာသာပင် ပုံမှန်ထက် ပိုကြာသည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒါဟာ ရေပူစမ်း ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင် ထိုင်ထိုင် ထိုင်နေသော ပုံစံက ကြာရှည်လာလျှင် မသက်သာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မုရှောင်းနွမ်က ရိုးရှင်းစွာဖြင့် ချန်းရန်ကို မျက်နှာမူပြီး ခြေထောက်ပေါ်သို့ တက်ထိုင်သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကလည်း ချစ်စိတ်ပြင်းပြစွာနှင့် မျက်နှာမူပြီး ရင်ဆိုင်နေကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ချန်းရန်က မုရှောင်းနွမ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ကောက်ပွေ့လိုက်ကာ မနာလိုကြီးရသော ခြေတံတစ်စုံကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ မုရှောင်းနွမ်က အလိုလျောက်ပင် ချန်းရန် လည်ပင်းကို ဖက်သည်။ ထိုနည်းအားဖြင့် ချန်းရန်က သူမကို ဆွဲခေါ်ကာ တစ်ပတ် ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေကန်နားမှာ ကျောက်တုံး အမြင့်လေး ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ မုရှောင်းနွမ်က တိုက်ရိုက်ထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်းရန်၏ မြေဆွဲအား ဗဟိုချက်ကလည်း စတင်ကာ မုရှောင်းနွမ်ဘက်သို့ စတင်ကာ စောင်းသည်။ မုရှောင်းနွမ်က အနောက်ဖက်သို့ တဖြည်းဖြည်း မှီလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချန်းရန်က မုရှောင်းနွမ်ကို ဖိသည်။

သိပ်သည်းသော အဖြူရောင် မြူများအောက်တွင် ထိုနှစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို မေ့သွားပြီဖြစ်သည်။ မျက်လုံးများ တင်းတင်း ကြပ်ကြပ် မှိတ်ထားကြပြီး တစ်ယောက်ကိုယ်တစ်ယောက်သာ ခံစားနေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်းရန်က ပါးစပ်ကိုသာ လှုပ်ရှားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ့၏ လက်ကိုလည်း စတင်ကာ ကစားသည်။ မုရှောင်းနွမ်၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အချစ်ပေါင်းလုံးများကပင် လက်ဗွေရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကျန်းမာရေး ကောင်းသော အနီရောင် သမ်းလာသည်။

ကျွီ ကျွီ

ထိုအချိန်တွင် နှစ်ယောက်က အပူတပြင်း တိုက်ခိုက်နေသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အနီးနားရှိ သစ်ပင်ထိပ်မှ ရှဉ့်က ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး သိချင်စိတ်ပြင်းပြသော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းအော်သည်။

“ဟင်”

မုရှောင်းနွမ်က မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ချန်းရန်ကလည်း ရပ်တန့်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ ထိုရှဉ့်က သူ့၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မျက်လုံးကို အုပ်ထားပြီး နောက်လှည့်ကာ တကျွီကျွီနှင့် အော်နေကြောင်း မြင်ရသည်။ သူ၏ ပုံစံက ရှက်နေပုံ ရသည်။

“ဟင် ယောက်ျား ရှဉ့်ရှဉ့်”

118 02

မုရှောင်းနွမ်က ခပ်တိုးတိုး ပြောသည်။ အသံကလည်း လရောင်ည မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်သာ ရှိသည့် အခန်းထဲတွင် ညင်သာသော ခေါ်သံနှင့်ပင် တူသေးပြီး ချန်းရန်ကို အသိဝင်သွားစေသည်။ သူက ခေါင်းကို တစ်ဖက်လှည့်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုရှဉ့်က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သစ်ပင်ထိပ်မှ ဆင်းလာကာ မီးသီး ရှဉ့် မဖြစ်ချင်သောလို ထွက်ပြေးသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ရီစရာကောင်းတဲ့ ရှဉ့်”

ချန်းရန်က မပျော်မရွှင်ဖြစ်သလို နှာခေါင်းရှုံ့သည်။ သူ၏ အသစ်စက်စက် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ထိုကောင်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

အာ စိတ်ဓာတ်ကျစရာပဲ...

“ဟန်နီ ငါ ငါ့ကို တစ်ခုခုက လာတိုက်နေတယ် ထင်တယ်”

ထိုကောင်မလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လေအေးများကို ရှိုက်သွင်းသည်။ ချန်းရန်က အောက်ဘက်ကို ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

“နင် ငါ့ကို ဖိထားတာ”

မုရှောင်းနွမ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ လှုပ်သည်။ အံကို ကြိတ်ပြီး နောက် မလှုပ်ရဲတော့ပေ။

“အောက်..အောက်က ကျောက်တုံးက တအားမာတာ... နောက်ပြီး ကမုတွေနဲ့”

“အို

ချန်းရန်ကလည်း စကားကို ကြားပြီး ချက်ချင်း ထလိုက်သည်။ မုရှောင်းနွမ်က ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လဲနေပြီးနောက် မလှုပ်ရဲတော့ဘဲ မျက်လုံးကမူ

အင်

ချန်းရန်ကပင် မနေနိုင်ဘဲ နည်းနည်း ရှက်သွားသည်။ ကောင်မလေး၏ နှင်းဖြူရောင် ခြေတံရှည်များက သိသာထင်ရှားစွာ အနီရောင် အမှတ်အသားများပြည့်နှက်နေသည်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ ပျော်စရာ ကောင်းတယ်။

“ဟန်နီ ဘာကြည့်တာလဲ”

မုရှောင်းနွမ်က အလွန်ရှက်နေသည်။ သူမက အောက်ဆုံး တစ်ထပ်ဖြစ်သည့် ဘရာကို အပေါ်က အဖြူရောင် ရှပ်ခံကာ ဝတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယခုလို ရေပူစမ်းကြောင့် ထိုအဖြူရောင် ရှပ်က လုံးဝ စိုရွှဲသွားပြီး ဖောက်မြင်နေရသည်။

သူမ ခြေထောက်ကို ပြန်ကြည့်ပြီး မုရှောင်းနွမ်က ခန္ဓာကိုယ် မသက်သာ ဖြစ်သလို တွန့်လိမ်သည်။

“အဟမ်း ထူပေးမယ်”

ချန်းရန်က ချောင်းအသာဟန့်ပြီးနောက် သူမကို ခါးမှနေ၍ ညင်သာစွာ ကောက်ပွေ့လိုက်သည်။ ခါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားပြီးနောက် ခေါင်းအနောက်ဘက်ကို အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိကိုင်သည်။ ထိုကောင်မလေးကို ထိုအတိုင်း ကောက်ပွေ့လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်ကလည်း အတော်လေး အေးနေသေးသည်။ ထိုကြောင့် သူသည် သူမကို ရေပူစမ်းကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ပင် ခေါ်သွားလိုက်ကာ သူ့ကို မှီစေသည်။

“အခု ဘယ်လိုနေလဲ”

ချန်းရန်က မေးသည်။

“အင်း”

မုရှောင်းနွမ်၏ မျက်နှာက အများကြီး သက်သာလာသည်။ သူက အဖြူရောင် ရှပ်ထဲသို့ လက်ထည့်ပြီး သူမ၏ ကျောပြင်ကို နာကျင်ခြင်းရှိမရှိ ညင်သာစွာ ပွတ်ပေးသေးသည်။

ရုတ်တရက် မျက်ခုံးက ပိတ်သွားကာ တအံ့တဩ ပြောသည်။

“ဟင် အံ့ဩစရာပဲ... ရေပူစမ်းမှာပဲ ရေချိုးလိုက်တာကို ရုတ်တရက် မနာတော့ဘူး နွေးထွေးသွားတာပဲ အပ်စိုက်ပေးလိုက်သလို ခံစားမိသလိုပဲ”

“တကယ်လား”

ချန်းရန်ကပင် ထိုစကားကြားပြီး အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ သူ၏အကြည့်က ရေပူစမ်းကန်သို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ခံစားကြည့်သည်။ သူသည်လည်း သူ၏ အင်အားများ အားလုံးက ပြန်ပြည့်သွားပြီး ယခင်ထက် ပို၍ အင်အား တက်ကြွကာ သန်မာလာသလို ခံစားရသည်။ သူသည်ပင် ဒါဟာ ရေပူစမ်းကြောင့်လားဟု တွေးကြည့်မိသွားသည်။

118 03

“ဒါပေါ့ အဲ့တာတင် မကသေးဘူး။ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အများကြီး သက်သာသွားသလိုပဲ အင်အားတွေလည်း ပြည့်လာပြီ။ ဒီရေပူစမ်းမှာ ရေစိမ်ရတာ အရမ်းကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိတာ။ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြေစေတယ်။ အင်အားလည်း ပြန်ပြည့်စေသေးတယ်။ သက်ရောက်မှုက တော်တော် ကောင်းတာနော် အားလုံးက ရေပူစမ်းမှာ ရေစိမ်တာက သက်ရောက်မှု အများကြီး ရှိတယ်လို့ ပြောတာ မအံ့ဩတော့ပါဘူး”

မုရှောင်းနွမ်က အတော်လေး အံ့ဩနေသည်။

“အင်း ငါတို့ အနာဂတ်မှာ မကြာခဏ လာရမယ်... ဒီနေရာမှာ ရေပူစမ်း စင်တာကို ဆောက်ပြီးတော့ စံအိမ်ငယ်လေး ဆောက်လိုက်မယ်လေ... ဒါဆိုရင် ညဘက် တွေတောင် ပြန်စရာ မလိုတော့ဘဲ ဒီမှာလာ အိပ်လို့ ရတယ်”

ချန်းရန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

“ဘယ်သူက ရေအတူချိုးချင်လို့လဲ”

မုရှောင်းနွမ်က လှပသော မျက်နှာကပင် ရဲသွားသည်။ ရေပူစမ်းကြောင့်လား ရှက်ရွံ့မှုကြောင့်လား မသိ သူမက ချန်းရန်ကို မျက်လုံးလှန်ပြပြီး ပြောသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် … ဒီတစ်ကြိမ်က မတော်တဆ... နောက်ပြီး ငါတို့ ရေပူစမ်းမှာ ရေချိုးနေတုန်းက နင် ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ”

ထိုကောင်မလေးက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောနေသည်။ သို့သော် မျက်ဝန်းထောင့်တွင် စနောက်လိုသော အရိပ်အမြွက်ကိုလည်း မြင်ရပြန်သည်။ သိသာစွာပင် တမင်တကာ လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်းပဲ ငါ့ကို ပါးစပ်နဲ့ သုတ်ပေးချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား”

ချန်းရန်၏ နှုတ်ခမ်းက ကော့တက်သွားသည်။

“ဟင် ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ရေပူစမ်း အပြင်ဘက်ကို သယ်ထုတ်သွားသေးလဲ။ ကျောက်တုံးပြားပေါ်ကိုတောင် ဖိထားသေးတယ်... အခု ကျောနာနေပြီ”

ထိုကောင်မလေးက သရုပ်ဆောင်ဘုရင်မ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ချန်းရန်ကိုပင် အပြစ်တင်နေသည်။

“တကယ်လား”

ချန်းရန်ကလည်း ခပ်အေးအေး ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါကတော့ ငါ လုပ်စရာတောင် မလိုဘူး။ မင်းက တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်နဲ့ကို လဲချလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား”

******

All Chapters