အခန်း ၁၂၄

124 01

အပိုင်း (၁၂၄)

“ရှောင်းနွမ် တံခါးဖွင့် ငါမင်းကို စစ်ပေးမယ်”

ချန်းရန်က မုရှောင်းနွမ်၏ တံခါးကို‌ခေါက်သည်။

“အင်း ခဏနေအုံး ယောက်ျား”

မုရှောင်းနွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ပစ္စည်းများကို ခပ်မြန်မြန် ပြန်သိမ်းသည်။ သို့သော် သူမက ဗူးများ ဘီရိုများကို အပြည့်အဝရှာဖွေထားခြင်းကြောင့် လောလောဆယ် အဝတ်အစားများက ပျံ့နှံ့နေလေရာ မျက်စိဖမ်းစားလွန်းသည်။

ထိုကောင်မလေးက အခန်းတွင် မအိပ်သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ချန်းရန်တို့က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဝန်ခံပြီးချိန်ကတည်းက ချန်းရန်၏ ကုတင်ပေါ်တွင်သာ အိပ်တတ်သည်။ ဒီနေ့တွင်မူ အဝတ်ရှာရန်အလို့ငှာသာ ထူးထူးခြားခြားပြန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ရလာဒ်အနေဖြင့် အချိန်တန်ကြာအောင် ရှာပြီးသည့်တိုင်အောင် သင့်တော်သော အရွယ်အစားကို မတွေ့ရပေ။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ ချန်းရန်ကလည်း ဝင်လာတော့မည့်အချိန်တွင် ကုတင်ပေါ်မှ ရောင်စုံအဝတ်အစားများက အလွန်အမင်း ရှက်စရာကောင်းလေသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းတစ်ခုလုံးက ရှုပ်ပွနေသည်။ သူမက ခပ်မြန်မြန်ပင် သိမ်းနေသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားစွာပင် သူမ၏ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ဝတ်ထားသော အဝတ်၏ ထိပ်ဆုံးမှ တပ်ထားသော ကြယ်သီးက ပို၍သာ ပြဲထွက်ပြီး အလယ်ကြယ်သီးကပင် ပြုတ်ထွက်သွားသည်။

“အာ”

မုရှောင်းနွမ်က ကြောက်လန့်တကြား ထအော်သည်။ ချန်းရန်ကပင် အာရုံစိုက်မိသွားသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ချန်းရန်က မစောင့်ချင်တော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တံခါးကလည်း လော့ချထားခြင်းမရှိ‌ပေ။ ထို့ကြောင့် ခပ်မြန်မြန် တွန်းဖွင့်လိုက်ကာ ဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြမ်းပြင်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာနေပုံရသော ကောင်မလေးကို ကြည့်ကာ မြင်ကွင်းက အလွန်ကောင်းကြောင်း သိလိုက်သည်။

ကောင်းလိုက်တဲ့ မိန်းမ

ချန်းရန်ကပင် တစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် သွေးများကပင် ဆောင့်တက်လာသလို ခံစားရသည်။

ဘုရားရေ ဒီကောင်မလေးရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရည်ရှိတဲ့ လက်က ဆွဲဆောင်မှု ပြင်းတာပဲ။

သို့ရာတွင် ဘဝရေတံခွန်ကြောင့် ချန်းရန်ကလည်း ထိုကောင်မလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်ဦးဆုံး စစ်ကြည့်ပြီးနောက် သေချာအောင် လုပ်ရအုံးပေမည်။ မြုတ်နေသော အန္တရာယ်များရှိမရှိ စစ်ဆေးကြည့်ရအုံးပေမည်။

“မင်းကို ကြည့်အုံး ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ နမော်နမဲ့နိုင်တာလဲ”

ချန်းရန်က အနားသို့သွားပြီးနောက် ထိုကောင်မလေး၏ ကူကယ်ရာမဲ့သောအမူအရာကို ကြည့်ကာ တွဲထူပေးလိုက်ပြီး ခါးမကိုင်ကာ ကောက်မလိုက်သည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာပေါ်သို့ အသာချပေးသည်။

“အခုက ဆောင်းဦးရောက်နေပြီ။ ကြမ်းပြင်က အေးတယ် ဘာလို့ ကြမ်းပြင်မှာ ခြေဗလာနဲ့ ရပ်နေတာလဲ”

124 02

ချန်းရန်က သူမကို ညင်သာစွာ ချပေးပြီးနောက်တွင် နှာခေါင်းလေးကို အသာကုတ်လိုက်ပြီးနောက် အပြစ်တင်သည်။

“ငါ တောင်းပန်ပါတယ်”

မုရှောင်းနွမ်က သူမ၏ ရှပ်အင်္ကျီကိုသာ လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် အသာကိုင်ထားပြီး မျက်နှာကလည်း ရဲနေသည်။ ဝိုင်နီ သောက်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် နှလုံးသားလေးကလည်း မြန်သထက်မြန်အောင် ခုန်လှုပ်နေသည်။

သူမသည် ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ ထိုမျှအထိ အလိုလိုက်ခံရသော မင်းသမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အထူးသဖြင့် ပွေ့ချီထားသော အခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်သည်။

“လက်က ဘာဖြစ်တာလဲ”

ချန်းရန်ကလည်း သူမကိုသိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ ကြည့်သည်။

“ဘာလို့ ရှပ်ကို ဆွဲနေတာလဲ”

“ကြယ်သီး”

မုရှောင်းနွမ်က ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။

“ကြယ်…ကြယ်သီးတွေ ကျသွားတာလေ အင်း”

“အဟမ်း”

ချန်းရန်၏ နှလုံးသားက ရုတ်တရပ် အခုန်မှားသွားသည်။ သူသည် မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။ သို့သော် မနေနိုင်ဘဲ ကြည့်နေလိုက်သည်။

“ယောက်ျား ဘာလို့ ကြည့်နေတာလဲ”

မုရှောင်းနွမ်ကလည်း တစ်စုံတစ်ရာက မှားယွင်းနေသလို ခံစားရသည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်က မလုံခြုံမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စောင်ပါးပါးပို လှမ်းဆွဲကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပတ်လိုက်သည်။

“အာ ဒီအတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်က ဘာဖြစ်တာလဲလို့ သိချင်တာလေ”

ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်းရန်က သူမကို ပို၍ပင် သိသာထင်ရှားစွာကြည့်သည်။ သို့သော် မျက်နှာကမူ တည်ကြည်နေသည်။

“ဒီနေ့ ပြန်လာပြီးတဲ့ နောက်မှာ မသက်မသာဖြစ်တာမျိုး ခံစားမိလား”

“မရှိဘူးထင်တယ်”

မုရှောင်းနွမ်က တစ်ခဏခန့် မှင်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် မတွေးတောပဲ ဖြေလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးက သံသယဝင်နေသေးပုံရသည်။

ထူးဆန်းလိုက်တာ။ အခု ယောက်ျား ကြည့်လာတဲ့ ပုံစံက တစ်ခုခု မှားနေတဲ့ ပုံစံပဲ။ အတွေးများ လွန်တာလား။

“ယောက်ျား ဘာဖြစ်လို့လဲ”

မမျှော်လင့်ထားသလို ကောင်မလေးက ပြန်မေးသည်။

124 03

“ဘာမှ ပြဿနာ မရှိဘူး”

ချန်းရန်က ချောင်းအသာဟန့်သည်။ သူသည် ပြဿနာ မရှိသည့်အပြင် ပို၍ပင် အင်အားကြီးလာသေးသည်။ သို့သော် အစစ်အမှန်တိုက်ခိုက်အားကို စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

“လာ မင်းကို အရင်စစ်ပေးကြည့်မယ် ဒါမှ လုံခြုံမှာ”

ချန်းရန်ကလည်း ထိုကောင်မလေး၏ ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်နေသေးသောကြောင့် စစ်ဆေးကြည့်ရန် တကဲကဲဖြစ်နေသည်။ မုရှောင်းနွမ်က အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။

“ဒီ…ဒီလို လုပ်ဖို့ လိုလို့လား ယောက်ျားရဲ့”

“ဘယ်လိုထင်လဲ”

ချန်းရန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ဒါက မင်းကောင်းဖို့အတွက်နော်။ ကြည့်အုံး အဝတ်တွေအားလုံးတောင် ပြဲကုန်ပြီ။ ဒါက လွန်ကဲလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“ဒါ…”

မုရှောင်းနွမ်ကလည်း ရှက်သွားသည်။ သူမက အရေပါးသည်။

“ဘာ…ဘာ…ဘာမှားတာလဲ”

ချန်းရန်က နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

“ငါ့ကို ဆရာဝန်တစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထား။ ရောဂါကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဆရာဝန်ကို ရှောင်တာမျိုးကတော့ အဆင်မပြေဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား”

“အင်း ဟုတ်တယ်”

ထိုစကားကို ကြားမှသာ မုရှောင်းနွမ်က စိတ်အေးသွားပြီးနောက်ဆုံးတွင် ခပ်တိုးတိုးမေးသည်။

“ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုစစ်မှာလဲ ယောက်ျားက”

“တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာက အနီးကပ်စောင့်ကြည့်တာ။ အနံ့ခံကြည့်တာ၊ သွေးကြောစမ်းကြည့်တာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကြည့်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဆင့်ချင်းစီ လုပ်ရလိမ့်မယ်”

ချန်းရန်က ချောင်းအသာဟမ့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာပြောသည်။

“ဒါပေါ့ ပထမအဆင့်ကတော့ ကြည့်ရမယ်”

“ယောက်ျား ဘယ်နေရာကို ကြည့်မှာလဲ”

ထိုကောင်မလေးက သတိအပြည့်ကပ်သွားသည်။ စောင်ကိုပင် နည်းနည်း ဆွဲတင်လိုက်သေးသည်။

124 04

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ငါက မင်းရဲ့ အသားအရောင်ကို ကြည့်မှာ”

ချန်းရန်က ထိုကောင်မလေး၏ အမူအရာကို တစ်ခဏခန့် ကြည့်သည်။ ထိုကောင်မလေးကသာ မပူးပေါင်းလျှင် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ယခုမူ အရင်ဆုံး ချော့ရပေမည်။

“အိုး ဒီလိုကိုး”

မုရှောင်းနွမ်ကလည်း စိတ်အေးသွားသည်။ ထို့နောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးကို ချိတ်ဆွဲသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ယောက်ျား ကြည့်လေ။ ငါ့မျက်နှာက စကားလုံးနဲ့ မဖော်ပြနိုင်အောင် လှတယ်မလား”

“လှတယ် ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းလေး များနေတယ်”

ချန်းရန်က ရုတ်တရပ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

“ကြည့်အုံး မှန်ကို ကြည့်ပြီးသွားပြီလား။ မင်းရဲ့ မျက်နှာက နည်းနည်း နီလွန်းနေတယ် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ နီနေတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ ခန္ဓာကိုယ်က ချို့ယွင်းတဲ့ လက္ခဏာများလား”

“အာ…”

မုရှောင်းနွမ်က အံ့ဩသွားသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ မဖြစ်နိုင်တာ တစ်ခုခု မှားနေတာလား”

“တကယ်လား ငါတကယ် တစ်ခုခုဖြစ်နေတာလား”

မုရှောင်းနွမ်က နည်းနည်း စိုးရိမ်သွားသည်။

“မစိုးရိမ်နဲ့ ကြည့်လို့မှ မပြီး‌သေးတာ”

ချန်းရန်က နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

“ပါးစပ်ဟပြ လျှာထုတ်ကြည့်လိုက်”

“အာ”

မုရှောင်းနွမ်က နည်းနည်းစိုးရိမ်ကြောင့်ကြနေသည်။ ထို့နောက် ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်သည်။ နီရဲသော နှုတ်ခမ်လေးကို ဟပေးကာ အနည်းနှင့်အများ ပုံမှန်မကျသလို ပုံစံမျိုးနှင့် လျှာထုတ်ပြသည်။

“အင်း”

ချန်းရန်က အနီးကပ်ကြည့်ရန် ကပ်လာသည်။ ထိုအမူအရာက နည်းနည်း ရင်ဖိုချင်စရာ အမူအရာမျိုးဖြစ်သည်။

“အင်း ကြည့်ပြီးသွားပြီလား”

မုရှောင်းနွမ်က မေးသည်။

“နည်းနည်း လျှာကို အပေါ်ထိုးလိုက်အုံး”

124 05

ချန်းရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ ထို့ကြောင့် မုရှောင်းနွမ်၏ နှလုံးသားကပင် တစ်ချက် အခုန်မှားသွားသည်။

“တကယ်ပဲ တစ်ခုခုမှားနေတာလား ယောက်ျား ငါ…ငါတကယ်ပဲ တစ်ခုခုဖြစ်နေတာလား”

မုရှောင်းနွမ်က စတင်ကာ ထိတ်လန့်လာသည်။

“ကောက်ချက်ချဖို့ကတော့ စောလွန်းနေသေးတယ် ။နောက်တစ်ဆင့် အနံ့ခံတာ”

“ဘယ်..ဘယ်လို အနံ့ခံမှာ”

ထိုကောင်မလေး ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

“အရင်ဦးဆုံး မင်းရဲ့ အသက်ရှူတာကို ကြည့်ရမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့”

ထိုကောင်မလေးက အလွန်ပူးပေါင်းပေးသည်။

“အင်း”

ချန်းရန်ကလည်း အနားသို့ကပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ဘေးတစ်ဖက်သို့ စောင်းသည်။ ထိုကောင်မလေးကို ခေါင်းကို အသာမော့ပေးသည်။ နွေးထွေးသော ဝင်သက်က ချန်းရန်၏ အနားနားကပ်လာသည်။ ကလိထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ချန်းရန်ကအ လွန်ပျော်မွေ့နေသည်။

“ဘယ်လိုလဲ ယောက်ျား”

ချန်းရန်က စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ နေနေကြောင်း မြင်သောအခါ မုရှောင်းနွမ်က နည်းနည်း စိုးရိမ်လာသည်။

“မင်းပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ အသက်ရှူလို့ မဝသလို ခံစားရသေးလား”

ချန်းရန်က ဆက်မေးသည်။

“အင်း နည်းနည်း ဖြစ်သလိုပဲ”

မုရှောင်းနွမ်ကလည်း တွေးတောလိုက်သည်။ သူမ ရေချိုးချိန်က ရင်ဘတ်က လေးလံနေသည်။

သူမရင်ဘတ်က ကြီးလွန်းအားကြီးသောကြောင့် ယခုလို မသက်သာရခြင်းဖြစ်ကြောင့် မသိသေးပေ။

ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုဖြစ်နေတာပဲ။

ချန်းရန်က ထပ်မေးသည်။

“အခု လမ်းလျှောက်တာ။ ဒါမှမဟုတ် ကိစ္စတွေကို လုပ်တဲ့အချိန်မှာ ပုံမှန်ထက်ပိုပြီး ပင်ပန်းလား”

“အင်း အဲဒီလို ဖြစ်နေသလိုပဲ”

124 06

သူမက ခုနတုန်းက အဝတ်ကို ဝတ်ထားပြီး ယခုလေးတင်ထိလည်း အဆင်ပြေကြောင်း တွေးမိသောအခါ နည်းနည်းစိုးရိမ်လာသည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ရုတ်တရပ် တိုးတက်လာမှုကြောင့် အဝတ်က ကြပ်သွားကာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ကြီးသွားသောကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကြီးလွန်းနေလျှင်လည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နိုင်သည်။

“ဟင်း”

ချန်းရန်ကပင် သက်ပြင်းချသည်။ မုရှောင်းနွမ်က သက်ပြင်းချသံကို ကြားသောအခါ နှလုံးခုန်နှုန်းက မြန်ဆန်သွားသည်။ သူမက အမှန်တကယ် စိုးရိမ်လာသည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ စစ်ဆေးမှုအရ သူမက အမှန်တကယ် တစ်ခုခုဖြစ်နေလောက်သည်။

“ယောက်ျား ငါ…ငါ ဘာရောဂါဖြစ်နေတာလဲ”

မုရှောင်းနွမ်က နည်းနည်း စိုးရိမ်သွားသည်။ ချန်းရန်ကို မေးလိုက်သည်။

“အင်း မင်းတကယ် ရောဂါရှိနေတာ”

ချန်းရန်က အလွန်အမင်း တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။

“အာ…ငါ ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဘာ…ဘာ…ဘာရောဂါလဲ အရမ်းပြင်းလား”

မုရှောင်းနွမ်က အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့ နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်တဲ့ ဖြတ်တောက်မှုကို လိုအပ်လို့ပဲ”

ချန်းရန်က သူမကို အလျှင်မြန် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ နည်းနည်းလေး အပြစ်မကင်းသလို ခံစားလာရသည်။

ဒီ…ဒီလို ထပ်ပြီး လှည့်စားလို့ ကောင်းပါ့မလား။

“ဖြတ်မယ် ဟုတ်လား ဘာကို ဖြတ်မှာလဲ”

“မင်းရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ အသားပိုတွေဘာတွေ ရှိမရှိ ကြည့်ရမှာလေ”

ချန်းရန်က ပြောသည်။

“တခြားနည်းလမ်းလည်း မရှိတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲ ခံစားကြည့်ရမှာပဲ။ ဆေးရုံမှာ လုပ်သလိုမျိုးပေါ့”

“အာ”

မုရှောင်းနွမ်က နည်းနည်း မှင်သက်သွားသည်။

ထိုနည်းလမ်းက သူမကိုလည်း တုံ့ဆိုင်းစေသည်။ သို့သော် အစောပိုင်း အပြုအမူများနှင့် ပြောစကားများအရ သူမသည်လည်း နည်းနည်း ကြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရပ် ခန္ဓာကိုယ် အပြောင်းအလဲများက သူမကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်စေသည်။

တကယ်ပဲ ရောဂါရှိနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ထို့အပြင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကလည်း အလွန်အင်အားကြီးမားသော တိုင်းရင်းဆေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မုရှောင်းနွမ်ကလည်း ယုံကြည်သည်။

“အင်း…ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ”

မုရှောင်းနွမ်က အလွန်အမင်းကို စိတ်ရှုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင်ဆိုလျှင် သူမသည် သဘောတူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခင်က အဝတ်အစားဝတ်ရန်သာ ကူညီပေးခိုင်းဖူးသည်။ အမှန်တကယ် ထိတွေ့မှု မရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း အတိုင်းအတာ အခြေအနေကမူ ကွာခြားသည်။

ယခင်ကသာ သူမ၏ ပြဿနာက ပြင်းထန်ကြောင်း မကြားထားခဲ့လျှင် သဘောတူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီ ငါ….ဒါဆိုရင် ငါ စပြီနော်”

ချန်းရန်၏ နှလုံးသားက အခုန်နှုန်း မြန်ဆန်လာသည်။ သူသည် လက်ကို စတင်ကာ ထုတ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ရူးကြောင်ကြောင်တော့ မလုပ်နဲ့နော်”

ချန်းရန်က စောင်ကို စဆွဲတော့မည့်အချိန်တွင် မုရှောင်းနွမ်၏ လက်က ပြန်ဆွဲထားသည်။

“စောင်…စောင်အောက်ကနေဆို မရှက်တော့ဘူး”

မုရှောင်းနွမ်၏ နှလုံးခုန်သံက မြန်ဆန်လာသည်။ သူမ စကားပြောသည့်အချိန်တွင်ပင် နည်းနည်း အသက်ရှူ မဝသလို ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်းပြီ”

ထို့ကြောင့် မုရှောင်းနွမ်၏ စိုးရိမ်နေသော အကြည့်အောက်တွင် ချန်းရန်၏ လက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်သွားပြီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

******