အခန်း ၈၆

အခန်း။ ၈၆

ဂူချန်၏ ရှေ့နေရုံးသည် ဝန်ထမ်းခေါ်ယူခြင်းကို တရားဝင် မစတင်ရသေးပေ။

သို့သော်လည်း နံနက်ခင်းတွင် ရုံးခန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေသည့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးကြောင့် ဂူချန် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

အမြင့် ၁၆၈ စင်တီမီတာရှိပြီး အဖြူရောင်ဂါဝန်ဖြင့် လှပကျော့ရှင်းနေသည့် သူမ၏ လက်ထဲတွင် စာရွက်စာတမ်းအချို့ကို ကိုင်ထားသည်။

သူမမှာ ပီကင်းတက္ကသိုလ်မှ ဥပဒေဘွဲ့ရရှိထားသူ ရွှယ်ချင်းချင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မိသားစုသည် ဥပဒေလောကတွင် အလွန်ထင်ရှားသည်။

ဖခင်ဖြစ်သူမှာ မြို့တော်၏ တရားသူကြီးချုပ်ဖြစ်ပြီး မိခင်မှာလည်း တရားရုံးတွင် ထိပ်တန်းရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူ ရွှယ်ယောင်ထင်သည် နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးတွင် နာမည်ကြီးသည့် ထိပ်တန်းရှေ့နေရုံးဖြစ်သော ဖန်တရှေ့နေရုံး၏ တည်ထောင်သူပင်။

ဖန်တရုံးတွင် အလုပ်သင်ဆင်းပြီးနောက် ထိပ်တန်းရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်လာရန် လမ်းကြောင်းပွင့်နေသော်လည်း ရွှယ်ချင်းချင်းသည် ထိုအခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်ကာ ဂူချန်၏ ရုံးခန်းသေးသေးလေးသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

ကောင်းရုန်၏ အံ့အားသင့်မှုမှာလည်း မဆန်းပေ။

ဖန်တရုံးကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရင့် ရှေ့နေပေါင်းများစွာရှိသည့်နေရာကို ကျောခိုင်းပြီး ဂူချန်ဆီသို့ လာခြင်းမှာ လူငယ်တစ်ဦး၏ စွန့်စားမှုတစ်ခုပင်။

ရွှယ်ချင်းချင်းသည် ဂူချန်ထံသို့ ရှေ့သို့တိုးကာ ယဉ်ကျေးစွာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး "မင်္ဂလာပါ ရှေ့နေဂူ" ဟု နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဂူချန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "မင်္ဂလာပါ ဘယ်သူများပါလဲခင်ဗျာ ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်း အမှုတွေ လက်မခံသေးပါဘူး" ဟု ပြန်မေးသည်။

"ရှေ့နေဂူ ကျွန်မ အမှုအပ်ဖို့ လာတာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မက ပီကင်းတက္ကသိုလ် ဥပဒေဌာနက ကျောင်းဆင်း ရွှယ်ချင်းချင်းပါ။ ရှေ့နေကြီးကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ အမှုသုံးခုစလုံးကို ကြည့်ပြီးနောက် နိုင်ငံမှာ ဒီလိုထက်မြက်တဲ့ ရှေ့နေမျိုးရှိလို့ အင်မတန် အားကျမိပါတယ်။ ရှေ့နေကြီး ရုံးဖွင့်ထားတာ သိရလို့ ပညာသင်ယူချင်တာပါ။ လစာလည်း မလိုပါဘူး။ ရှေ့နေကြီးဆီမှာသာ သင်ယူခွင့်ပေးရင် ကျေနပ်ပါပြီ"

ရွှယ်ချင်းချင်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

ဂူချန်သည် သူမအား အကဲခတ်လိုက်သည်။ အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်သာရှိသေးပြီး ပီကင်းတက္ကသိုလ်မှ မဟာဘွဲ့ရထားသည့် သူမ၏ အရည်အချင်းကို ဂူချန် အထင်ကြီးမိသည်။

"ပညာသင်ချင်တယ်ပေါ့ ကျွန်တော့်ရုံးက အခုမှစတာ သင်စရာဆိုလို့လည်း ဘာမှရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ရရင် အရမ်းပင်ပန်းလိမ့်မယ်။ လစာလည်း မပေးနိုင်ဘူး။ သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား"

ဂူချန်က မေးသည်။

ရွှယ်ချင်းချင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "မပင်ပန်းပါဘူး ရှေ့နေကြီး။ လုပ်ခိုင်းတာမှန်သမျှ လုပ်ပါ့မယ်။ ဒီနားမှာပဲ အခန်းငှားပြီး အချိန်မှန် အလုပ်လာလုပ်ပါ့မယ်" ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

ဂူချန်က "ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုလည်း လိုက်ခဲ့ပါ။ ကျွန်တော့်ရုံးက အခုမှစတာမို့ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဝန်ထမ်းခေါ်ရမယ်၊ ရှေ့ကောင်တာလည်း ကိုင်ရမယ်။ ကျွန်တော် အမှုလိုက်တိုင်းမှာလည်း စာရွက်စာတမ်းတွေ စုစည်းပေးရမယ်။ အရင်ဆုံး အလုပ်ခန့်စာချုပ်ကို အရင်လက်မှတ်ထိုးရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လစာမလိုဘူးဟု သူမပြောသော်လည်း ဂူချန်မှာမူ သူမ၏ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် လစာပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထို့နောက် ဂူချန်သည် အလုပ်တာဝန်များကို ပေးအပ်ပြီးနောက် လုပ်ငန်းခွင်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ စားပွဲပေါ်တွင်ပုံထားသည့် အလုပ်တာဝန်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှယ်ချင်းချင်းတစ်ယောက် အလုပ်များလွန်း၍ ခေါင်းပင်မဖော်နိုင်တော့ပေ။

ဖန်တရှေ့နေရုံးသာဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် အလုပ်ကိစ္စများကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ရန် လိုမည်မဟုတ်ဘဲ အတွေ့အကြုံရင့် ရှေ့နေများ လုပ်ဆောင်သည်ကိုသာ ဘေးမှ အကဲခတ် လေ့လာနေရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ဂူချန်၏ရုံးခန်းတွင်မူ အရာရာတိုင်းကို ရွှယ်ချင်းချင်း ကိုယ်တိုင် ဦးစီးကာ လုပ်ဆောင်နေရသည်။

ပင်ပန်းလှသော်လည်း သူမတွင် မကျေနပ်ချက်ဟူ၍ လုံးဝမရှိ။ ဤအလုပ်များကို သူမ စွမ်းစွမ်းတမံ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

အလုပ်တာဝန်များကို ကြည့်ရှုရင်း ရွှယ်ချင်းချင်းသည် စာချုပ်ပါ အချက်အလက်များကို သတိပြုမိသွားသည်။

ထိုစာချုပ်တွင် တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်သာ အလုပ်လုပ်ရပြီး ၃ ရက် ခွင့်ရမည်ဖြစ်ကာ အချိန်ပိုလုပ်ပါက အပိုဆောင်းကြေးပေးမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ထို့ပြင် ပထမဆုံးရက် အလုပ်သင်အတွက်ပင် လစာမှာ တစ်သောင်းကျော်အထိ ရရှိမည်ပင်။

ဤသို့သော အကျိုးခံစားခွင့်နှင့် လုပ်ငန်းခွင်အခြေအနေမှာ သူမမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ဥပဒေလောကတွင် အလုပ်ချိန်အလွန်များပြားပြီး အချိန်ပိုကြေးဟူ၍ မရှိသလောက်ဖြစ်နေချိန်တွင် ဂူချန်၏ရုံးခန်းကမူ ထူးခြားနေသည်။

အကယ်၍ အလုပ်သင်ကာလကျော်လွန်ပြီး ဝန်ထမ်းအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပါက လစာမှာ ပို၍ပင် များပြားလာဦးမည်ပင်။ ရွှယ်ချင်းချင်းမှာ ငွေကြေးအတွက် အလုပ်လုပ်နေခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဂူချန်၏ စေတနာကို အံ့ဩမိသည်။

သူမသည် အလုပ်ခန့်အပ်မှုဆိုင်ရာ စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ပြီး ဂူချန်၏ လက်ထောက်အဖြစ် တရားဝင် စတင်လုပ်ကိုင်တော့သည်။

"အခု လက်ရှိတာဝန်က ဇောင်လဲ့လဲ့ရဲ့ အမှုကိစ္စကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ဖို့၊ ဒုတိယအကြိမ် အယူခံခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်ဖို့နဲ့ ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေးကို ကူညီပေးဖို့ပဲ"

ဂူချန်က လမ်းညွှန်သည်။

"ကုမ္ပဏီမှာ ဝန်ထမ်းတွေ အများကြီး လိုအပ်နေတယ်။ အင်တာဗျူးကိစ္စတွေကို စီစဉ်ပေးရမယ်။ ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ထမ်းတွေလည်း လိုသေးတယ်။ အခုတော့ အလုပ်တွေက အသေးအဖွဲလို ဖြစ်နေပေမဲ့ လူတွေစုမိသွားရင် မင်း ပိုသက်သာသွားမှာပါ။ အမှုလိုက်တဲ့အခါတိုင်း ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ တတ်ကျွမ်းသွားရင် မင်း ကိုယ်တိုင် အမှုလိုက်နိုင်ပြီပေါ့"

ရွှယ်ချင်းချင်းက "သူဌေး ကျွန်မ ရှေ့နေကြီးဆီကနေ အမှုလိုက်တဲ့နည်းလမ်းတွေကိုပဲ အဓိက လေ့လာချင်တာပါ" ဟု ဂူချန်အား 'သူဌေး' ဟု ခေါ်ဆိုရင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုလည်း အလုပ်စလိုက်ကြရအောင်"

ဂူချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေးလုပ်ငန်းစဉ်များ စတင်လိုက်ချိန်တွင် ရွှယ်ချင်းချင်းက သိလိုစိတ်ဖြင့် "သူဌေး၊အလုပ်ချိန် ၄ ရက်ပဲလုပ်ပြီး ၃ ရက်နားတဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုးက ရှားပါတယ်။ ဒါက ကုမ္ပဏီကို အရှုံးပေါ်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား တခြားသူဌေးတွေက အလုပ်သမားတွေကို အချိန်ပိုလုပ်ခိုင်းချင်ကြတာလေ" ဟု မေးမြန်းသည်။

ဂူချန်က ပြုံးကာ "ဥပဒေလောကက တခြားနယ်ပယ်တွေနဲ့ မတူဘူး။ အမှုရှိတဲ့အချိန်မှာ အလုပ်ရှုပ်ပေမဲ့ အလုပ်ပြီးရင် ရုံးမှာထိုင်နေလို့ ဘာထူးမှာလဲ ၄ ရက်အလုပ်လုပ်၊ ၃ ရက်နားတာက အလုပ်ထိရောက်မှုကို အမြင့်ဆုံးရောက်အောင် လုပ်တာပဲ။ နားချိန်မှာ ကောင်းကောင်းနား၊ အလုပ်ချိန်မှာ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေါ့"

"ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က အလုပ်ချိန်အရှည်ကြီးပေါ်မှာ မူတည်တာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ငွေကြေးအဆင်ပြေနေပြီမို့ အားလုံးကို အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံသွားမှာပါ" ဟု ဖြေသည်။

ဂူချန်သည် အမြတ်ထုတ်တတ်သော သူဌေးမျိုး ဖြစ်မလာချင်ပေ။

သူသည် သေးငယ်သော ရှေ့နေရုံးတစ်ခုကိုသာ ဦးတည်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းရှေ့နေရုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် အစကတည်းက ရည်မှန်းချက်ထားရှိထားသူ ဖြစ်သည်။