← Chapters

အခန်း ၉၅

Vol. 8 Ch. 95

အခန်း ၉၅

Vol. 8 Ch. 95

အခန်း ၉၅

ဂူချန်သည် ယူန်ချန် အဆင့်မြင့်ပြည်သူ့တရားရုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုတရားရုံး၏ တရားသူကြီးမှာ ရှန်ကျားရွှေ ဖြစ်သည်။

ဂူချန်သည် အမှုကိစ္စတစ်ခုအတွက် စုံစမ်းရန် ရောက်ရှိလာစဉ် ရှန်ကျားရွှေနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံမိကြသည်။

ရှန်ကျားရွှေက ဂူချန်ကို မြင်သည်နှင့် တက်တက်ကြွကြွ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ "ရှေ့နေဂူ၊ ဒီတစ်ခါ ဘာကိစ္စနဲ့ တရားရုံးရောက်လာတာလဲ အမှုကိစ္စတစ်ခုခု ရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်ကျားရွှေသည် ဂူချန်၏ ရှေ့နေရုံးအကြောင်းနှင့် လုပ်ငန်းအောင်မြင်မှုများအကြောင်း သိရှိထားပြီး ဂူချန်၏ အမှုလိုက်နိုင်စွမ်းကိုလည်း အထူးယုံကြည်လေးစားသူ ဖြစ်သောကြောင့် ဂူချန်နှင့် ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းလိုသူဖြစ်သည်။

ဂူချန်က လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် "ဒီတစ်ခါတော့ အမှုတစ်ခုအတွက် စုံစမ်းစရာရှိလို့ပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ရှန်ကျားရွှေက "ဘယ်အမှုလဲ ကျွန်တော် မှတ်မိလောက်မှာပါ။ ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြပါ ဖိုင်တွဲတွေကို ရှာပေးပါ့မယ်" ဟု ကူညီရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

ဂူချန်က "လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်က တန်ရှင်းရန်ရဲ့အမှုကို မှတ်မိလား။ ယွမ်မြို့ အမှတ် ၃ အလယ်တန်းကျောင်းက ကျောင်းသူလေးတစ်ယောက် အဆောက်အအုံပေါ်က ခုန်ချသေဆုံးခဲ့တဲ့အမှု နောက်ဆုံးမှာ လျော်ကြေး ၃ သောင်းပေးပြီး အမှုပိတ်လိုက်တဲ့အမှုလေ" ဟု ပြောပြသည်။

ရှန်ကျားရွှေက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "အဲဒီအမှုကို မှတ်မိသလိုပဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။

ဂူချန်က "တန်ရှင်းရန်ရဲ့ မိဘတွေဖြစ်တဲ့ တန်ကျန်းကောနဲ့ လန်ရှောင်ချူးတို့က သူတို့သမီး သေဆုံးရတာမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ယုံကြည်နေကြတယ်။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အဖြစ်မှန်ကို သိချင်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံး သူတို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကပဲ လန်ရှောင်ချူးက အွန်လိုင်းနှောင့်ယှက်မှုတွေကြောင့် အဆောက်အအုံပေါ်က ခုန်ချပြီး အဆုံးစီရင်သွားပြန်တယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

ရှန်ကျားရွှေလည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး "အဆောက်အအုံပေါ်က ခုန်ချပြီး အဆုံးစီရင်သွားတယ် ဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။

ဂူချန်က "သတင်းမကြားမိဘူးလား။ မကြာသေးခင်ကမှ ဒီသတင်းက အရမ်းကို ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်နေတာလေ" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

ရှန်ကျားရွှေက "တကယ်မသိလိုက်မိဘူး။ အွန်လိုင်းနှောင့်ယှက်မှုကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးရတဲ့အထိ ဖြစ်သွားတာဆိုရင်တော့ ဒါက ရာဇဝတ်မှုမြောက်တဲ့ အရေးယူမှုမျိုး ဖြစ်သင့်တယ်" ဟု ပြောသည်။

ဂူချန်က "တန်ရှင်းရန်ရဲ့ အမှုမှာ အဲဒီတုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ သိသလောက် ပြောပြပေးနိုင်မလား" ဟု မေးသည်။

ရှန်ကျားရွှေက သက်ပြင်းချကာ "အဲဒီအမှုက အစကတည်းက အရမ်းရိုးရှင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့ရတာ။ ရဲတပ်ဖွဲ့ကလည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတယ်လို့ပဲ ကောက်ချက်ချခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သိတာကလည်း အဲဒီလောက်ပါပဲ။ တခြား ဘာအထောက်အထားမှ မရှိခဲ့ဘူး၊ နောက်ဆုံးမှာ ကျောင်းဘက်က လူသားချင်းစာနာမှုအနေနဲ့ လျော်ကြေးပေးပြီး အမှုပြီးသွားတာပါပဲ။ အခု အဲဒီအမှုက ဘာဖြစ်လို့ ပြန်ဖြစ်လာတာလဲ" ဟု ပြောသည်။

ရှန်ကျားရွှေ ခေါင်းခါမိသည်။

လက်ရှိခေတ်ကာလတွင် ကျောင်းသူကျောင်းသားများမှာလည်း အခက်အခဲများစွာ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ မငြင်းသာပေ။

သို့သော် တန်ရှင်းရန် အဘယ်ကြောင့် အဆုံးစီရင်ရသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။

အမှုမှာလည်း တစ်နှစ်ကျော် ကြာနေပြီဖြစ်ရာ စုံစမ်းရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူက သုံးသပ်သည်။

ဂူချန်က "မကြာခင်မှာ အဖြေထွက်လာမှာပါ။ ဒီအမှုမှာ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ တန်ရှင်းရန် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတာ မှန်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူမကို ဒီလမ်းကြောင်းဆီ ရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့တာမျိုး ဖြစ်နေတယ်" ဟု ပြောသည်။

ရှန်ကျားရွှေမှာ "အဲဒီလောက်ထိ ဖြစ်သွားတာလား" ဟု အံ့ဩသွားသည်။

ဂူချန်က "ဟုတ်ပါတယ်။ တရားခွင်မှာ အားလုံး သိရလိမ့်မယ်" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ရှန်ကျားရွှေက "ဒီအမှုက တကယ်ကို ကိုင်တွယ်ရခက်လိမ့်မယ်။ အချိန်ကလည်း တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ။ အထောက်အထား ရှာရခက်လိမ့်မယ်။ အခု ဖိုင်တွဲရှာရင်လည်း အရေးကြီးတဲ့ အထောက်အထားတွေ တွေ့ရဖို့ မလွယ်ဘူး။ အဲဒီတုန်းက အမှုက အရမ်းရိုးရှင်းပြီး အထောက်အထားတွေလည်း ပြန့်ကျဲနေတာ။ ဘာလို့များ ဒီလိုခက်ခဲတဲ့ အမှုတွေကိုပဲ ရှာပြီး လက်ခံနေရတာလဲ" ဟု ပြောသည်။

ဂူချန်က ပြုံးလျက် "ဥပဒေဆိုတာ တရားမျှတမှုအတွက် ဖြစ်ရမယ်။ သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့ အခွင့်အရေးအတွက် ကျွန်တော် တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ဆောင်ရမှာပဲ" ဟု ပြောသည်။

ရှန်ကျားရွှေက "ကောင်းပြီလေ။ တစ်ရက်ကျရင် ထမင်းစားသွားကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂူချန်က "ဟုတ်ကဲ့ ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်တွေ အရမ်းများနေလို့ပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ရှန်ကျားရွှေက "ရှေ့နေဂူ မြို့နယ်ရှေ့နေများအသင်းက ခင်ဗျားကို အသင်းဝင်ဖို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲဒီမှာ ဝင်ဖြစ်ရင် အလုပ်တွေ ပိုအဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်မှုတွေ၊ သင်တန်းတွေ လုပ်လို့ရတယ်။ အသင်းဝင်ဖြစ်ရင် အခွင့်အရေးတွေ အရင်းအမြစ်တွေ ပိုရလာလိမ့်မယ်" ဟု အကြံပေးသည်။

ဂူချန်က "အဲဒါတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဘေဂျင်းကို သွားပြီး ဟောပြောဖို့ ရှိနေလို့ ဒီမှာ ကြာကြာ ရှိနေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောသည်။

ရှန်ကျားရွှေက "ရပါတယ်။ အသင်းဝင်ထားလိုက်ပါ။ ဒီအမှုပြီးသွားရင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ဆက်လုပ်ပေါ့" ဟု ပြောသည်။

ဂူချန်က "ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်တော် အလုပ်လေး ဆက်လုပ်လိုက်ဦးမယ်" ဟု ပြောကာ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွါခဲ့သည်။

ရှန်ကျားရွှေက "ကောင်းပါပြီ ဖိုင်တွဲကို ရှာပြီးသွားပါပြီ။ ယူသွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှုက အရမ်းခက်ခဲတာကြောင့် မျှော်လင့်ချက်အရမ်းမထားဖို့တော့ မှာချင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

နောက်ဆုံးတော့လည်း သတ်သေတာက သတ်သေတာပါပဲ။ အခြားသူတွေကို ဘယ်လိုများ တာဝန်ယူခိုင်းမလဲဆိုသည်မှာ အဖြေရှာရခက်ခဲသော မေးခွန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။

'အမှုကလည်း တစ်နှစ်ကျော်တောင် ကြာသွားခဲ့ပြီဆိုတော့... သက်သေအထောက်အထားတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လိုက်ရှာနိုင်တော့မှာလဲ...'

ရှန်ကျားရွှေ၏ အမြင်တွင်မူ ဂူချန်အနေဖြင့် ဤအမှုကို စောစီးစွာ စတင်ခဲ့ပါက အခွင့်အရေးရှိနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်ပင် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂူချန်က လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။

ပြီးခဲ့သည့် ငါးရက်တာကာလအတွင်း ဂူချန်သည် ကျောင်းသို့ အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ခြင်း၊ ကျောင်းသားဟောင်းများကို တွေ့ဆုံမေးမြန်းခြင်း၊ ဆေးရုံသို့ သွားရောက်စုံစမ်းခြင်းများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

ရွှယ်ချင်းချင်းကလည်း အချက်အလက်များကို စနစ်တကျ စုဆောင်းကာ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ဤမျှ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအပြီးတွင် ဂူချန်သည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တန်ရှင်းရန်သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူမသေဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ပိုမိုဆိုးရွားနေသည်။

အဓိကအချက်မှာ တန်ရှင်းရန် အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ချပြီးနောက်တွင် ချက်ချင်း ကုသမှုခံယူခွင့် ရရှိခဲ့ပါက သူမ အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး အလွန်များသည်။

ကျောင်းသို့ လူနာတင်ယာဉ်ရောက်ရှိရန်မှာ ငါးမိနစ် သို့မဟုတ် ထိုထက်နည်းသော အချိန်သာ ကြာမြင့်မည်ပင်။ သို့သော် ထိုနေ့က လူနာတင်ယာဉ်သည် မိနစ်သုံးဆယ်ကြာမှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ လူနာတင်ယာဉ်၏ အပြစ်မဟုတ်ပေ။

အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ချပြီး မိနစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာမှသာ ၁၂၀ အရေးပေါ်ဌာန သို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်းပင်။

လူတစ်ယောက်၏ အသက်ကို တန်ဖိုးမထားဘဲ အချိန်ဆွဲခဲ့ကြသူများ ရှိနေသည်။

အချိန်မီသာ အရေးယူဆောင်ရွက်ခဲ့ပါက တန်ရှင်းရန် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး တန်ကျန်းကောနှင့် လန်ရှောင်ချူးတို့သည်လည်း သမီးဖြစ်သူ၏ အရိုးပြာအိုးကို ပွေ့ဖက်ပြီး ငိုကြွေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။

'မိဘတစ်ယောက်အနေနဲ့... ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိနေသေးတဲ့ သမီးလေးက... တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် အရိုးပြာအိုး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာကို... ဘယ်သူကများ လက်ခံနိုင်မှာလဲ...'

ဂူချန်သည် အထောက်အထားများ အပြည့်အစုံ စုဆောင်းမိသည်နှင့် တရားစွဲဆိုရန်အတွက် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် တရားလိုဘက်မှ တရားဝင် တရားစွဲဆိုခြင်းပင်။

တန်ရှင်းရန်အား သေကြောင်းကြံစည်ရန် ဖိအားပေးခဲ့သူများ၊ သူမ၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်ခဲ့သူများအားလုံးကို သူတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် လုပ်ရပ်အတွက် တန်ဖိုးပေးရတော့မည်ပင်။

တရားမျှတမှုအတွက် ဂူချန်၏ တိုက်ပွဲမှာ ယခုမှ စတင်တော့မည်ပင်။

All Chapters