← Chapters

အခန်း ၉၆

Vol. 8 Ch. 96

အခန်း ၉၆

Vol. 8 Ch. 96

အခန်း ၉၆

ဥပဒေရုံးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဂူချန်သည် ရွှယ်ချင်းချင်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

ရွှယ်ချင်းချင်းသည် ပင်ပန်းနေဟန်ရှိသော်လည်း ဂူချန်ကို ရေတစ်ခွက် လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ဤကာလအတွင်း သူမသည် ဂူချန်အပေါ် ပိုမိုလေးစားလာခဲ့ရသည်။

အမှုတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဂူချန်သည် ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ရဲစခန်း၊ ဆေးရုံ၊ တရားရုံး၊ ကျောင်းနှင့် သင်္ဂြိုဟ်စက်ရုံအထိ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်၍ အထောက်အထားများ ရှာဖွေဖော်ထုတ်တတ်သည့် သူ၏ ပုံစံကြောင့် သူမ အံ့ဩရသည်။

ဤသည်မှာ ဂူချန် အမှုတိုင်းကို အနိုင်ရရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်မှန်း သူမ နားလည်လာသည်။

ဂူချန်က "ဒါတွေက တရားစွဲဆိုဖို့ အထောက်အထားတွေပါ။ စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးပါ။ ပြီးရင် ပြောပြပါ။ ကျွန်တော်တို့ တရားစွဲဖို့ သွားကြမယ်" ဟု ပြောသည်။

စာရွက်စာတမ်းများကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရွှယ်ချင်းချင်း တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "သူဌေး ကျွန်မတို့ လူအများကြီးကို တရားစွဲမှာလား လူအရေအတွက်ကို ပေါင်းကြည့်လိုက်ရင်... သူတို့ကို တင်ဖို့ မီနီဗင်ကား နှစ်စီးတောင် လိုဦးမှာ"

ဤအမှုတွင် တရားလိုမှာ တန်ကျန်းကော တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း တရားခံမှာ ၁၇ ဦးအထိ ရှိနေသည်။

ဂူချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် "ဟုတ်တယ် သူတို့ကို အကုန်လုံးကိုစွဲမယ်" ဟု အတည်ပြုသည်။

"သူဌေး... သူတို့အားလုံးကို ထောင်ချမလို့လား"

ရွှယ်ချင်းချင်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

ဂူချန်က "မဟုတ်ရင် ဘာလို့ တရားစွဲမှာလဲ ဟန်ဆောင်ပြဖို့လား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရွှယ်ချင်းချင်းမှာ ဂူချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောကျကာ "သူဌေးက တကယ်ကို မိုက်တယ် ဒီလူတွေက ထောင်ထဲကို သေချာပေါက် ရောက်သင့်တာ။ သူတို့ လုပ်ရပ်တွေက လွန်လွန်းတယ်" ဟု အားတက်သရော ပြောဆိုလိုက်သည်။

ယွမ်မြို့ အမှတ် ၃ အလယ်တန်းကျောင်းတွင်မူ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တရားစွဲဆိုမှုဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများ ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး မန်းဒယ်လျန်မှာ စားပွဲကို ထုကာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။

"တရားစွဲတာက တန်ကျန်းကောလား ပြီးတော့ ရှေ့နေက ဂူချန်တဲ့လား။ အမှုသုံးခုကို ကိုင်တွယ်ပြီး တရားသူကြီးနဲ့ ရှေ့နေကိုပါ ထောင်ပို့လိုက်တဲ့ အဲဒီ ဂူချန်ပေါ့လေ"

မန်းဒယ်လျန်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင် တုန်ယင်သွားသည်။

ဤအမှုမှာ တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အခုမှ တရားစွဲရတာလဲ။

အထူးသဖြင့် ဂူချန်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ရှေ့နေမျိုးကို ငှားရမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် မန်းဒယ်

လိတ် တစ်ယောက် ကြောက်ရွံ့လာသည်။

သူသည် အမှုဖြစ်ပွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကျောင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာတက်စေရန် အသုံးချပြီး အများပြည်သူ၏ သဘောထားကို သူ့ဘက်သို့ ပြောင်းလဲထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဂူချန်ကြောင့် သူ၏ ကြိုးပမ်းချက်များအားလုံး ပြိုလဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

အများပြည်သူက ယွမ်မြို့ အမှတ် ၃ အလယ်တန်းကျောင်း၏ အောင်ချက်ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ပညာရေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ချီးကျူးနေကြချိန်တွင် မန်းဒယ်လျန်သည် အရာရာတိုင်း အဆင်ပြေနေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဂူချန်က ဝင်ရောက်လာပြီး အကုန်လုံးကို တရားစွဲလိုက်သည့်အခါ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဂူချန်သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး မန်းဒယ်လျန်ကိုသာမက တန်ရှင်းရန်၏ အတန်းပိုင်ဆရာ ယန်ခိုင်လုံနှင့် သင်ကြားရေးဌာနမှူး ကန်ဂွေကျုံးကိုပါ တရားစွဲဆိုလိုက်သည်။

ဤအချက်က ကျောင်းအုပ်ကြီးအား အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေသည်။

"တန်ကျန်းကော ရူးနေတာလား။ အဲဒီတုန်းက လျော်ကြေး ၃ သောင်း ပေးပြီးသားလေ။ ကျောင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ တန်ရှင်းရန်ကို ငါတို့က တွန်းချလိုက်တာမှ မဟုတ်တာ။ သူကိုယ်တိုင် ခုန်ချတာပဲ၊ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ"

မန်းဒယ်လျန်က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

အတန်းပိုင်ဆရာ ယန်ခိုင်လုံကလည်း "ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ တန်ရှင်းရန် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတာပါ။ ကျွန်တော်က သူ့ကို ဆူတယ်၊ ရိုက်တယ်ဆိုတာလည်း သူ့အမှတ်တွေ တက်လာအောင် ကျောင်းရဲ့ အောင်ချက်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းနဲ့ လုပ်တာလေ" ဟု ခုခံကာ ပြောဆိုသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မည်သို့ဆက်လုပ်ရမည်ကို မသိဖြစ်နေကြသည်။

မန်းဒယ်လျန်ကမူ "ဒီကိစ္စက ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ အဲဒီတုန်းက ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းတို့ကိုယ်တိုင် သိမှာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်ရာ ယန်ခိုင်လုံနှင့် ကန်ဂွေကျုံးတို့မှာ ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။

ယန်ခိုင်လုံက "ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ တကယ်ခုန်ချလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး..." ဟု ဝန်ခံလိုက်သည်။

မန်းဒယ်လျန်ကမူ စိတ်မပူရန် ပြောသည်။

"အကောင်းဆုံး ရှေ့နေကို ငှားထားပြီးပြီ။ ဒီအမှုက တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ။ အထောက်အထားမရှိဘဲ ဂူချန် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။"

သို့သော် ယန်ခိုင်လုံက "ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက... ဂူချန်က ကျွန်တော် ကျောင်းသားတွေကို အပြစ်ပေးတာတွေကို မှတ်တမ်းတင်သွားတာ တွေ့လိုက်ရလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သောအခါ မန်းဒယ်လျန်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုတင်းမာသွားသည်။

မန်းဒယ်လျန်က ယန်ခိုင်လုံအား အခြေအနေငြိမ်သွားသည်အထိ ခေတ္တပြောင်းရွှေ့ပေးမည်ဟု စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ် မင်းက ကျောင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး ဆရာတစ်ယောက်ပဲ။ မကြာခင် အကြီးတန်းဆရာ ဖြစ်တော့မှာ။ ပိုက်ဆံလည်း ပိုရမယ်" ဟု ချော့မော့ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

မန်းဒယ်လျန်မှာ နောက်ထပ် ခြောက်လသာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါက ပိုမိုကောင်းမွန်သော နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး မကြာမီ အငြိမ်းစားယူကာ သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်တော့မည့်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသောအချိန်တွင် တရားစွဲခံလိုက်ရခြင်းမှာ သူ၏ အစီအစဉ်အားလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

"ဘာမှ မကြောက်နဲ့။ ဂူချန်ဆိုတာ ရှေ့နေအသေးစားလေး တစ်ယောက်ပဲ။ အမှု ၃ ခု နိုင်လိုက်လို့ သူကိုယ်သူ အရမ်းမာနကြီးနေတာ။ အခုချိန်မှာ ငြိမ်ငြိမ်နေကြ။ ကျောင်းသားတွေ၊ မိဘတွေနဲ့ မီဒီယာက ငါတို့ဘက်မှာ ရှိနေသရွေ့ ဂူချန်တစ်ယောက်တည်း ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ" ဟု မန်းဒယ်လျန်က စိတ်သက်သာရာရစေရန် ကြိုးစားပြောဆိုသည်။

အပြင်ပန်းတွင်မူ သူတို့၏ ကျောင်းသည် ခိုင်မာသော အထောက်အပံ့များ ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဂူချန်၏ တိကျပြတ်သားသော သက်သေအထောက်အထားများ၊ စုံစမ်းမှုများနှင့် တရားစွဲဆိုမှုတို့က သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ချေဖျက်နေကြောင်းကိုမူ မန်းဒယ်လျန်တို့ သိရှိရန် ဝေးကွာနေသေးသည်။

All Chapters