အခန်း (၃၁၉-၃၂၀)

အပိုင်း(၃၁၉)

"ချင်းရွှီ... ဒါတွေက မင်းဖမ်းလာတဲ့ မိစ္ဆာ တွေလား… မင်းက ရတနာဆင်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဘုရင်ကို မိစ္ဆာ တွေ နှိမ်နင်းဖို့ ဒီလောက်တောင် မြန်မြန် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့တာလား...”

အဓိက ခန်းမဆောင်၏ အထက်တွင် အပြာရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်ပါးပါး အဘိုးအိုတစ်ဦးက ကျူးပါကျဲ နှင့် ရှားဝူကျင်း တို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စကားစတင်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဆရာချင်းရွှီသည် ရတနာဆင်တိုင်းပြည်ရှိ မိစ္ဆာ များကို နှိမ်နင်းရန် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုအဘိုးအိုက တစ်စုံတစ်ရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် နားလည်မှုလွဲမှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆရာသခင်... အဲဒီလို မဟုတ်ရပါဘူး… တပည့် ရတနာဆင်တိုင်းပြည် ကို မသွားရသေးပါဘူး… မိတ်ဆွေတွေနဲ့ လမ်းကြုံတွေ့ပြီး… ရွှမ်ကျန်းဆရာတော် လေးကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိသွားလို့… တောင်းပန်ပြီး လျော်ကြေးပေးဖို့ သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာပါ..."

ဆရာချင်းရွှီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ အပြစ်မကင်းသလိုဖြစ်နေပြီး ကျန်းလျိုကို စိတ်လိုက်မာပါ တိုက်ခိုက်မိခဲ့ပုံကို အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"သြော်... အခုမှပဲ နားလည်တော့တယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားပုံပေါ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ချင်းရွှီ... မင်းရဲ့ ဦးလေးက မင်းကို ရှာနေတယ်… မင်းရဲ့ ချင်းရွှီဓား ကို ပြင်ပြီးပြီထင်တယ်လို့ ပြောနေတာပဲ… သွားကြည့်လိုက်ဦး..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ဆရာသခင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆရာချင်းရွှီ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး သူက ခေါင်းညိတ်ကာ ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်၍ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ကိုရင်လေး... မင်းက အရှေ့အရပ် မဟာထန်ပြည် က လာတာလား… အရှေ့အရပ် မဟာထန်ပြည် ဆိုတာ ဒီကနေ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးတဲ့ခရီးပဲ… အမှန်တကယ်ကို မလွယ်ကူပါဘူး.."

"ငါ့တပည့်က မင်းအပေါ် အမှားလုပ်မိတဲ့အတွက်… ဒီမှာ သွေးဆေးရည် တစ်ပုလင်း ရှိတယ်… မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာအောင် ဒါကို ငါပေးလိုက်မယ်..."

ဆရာချင်းရွှီ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ အကြည့်က ကျန်းလျိုထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် ဆေးလုံးပုလင်း တစ်ပုလင်းကို ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒါက ဘာသဘောလဲ... ခင်ဗျားကြီးက ကတိဖျက်မလို့လား..."

တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ရပ်များကို စောင့်ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့လေသည်။

စောစောက သူ၏တပည့်ကို တမင်သက်သက် လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်ကတည်းက အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ကို ကျန်းလျို သိနေခဲ့ပြီး ယခုလည်း အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

"ချင်းရွှီ က စိတ်လိုက်မာပါနဲ့ မင်းကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့တာ အမှန်တကယ် သူ့အမှားပါ… ဒါပေမယ့် မင်းကို ကြည့်ရတာ ဒဏ်ရာ သိပ်မပြင်းထန်ပါဘူး… လျော်ကြေးအနေနဲ့ ဒီ သွေးဆေးရည် ပုလင်းဆိုရင် လုံလောက်လောက်ပါပြီ… ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း မှာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ မှော်လက်နက် သိပ်များများစားစား မရှိပါဘူး… ဒါကြောင့် သဘောမတူနိုင်တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ခေါင်းကိုယမ်းရင်း တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုက ရိုးသားစွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားများနှင့်အတူ တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ အကြည့်များက ကျန်းလျိုထံသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိသွားပြန်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ပြီး ရတနာဆင်တိုင်းပြည် ဆိုတာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း က တရားလမ်းစဉ် ဖြန့်ဝေဖို့ သွားချင်တဲ့နေရာပဲ… ဒါကြောင့် ပိုင်ဟွာရှို့ မင်းသမီး ကို ဖမ်းခေါ်သွားတဲ့ မိစ္ဆာ ကို ငါတို့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း က သေချာပေါက် နှိမ်နင်းပေးလိမ့်မယ်… ကိုရင်လေး... မင်း ကြိုးစားမနေဘဲ အနားယူနေလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ..."

"ခင်ဗျား ဆိုလိုချင်တာက… ကျုပ်က ချင်းရွှီကို ရတနာဆင်တိုင်းပြည် ကို မသွားဖို့ ဖျောင်းဖျနေတာက… အဲဒီက မိစ္ဆာ ကို သူ မရင်ဆိုင်နိုင်ဘူးလို့ ပြောပြီး… ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ သူ့ကို လှည့်စားနေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား..."

တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ စကားများကြောင့် ကျန်းလျိုမှာ ရယ်မောလိုက်မိလေသည်။

"အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောမလို့လား… ချင်းရွှီ က တောင်ပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့တာ… သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် က လျင်လျင်မြန်မြန် တိုးတက်လာခဲ့ပေမယ့်လည်း လောကဓမ္မတာတွေကို သူ နားမလည်သေးဘူး… မင်းက သူ့ကိုတော့ လှည့်စားနိုင်လိမ့်မယ်… ငါ့ကိုတော့ မရဘူး..."

ခေါင်းကိုယမ်းရင်း တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုက သေချာပေါက် မှန်ကန်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး..."

တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ အမူအရာက ကျန်းလျိုကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း သူ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဆရာချင်းရွှီ၏ အခြေအနေကို ကျန်းလျို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

စိတ်လိုက်မာပါ အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်မိခဲ့ပြီး ပျံသန်းနိုင်သော မှော်လက်နက် တစ်ခု ပေးပါမည်ဟု ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်ကို သူက အမှန်တကယ်ပင် သဘောတူခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

အစပထမတွင်တော့ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။ လှည့်ကွက်များများ ရှိနေနိုင်သလော။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ လောကဓမ္မတာကို နားမလည်ခြင်း.. တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် သူသည် လူမှုရေးအတွေ့အကြုံ ကင်းမဲ့နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလော။

ရှေ့ရှိ ကျန်းလျိုကို ကြည့်ရင်း တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်ရမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ နှင့် တာအိုဝါဒ တို့အကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ့အပေါ်ထားရှိသော ကျန်းလျို၏ ပထမဆုံး အမြင်က အတော်လေး ဆိုးရွားနေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းလျို၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရလျှင် အသက် ဆယ့်ငါးနှစ်၊ ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အရှေ့အရပ် မဟာထန်ပြည် မှ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ခရီးသွားလာခဲ့သည်ဟု ပြောနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုမှာ သံသယဝင်နေခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ဘေးနားသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ့နောက်သို့ မိစ္ဆာ သုံးကောင် လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေပါလျက်နှင့် မိစ္ဆာ များနှင့် ပေါင်းသင်းနေသည် ဆိုပါလား။ ဤသည်က တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုကို ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

၎င်းသည် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ပျံသန်းနိုင်သော မှော်လက်နက် ဖြင့် လျော်ကြေးပေးရန် သူက အမှန်တကယ်ပင် တောင်းဆိုခဲ့သည်လား။ ၎င်းမှာ လုံးဝကို အကင်းပါးမှု မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချင်းရွှီမှာ လောကဓမ္မတာများကို နားမလည်ဘဲ အခြားသူများအား မည်သို့ ငြင်းဆန်ရမည်ကို မသိသောကြောင့်သာ သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်လူ တစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုလျှင် သဘောတူပါမည်လော။

ချင်းရွှီကို ရတနာဆင်တိုင်းပြည် သို့ စေလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်းက သူ့ကို အတွေ့အကြုံများ ပိုမိုရရှိလာစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ တာအိုကျင့်ကြံသူလေး တွေက သိပ်ပြီး ရောင့်တက်လွန်းနေတယ် မဟုတ်လား… ငါ့ဆရာက စေတနာနဲ့ သတိပေးနေတာကို မင်းက နားမထောင်ရင်လည်း နေပေါ့… ဒါပေမယ့် ငါ့ဆရာကိုတောင် သံသယဝင်နေသေးတယ်လား… ဒါက တကယ်ကို အကင်းမပါးတာပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ စွန်းဝူခုန်းသည် ဝင်ရောက်မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဘေးနားတွင် ဆရာသခင်၏ ထိပ်တန်းနောက်လိုက်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ကြွေးကြော်ထားသော ကျူးပါကျဲသည်လည်း စွန်းဝူခုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သူက ချက်ချင်းပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ့... တာအိုကျင့်ကြံသူလေး… မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး လွီတုန်းပင်း ရောက်လာရင်တောင် ဒီလိုမျိုး မပြောရဲဘူးကွ… မင်းကများ ငါတို့ကို သံသယဝင်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ..."

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ..."

ကျူးပါကျဲမှ သူတို့၏ ဘိုးဘေး လွီတုန်းပင်း ၏ နာမည်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ခေါ်ဝေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ မျက်နှာသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး သူက စားပွဲကို ရိုက်ချကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။

"ငါတို့ရဲ့ တာအိုဝါဒ နဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ က ကွဲပြားပေမယ့်… မင်းဆီကနေ လေးစားမှု အများကြီးကို ငါ မတောင်းဆိုပါဘူး… ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေး ကိုတော့ ဒီလို နာမည် တိုက်ရိုက် မခေါ်ဝေါ်သင့်ဘူး..."

ဤစကားများနှင့်အတူ တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ အကြည့်က ကျန်းလျိုထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

စကားပြောခဲ့သူမှာ ကျူးပါကျဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤအဖွဲ့တွင် စကားပြောခွင့်ရှိသူမှာ ကျန်းလျို ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေလေသည်။

လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုက စားပွဲကို ရိုက်ချကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော တပည့် တစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့်သည် ခန်းမပြင်ပမှ ပြေးဝင်လာကြပြီး အားလုံးက ကျန်းလျိုနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

"ဒါဆိုလည်း တိုက်ခိုက်ရတော့မယ့် အချိန်ရောက်ပြီပေါ့လေ… အတော်ပဲ… တခြားသူတွေက အင်အားမသုံးခင် ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုကို အရင်စကြပေမယ့်… ငါ့အတွက်ကတော့ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှု မစခင် အင်အားအရင်သုံးတာက ပိုကောင်းတယ်..."

အခြေအနေ အနည်းငယ် တင်းမာလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းလျိုသည် ထိတ်လန့်သွားခြင်းမရှိဘဲ အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

သူသည် အများကြီး ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ကာ သူ၏ သံစပ်တုတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ဦးမှုရယူကာ အရင်ဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

အကြောင်းပြချက်တွေ ဆွေးနွေးနေမည့်အစား လက်ဦးမှုရယူပြီး အရင်တိုက်ခိုက်လိုက်တာက ပိုကောင်းပေသည်။ အခြားအရာများထက် အတွေ့အကြုံမှတ် အချို့ကို အရင်ဆုံး ရယူလိုက်မည်။ ဤလူအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီးပါက သူတို့သည် ဝတ်ရုံဝါမိစ္ဆာကို သွားရောက် နှိမ်နင်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် တွေးကြည့်လျှင် ၎င်းက သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရာလည်း ရောက်သည် မဟုတ်ပါလော။

***

အပိုင်း(၃၂၀)

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း သို့ သူရောက်ရှိလာခြင်းက နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းနှင့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပဋိပက္ခများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် နှစ်ဖက်စလုံး၌ အမှားမရှိခဲ့ဘဲ ၎င်းမှာ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းလျို ကောင်းစွာ သတိပြုမိလေသည်။

ပထမဦးစွာ သူ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေစဉ် ဆရာချင်းရွှီ မှ သူ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရစေခဲ့ခြင်းက အတော်လေး အကြောင်းပြချက် မခိုင်လုံလှပေ။

ထို့နောက်တွင် ဆရာချင်းရွှီက သူ့ကို ပျံသန်းနိုင်သော မှော်လက်နက် တစ်ခု လက်ဆောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသလားဟု သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည်။ ဆရာချင်းရွှီက သဘောတူလိမ့်မည်ဟု သူက အမှန်တကယ် မျှော်လင့် မထားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သဘောတူခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းလျိုက လာရောက်တောင်းဆိုခြင်းမှာ အမှားအယွင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် ဆရာချင်းရွှီ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း ဆရာချင်းရွှီက သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော်လည်း ကျန်းလျို၏ ဒဏ်ရာမှာ အပေါ်ယံတွင် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပုံရပြီး သူ့ကို ပေးခဲ့သော သွေးဆေးရည် မှာလည်း စေတနာထားမှုကို ပြသခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းလျိုက ဆရာချင်းရွှီကို ရတနာဆင်တိုင်းပြည် သို့ သွားရောက်ကာ မိစ္ဆာ များကို မနှိမ်နင်းရန် အကြံပေးခဲ့ခြင်းမှာလည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင် ရှုထောင့်မှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အမှန်တကယ်ပင် စေတနာကောင်းဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်မည်ဆိုပါက သူက ကျန်းလျိုအပေါ် သံသယဝင်နေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

သို့သော် ဆရာချင်းရွှီ စကားပြောသောအခါ သူ၏ လေသံမှာ သိပ်ပြီး ကြင်နာမှုမရှိလှပေ။ အလားတူပင် စွန်းဝူခုန်း နှင့် ကျူးပါကျဲ တို့မှာလည်း သူ၏ သံသယဝင်နေသော အမူအရာနှင့် လေသံကို သည်းမခံနိုင်တော့သောကြောင့် အချင်းများမှုနှင့် ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားလာရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းအားလုံးမှာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှင်းပြချက် အနည်းငယ်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ပြေလည်သွားနိုင်သော နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများမျှသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်မျှ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ကျန်းလျိုတွင် မိစ္ဆာ များကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ အတွေ့အကြုံမှတ် များ ရရှိနိုင်စေသည့် ဂိမ်းစနစ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သာမန် ကျင့်ကြံခြင်းထက် များစွာ ပိုမြန်ဆန်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနားလည်မှုလွဲမှားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူက ရှင်းပြရန် အလျင်စလို မဖြစ်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူ ရှင်းပြမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ တိုက်ခိုက်ပြီးသည့်အချိန်အထိ စောင့်ရမည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ် ကျန်းလျိုသည် ဤတာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ ဇာတ်ကောင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဗလာနယ်သို့ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ညွှန်ပြနေသည့် အဆင့် ၅၂ အဖြူရောင် အချက်အလက်များပင် ဖြစ်လေသည်။

စွန်းဝူခုန်း နှင့် အခြားသူများလောက် မစွမ်းသော်လည်း သူသည် ကျန်းလျို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းလျို၏ ပစ်မှတ်မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း မှ အခြားသော တပည့်များထံသို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုနှင့် နတ်စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အထက်ရှိ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများကိုမူ စွန်းဝူခုန်း နှင့် အခြားသူများက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းကြမည် ဖြစ်သည်။

အနောက် အရပ်သို့ ခရီးသွားခြင်း တွင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးသွားလာခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သည် ဤရေးမထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ကျင့်သားရနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

ကျန်းလျိုသည် လျှပ်တစ်ပြက် မီးလုံး စွမ်းရည်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ တပည့်တစ်ဦး၏ အပေါ်သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

ရှည်လျားသော ဓားတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် သူ့ထံသို့ ကျဆင်းလာခဲ့သော်လည်း တောက်ပသည့် ဖိနပ် ၏ အထူးလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အသက်ဝင်သွားခဲ့ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားမှုနှင့်အတူ သူသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်ပြန်ရာ လက်ဝါးမိုးကြိုး တစ်ခုက အခြားတပည့်တစ်ဦးကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးတန်းများက သားကောင်ကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဂါထာ ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ရဟန္တာလက်သီး စွမ်းရည်မှာလည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းလျိုသည် သံစပ်တုတ်ကို ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသော မည်သည့် တာအိုကျင့်ကြံသူကိုမဆို ကြီးမားသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

ဤအရာကို တစ်ခါတစ်ရံ အသုံးပြုသော အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်သည့် စွမ်းရည်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဥပဒေသထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့် အောက်ရှိ ဤတာအိုကျင့်ကြံသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျန်းလျိုမှာ သိုးအုပ်ထဲသို့ ရောက်နေသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ၏ တပည့်အများအပြားသည် ပဋိပက္ခကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိသွားကြပြီး အလျင်စလို ပြေးလာခဲ့ကြလေသည်။

သူတို့အပြင် ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ တာအိုကျင့်ကြံသူများလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးထဲသို့ နစ်မွန်းသွားခဲ့လေသည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျန်းလျို၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တပည့် ရာနှင့်ချီ၍ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် သတိလစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေကြလေသည်။ ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ တာအိုကျင့်ကြံသူများကိုမူ စွန်းဝူခုန်း က လွယ်ကူစွာပင် နှိမ်နင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ရွှမ်ကျန်းဆရာတော်... ခင်ဗျား ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ..."

တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည်ကို သတိထားမိပြီးနောက် ဆရာချင်းရွှီ ပြေးလာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ရာနှင့်ချီသည့် တပည့်များနှင့် ကျန်းလျို၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ လွှမ်းမိုးထားမှုကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဆရာချင်းရွှီ... ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ပျံသန်းနိုင်တဲ့ မှော်လက်နက် တစ်ခု ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့လို့ ကျုပ်က လိုက်လာခဲ့တာလေ… ခင်ဗျားဆရာက မပေးချင်တဲ့အပြင် ကျုပ်တို့ကိုတောင် စော်ကားလိုက်သေးတယ်… ကဲ ပြောစမ်းပါ... ကျုပ် မှားတာလား… ခင်ဗျားတို့ မှားတာလား..."

ဆရာချင်းရွှီ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တိုက်ခိုက်နေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ရင်း ကျန်းလျိုက ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာသခင်..."

ကျန်းလျို၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆရာချင်းရွှီမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဆရာသခင်ကို မေးခွန်းထုတ်ချင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

သို့သော်... သူ၏ဆရာဖြစ်သူ၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဆရာချင်းရွှီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ ကြီးမြတ်သော ဗလာနယ်သို့ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် သူ၏ ဆရာမှာ လက်ရှိတွင် စွန်းဝူခုန်း ၏ ခြေဖြင့် နင်းထားခြင်းကို ခံနေရလေသည်။

စွန်းဝူခုန်းသည် ပိန်ပါးပြီး အရပ်ပုသော မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ အပေါ်တွင် ထိုက်တောင်ကြီးကဲ့သို့ လေးလံစွာ ဖိစီးနေသဖြင့် သူ့ကို လုံးဝ ထ၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ကိုရင်လေး... ဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရက်စက်ရဲရတာလဲ… ဒီကိစ္စကို ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေဆီ ငါ တိုင်ကြားမယ်... မင်း ဘယ်လို တာဝန်ယူမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."

မျောက်မိစ္ဆာ တစ်ကောင်၏ ခြေအောက်တွင် လှုပ်ရှား၍မရဘဲ ဖြစ်နေသော ထို ကြီးမြတ်သည့် ဗလာနယ်သို့ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်တရာ အရှက်ရသွားသဖြင့် ကျန်းလျိုအား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဝူခုန်း... သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်… သူ တိုင်ချင်တာ သွားတိုင်ပါစေ..."

တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျိုသည် အတွေးတစ်ခု ရသွားခဲ့ပြီးနောက် စွန်းဝူခုန်း ကို ပြောလိုက်သည်။

နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် လွီတုန်းပင်း ကိုယ်တိုင် ရောက်လာခြင်းထက် ပိုကောင်းသော နည်းလမ်း ဘာရှိဦးမည်နည်း။

ကျန်းလျိုသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အဆင့်တက်ရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း သူသည် ဆရာချင်းရွှီ ကို ထိခိုက်နစ်နာစေရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဤနားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်လျို စကားပြောလိုက်သည်နှင့် စွန်ဝူခုန်း သည် သူ၏ခြေထောက်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ရာ လှုပ်ရှား၍မရဘဲဖြစ်နေသော တာအိုကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုမှာ လျင်မြန်စွာပင် လိမ့်ထကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။

သူသည် ကျန်လျိုကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကာ နံ့သာတိုင် သုံးတိုင်ကို ယူ၍ သူ၏ စွမ်းအင် ဖြင့် မီးညှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဓိကခန်းမဆောင်၏ အနောက်ဘက်ရှိ လွီတုန်းပင်း ၏ ရုပ်တုရှေ့တွင် စိုက်ထူလိုက်ကာ ပါးစပ်မှလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်နေလေသည်။

တာအိုကျင့်ကြံသူ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရုတ်တရက် လွီတုန်းပင်း ၏ ရုပ်တုမှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တောက်ပလာခဲ့လေသည်။

သို့သော် တာအိုကျင့်ကြံသူ စကားမစနိုင်မီမှာပင် ရုပ်တုသည် အလိုအလျောက် အောက်သို့ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး စွန်ဝူခုန်း နှင့် ကျူးပါကျဲ တို့အား အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"လွီတုန်းပင်းက မဟာပညာရှိကြီး နဲ့ ထျန်းဖုန် စစ်သူကြီး တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"အင်း... လွီတုန်းပင်း… မင်းနဲ့ တွေ့ရတာ တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ကိစ္စပဲ..."

လွီတုန်းပင်းကို ကြည့်ရင်း စွန်ဝူခုန်း က သူ၏လက်ကို ခပ်ဟဟ ဝှေ့ယမ်းကာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"အာ..."

မိမိ၏ လေးစားရသော ဆရာသခင် ကိုယ်ထင်ပြလာပြီး မျောက်မိစ္ဆာ နှင့် ဝက်မိစ္ဆာ တို့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဦးစွာအရိုအသေပေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘေးနားရှိ တာအိုကျင့်ကြံသူမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်လျက် ကြက်သေသေသွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်သည့် အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ဤ မိစ္ဆာ နှစ်ကောင်က သူ၏ ဆရာသခင်ကို အမှန်တကယ် သိကျွမ်းနေကြသည်လား… ထို့အပြင် ကြည့်ရသည့် အခြေအနေအရဆိုလျှင် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ သူ၏ ဆရာသခင်ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနေပုံပေါ်သည် မဟုတ်ပါလော…

"ကျုပ် မေးပါရစေ... ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ… နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား..."

စွန်ဝူခုန်း နှင့် ကျူးပါကျဲ တို့ကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် လွီတုန်းပင်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ တပည့်အများအပြားမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် ခါးသီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အသံထွက်ကာ စွန်ဝူခုန်း ကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"တကယ်တော့... အဲဒါက နားလည်မှုလွဲတာ သက်သက်ပါပဲ..."

လွီတုန်းပင်း ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်လျိုက ဦးဆောင်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အဓိက ပြဿနာက စကားများကြတာပါ… ဝူခုန်း နဲ့ ပါကျဲ က ခင်ဗျားနာမည်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်လိုက်တော့… သူတို့က ခင်ဗျားကို စော်ကားတယ်လို့ ထင်သွားပြီး စတိုက်ခိုက်ကြတာပဲ..."

"သြော်... ဒါဆိုရင်လည်း တော်ပါသေးရဲ့..."

ကျန်လျို၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ လွီတုန်းပင်း သည် ရင်ထဲမှနေ၍ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

မည်သည့် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းက ကောင်းမွန်လှပေသည်။

***