အခန်း ၄

အခန်း (၄) ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ချင်အင်ပါယာက အပေါက်အပြဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါတကား (အပိုင်း ၂)

ရှန်းယန်နန်းတော်၊ ချီလင်ခန်းမ။

ယုန်အချိန်၏ တတိယမြောက် မှတ်တိုင်တွင် အေးစိမ့်သော ဆောင်းဦးမြူနှင်းများက ဤကြီးမားလှသော အင်ပါယာဗဟိုချက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားစဉ် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၌ အဖြူရောင်အလင်းတန်းလေးတစ်ခု စတင်ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ခန်းမဆောင်၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေကြသော ကြေးဝါနတ်ဘုရားသားရဲကြီးများသည် ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များသဖွယ် စုရုံးနေကြသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဆင့်မြင့်အရာရှိများကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေကြ၏။

မဟာချင်အင်ပါယာ၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများအရ အရာရှိများသည် ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် တန်းစီကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်းက အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း နံနက်ခင်း၏ အအေးဒဏ်က သူတို့၏ ကော်လာများကြားမှတဆင့် စိမ့်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သို့သော် အေးစက်သော လေထက် သူတို့ကို ပို၍ ကျုံ့ဝင်သွားစေသည်မှာ မကြာသေးမီက နန်းတော်နှင့် ပြည်သူများကြားတွင် ပြန့်နှံ့နေသော ကောလာဟလများပင် ဖြစ်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက မကြာသေးခင်က ကျန်းမာရေးမကောင်းဘူးလို့ ကြားတယ်... နန်းတွင်းသမားတော်တွေကိုတောင် အကြိမ်ကြိမ် အစားထိုးခဲ့ရတယ်တဲ့..."

"ဟိုလူလိမ်အိုကြီးရွှီဖူက ထပ်ပြေးသွားပြန်ပြီလေ... အရှင်မင်းကြီးကတော့ ဒေါသတွေ ထွက်နေတော့မှာပဲ..."

"ဟူး... တောင်ပိုင်းက လုပ်အားပေးစေခိုင်းမှုတွေက နောက်ထပ် ရာခိုင်နှုန်းသုံးဆယ် ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ... ဒီနေ့ရက်တွေကတော့..."

ပုံမှန်အားဖြင့် ရင်းနှီးကြသော အမတ်အချို့သည် သူတို့၏ အင်္ကျီလက်များအတွင်းမှနေ၍ လျှို့ဝှက်စွာ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားကြလေသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ မြင့်မားစွာ ထိုင်နေသော ပထမချင်ဧကရာဇ်သည် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသော ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေသည်။ သူ၏ သွားများက ထက်မြက်နေသေးသော်လည်း မျက်လုံးများက မှုန်ဝါးနေပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ လက်သည်းများက စူးရှနေသေးသော်လည်း ခွန်အားများက ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရပြီး မသေဆေးကို စွဲလမ်းနေသော ဧကရာဇ်အိုကြီးတစ်ပါးသည် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း လှည့်စားရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူတို့က ဧကရာဇ်၏ ဆန္ဒများကို လိုက်လျောပြီး ပင်လယ်လေးစင်းလုံး အေးချမ်းသာယာပါစေ အဆုံးမဲ့ နှစ်တစ်သောင်းတိုင် တည်တံ့ပါစေကဲ့သို့သော မင်္ဂလာစကားများကို ပြောဆိုကာ စာရင်းဇယားများကို လှပအောင် ဖန်တီးထားသရွေ့ ဤအခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် မခက်ခဲလှပေ။

"အရှင်မင်းကြီး ကြွလာပါပြီ..."

ကျောက်ကောင်း၏ စူးရှသော အသံက နံနက်ခင်းမြူနှင်းများကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်နှင့်အမျှ လေးလံသော ခန်းမဆောင်တံခါးကြီးများက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်သွားလေသည်။ နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဟန်ကို ပြင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ဝတ်ရုံများကို ဆွဲဆန့်ကာ အနက်ရောင်ဒီရေလုံးကြီးတစ်ခုအလား ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တန်းစီကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။

ချင်ရှီဟွမ်သည် ဘေးဘက်ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာလေသည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နန်းတွင်းအစေခံ နှစ်ယောက်၏ တွဲကူမှုကို မယူဘဲ ကိုးဆင့်ရှိသော အနီရောင်စင်မြင့်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်တက်သွားလေသည်။ ယနေ့တွင် သူသည် ထူးခြားစွာပင် တောက်ပနေသော မီးတောက်ရောင် ဒူးဖုံးပါရှိသည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကြီးကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဆယ့်နှစ်ပင်ပါသော အင်ပါယာသရဖူက အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေပြီး ထိုနက်ရှိုင်းလှသော မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။

သူသည် နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သော်လည်း သူတို့ကို ချက်ချင်း ထခိုင်းခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား သူသည် မြင့်မားသော နေရာမှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ အနက်ရောင် ခေါင်းပြည့်နှက်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ဤဒူးထောက်နေသော အမတ်များသာမက လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသော အပြာရောင်အကွက်တစ်ခုလည်း ရှိနေလေသည်။

[ကောင်းသောနံနက်ခင်းပါ စီအီးအို...]

[ယနေ့၏ ရည်မှန်းချက် - လုပ်ငန်းခွင်လေထုကို ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ထိရောက်မှုမရှိသော စီမံခန့်ခွဲမှုကို ရှင်းလင်းခြင်း...]

[အေအာရ်နန်းတွင်းကူညီမှုစနစ်ကို သင့်အတွက် ဖွင့်ထားပါသည်...]

[လုပ်ဆောင်ချက်များကို တင်နေပါသည် - မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း ဗားရှင်း ၂.၀၊ အသံဖြင့် မုသားစမ်းသပ်ခြင်း၊ သမိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ နှိုင်းယှဉ်ခြင်း... တင်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ...]

"ထကြလော့ ငါ့ရဲ့သစ္စာရှိအမတ်တို့..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ အသံက ကြီးမားလှသော ခန်းမဆောင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေကာ မည်သည့် ရောဂါလက္ခဏာမျှ မပြသပေ။

"လျှောက်တင်စရာရှိလျှင် တင်ပြကြလော့... မရှိလျှင် ညီလာခံ ရုပ်သိမ်းပြီ..."

ယနေ့ ညီလာခံက သေချာပေါက် ရုပ်သိမ်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ကျောက်ကောင်းက ကြေညာလိုက်လေသည်။

"ဆန်စပါးတာဝန်ခံ အတွင်းဝန် ယန်ချွဲ့..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်၊ တိုးညှင်းသော်လည်း သတ္တုကို ရိုက်ခတ်လိုက်သော အသံအလား လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်သွား၏။

ဆန်စပါးတာဝန်ခံ အတွင်းဝန် ယန်ချွဲ့သည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ချောမွေ့ပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေ၏။

"ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်..."

သူက ထိတ်လန့်နေခြင်းမရှိပေ။ မဟာချင်အင်ပါယာ၏ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် စပါးများကို တာဝန်ယူရသော အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ စာရင်းကိုင်နည်းလမ်းများက အလွန် ကျွမ်းကျင်လှလေသည်။

ထိုကိန်းဂဏန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဖုံးကွယ်ထားကာ အလွှာလိုက် ထပ်နေ၏၊ ဧကရာဇ်မဆိုထားနှင့် သင်္ချာတွက်ချက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်သော ကုန်သည်တစ်ဦးပင်လျှင် တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လပေါင်းများစွာ တွက်ချက်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

"မနေ့ညက ငါကိုယ်တော် အိပ်မက်ထဲမှာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားရင်း နန်ခရိုင်ရဲ့ ဆန်စပါးနဲ့ ရိက္ခာစာရင်းတွေကို ကြည့်ခဲ့တယ်... အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အပိုင်းတချို့ကို တွေ့ခဲ့ရတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်လေသည်။

ယန်ချွဲ့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီးက နေ့စဉ်ကိစ္စရပ်ပေါင်း သောင်းသောင်းမကကို စီမံခန့်ခွဲနေရပြီး ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ အသေးအဖွဲကိစ္စတွေက ရှုပ်ထွေးလှပါတယ်... မရှင်းလင်းတာတစ်ခုခုရှိရင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သံသယတွေကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ ကျွန်တော်မျိုး ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"ကောင်းပြီ..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို မေးမယ်... ဒီနှစ် နန်ခရိုင်က ကျီကွေ့ခရိုင်မှာ ဆန်စပါးနဲ့ ရိက္ခာ ဘယ်လောက် သိုလှောင်ထားသလဲ..."

ယန်ချွဲ့က ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တခါတည်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ... ဒီနှစ် ကျီကွေ့ခရိုင်မှာ အထွက်နှုန်းက အသင့်အတင့်ရှိပါတယ်... ပြောင်းဆန် ငါးထောင့်လေးရာ တန်ကို သိုလှောင်ထားပါတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် မည်သည့် ဝါးစာလိပ်ကိုမျှ ကြည့်မနေဘဲ သူ၏ရှေ့ရှိ အလင်းဖန်သားပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

[အချက်အလက် နှိုင်းယှဉ်ချက် - တူညီသော လတ္တီတွဒ်ရှိ ကျန်းလင်းခရိုင်သည် တစ်မူလျှင် အထွက်နှုန်း ဆယ့်ငါး ရာခိုင်နှုန်း ပိုများပါသည်...]

[သတိပေးချက် - ကျီကွေ့ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် လွန်ခဲ့သော သုံးလက စံချိန်တင် အထွက်နှုန်းကောင်းသည်ဟုဆိုကာ အစီရင်ခံစာ တင်ပြခဲ့ပါသည်...]

"ငါးထောင့်လေးရာတန်..."

ချင်ရှီဟွမ်က ထိုကိန်းဂဏန်းကို ထပ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက ပြန့်ကျဲနေလေသည်။

"ဒါဆို လွန်ခဲ့တဲ့သုံးလက ကျီကွေ့ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက စံချိန်တင် အထွက်နှုန်းကောင်းတယ်လို့ အစီရင်ခံခဲ့တာကို ငါကိုယ်တော် ဘာလို့ မှတ်မိနေရတာလဲ..."

"စံချိန်တင် အထွက်နှုန်းကောင်းခဲ့တာဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ကျီကွေ့ကစပါးတွေက အိမ်နီးချင်း ကျန်းလင်းခရိုင်ထက် ကွက်တိကို ဆယ့်ငါး ရာခိုင်နှုန်း လျော့နည်းနေရတာလဲ..."

ယန်ချွဲ့၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက... ကျီကွေ့ရဲ့ တောင်တန်းဒေသက မြေဆီလွှာ ခေါင်းပါးလို့ နေမှာပါ... အထွက်နှုန်း ကောင်းခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် အခြေခံက အားနည်းနေခဲ့တာပါ..."

"တောင်တန်းဒေသ..."

သူ့ရှေ့ရှိ အလင်းဖန်သားပြင်က တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားစဉ် ချင်ရှီဟွမ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။

[အရိပ်အမြွက် - ကျီကွေ့ခရိုင်သည် ဤနှစ်တွင် စပါးခင်းသစ် မူရှစ်ရာကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ခဲ့ပါသည်...]

"ကျီကွေ့က ဒီနှစ်မှာ စပါးခင်းသစ် မူရှစ်ရာ ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်လို့လည်း ငါကိုယ်တော် ကြားခဲ့တယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်ပါယာအာဏာစက်က လွှမ်းမိုးကျဆင်းလာလေသည်။

"ယန်ချွဲ့... ငါကိုယ်တော်က နန်းတော်ထဲမှာ အောင်းနေလို့ လောကကြီးရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ ရက်ကန်းလုပ်ငန်းတွေကို နားမလည်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

"ဘန်း..."

ချင်ရှီဟွမ်က စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ မည်သည့် ဇယားများမျှ ထွက်ကျမလာဘဲ အရာအားလုံးကို သိမြင်နေခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စစ်မှန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုသာ ရှိနေလေသည်။

"အဲဒီစပါးခင်း မူရှစ်ရာကထွက်တဲ့ စပါးတွေကို ကြွက်တွေ ကျွေးလိုက်တာလား... ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ ယန်မိသားစုရဲ့ စပါးကျီတွေထဲ ရောက်သွားတာလား..."

ယန်ချွဲ့မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားလေသည်။ သန်းနှင့်ချီသော တန်စာရင်းများကြားတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ထိုမျှသေးငယ်သည့် ကိန်းဂဏန်းများကို အရှင်မင်းကြီးက မည်သို့ မှတ်မိနေနိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခုအနေဖြင့်ပင် မဟုတ်ပါလော။ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစစ်ကြောင်းများက ချက်ချင်းပင် ပြိုလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားလေတော့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အသက်ကို ချမ်းသာပေးတော်မူပါ... အရှင်မင်းကြီး... အသက်ကို ချမ်းသာပေးတော်မူပါ... အဲဒါက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဉာဏ်တိမ်လွန်းမှုပါ... အောက်ခြေကလူတွေက သူတို့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ခဲ့ကြတာပါ..."

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို ထပ်မေးမယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်က ယန်ချွဲ့အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"နန်ခရိုင်က ခရိုင်ငယ်ဆယ့်ရှစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ပြီး စာရင်းဇယား သုံးရာ့လေးဆယ့်နှစ်ခုရှိတယ်... ဘာဖြစ်လို့ နောက်ဆုံးဂဏန်းတွေ အားလုံးက သုည ဒါမှမဟုတ် ငါး နဲ့ပဲ ဆုံးနေရတာလဲ..."

"နန်ခရိုင်က ကြွက်တွေက သရဲတစ္ဆေတွေ ဖြစ်သွားပြီလား... ငါကိုယ်တော့်ဆီက စပါးတွေကို ခိုးတဲ့အခါ သူတို့က ဂဏန်းတွေကိုတောင် အတိအကျ တွက်ပြီး ခိုးကြတာလား..."

[ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှု...]

[ရှောင်ဂျီ၏ မှတ်ချက် - ယုတ္တိဗေဒ သံသရာ လည်ပတ်မှု ပြီးဆုံးပါပြီ... ဤသည်မှာ လူသားများ ဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်လျှင် စာရင်းအင်းအရ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်...]

ညီလာခံတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ ဝါးစာလိပ် ရာပေါင်းများစွာထဲမှ နောက်ဆုံးဂဏန်းများ၏ ပုံစံကို ဖမ်းဆီးနိုင်သော ဧကရာဇ်က သူတို့ကို ခေါ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အရာရှိအားလုံးသည် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ငုံ့ထားကာ ခြေချောင်းများကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။ ယန်ချွဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လုံးဝ အရုပ်ကြိုးပြတ် ဖြစ်သွားပြီး သွေးများ ထွက်လာသည်အထိ ရွှေရောင် အုတ်ချပ်များကို သူ၏ နဖူးဖြင့် ရိုက်ခတ်နေလေတော့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အသက်ကို ချမ်းသာပေးတော်မူပါ... အရှင်မင်းကြီး... အသက်ကို ချမ်းသာပေးတော်မူပါ... အဲဒါက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဉာဏ်တိမ်လွန်းမှုပါ... အောက်ခြေကလူတွေက သူတို့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ခဲ့ကြတာပါ..."

ဧကရာဇ်က စာရင်းဇယားများ၏ နောက်ဆုံးဂဏန်းများကို အမှန်တကယ် ရေတွက်လိမ့်မည်ဟု ယန်ချွဲ့ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။ ဤသည်က မည်ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် စာရင်းစစ်ဆေးနည်း ဖြစ်သနည်း။ ဤသည်မှာ လူသားတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် သာလွန်နေသည်မှာ အသေအချာပင်။

"သူ့ကို ဆွဲထုတ်သွားကြ..."

ချင်ရှီဟွမ်က သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ထပ်မကြားချင်တော့သဖြင့် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းစွာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"သူ့ကို ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ပြီး တင်းကြပ်စွာ စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်... အဲ့နောက်ဆုံးဂဏန်း တွေဆီကနေ လူဘယ်နှယောက်များ ဝေစုယူသွားကြသလဲဆိုတာကို ငါကိုယ်တော် သေသေချာချာ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ယန်ချွဲ့ကို ခွေးသေတစ်ကောင်အလား ခန်းမဆောင်အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားကြလေသည်။

ကျောက်ကောင်းမှာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်နေလေသည်။ ယနေ့ ချင်ရှီဟွမ်သည် အခြားလူတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိပုံရသော ထိုအကြည့်က သူ၏ အကြံအစည်များအားလုံး ပုန်းအောင်းစရာ နေရာမရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

လီစစ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အကြောက်တရားနှင့် စွဲလမ်းမှု အရိပ်အယောင်များ ရောယှက်နေလေသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျန်ရစ်နေသော စက်ဝိုင်းပုံစံဇယားကို ကြည့်လိုက်ပြီး မဟာချင်အင်ပါယာကို အုပ်ချုပ်သည့် အနုပညာမှာ မကြာမီ ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ကို မသေမချာ သိမြင်လိုက်လေသည်။

ချင်ရှီဟွမ်သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။ သူသည် ယခင်က မကြုံဖူးသော စိတ်သက်သာရာရမှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အခြားသူများကို ဉာဏ်ရည်ဖြင့် ချေမှုန်းပြီး အချက်အလက်များဖြင့် ပါးရိုက်ရသော ဤခံစားချက်မှာ လူသတ်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေလေသည်။

"ဒီနေ့ကိစ္စက မင်းတို့အားလုံးအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်က ကျေးဇူးတရားနှင့် အာဏာကို ချိန်ခွင်လျှာညှိကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါကိုယ်တော်က နန်းတော်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ နေထိုင်ပေမယ့် လောကရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို သိချင်လာရင် အရာအားလုံးကို သိနိုင်တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ သစ္စာရှိအမတ်တို့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်ကြလော့..."

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေဟာနယ်ထဲမှ အရိပ်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်၏။

"ဒီတိုက်ပွဲအတွက် မင်းက တာဝန်ကျေခဲ့တယ်လို့ ငါကိုယ်တော် သတ်မှတ်တယ်..."

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို မေးမယ်... ဒီနန်းတော်မှာ ဆန်စပါးနဲ့ ရိက္ခာတွေအပြင် ဒီအချက်အလက် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး တခြားဘာတွေကို စစ်ဆေးလို့ ရသေးလဲ..."

[အိုး... အတော်လေး များပါတယ်...]

[ဥပမာအားဖြင့် - ]

[စီမံကိန်း တိုးတက်မှု စီမံခန့်ခွဲခြင်း - လီတောင် ဂူဗိမာန်နှင့် အာဖန်းနန်းတော် တည်ဆောက်ရေးအတွက် ရန်ပုံငွေများကို အလွဲသုံးစားလုပ်ရန် အချိန်ဇယား နှောင့်နှေးမှုများ ရှိနေပါသလား...]

[လက်နက်ခဲယမ်း အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်ခြင်း - လက်နက်တိုက်များမှ ထုတ်လုပ်သော ဒူးလေးခလုတ်များ၏ ချို့ယွင်းမှုနှုန်းမှာ မည်မျှရှိပါသနည်း…ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်ထားခြင်းများ ရှိပါသလား...]

[သန်းခေါင်စာရင်းနှင့် အခွန်ကောက်ခံခြင်း - အခွန်ရှောင်နေသော ပုန်းအောင်းနေသည့် လူဦးရေများ ရှိနေပါသလား...]

[ဒါပေမယ့် အရာအားလုံးကို အလျင်စလို မစစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သင်က အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စစ်ဆေးလိုက်မယ်ဆိုရင် မနက်ဖြန် ညီလာခံကို လာတက်မယ့် အမတ် တစ်ယောက်မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်လို့ပါ... သူတို့အားလုံး အဖမ်းခံရလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပါ...]

ချင်ရှီဟွမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"မှန်တယ်... ရေက အရမ်းကြည်လင်နေရင် ငါးမရှိနိုင်တော့ဘူး..."

"လီစစ်..."

"ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်..."

လီစစ်သည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ထွက်လာပြီး သူ၏ အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။

"အလေးချိန်နဲ့ အတိုင်းအတာတွေကို တစ်ပြေးညီဖြစ်စေမယ့်ကိစ္စ... ငါကိုယ်တော် ခွင့်ပြုတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်က သူ၏ နဖူးကို ဖိထားလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမယ့် သီးခြား စံသတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါကိုယ်တော် မကြာသေးခင်က ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ် ရထားပြီး အတွေးသစ်တချို့ ရှိနေတယ်... ညီလာခံ ရုပ်သိမ်းပြီးရင် ငါကိုယ်တော့် စာကြည့်ဆောင်ကို လာခဲ့..."

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ..."

လီစစ်၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။

*ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းစာအုပ် ဟုတ်လား…*

"ညီလာခံ ရုပ်သိမ်းပြီ..."

အစေခံ၏ စူးရှသောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အရာရှိများသည် ကြီးမားသော လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ဝတ်ရုံကျောပြင်များတွင် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေလျက် ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ရှီဟွမ်သည် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ခန်းမဆောင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ မေးခွန်းက တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဒုတိယမျိုးဆက်တွင် ပျက်စီးမည်ဆိုသော ထိုဇာတ်သိမ်းက... တိတိကျကျ ပြောရလျှင် မည်သည့်နေရာ၌ မှားယွင်းသွားခဲ့သနည်း...