အခန်း ၈

အခန်း (၈) နတ်ဘုရားနည်းပညာဆိုသည်မှာ ပေါက်ကွဲနေသော မီးဖိုတစ်ခု၏ အတတ်ပညာမျှသာ ဖြစ်လေသည်

ရှန်းယန်၊ မဟာချင်အင်ပါယာ၏ အာရုံကြောဗဟိုချက်မပင် ဖြစ်လေသည်။

မြင်းရထားများက တဒိုင်းဒိုင်းမြည်နေပြီး မြင်းများက ဟီနေကြလေသည်။ အမြင့်ဆုံးသောအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသည့် မြင်းခြောက်ကောင်ကသော ရထားလုံးသည် ရှန်းယန်မြို့တံခါးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ချင်ရှီဟွမ်သည် အိမ်ပြန်ရောက်သည့် ပုံမှန်ငြိမ်းချမ်းမှုကို မခံစားရချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူက ရထားလုံး၏ လိုက်ကာကို မလိုက်သည်နှင့် တိရစ္ဆာန်ချေးများ၊ ပုပ်သိုးနေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရွက်များနှင့် ချွေးနံ့ချဉ်ချဉ်တို့ ရောနှောနေသော အနံ့ဆိုးကြီးသည် သူ့ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားတစ်ခုလို ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

အတိတ်ကဆိုလျှင် ချင်ရှီဟွမ်သည် ဤအရာနှင့် ယဉ်ပါးနေခဲ့ပြီဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ လူသန်းပေါင်းများစွာနေထိုင်သော မြို့ကြီးပြကြီးတစ်ခု၏ သီးသန့်အနံ့ဖြစ်သော သေတတ်သောလူသားကမ္ဘာ၏ အနံ့ပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ရှောင်ဂျီ၏ အဏုဇီဝဗေဒ သိပ္ပံပညာဖြင့် ရက်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အီးကိုလိုင်ဘက်တီးရီးယား၊ ကာလဝမ်းရောဂါပိုးနှင့် ကပ်ပါးကောင်ဥများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဤသာမန်အနံ့သည် သူ၏ နှာခေါင်းထဲတွင် သေခြင်းတရား၏ အနံ့ဆိုးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ညစ်ပတ်လိုက်တာ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို ပိုးပဝါဖြင့် အုပ်ထားကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော ရွံရှာမှုများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ ပိုးမွှားကြောက်ရောဂါ မဟုတ်ဘဲ ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုအပေါ် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ငြင်းပယ်မှုပင် ဖြစ်လေသည်။ ဥပဒေအချုပ်အခြာဝါဒီတစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကမောက်ကမဖြစ်မှုသည် အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ရွှံ့ဗွက်ထနေသော လမ်းများနှင့် ရေဆိုးများ လျှံကျနေသော ယခုလက်ရှိ ရှန်းယန်သည် သူ၏ အမြင်တွင် ကြီးမားလှသော စီမံခန့်ခွဲမှု ဟာကွက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

"ရှောင်ဂျီ..."

ချင်ရှီဟွမ်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ မြို့တော်လား... ဘာလို့ ဒါက ဧရာမ ဘက်တီးရီးယား မွေးမြူရေးခွက်ကြီးတစ်ခုလို ခံစားနေရတာလဲ..."

[မှန်ကန်သောအဖြေပါ...]

[လေထုအရည်အသွေးအာရုံခံကိရိယာ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရ လက်ရှိ ရှန်းယန်၏ လေထုထဲရှိ ရောဂါဖြစ်စေသော ဘက်တီးရီးယားများ၏ ပြင်းအားသည် ကန့်သတ်ချက်ထက် ရာခိုင်နှုန်းနှစ်ရာ ကျော်လွန်နေပါသည်... လမ်းပေါ်ရှိ ရေအိုင်တိုင်းသည် ကပ်ရောဂါအတွက် သားဖောက်ရာနေရာ ဖြစ်နေပါသည်...]

[အရှင်မင်းကြီး... အကယ်၍ သင်သည် သင့်ရဲ့ ကျန်းမာရေးလှုပ်ရှားမှုကို မစတင်ဘူးဆိုလျှင် ဤကပ်ရောဂါသည် အစောပိုင်း သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ခေါင်းများကို လာရောက်ရိတ်သိမ်းပါလိမ့်မည်...]

ချင်ရှီဟွမ်သည် လိုက်ကာကို ချလိုက်ကာ အပြင်ဘက်မှ အနံ့များကို ပိတ်ပင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက မှိုင်းညို့သွားလေသည်။

"လီစစ်..."

ရထားလုံးပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် လီစစ်သည် မြင်းပေါ်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာလေသည်။ အခေါ်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့၏။

"ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်..."

"အရင်က ငါ မင်းကို ရေးဆွဲခိုင်းထားတဲ့ မဟာချင် ကျန်းမာရေးဥပဒေတွေ ဘယ်လိုနေပြီလဲ..."

လိုက်ကာနောက်ကွယ်မှ ချင်ရှီဟွမ်၏ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး တိုးသော်လည်း အေးစက်မှုကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။

လီစစ်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီးကို အကြောင်းကြားရရင် မူကြမ်းက ပြီးစီးသွားပါပြီ... သို့ပေမယ့်... အထဲက အချက်အလက်တွေက တော်တော်လေး ပြင်းထန်ပါတယ်... ဥပမာအနေနဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့အရာတွေကို ဘယ်နေရာမှာမဆို စွန့်ပစ်တဲ့သူတွေကို မျက်နှာမှာ သံပူခတ်ရမယ်... ပြီးတော့ ရေစိမ်းသောက်တဲ့သူတွေကို သုံးရက်ကြာ လုပ်အားပေးစေခိုင်းမှုဥပဒေနဲ့ အပြစ်ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်တွေပါ... သာမန်ပြည်သူတွေက အသိပညာနည်းပါးပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ခက်ခဲနိုင်တာကြောင့် မကျေနပ်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်စရာရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်မိပါတယ်..."

"မကျေနပ်မှု..."

ချင်ရှီဟွမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။

"သူတို့က နာကျင်မှုကို ကြောက်တာလား ဒါမှမဟုတ် သေရမှာကို ကြောက်တာလား... သူတို့က သေရမှာကို ကြောက်တယ်ဆိုရင် ငါက သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နေတာပဲ... သူတို့က နာကျင်မှုကို ကြောက်တယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဥပဒေတွေကိုပိုပြီး ကြောက်ပါစေပေါ့..."

"အမိန့်ကို ချမှတ်လိုက်... ညင်သာနေဖို့ မလိုဘူး... ပထမဦးစွာ ရှန်းယန်မှာ စံပြဇုန်တစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်... ရေဆိုးတွေ စွန့်ပစ်တဲ့ မြောင်းတွေကို ငါ့အတွက် ဖို့လိုက်ပြီး တူညီတဲ့ မြေအောက်ရေဆိုးမြောင်းတွေကို တူးဖော်လိုက်... လမ်းပေါ်မှာ မစင်စွန့်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို အဲဒီနေရာမှာ လှဲခိုင်းပြီး ပြန်စားခိုင်းလိုက်..."

လီစစ်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားလေသည်။

"နားလည်ပါပြီ...."

ယာဉ်တန်းသည် စည်ကားနေသော ဈေးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရှန်းယန်နန်းတော်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ နန်းတော်တံခါးဝသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ချင်ရှီဟွမ်သည် ထူးခြားသော လေထုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အဝေးရှိ နန်းတွင်းရေးရာဌာန၏ ဦးတည်ရာတွင် မီးခိုးထူထူများ အူထွက်နေပြီး ကျယ်လောင်သော သတ္တုခေါက်သံများကိုပင် သဲ့သဲ့လေး ကြားနေရလေသည်။

"အဲဒီမီးက ဘယ်နေရာကလဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် ခလုတ်တိုက်ကာ ပြေးလာပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် မီးသွေးခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး... ဒါက မီးမဟုတ်ပါဘူး... ဒါက... ဒါက သံရထားထိန်းချုပ်ရေးမှူး ကျောက်ကောင်းပါ... သူက နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေတာပါ..."

ချင်ရှီဟွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။

*ကျောက်ကောင်း... ရူပဗေဒ ပြဿနာတစ်ခုကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ထိုဝိဇ္ဇာကျောင်းသားက ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်ကို တကယ် တည်ဆောက်ခဲ့တာလား…*

သူက ကျောက်ကောင်းကို ပေးခဲ့သော ပုံစံကြမ်းများသည် ရှောင်ဂျီက ပြောပြပြီး မှတ်ဉာဏ်မှ မျက်ကန်းတမ်း ရေးဆွဲထားသော အယူအဆပုံကြမ်းများသာဖြစ်ကာ တံဆိပ်တုံးလက်စွပ် တစ်ကွင်းပင် အမှတ်အသား မပါသော်လည်း အကယ်၍ ကျောက်ကောင်းသာ တကယ် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပါက ထိုလူသည် သစ္စာဖောက်အမတ် မဖြစ်သင့်ဘဲ မိုဟစ်ဝါဒီခေါင်းဆောင် သွားဖြစ်သင့်ပေသည်။

"နန်းတွင်းရေးရာဌာနကို သွားဖို့ ရထားလုံး ပြင်ဆင်လိုက်..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ရယ်မောချင်စိတ်များ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

"သူ ငါ့အတွက် ဘယ်လို နဂါးကြီးကို တည်ဆောက်ထားလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်..."

နန်းတွင်းရေးရာဌာန အလုပ်ရုံအတွင်းတွင် အပူရှိန်က ပြင်းထန်လွန်းလှလေသည်။

တစ်ချိန်က ကျယ်ဝန်းလှသော မြေလွတ်ပြင်တွင် ယခုအခါ ဧရာမအရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခုက ရပ်တည်နေ၏။ ၎င်းမှာ နှစ်ထပ်တိုက်နီးပါး မြင့်မားသော ကြေးနီခြေသုံးချောင်းထောက် အိုးကြီးတစ်လုံးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဖုံးကို ဂဟေဆက်ပိတ်ထားကာ ထူထဲရှည်လျားသော ကြေးပိုက်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိလေသည်။ မီးလောင်နေသော မီးသွေးပုံများသည် အိုးကြီး၏ အောက်တွင် ရှိနေပြီး အင်္ကျီဗလာဖြင့် လက်မှုပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် လေမှုတ်တံများကို အသည်းအသန် ဆွဲငင်နေကြကာ မီးတောက်များမှာ ဆယ်ပေခန့် မြင့်တက်နေလေသည်။

ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်ဟု ခေါ်သောအရာမှာ ကြေးပိုက်၏ အခြားတစ်ဖက်စွန်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ဧရာမလေရဟတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

အိုးကြီးအတွင်းရှိ ရေများ ပွက်ပွက်ဆူလာသည်နှင့်အမျှ ဖြူဖွေးသော ရေနွေးငွေ့များသည် ရူးသွပ်နေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာပြီး လေရဟတ်ရွက်များကို ရိုက်ခတ်ကာ စူးရှသော အသံကို ထွက်ပေါ်စေလေသည်။ လေရဟတ်ကြီးသည် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ၎င်းအောက်ရှိ ကြိတ်ဆုံကျောက်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လည်ပတ်စေလေသည်။

မီးသွေးခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဆံပင်များ ကျွမ်းလောင်ကာ ကောက်ကွေးနေသော ကျောက်ကောင်းသည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အမိန့်ပေးအလံကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ရူးသွပ်နေပုံပေါက်လေသည်။

"လောင်စမ်း... ငါ့အတွက် လောင်ပေးစမ်း... မီးကို ပိုကြီးအောင်လုပ်... အရှင်မင်းကြီးကို ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပါစေ..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ ဧကရာဇ်ရထားလုံး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကောင်းသည် တွားသွားကာ လိမ့်ဆင်းလာပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အကြွေးတောင်းလိုသော ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက အရှင့်ရဲ့ အမိန့်ကို မပျက်ကွက်ခဲ့ပါဘူး... ဒီရေနွေးငွေ့မိန်းကလေး... အို မဟုတ်ဘူး... ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်ကို တည်ဆောက်ပြီးပါပြီ... ကြည့်ပါ... သူက သူ့ဘာသာသူ ရွေ့လျားနေတာပါ... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အကန့်အသတ်မရှိပါဘူး..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ရထားလုံးထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ ကြမ်းတမ်းသော ကိရိယာကို မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်လေသည်။

၎င်းက တကယ့်ကို ရွေ့လျားနေလေသည်။ အရှိန်အဟုန်ကလည်း တကယ့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှ၏။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤအရာသည် စက်ကိရိယာတစ်ခုနှင့် မတူဘဲ ပေါက်ကွဲတော့မည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် ကိရိယာတစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

"ရှောင်ဂျီ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးလိုက်၏။

"ဒါက မင်းပြောတဲ့ စက်မှုတော်လှန်ရေးလား..."

[စကင်ဖတ်နေပါသည်...]

[စနစ်၏ အကဲဖြတ်ချက် - ဘုရားရေ... ဒါက ရိုးရိုးလေးပြောရရင် စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းပါပဲ...]

[ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက် -]

[၁။ လုံခြုံရေးအဆို့ရှင် မရှိပါ - ဤသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အလွန်ဖိအားများသော ပေါင်းအိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်... ၎င်းတွင် ဖိအားတိုင်းကိရိယာပင်မရှိဘဲ ကြေးနီနံရံများကိုသာ အားကိုး၍ ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်...]

[၂။ စွမ်းအင်ကူးပြောင်းမှုနှုန်း အလွန်နည်းပါးပါသည် - ခန့်မှန်းခြေ ၀.၀၁ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိပါသည်... လောင်ကျွမ်းသွားသော မီးသွေးများသည် ရှန်းယန်တစ်ခုလုံးကို တစ်ရက်ကြာ အပူပေးရန် လုံလောက်နေပြီး ထိုကြိတ်ဆုံကျောက်ကို လည်ပတ်စေရန်အတွက်သာလား...]

[၃။ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များ - ထိုအသံကို နားထောင်ကြည့်ပါက ကြေးနီနံရံများသည် သတ္တုပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်ပါသည်... PV=nRT (စံပြဓာတ်ငွေ့နိယာမ) ခန့်မှန်းချက်အရ ဤအရာသည် စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်း ဗုံးတစ်လုံး ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်...]

[အကြံပြုချက် - အရှင်မင်းကြီး... ပြေးပါ... ဒါမှမဟုတ် အောက်ကို ဝပ်လိုက်ပါ...]

ချင်ရှီဟွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူသည် PV=nRT ကို နားမလည်သော်လည်း ရှောင်ဂျီ၏ နောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်းကို နားလည်လေသည်။

"ဧကရာဇ်ကို ကာကွယ်ကြ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော လက်စွပ်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ အသံသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"အားလုံးပဲ နောက်ဆုတ်ကြ... ဝပ်နေကြ..."

ကျောက်ကောင်းမှာ ကြက်သေသေသွားလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းအား အတိအကျပါပဲ..."

"ဝုန်း..."

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးက ကျောက်ကောင်း၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

ဧရာမ ကြေးနီခြေသုံးချောင်းထောက် အိုးကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းပိုင်းဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ကြေးနီအပိုင်းအစများနှင့် ရောနှောနေသော ပူလောင်သည့် ရေနွေးငွေ့များသည် သစ်တော်ပန်းများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့်အလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

ကြီးမားလှသော တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် ကျောက်ကောင်းကို လွင့်စင်သွားစေပြီး ကိုက်အနည်းငယ်အကွာရှိ ကောက်ရိုးပုံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျလာလေသည်။

နန်းတွင်းရေးရာဌာန အလုပ်ရုံသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားပြီး အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချင်ရှီဟွမ်သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး လုံခြုံသော အကွာအဝေးသို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ကာ ဒိုင်းကာကိုယ်ရံတော်များ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် သူသည် ဒဏ်ရာမရခဲ့ချေ။ သို့သော် သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် အိုးမဲကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေလေသည်။

*ဒါကို တစ်ရက်ကို မိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားတယ်လို့ ခေါ်တာလား…*

*ဒါက ငါ့ကို အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ဘုံဆီ ပို့ဖို့ ကြိုးစားနေတာ သိသာတယ်…*

ဖုန်မှုန့်များက ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်ကောင်းသည် ယိမ်းယိုင်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ နားများ အူနေလေသည်။ သူ၏ရှေ့ရှိ အပျက်အစီးများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

ပြီးသွားပြီ... သူ အရာရာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် အပျက်အစီးများထဲတွင် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ဗုံတစ်လုံးကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး ဘာလို့ ပေါက်ကွဲသွားမှန်း မသိပါဘူး... ဒါက... လက်မှုပညာရှင်တွေရဲ့ မမှန်ကန်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်... ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားလက်နက်ကို မနာလိုဖြစ်လို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ကျောက်ကောင်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ခြေထောက်အနီးရှိ ပူလောင်နေသော ကြေးနီအပိုင်းအစတစ်ခုကို ကန်ထုတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်မလာဘဲ ထူးခြားစွာ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

ဤပေါက်ကွဲမှုသည် သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးခဲ့လေသည်။

ကွေ့ကောက်သော လမ်းတွင် ကျော်တက်ခြင်းက ယာဉ်တိုက်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေသည်။

ရှောင်ဂျီတွင် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားနည်းပညာများ ရှိသော်လည်း မဟာချင်အင်ပါယာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က အလွန်ပါးလွှာလွန်းလှလေသည်။ အခြေခံသီအိုရီနှင့် ဒြပ်ပစ္စည်းသိပ္ပံမရှိဘဲ ယခုကဲ့သို့ အလွန်တိကျသော နည်းပညာသို့ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်ခြင်းသည် ဆူညံသံတစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းမှလွဲ၍ အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

ကျောက်ကောင်းကို ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင် တည်ဆောက်ခိုင်းခြင်းသည် သူ့ကို ဗုံးခွဲရန် စိတ်ကူး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် အောင်မြင်မှုရရှိကာ အနာဂတ်၏ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ကျွမ်းကျင်လာရန် မျှော်လင့်ချက်တစ်စွန်းတစ်စကိုလည်း သိမ်းဆည်းထားခဲ့လေသည်။

သူသည် အလွန်အလျင်လိုလွန်းပြီး အောင်မြင်မှုအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်လွန်းကာ ၎င်းအစား စစ်ရေးဗျူဟာ၏ အဓိကတားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်မိခဲ့လေသည်။

"ကျောက်ကောင်း..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ အသံတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မှ မပါဝင်ချေ။

"ကျွန်တော်မျိုး... ရှိပါတယ်..."

ကျောက်ကောင်းသည် တုန်ယင်နေပြီး သူ့ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကွပ်မျက်လိုက်ဆိုသည့် စကားလုံးများကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

"ဒါက ဘာလို့ပေါက်ကွဲသွားလဲ မင်းသိလား..."

"ကျွန်တော်မျိုး... မသိပါဘူး..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက တုံးအလို့ပဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ပြီးတော့ ငါက အရမ်းအလျင်လိုသွားလို့ပဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် လှည့်လိုက်ပြီး မီးခိုးများ ထွက်နေဆဲဖြစ်သော အပျက်အစီးများကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မမြင်နိုင်သော ရှောင်ဂျီအပေါ် သတိထားမှု အနည်းငယ်ပိုလာပြီး ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု အနည်းငယ်ပိုလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သိပ္ပံပညာသည် ဥပဒေအချုပ်အခြာဝါဒီတို့၏ အမိန့်များထက်ပင် ပိုမိုတင်းကြပ်ပြီး ၎င်းက မည်သည့် လှည့်စားမှုကိုမျှ ခွင့်မပြုပေ။

"သေဒဏ်ကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးပေမယ့် ပြစ်ဒဏ်ကတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် သူ၏ စီရင်ချက်ကို ချမှတ်လိုက်လေသည်။

"ကျောက်ကောင်း... မင်းက မီးရှို့တာကို နှစ်သက်တဲ့အတွက် ဒီနေ့ကစပြီး နန်းတွင်းရေးရာဌာနရဲ့ ပေါက်ကွဲမီးဖိုအားလုံးကို မင်းရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ထားလိုက်... မင်းကို ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်တွေ ထပ်တည်ဆောက်ခိုင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူး... အဲဒီအရာက အရမ်းအဆင့်မြင့်လွန်းတယ်..."

"သွားပြီး ငါ့အတွက် စက္ကူလုပ်စမ်း..."

"စက္ကူ... လုပ်ရမှာလား..."

ကျောက်ကောင်းမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဟုတ်တယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ရှောင်ဂျီမှ ဖန်တီးပေးလိုက်သော နောက်ထပ် ပုံစံကြမ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ချိုက်လွန်၏ စက္ကူပြုလုပ်နည်း တိုးတက်လာသော ဗားရှင်း (ဝါးပျော့ဖတ်နှင့် သစ်ခေါက်) ကို သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဝါးစာလိပ်တွေက အရမ်းလေးတယ်... ငါက နေ့တိုင်း ပေါင်တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်လောက်ကို စစ်ဆေးရတော့ ငါ့ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်တွေ ကျိုးတော့မလိုပဲ... ပုစဉ်းရင်ကွဲတောင်ပံလို ပေါ့ပါးပြီး နှင်းခဲနဲ့ နှင်းတွေလို ဖြူဖွေးကာ စကားလုံးတစ်သောင်းလောက် ဆံ့နိုင်တဲ့ ကြားခံတစ်ခုကို ငါ အလိုရှိတယ်..."

"ဒီအရာက ပေါက်ကွဲမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်ရှီဟွမ်က ကျောက်ကောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းက ဒါကိုတောင် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါမှမဟုတ် မင်းလုပ်တဲ့စက္ကူက အသုံးမပြုနိုင်ဘူးဆိုရင်..."

"အဲဒီအခါကျရင် ငါ မင်းကို အဲဒီပေါက်ကွဲမီးဖိုထဲ ပစ်ထည့်ပြီး အညစ်အကြေးအဖြစ် သန့်စင်ပစ်မယ်..."

ကျောက်ကောင်းသည် ကြီးမားလှသော လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူသည် စက္ကူဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာမှန်း မသိသော်လည်း ထိုပေါက်ကွဲနေသော ကြေးအိုးကြီး မဟုတ်သရွေ့ အဆင်ပြေလေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်... အောင်မြင်ဖို့အတွက် အရာအားလုံးကို သေချာပေါက် စွန့်လွှတ်ပါ့မယ်..."

ကျောက်ကောင်းနှင့် ဖြေရှင်းပြီးနောက် ချင်ရှီဟွမ်၏ စိတ်အခြေအနေသည် တိုးတက်မလာခဲ့ချေ။

သူသည် ရှန်းယန်နန်းတော်၏ စာကြည့်ဆောင်သို့ ပြန်သွားကာ အစေခံများကို ထွက်သွားခိုင်းပြီး မှောင်မိုက်နေသော ခန်းမထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေလေသည်။

"ရှောင်ဂျီ..."

[ကျွန်တော်မျိုး ဒီမှာ ရှိပါတယ်... ခုနက မီးရှူးမီးပန်းပြပွဲက တော်တော်လေး အံ့သြစရာကောင်းတယ်နော်...]

"ပေါ့ပေါ့ပျက်ပျက် မလုပ်စမ်းပါနဲ့..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် သူ၏ နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ ပါဝင်နေလေသည်။

"ဒီနည်းပညာကိစ္စက တစ်ရက်တည်းနဲ့ လုပ်ရမယ့် အလုပ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ ဒီနေ့ သိလိုက်ရတယ်... ငါက သဘောတရားတွေကို သိနေရင်တောင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရာဝတ္ထုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားရတာက ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းလိုမျိုး ခက်ခဲတယ်..."

"နိုင်ငံကို ခွန်အားဖြည့်တင်းဖို့ဆိုတဲ့ လမ်းစဉ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ရမယ့်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ဖယ်ရှားခြင်း လမ်းစဉ်ကိုတော့ အများကြီး ပိုမြန်မြန် လျှောက်ရလိမ့်မယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ လွင့်စင်သွားပြီး ထိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အစားထိုးသွားလေသည်။

၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် ပထမချင်ဧကရာဇ်၏ အလိုအလျောက် သိစိတ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာက ပုန်ကန်ထကြွမှုတွေကြောင့် ကျဆုံးသွားတယ်လို့ မင်း အရင်က ပြောခဲ့တယ်နော်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဧရာမ မြေပုံကြီးတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

"အဲဒီချန်ရှန့်နဲ့ ဝူကွမ်အပြင် ဘယ်သူတွေ ရှိသေးတယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တာလဲ... ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဘယ်သူတွေက ငါ့ရဲ့ အသေအကျေရန်သူတွေလဲ..."

[နှောင်းပိုင်း ချင်မင်းဆက်နှင့် အစောပိုင်း ဟန်မင်းဆက် သူရဲကောင်းစာရင်းကို ပြန်လည်ရယူနေပါသည်...]

[ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့် အမြင့်ဆုံးရှိသူများ - နှစ်ဦး...]

[နံပါတ်တစ် - ရှန်းယွီ (လက်ရှိအသက် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်)...]

[တည်နေရာ - ခွိုက်ကျီခရိုင်၊ ဝူကျုံး...]

[ဝိသေသလက္ခဏာများ - ချူပြည်နယ်၏ ကျော်ကြားသော စစ်သူကြီးဟောင်း ရှန်းယန်၏မြေး၊ ခြေသုံးချောင်းထောက် ကြေးအိုးကြီးကို မနိုင်သော ခွန်အားပိုင်ရှင်၊ စစ်ရေးဗေဒပါရမီရှင်... ကျွီလုတိုက်ပွဲတွင် မီးဖိုများကိုခွဲကာ လှေများကို မြှုပ်ပြီး သင့်ရဲ့ ချင်စစ်တပ်နှစ်သိန်းကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ခဲ့သည့် အဓိက ပျက်စီးစေသူ...]

"ရှန်းယန်ရဲ့ မြေး..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ လက်ချောင်းသည် မြေပုံပေါ်ရှိ ခွိုက်ကျီ နေရာကို ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်ရာ သူ၏ လက်သည်းမှာ ပိုးသားကို ဖောက်ထွင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

"ချူပြည်နယ်က အိမ်ခြေသုံးအိမ်လောက်အထိ လျော့ကျသွားရင်တောင် ချင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးမယ့်သူက ချူပဲ ဖြစ်ရမယ်တဲ့လား... မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ချူပြည်နယ်က အကြွင်းအကျန်ပဲ... ဒီလူကို သတ်ပစ်ရမယ်..."

[နံပါတ်နှစ် - လျူပန် (လက်ရှိအသက် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်)...]

[တည်နေရာ - စစ်ရွှေခရိုင်၊ ဖေးမြို့နယ်...]

[ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ - စစ်ရွှေနားနေဆောင်အကြီးအကဲ...]

[ဝိသေသလက္ခဏာများ - သာမန် လမ်းဘေးလူဆိုးတစ်ဦး၊ အရက်နှင့် မိန်းမများကို နှစ်သက်သူ၊ အလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိ လေလွင့်နေသူ... သို့သော် သူသည် အနာဂတ်၏... အဟမ်း... သင့်ရဲ့ အင်ပါယာကို လွှဲပြောင်းရယူမည့်သူ ဟန်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်မည့် အောက်ခြေအရာရှိဟောင်း လျူပန်ပင်ဖြစ်ပါသည်...]

ချင်ရှီဟွမ်မှာ မှင်သက်သွားလေသည်။

သူသည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် အလင်းရောင်ဖန်သားပြင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ... နားနေဆောင်အကြီးအကဲ

ဟုတ်လား... လူဆိုးတစ်ယောက်..."

ရှန်းယွီကို သူ နားလည်နိုင်လေသည်။ ၎င်းမှာ သွေးရန်ငြိုးဖြစ်ပြီး အခြားသူများကို စုစည်းနိုင်စွမ်းရှိသော အထက်တန်းလွှာတစ်ဦး ဖြစ်၏။

သို့သော် လျူပန်ကရော... သူတစ်ပါးဆီမှ အချောင်စားပြီး အရက်သောက်နေဆဲဖြစ်သော အောက်ခြေအရာရှိအဆင့်သာ ရှိသေးသည့် အသက်လေးဆယ်ကျော် အရွယ် လူလိမ်အိုကြီးတစ်ယောက်လား။ ထိုသို့သောသူက သူ့ရဲ့ ထာဝရအမွေအနှစ်ကို တကယ် လွှဲပြောင်းယူနိုင်တယ်ပေါ့လေ။

"ဒီလူမှာ ဘာစွမ်းရည်ရှိလို့လဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်မှာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

[သူ၏ အကြီးမားဆုံး စွမ်းရည်များမှာ အရှက်မရှိခြင်းနှင့် လူများကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို သိရှိခြင်းပင်ဖြစ်ပါသည်...]

[သင်က ဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်သော်လည်း သူက ညီအစ်ကိုများဖြင့် သတ်ဖြတ်ပါသည်... သင်က တင့်တယ်ခမ်းနားမှုကို အားကိုးသော်လည်း သူက သရုပ်ဆောင်ခြင်းကို အားကိုးပါသည်... သူက ပုံမှန် လက်တွေ့ကျသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဥပဒေအချုပ်အခြာဝါဒီထက် ပိုမိုပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိကာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒီများထက် ဟန်ဆောင်ရာတွင် ပိုမိုတော်ပါသည်...]

ချင်ရှီဟွမ်က တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

အရှက်မရှိခြင်းဟူသော စကားလုံးသည် သူ၏ နားထဲတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအတွက် အကြီးမားဆုံး စော်ကားမှုကဲ့သို့ ထင်မြင်ရလေသည်။ သို့သော် အောက်ခြေစည်းမရှိသောသူများသည် များသောအားဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အခက်ခဲဆုံးဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိရှိထားလေသည်။

"ခွိုက်ကျီက ရှန်းယွီ... ဖေးမြို့နယ်က လျူပန်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ထိုအမည်နှစ်ခုကို ခဲယဉ်းသော အရိုးနှစ်ချောင်းကို ဝါးစားနေသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်ဂျီ... ဒီနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ရထားလုံးတွေနဲ့ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ဖြတ်တောက်ဖို့အတွက် ရှန်းယန်ကို ခေါ်လာဖို့ ငါ အခုပဲ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေကို အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်ရမလား..."

[အကြံမပြုလိုပါ...]

[ပထမဦးစွာ ရှန်းယွီသည် ကျန်းတုံးတွင် အလွန်မြင့်မားသော ဂုဏ်သတင်းရှိပြီး ရှန်းမျိုးနွယ်စုသည် အမြစ်တွယ်နေပါသည်... သူတို့ကို မည်သည့် စွဲချက်မှမရှိဘဲ ယခု ဖမ်းဆီးလိုက်ခြင်းသည် သူတို့ကို စောစီးစွာ ပုန်ကန်ရန် တွန်းအားပေးသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်... ကျန်းတုံးမြို့သည် ကမောက်ကမဖြစ်သွားပြီး ပြည်နယ်ခြောက်ခု၏ အကြွင်းအကျန်များက တညီတညွတ်တည်း တုံ့ပြန်လာသောအခါ အခြေအနေသည် ထိန်းချုပ်၍မရအောင် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မည်...]

[ဒုတိယအချက်မှာ လျူပန်သည် ယခုအချိန်တွင် လူဆိုးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါသည်... သင်က သူ့ကို ဖမ်းမလို့လား... ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့လဲ... သူက နောက်ပိုင်းကျရင် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမှာမို့လို့လား... အဲဒီအကြောင်းပြချက်သာ ထွက်သွားရင် ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေက သင့်ကို ရူးသွားပြီလို့ ထင်ကြပါလိမ့်မယ်... ဒါ့အပြင် လျူပန်လို မြေခွေးအိုကြီးက ချောကျိကျိနိုင်ပါတယ်... အကယ်၍ သင်က သူ့ကို ဖမ်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျန်းပန် သို့မဟုတ် လီပန် ဆိုတာတွေ ရှိလာပါလိမ့်မယ်...]

[သမိုင်းရဲ့အရိပ်က ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်... သင်က ဒီနှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ခေတ်ကာလက သူရဲကောင်းအသစ်တွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ဖန်တီးပေးပါလိမ့်မယ်...]

"ဒါဆိုရင် ငါက ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရမှာလား..."

ချင်ရှီဟွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။

"သူတို့ အင်အားကြီးလာတာကို စောင့်ကြည့်နေရမှာလား..."

[သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး...]

[သင်က သူတို့ရဲ့ နောက်ခံကို သိနေတဲ့အတွက် သင့်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့အမြင် ရှိနေပါတယ်...]

[ရှန်းယွီအတွက်ဆိုလျှင် သင်က သူ့ကို ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ပါတယ်... သူ့ကို ကျန်းတုံးကနေ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပါ သို့မဟုတ် သူ့ကို နာမည်ခံရာထူးတစ်ခုပေးပြီး သူ့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေကို ပွန်းပဲ့သွားအောင် သင့်ရဲ့ နှာခေါင်းအောက်မှာ ထားလိုက်ပါ... ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ရှန်းနုံတွေနဲ့ သွားတိုက်ခိုက်ခိုင်းမလား... အဲဒီပိုလျှံနေတဲ့ စစ်ရေးစွမ်းရည်တွေက နိုင်ငံခြားလူမျိုးစုတွေကို ဒုက္ခပေးပါစေပေါ့...]

[လျူပန်အတွက်တော့ သင်က သူ့ရဲ့ ရေမီတာကို စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်...]

"သူ့ရဲ့ ရေမီတာကို စစ်ဆေးရမယ်..."

[သင့်ရဲ့ ဟေးပင်းအဖွဲ့အစည်းကို စေလွှတ်လိုက်ပါ...]

[သူ့ကို မဖမ်းပါနဲ့... သူ့ကို စောင့်ကြည့်ပါ၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပါ၊ ဖယ်ကြဉ်ထားပါ...]

[ဥပမာအနေနဲ့ သူက အရက်နဲ့ မိန်းမတွေကို နှစ်သက်တဲ့အတွက် သူက သောက်စားဖို့ ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာငွေတွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်ထားခြင်းရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ... ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေ ရှိနေသလား... သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရိုးသားစွာ ဒုက္ခပေးဖို့ ချင်ဥပဒေတွေကို အသုံးပြုပါ... သူ့ကို နားနေဆောင်အကြီးအကဲအဖြစ်တောင် မနေနိုင်အောင်လုပ်ပြီး ဖန်ခွိုက်နဲ့ ရှောင်ဟဲတို့လို သူ့ဘေးနားက လူတွေကို သူ့အပေါ် စိတ်ပျက်သွားအောင် လုပ်ပါ...]

ချင်ရှီဟွမ် နားထောင်နေစဉ် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များရှိ အပြုံးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာလေသည်။

၎င်းမှာ ပူးပေါင်းကြံစည်သူတစ်ဦး၏ အပြုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

"သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရိုးသားစွာ ဒုက္ခပေးတယ်ဆိုတာ ကောင်းလိုက်တဲ့စကားပဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် စားပွဲဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်အမိန့်တော် နှစ်ခုကို ရေးသားလိုက်လေသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ ဟေးပင်းအဖွဲ့အစည်း၏ အကြီးအကဲ သွမ်ရော့ထံသို့ ဖြစ်လေသည်။

"ခွိုက်ကျီနဲ့ ဖေးမြို့နယ်ဆီ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်အေးဂျင့်တွေကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်... ရှန်းယွီနဲ့ လျူပန်ရဲ့ အမည်နာမတွေကို စောင့်ကြည့်... ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ စကားနဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို နေ့စဉ် မပျက်မကွက် သတင်းပို့... ဒါ့အပြင် လျူပန်ရဲ့ အလွဲသုံးစားလုပ်ထားတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေး... အဲဒါက ခိုင်လုံရမယ်..."

ဒုတိယတစ်ခုမှာ မုန့်ထျန်းထံသို့ ဖြစ်လေသည်။

"ရှန်းခရိုင်က စစ်ရေးကိစ္စတွေကို ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်... စစ်တပ်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အာရုံစိုက်ထား... အကယ်၍ ကျန်းတုံးက လူငယ်တွေ ဝင်ရောက်လာရင် သူတို့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စစ်ဆေးပြီး ခွဲထုတ်ကာ ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်..."

လျှို့ဝှက်အမိန့်တော်များကို ရေးသားပြီးနောက် သူသည် ၎င်းတို့အပေါ် အင်ပါယာကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို ရိုက်နှိပ်လိုက်လေသည်။ တောက်ပသော မင်နီရောင်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ရှီဟွမ်သည် အနာဂတ်ဧကရာဇ်နှစ်ပါး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော မမြင်နိုင်သည့် ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးနှစ်ခုကို မြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"ရှောင်ဂျီ..."

[ကျွန်တော်မျိုး ဒီမှာရှိပါတယ်...]

"ဒီညတော့ ငါ အစီရင်ခံစာတွေကို မစစ်ဆေးချင်ဘူး..."

[အိုး.. နေက အနောက်ဘက်က ထွက်လာတာလား... ဒါဆို အရှင်မင်းကြီးက ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ...]

ချင်ရှီဟွမ်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်ကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မိုက်နေသော ညကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဟန်ရှင်းလို့ခေါ်တဲ့ လူက ဒီအချိန်မှာ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ ငါ ကြားချင်တယ်... ငါ့မှာ စစ်ရေးခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် လိုအပ်နေတယ်... မုန့်ထျန်းက အရမ်းရိုးသားပြီး ဝမ်ကျန့်ကလည်း အရမ်းအိုမင်းနေပြီ... လူတွေကို ငါ့အတွက် ခုတ်ထစ်ဖို့ ပိုထက်မြက်တဲ့ ဓားတစ်လက် လိုအပ်တယ်..."

[ဟန်ရှင်းလား...]

[ရှာဖွေနေပါသည်... ဒီအချိန်မှာဆိုရင် သူက ဟွိုင်ရင်က မြစ်နားမှာ ငါးဖမ်းနေပြီး လူတကာ့ခြေထောက်ကြား တိုးဝင်နေရတဲ့ အရှက်ရမှုကို သည်းခံနေရလောက်ပြီ... ပြီးတော့ အဝတ်လျှော်သည်မဆီကနေ အချောင်စားနေတုန်း ဖြစ်နိုင်တယ်...]

[အဲဒါက တကယ့် စစ်နတ်ဘုရားအစစ်ပါပဲ... သင်သာ သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ရှန်းနုံတွေက ညီလေးတွေလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...]

"ငါးဖမ်းနေတာ... အချောင်စားနေတာ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ရယ်မောသံတွင် ကြီးမားလှသော ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းမွန်တဲ့ စစ်နတ်ဘုရားပါလား..."

"ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာက ကမ္ဘာပေါ်က လက်နက်အားလုံးကို စုဆောင်းရုံတင်မကဘဲ ကမ္ဘာပေါ်က အရည်အချင်းရှိသူအားလုံးကိုလည်း စုဆောင်းရမယ်..."

"အမိန့်တော်ကို ချမှတ်လိုက်... ငါက အရှေ့အရပ်ခရီးစဉ်ကို သွားမယ်... ဒီတစ်ကြိမ်က မသေနိုင်တဲ့သူတွေကို ရှာဖွေဖို့ မဟုတ်ဘဲ... ငါးသွားဖမ်းဖို့ပဲ..."

ထိုညတွင် ရှန်းယန်နန်းတော်၏ မီးရောင်များသည် တစ်ညလုံး မငြိမ်းသတ်ဘဲ လင်းထိန်နေခဲ့လေသည်။