အခန်း (၂၄၈၇-၂၄၈၈)
Vol. 249 Ch. 2487-2488
အခန်း (၂၄၈၇) - အစွမ်းထက်သည့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူ
ဖန့်ချန်သည် လွမ်းချူးထျန်းနှင့် အနည်းငယ် စကားပြောဆိုပြီးနောက် စကားစမြည် ပြောဆိုခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
လွမ်းချူးထျန်းသည် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ 'သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း' မှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိရှိသွားသည်။
တစ်ဖက်လူသည် လွမ်းချူးထျန်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားအောင် လုပ်ရုံသာမက လွမ်းချူးထျန်း ခေါ်ဆောင်သွားသည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သူတော်စင်များကိုလည်း အားလုံး သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။
ထူးခြားမှု မရှိပါက၊ ထိုသူတော်စင်များ၏ ဝိညာဉ်များသည်လည်း ယင်လောကရှိ သံသရာလည်ခြင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်မှလည်း အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို မသိရှိကြဘဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို လွမ်းချူးထျန်းအပေါ် ဆက်လက် စုံစမ်းခိုင်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
အတွင်းကမ္ဘာ။
ဖန့်ချန်သည် မြို့တော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့သည် အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး လီကုန်းကုန်းတို့ ကိုးယောက်၏ အခြေအနေကို ပြောပြသည်။
အထူးသဖြင့် လီကုန်းကုန်းမှာ သူတောင်းစား မလုပ်တော့သည့်အချိန်တွင် ပိုင်ဆိုင်မှုအချို့ကို စုဆောင်းထားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ငှားရမ်း၍ ကိုယ်တိုင်လည်း ပါဝင်ကာ မင်ကျင်းအတွက် လက်စားချေရန် သွားခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် ဓားချက်များ အချက်ပေါင်းများစွာ ထိမှန်ကာ ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ဖြတ်ခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
“ဖန့်ငရဲမင်းကြီး၊ ခင်ဗျားက သူတို့ကို ခင်ဗျားရဲ့ ထူးခြားတဲ့ နိမိတ်တွေကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။”
ချီယန်သူတော်စင်က အားနာစရာကောင်းစွာဖြင့် -
“ဒီကောင်တွေရဲ့ ပါရမီက သာမန်ပါပဲ၊ နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲမယ် ထင်တယ်။ အခုဆိုရင် ကိုးယောက်လုံး ‘သေ’ နေကြပြီလေ။”
ဟု ပြောသည်။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အရိပ်ကိုးခုသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး အမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် ဝေဝါးနေကြသည်။
လီဝူ နှင့် ချီယန် သူတော်စင်တို့က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အတော်လေး သိနားလည်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။”
လီကုန်းကုန်းသည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ပြီးနောက် မှတ်ဉာဏ်အမျိုးမျိုးတို့မှာ တစ်ဟုန်ထိုး ပြန်ရောက်လာသည်။
မင်ကျင်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ့အား ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် -
“သခင်လေး၊ ကျွန်တော် မသေဘူး။” ဟု ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ မင်ကျင်း၊ မင်း မသေဘူး ”
လီကုန်းကုန်းမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ အော်ဟစ်တော့သည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်ပြီး ငိုယိုလိုက်ကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော ခုနစ်ယောက်မှာ သူတို့ကို ငေးကြည့်နေကြပြီး အမူအရာမှာ ပိုမို ဝေဝါးလာသည်။
သူတို့မှာမူ ထိုမျှလောက် ခံစားချက် မရှိကြဘဲ ထူးခြားသည့် ကာလတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလိုသာ ခံစားရသည်။
“ငါ မှတ်မိပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က သူတောင်းစားတွေပဲ။”
လူတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် -
“ငါက အဲဒီ ဆရာဝန်လေ၊ မင်းတို့ ငါ့ကို မှတ်မိသေးလား။” ဟု မေးသည်။
“မင်းကိုး၊ အဲဒီအချိန်က ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။”
လီကုန်းကုန်းသည် အနည်းငယ် ပြန်တွေးလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ ရုပ်ရည်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။
“ငါ၊ ငါက အဲဒီ အိမ်ဖော်လေ၊ ငါ လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်သတ်မိလိုက်သလိုပဲ……”
လူတစ်ယောက်က ရေရွတ်သည်။
လီကုန်းကုန်းနှင့် မင်ကျင်းတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ထိုလူဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး နာရီဝက်ခန့် ကြာမှသာ ဤပြဇာတ်သည် အဆုံးသတ်သွားသည်။
“ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ နိမိတ်က ဘာလဲ၊ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းပါတယ်၊ ကျွန်တော်တောင် ကိုယ်ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေ့သွားတယ်လေ။”
လီကုန်းကုန်းက မျက်နှာတွင် ဒဏ်ရာအနာတရများဖြင့် ပြောသည်။
“မင်းတို့မှာ နားလည်သဘောပေါက်တာ တစ်ခုခု ရှိသေးလား။”
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ မေးသည်။
လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှက်ရွံ့သည့် အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
သူတို့မှာ နားလည်သဘောပေါက်တာ ဘာမှ ရှိပုံမရပေ။
“ဒါကလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားကြတာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ ပြောသည်။
ထပ်သွားရဦးမယ်ဟုတ်လား
လီကုန်းကုန်းမှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရပြီး ကျန်ခုနစ်ယောက်လုံးက မြို့ထဲသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သွားကိုကြိတ်၍ မင်ကျင်းကို ပြောသည်။
“ငါတို့ ဒီတစ်ခါ သူတောင်းစား မလုပ်ရဘူး။”
မင်ကျင့်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်၍ -
“ကျွန်တော် သခင်လေး ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကိုးယောက်သား မြို့ထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်သွားကြပြန်သည်။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်။
လီကုန်းကုန်းသည် စုတ်ပြဲနေသော ဝါဂွမ်းအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ မင်ကျင်းနှင့်အတူ အိမ်တိုင်းစေ့ အစာတောင်းစားနေရသည်။
……
……
ဖန့်ချန်သည် လီကုန်းကုန်းတို့ထံမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။
ဤကိုးယောက်လုံးမှာ 'လူ့လောက' ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သော်လည်း ထိုဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့်အတွက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်ထားသည့် စွမ်းအားအချို့ အနည်းငယ် စွဲကပ်သွားသည်။
ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ပေးပါက သူတို့၏ ကာလတိုအတွင်း ရရှိမည့် နိမိတ်များတွင် ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်သည့် စွမ်းအား ပါလာလိမ့်မည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်လာမည့် ပညာရေးဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲအတွက် အနည်းငယ် အသုံးဝင်လာပေလိမ့်မည်။
……
……
နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဂူယွမ်လုသည် အရှေ့ဟွာတောင်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။
ဇုန်းဟိုယီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ချက်ချင်း ကြိုဆိုလိုက်သည်။
“ဂူဆရာ၊ ဘာကြောင့် အချိန်ရပြီး ကျွန်တော့် အရှေ့ဟွာတောင်ကို ရောက်လာတာလဲ။”
“ဇုန်းဆရာ၊ ကျွန်တော် ဖန့်ချန် ကျောင်းသားကို ရှာဖို့ လာတာပါ၊ ရှန်လုနန်းတော်က ကျောင်းသားတွေ ရောက်လာပြီ။”
ဂူယွမ်လု၏ မျက်ဝန်းတွင် လေးနက်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
ဇုန်းဟိုယီက ဝမ်းသာအားရဖြင့် -
“သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့ ” ဟု ပြောသည်။
ဂူယွမ်လုက သက်ပြင်းချ၍ -
“အရမ်းကြီး မဝမ်းသာပါနဲ့ဦး။” ဟု ပြောသည်။
ဇုန်းဟိုယီမှာ ကြောင်သွားပြီး -
“ဂူဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဖန့်ချန် ကျောင်းသား ရှိနေတာပဲ၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အရမ်းများတာပေါ့။” ဟု ပြောသည်။
“ရှန်လုနန်းတော်က ဒီတစ်ခေါက် လာတဲ့ ကျောင်းသားကလည်း မရိုးရှင်းဘူး။ သူတို့က ဖန့်ချန် ကျောင်းသား ဒီမှာ ရှိနေမှန်း ကြိုသိနေတယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ ထဲမှာ အဆင့်အလွန်မြင့်တဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နောက်ဆုံးပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်သူကို စေလွှတ်လိုက်တာ။ နောက်ခံရင်းမြစ်ကလည်း မရိုးရှင်းဘူး။”
ဂူယွမ်လုမှာ ဇုန်းဟိုယီလိုမျိုး အကောင်းမြင်နေပုံမရဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“စကားမရှည်တော့ဘူး၊ ဖန့်ချန် ကျောင်းသား ဘယ်မှာလဲ။”
“ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပါ့မယ်။”
ဇုန်းဟိုယီက ဂူယွမ်လုကို ချက်ချင်း လမ်းပြပေးလိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ဂူယွမ်လုထံမှ အသေးစိတ် အချက်အလက်အချို့ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုက လွမ်းဟုန်ဟွမ် လား။”
ဇုန်းဟိုယီ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
“တန်လင် ကျောင်းတော်ဘက်က တကယ်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီလို နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ က အစွမ်းထက်သူမျိုးကိုတောင် စေလွှတ်လိုက်တာလား။”
“ဒါကြောင့် ဖန့်ချန် ကျောင်းသား ရှိနေရင်တောင် ဒီတစ်ခေါက်က သိပ်ပြီး မလုံခြုံဘူးလို့ ပြောတာ။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်နောက်ဆုံးပိုင်းကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး။ လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကတော့ ဒီအဆင့်မှာ အကြာကြီး ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်တယ်။ ကိုယ်တိုင်ကလည်း မျိုးနွယ်စုကြီးက ဆင်းသက်လာတာမို့ သူတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားကို သုံးလာရင် ဖန့်ချန် ကျောင်းသား ခုခံနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။”
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နှစ်ယောက်သား ဖန့်ချန် ရှိနေသည့် ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ပိုင်ချန်းမင်မှာ ပညာရှာလိုသည့် ဂျူနီယာများကို လိုက်ပို့ပြီးပြန်လာချိန် ဂူယွမ်လုနှင့် ဇုန်းဟိုယီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် လာရောက် အရိုအသေပေးသည်။
ရှန်လုနန်းတော်မှ ကျောင်းသားများ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူလည်း မပေါ့ဆရဲတော့ဘဲ ဖန့်ချန်ကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်ပြီး လွမ်းချူးထျန်းမှာလည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။
ဂူယွမ်လုသည် ထိုတစ်ကြိမ် အခြေအနေကို ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။
လွမ်းချူးထျန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး
“သူတို့က လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကို စေလွှတ်လိုက်တာလား။” ဟု မေးသည်။
“လွမ်းအစ်ကိုကြီး၊ သူက အစ်ကိုကြီးနဲ့ တစ်မျိုးနွယ်စုတည်း၊ ဆွေမျိုးတော်စပ်တာလား။”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
လွမ်းချူးထျန်းက ခေါင်းခါ၍ -
“ဆွေမျိုးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ငါတို့က 'လွမ်း' လို့ နာမည်တူပေမဲ့ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုမှာ ဒီနာမည်ကပဲ အသုံးများတာလေ။ အရင်ခေတ်တွေကတော့ သွေးသား နည်းနည်းပါးပါး စပ်ကောင်း စပ်နိုင်မှာပေါ့။”
ခဏရပ်ပြီးနောက် -
“လွမ်းဟုန်ဟွမ်ဆိုတဲ့ ကောင်က နည်းလမ်းတွေ မရိုးရှင်းဘူး။ ငါ သိသလောက်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ နတ်စစ်သည်က ငါတို့ ခေတ်မှာတောင် အကောင်းဆုံးအဆင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ဟု ပြောသည်။
ဂူယွမ်လုနှင့် ဇုန်းဟိုယီတို့၏ မျက်ဝန်းတွင် မနာလိုမှုနှင့် လေးစားမှုတို့ တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုစွမ်းအားမှာ ကိုယ်ပိုင် နတ်စစ်သည်ကို ထုဆစ်ပုံဖော်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့ ငယ်စဉ်ကတည်းက နတ်စစ်သည်၏ စွမ်းအားကို မြင်ဖူးခဲ့ကြသည်။
သူတို့တစ်သက်တာတွင် ရောက်ရှိနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလွန်းသည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်း လွမ်းဟုန်ဟွမ်နဲ့ တွေ့ရင် သတိထားပါ။”
လွမ်းချူးထျန်းက သတိပေးလိုက်သည်။
“သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူ ဖြစ်နေမလားလို့ ငါ သံသယ ရှိတယ်။ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုက သူ့အတွက် သုံးလိုက်တဲ့ ဒိိိန်းရွှမ်အသီး က မင်း ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုများတယ်။”
“ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်တဲ့သူ လား ”
ဂူယွမ်လုမှာ စိုးရိမ်နေသည့်ကြားမှပင် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် မေးသည်။
“လွမ်းအစ်ကိုကြီး၊ လွမ်းဟုန်ဟွမ်က တကယ်ပဲ ပြိုင််််ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူ ဟုတ်လား။”
“ခန့်မှန်းချက်သာပါ။”
လွမ်းချူးထျန်းက ရယ်မော၍ -
“သေချာတာတစ်ခုကတော့ စီကုပေ့တို့လို ကောင်တွေတောင် သူ့လက်ထဲမှာ သုံးချက် လေးချက်တောင် မခံနိုင်လောက်ဘူး။”
ဟု ပြောသည်။
ဇုန်းဟိုယီနှင့် ဂူယွမ်လုတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အပြုံးမပီပြင်သော မျက်နှာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
စီကုပေ့ဆိုသည်မှာပင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူ ဖြစ်နေပြီ။
သူတောင်မှ လွမ်းဟုန်ဟွမ် လက်ထဲတွင် သုံးချက်လေးချက် မခံနိုင်ပါက လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ယူနန်းနန်းတော်၏ ဧည့်ခန်းမကြီးတွင် ဇောကွေ့သည် တန်လင် ကျောင်းတော်ဘက်မှ လာသည့် ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် နှင့် ဆွေးနွေးလျက် ရှိသည်။
ဤကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်၏ နောက်ကွယ်တွင် လွမ်းချူးထျန်းနှင့် ရုပ်ရည်အလွန်တူသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရပ်နေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရွှေရောင် အစင်းကြောင်းများ ရှိနေသည်။
သူ၏ နောက်တွင်မူ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေသည့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကိုးယောက် ရပ်နေသည်။
အနီးအနားရှိ ယူနန်းနန်းတော်မှ ဆရာများသည် ထိုတစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကိုးယောက်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြသည်။
ဤတစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကိုးယောက်၏ အခြေခံစွမ်းအားမှာ ယူနန်းနန်းတော်မှ ကျောင်းသားများထက် အဆမတန် သာလွန်နေသည်။
ထို့အပြင် သူတို့၏ နောက်ခံရင်းမြစ်များမှာလည်း မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ဖြစ်ကြသည်။
'ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု' နှင့် 'ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စု' မှပင် လေးယောက်စီ ပါဝင်နေကြသည်။
အခန်း (၂၄၈၈) - ယင်သူတော်စင် ကို နှိမ်နင်းခြင်းမှာ လူတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်
“ဇောကွေ့ညီနောင်၊ ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျားတို့ နန်းတော်ကိုးခုရဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲမှာ တာဝန်ယူပေးမယ့် ကျောင်းတော် ကြည့်ကြပ်ရေးအရာရှိ က ဘယ်သူလဲ။”
စကားစမြည် ပြောဆိုနေရင်း တန်လင်ကျောင်းတော်မှ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
ဇောကွေ့က အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် -
“ဇုန်းညီနောင်၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်ကိုးခုမှာ တာဝန်ယူမယ့် ကြည့်ကြပ်ရေးအရာရှိကတော့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၊ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုမှ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် အောက်ဝူဖား ပါ။”
ဟု ပြောသည်။
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ခနဲ့သည့်အသံဖြင့် -
"ရွှေဟွေးကျောင်းတော်လည်း တကယ့်ကိုပဲ၊ အချိန်တိုင်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေတာပဲ။ သူတို့အောက်မှာရှိတဲ့ နန်းတော်အချင်းချင်းကြားက ဆက်ဆံရေးကို ဒီလောက်တောင် အရေးမစိုက်ကြဘူးလား။
တစ်ခါလာလည်း အဆင့်မရှိတဲ့ ကြည့်ကြပ်ရေးအရာရှိတွေကိုပဲ စေလွှတ်နေတာ၊ သူတို့က ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး။”
ဤသို့ ပြောဆိုရင်း သူသည် လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်ကာ အေးဆေးစွာ ရယ်မော၍ -
“ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်တွေကြားက ဆွေးနွေးပွဲကလည်း အရင်အတိုင်းပဲ ဖြစ်ဦးမယ်နဲ့ တူတယ်။” ဟု ပြောသည်။
ဇောကွေ့နှင့် အတူထိုင်နေသော တခြားသော ကြီးမြတ်သည့် သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အမူအရာမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်
“ထိုက်ဟောင်ဇုန်း ကြည့်ကြပ်ရေးအရာရှိ၊ အောက်ဝူဖား ကြည့်ကြပ်ရေးအရာရှိက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
သာမန်လူသား ကျောင်းတော်ထဲမှာ သူက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မယ့် ကျောင်းသားကို ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားထင်တာက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။”
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းသွားသည်။
တစ်ဖက်ရှိ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသား ကိုးယောက်အနက်မှ ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတစ်ယောက်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မုန်းတီးမှုအငွေ့အသက်အချို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်။
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဇောကွေ့ကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ -
“ဇောကွေ့အစ်ကိုကြီး၊ ဒီတစ်ခေါက် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က လာတဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မယ့် ကျောင်းသားက လူသားမျိုးနွယ်စုက ဖန့်ချန် ဆိုတဲ့ ကောင်လေးလို့တော့ မပြောနဲ့ဦးနော်။”
ဟု ဆိုသည်။
ဇောကွေ့သည် အားနာပါးနာဖြင့် ခေါင်းညိတ်၍ -
“သူပဲ ဖြစ်ပါတယ်။” ဟု ဝန်ခံသည်။
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချက်ကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားရသည်။
အကြောင်းရင်း တစ်ခုမှာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲ၏ အနိုင်အရှုံးနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြားအရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။
“အဲ့ဒါလည်း ကောင်းတာပါပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း ဒီကောင်လေးနဲ့ တွေ့ချင်နေတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်တော့်လက်အောက်က သွေးသားတော်စပ်သူ တစ်ယောက် သူ့လက်ထဲမှာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်လေ။”
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက အတိတ်ကို ပြန်အောက်မေ့သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
ဒီလိုမျိုး အငြိုးအတေး ရှိခဲ့တာလား
ဇောကွေ့နှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် တန်လင်ကျောင်းတော်၏ ကြည့်ကြပ်ရေးအရာရှိ၊ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်များထဲတွင် ထိပ်သီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ရှီးမျိုးနွယ်စုတွင်လည်း အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသူ ဖြစ်သည်။
ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ သွေးသားတော်စပ်သူတစ်ယောက်ကို ဖန့်ချန်လက်ထဲမှာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာလား။
ဒါက ဘယ်ကိစ္စလဲ။
လူတိုင်းမှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် စဉ်းစားကြသည်။
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သော်လည်း ရယ်မော၍ -
“အားလုံးပဲ အထင်မလွဲကြပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က ဖန့်ချန်ကို မုန်းတီးနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျေးဇူးတောင် တင်ပါသေးတယ်။
သူသာ မရှိရင် ထိုက်ဟောက်ယွီ ကို ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က အချိန်မီ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒီကောင်လေးက ယင်သူတော်စင် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ထားတာ၊ သူသာ ဒါကို အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားပြီး အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့်ရောက်မှ ပေါက်ကြားသွားရင် ကျွန်တော် ထိုက်ဟောင်ဇုန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားမှာ။”
ခဏရပ်ပြီးနောက် -
“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ကျေးဇူးတင်တယ်လို့ ပြောတာပါ။ ကျွန်တော့် ရှီးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီမျိုးဆက်အတွက် ကြိုတင်ပြီး ပေါင်းပင်တွေကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်တာကိုး။”
ဟု ပြောသည်။
သူ ပြောလေလေ၊ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အုပ်စုထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားက ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့ထားလေလေ ဖြစ်သည်။
“ပြီးတော့ ထိုက်ဟောင်ယွီ ဒီကောင်လေးကလည်း ဆရာမှားခဲ့တာလေ။
ကော်ယန်လီ သာ သူ့ကို ယင်သူတော်စင်ကျင့်စဉ် မသင်ပေးရင် ဒီကောင်က ဒီလို လမ်းကြောင်းမျိုးကို ဘယ်ကနေ ရမှာလဲ။”
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် ရယ်မော၍ ခေါင်းခါကာ -
“ကံကောင်းတာက ကော်ယန်လီကိုလည်း အခု ဟင်းလင်းပြင်တံခါး ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အပြစ်ပေးခံထားရပြီဆိုတော့ သူ့အတွက်တော့ ထိုက်သင့်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပါပဲ။”
ဟု ပြောသည်။
“ဒီလိုလား ”
ဇောကွေ့နှင့် အခြားသူများမှာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြပြီး ထိုက်ဟောင်ဇုန်း၏ ပြောပြချက်ကြောင့် ဤကိစ္စကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာကြသည်။
နန်းတော်ကိုးခု သည် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်နှင့် အလှမ်းဝေးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကိုတော့ သူတို့ ကြားသိထားကြသည်။
“ဟုတ်ပြီ၊ ဖန့်ချန် ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက ဘယ်မှာလဲ။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး တွေ့ဆုံပြီး နောက်လာမယ့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို သတ်မှတ်ကြမယ်။ ပြီးရင် ကောင်းတဲ့နေ့ရက် တစ်ရက်ကို ရွေးပြီး စတင်ကြတာပေါ့။”
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
ဇောကွေ့က အလျင်အမြန် -
“ဇုန်းညီနောင်၊ ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး ဖန့်ချန် ကျောင်းသားကို ခေါ်ခိုင်းထားပါတယ်...”
ဟု ပြောနေတုန်းမှာပင် -
ဂူယွမ်လုသည် ဖန့်ချန်၊ လွမ်းချူးထျန်း၊ ပိုင်ချန်းမင်တို့နှင့်အတူ ဧည့်ခန်းမကြီးထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသည်။
“အို”
လွမ်းဟုန်ဟွမ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလိုအလျောက် -
“လွမ်းချူးထျန်း မင်း တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေသေးတာလား။”
ဟု မေးသည်။
“ရှင်တာပေါ့။”
လွမ်းချူးထျန်းက ရယ်မော၍ -
"ငါ ထွက်သွားတုန်းက မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းမှာပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘာလို့ ဒီအဆင့်မှာပဲ ရပ်နေရတာလဲ။ ဒိန်းရွှမ်အသီး တွေ အများကြီး စားထားရင် ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး၊ တစ်သက်လုံး ဒီအဆင့်မှာပဲ တန့်နေပြီး ဒီနေရာမှာပဲ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်။”
ဟု ပြောသည်။
ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ပြောရရင် လွမ်းဟုန်ဟွမ်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းမှာ တည်ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း၊ နှစ်သောင်းလောက် ရှိနေပြီပေါ့။
ဒါဆိုရင် သူက ချီကွမ်းယီ တို့ခေတ်ကတည်းက တည်ရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။
လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် -
“သူတော်စင် အဆင့် အကန့်သက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားနေရတာ၊ ဘာမှ လုပ်မရဘူးလေ။
သာမန် အသက်စွမ်းအင် အဆင့်ကို တက်သွားရင် အတွင်းကမ္ဘာက ပိုပြီး တည်ငြိမ်သွားမယ်။
အဲ့ဒီအခါမျိုးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုတာ ငါ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် တကယ့်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်။”
ဟု ပြောသည်။
“ဘယ်နှစ်ကြိမ် ချိုးဖျက်ပြီးပြီလဲ။”
“ချိုးဖျက်လိုက်တာက...”
လွမ်းဟုန်ဟွမ်သည် စကားကို ရပ်လိုက်ပြီး ရယ်သလိုလိုနှင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းပဲ ခန့်မှန်းကြည့်လေ။” ဟု ပြောသည်။
“မခန့်မှန်းတော့ပါဘူး၊ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကလည်း ငါ မဟုတ်ဘူးလေ။”
လွမ်းချူးထျန်းက ရယ်မောသည်။
ဒီကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စု နှစ်ယောက် စကားပြောနေစဉ်မှာပဲ အဓိက ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်သင့်တဲ့ ဖန့်ချန်မှာ အကြည့်မခံရဘဲ ဘေးဖယ်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်၏ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသည့် သူတော်စင်အများစု၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောထွေးနေသည်။
ဖန့်ချန်သည် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူသည် ခုနကတည်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဖခင်ကို သတ်သွားသည့် ရန်သူကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသူတော်စင်မှာ ဖန့်ချန်က ပြန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ငုံ့ချလိုက်သည်။
“ဒီကောင်က ရှီးမျိုးနွယ်စုပဲ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။
သူလည်း သူ့နောက်ကြောင်းကို စိတ်မဝင်စားပါ။ ရှီးမျိုးနွယ်စုထဲမှာ သူ့ရန်သူတွေက အများကြီးပါ၊ ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ။
“ကြည့်ရတာ... လွမ်းဟုန်ဟွမ်က တကယ်ပဲ သူတော်စင် အဆင့် အကန့်သက် ကို ချိုးဖျက်ဖူးပုံပဲ။ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူဆိုတာနဲ့ပဲ လိုက်ဖက်ပါတယ်။”
ဂူယွမ်လုသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းကိုသာ ခိုးချနေမိသည်။
သူတော်စင် အဆင့် အကန့်သက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ထိပ်သီးပါရမီရှင်ဟု ကြွေးကြော်နေသူတို့တောင် အနည်းအကျဉ်းသာ ကြားဖူးနားဝ ရှိကြသည်။
လောကရှိ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အရိုက်အရာဆက်ခံသူတိုင်းကတော့ ဒီလမ်းကြောင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြမှာ သေချာသည်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက အောင်မြင်သွားတယ်ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ကြပါ။
လူတိုင်းမှာ ပုံမှန် စကားပြောနေရင်းနဲ့ပဲ အချင်းချင်း ခန့်မှန်းနေကြရသည်။
“လွမ်းချူးထျန်း၊ တကယ်ပဲ ဒီကောင်လေးက မသေဘူးပေါ့။”
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက လွမ်းချူးထျန်းကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။
ထို့နောက် အကြည့်ကို ဖန့်ချန်ဆီသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး ပြုံး၍ -
“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ နာမည်ကျော်ကြားတာ ကြာပြီနော်။” ဟု ပြောသည်။
“အကြီးအကဲ က ဘယ်သူပါလဲ။”
ဖန့်ချန်က ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လက်ယှက်၍ မေးလိုက်သည်။
“ငါက ထိုက်ဟောင်ဇုန်းပါ။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက ငါ့ နာမည်ကို ကြားဖူးမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက အသာအယာ ပြုံးသည်။
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဒါက ထိုက်ဟောင်ယွီရဲ့ ဘိုးဘေး မဟုတ်လား။
ဒါဆို ဒီတစ်ခေါက်က တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ။
“ကျွန်တော် အရင်က ထိုက်ဟောင်ဖူ အကြီးအကဲဆီမှာ အကြီးအကဲရဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်။”
ဖန့်ချန်သည် သိဟန်ဆောင်ကာ လက်ယှက်၍ ရယ်မောပြောဆိုလိုက်သည်။
သူ့ကို ထိုက်ဟောင်ယွီ ရဲ့ ဘိုးဘေးမှန်း မသိသလိုလိုပဲ ဟန်ဆောင်ထားလိုက်သည်။
ဇောကွေ့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော်လည်း ချက်ချင်း ပြုံး၍ -
“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ခုနကပဲ ဇုန်းညီနောင်က မင်းအကြောင်း ပြောနေတာ၊ ရှီးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လို့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်တယ်လို့ ပြောနေတာ။”
သူသည် မျက်စိမှိတ်ပြကာ -
“ယင်သူတော်စင် ကိစ္စလေ။” ဟု ပြောသည်။
“အော် အဲဒီကိစ္စကို ပြောတာလား”
ဖန့်ချန်မှာ သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ယင်််််သူတော်စင် ကို နှိမ်နင်းတာက လူတိုင်းရဲ့ တာဝန်ပါပဲ၊ အကြီးအကဲလည်း အဲ့လောက်အထိ အရေးစိုက်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျောင်းတော်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို သိနေရက်နဲ့ မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်တာပါ။”
ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်၍ -
“မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အဲဒီကိစ္စဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း ငါတို့ ရှီးမျိုးနွယ်စုကလည်း စနစ်တကျ ပြန်စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ စစ်ဆေးမှုတွေအရ လက်ရှိအချိန်မှာ ယင်သူတော်စင် ရဲ့ အစေ့အဆံတွေ ဘာမှ မကျန်တော့ပါဘူး။”
ဟု ပြောသည်။
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရယ်မော၍ -
“ဖန့်ချန် ကျောင်းသားလည်း ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ဘယ်လိုမျိုး အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ တိုက်ပွဲမျိုးနဲ့ ဆုံးဖြတ်မလဲ ဆိုတာကိုပေါ့။” ဟု ဆိုသည်။
ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဇောကွေ့နှင့် အခြားသူများမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။