← Chapters

အခန်း (၂၄၈၉-၂၄၉၀)

Vol. 249 Ch. 2489-2490

အခန်း (၂၄၈၉-၂၄၉၀)

Vol. 249 Ch. 2489-2490

အခန်း (၂၄၈၉) - ပြိုင်ပွဲပုံစံကို ရေးဆွဲခြင်း

အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် တိုက်ပွဲဲ နှင့် ရှင်သန်မှုအဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲ ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းဟု ဖန့်ချန် မမေးရသေးခင်မှာပင် ဇောကွေ့က အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ဇုန်းညီနောင်၊ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်လာတဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲတွေမှာ အရင်တုန်းက အမြဲတမ်း 'ပုံမှန်တိုက်ပွဲ' ပဲ လုပ်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“သေနှုန်းမြင့်တိုက်ပွဲ ကလည်း စည်းမျဉ်းထဲမှာ ရှိပေမဲ့၊ ကျွန်တော်တို့က 'ချင်းမင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့' ကနေ ဆင်းသက်လာကြတာပဲ၊ ဒီလောက်ထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုပါဘူး။”

“ဒီတစ်ခေါက်လည်း အရင်အတိုင်းပဲ 'ပုံမှန်တိုက်ပွဲ' ပဲ ရွေးကြရအောင်။”

လွမ်းချူးထျန်းက ထိုက်ဟောင်ဇုန်းကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းကမူ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရယ်မော၍ -

“အရင်နှစ်တွေကတော့ အရင်နှစ်တွေပေါ့၊ ဒီနှစ်က မတူဘူးလေ။ ဒီနှစ်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မယ့် ကျောင်းသားက လွမ်းဟုန်ဟွမ် ဖြစ်ပြီး၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျောင်းသားက ဖန့်ချန် ဖြစ်နေတာကိုး။”

“ဒီနှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ နေမင်း ခုနစ်ပါးခန်းမ မှာ ရခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေက အလွန်တောက်ပလွန်းပါတယ်။ ဒါကို ပုံမှန်အတိုင်း အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်ရုံလောက်နဲ့ဆိုရင် တကယ့်ကို နှမြောဖို့ကောင်းလွန်းပါတယ်။”

“အကယ်၍ သေနှုန်းမြင့်တိုက်ပွဲ သာဆိုရင် ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကြီးမားဆုံး အထောက်အကူ ဖြစ်စေရုံတင်မကဘဲ၊ နှစ်ဖက်စလုံးက ကျောင်းသားတွေကိုလည်း သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲ တွေရဲ့ စွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့စေပြီး တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်သဘောပေါက်သွားနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ထိုအခါ ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက ဆက်၍ ပြောသည်။

“ပြီးတော့ သေနှုန်းမြင့်တိုက်ပွဲ ရဲ့ ဆုကြေးကလည်း မြင့်ပါတယ်။ စင်ကြယ်သော ဗောဓိအသီး သုံးလုံးအထိ ရမှာပါ။ ဒါကို တန်လင်ကျောင်းတော်ဘက်က သတ်မှတ်ထားတာပါ။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ရွှေဟွေးကျောင်းတော်လက်အောက်က နန်းတော်ကိုးခုမှာ ဘယ်သူမှ ဒီဆုကို မရဖူးကြသေးဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံသင့်ဘူးလို့ မြင်တယ်။”

သူသည် ဖန့်ချန်ကို ရယ်သလိုလိုနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ငါ တကယ် ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီဆုကို ရဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ။ မင်းအရင်က ရခဲ့တဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိအသီးတွေကို မင်းရဲ့ ဂျူနီယာ တွေကို ပေးခဲ့တယ်လို့ ကြားမိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်သာ သုံးလုံးရခဲ့ရင်တည်းက နန်းတော်ကိုးခုကို တစ်လုံးခွဲပေးရင်တောင် မင်းလက်ထဲမှာ နှစ်လုံး ကျန်ဦးမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် မင်း ဘယ်သူ့ကို ကျွေးချင်ကျွေးချင်၊ ဘယ်သူမှ မင်းကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

စင်ကြယ်သော ဗောဓိအသီး သုံးလုံး ဟုတ်လား။

ဖန့်ချန်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ဇောကွေ့ကမူ ခါးသီးစွာ ရယ်မော၍ -

“နန်းတော်ကိုးခုက စင်ကြယ်သော သွေးကြောဗောဓိအသီးကို မက်မောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျောင်းသားတွေ ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ ပြန်လာနိုင်ဖို့ပဲ လိုလားတာပါ။ 'ပုံမှန်တိုက်ပွဲ' ပဲ ရွေးကြရအောင်၊ သေနှုန်းမြင့်တိုက်ပွဲက ကျွန်တော်တို့နဲ့ မသင့်တော်ဘူး။”

ဟု ပြောသည်။

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ ဖန့်ချန် စကားပြောလာမည့်အချိန်ကို ပြုံး၍ စောင့်နေသည်။

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် -

“အကယ်၍ 'ပုံမှန်တိုက်ပွဲ' ဆိုရင် ဆုက စင်ကြယ်သော ဗောဓိအသီး တစ်လုံးပေါ့။ သေနှုန်းမြင့်တိုက်ပွဲ ဆိုရင်တော့ သုံးလုံး၊ ပြီးတော့ တစ်လုံးက နန်းတော်ကိုးခုအတွက်၊ နှစ်လုံးက ကျွန်တော့်အတွက် ဟုတ်လား"

“မှန်ပါတယ်။ ဒါကလည်း ငါတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ဘက်က ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ကူညီချင်လို့ပါပဲ။”

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက ခေါင်းညိတ်၍ -

“ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်ဆိုတာ အလကားပေးလို့တော့ မရဘူးလေ။ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် အရည်အချင်းရှိသူတွေကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မှသာ ငါတို့က စိတ်ပါလက်ပါ ပေးနိုင်မှာပေါ့။”

ဟု ပြောသည်။

(ဖန့်ချန်၊ သူပြောတာကို ယုံမသွားပါနဲ့။ သူက ထိုက်ဟောက်ယွီကိစ္စကို စိတ်ထဲမှာ ထားပြီး လွမ်းဟုန်ဟွမ်ရဲ့ လက်ထဲကနေတဆင့် မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ။)

ဇောကွေ့၏ အသံသည် ဖန့်ချန်၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

(ပြီးတော့... နန်းတော်ကိုးခုက တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသား ကိုးယောက်သာ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်မိရင် သူတို့လက်ထဲမှာ အများစု သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။)

သူဆိုလိုသည့် 'အများစု' ဆိုသည်မှာပင် အလွန်တရာ နှိမ့်ချ၍ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ တကယ်တမ်း 'သေနှုန်းမြင့်တိုက်ပွဲ' သာ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ရှန်လုနန်းတော်မှ ကျောင်းသားများ၏ အခြေခံစွမ်းအားအရ လီကုန်းကုန်းတို့ ကိုးယောက်လုံး အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် နန်းတော်ကိုးခုမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူက အနိုင်ရသွားလျှင်တောင် စုစုပေါင်းရမှတ်က ရှန်လုနန်းတော်ထက် နိမ့်ကျနေဦးမည်။

စင်ကြယ်သော ဗောဓိအသီး သုံးလုံးဆိုသည်မှာ စားရရန် အလွန်ခက်ခဲသည့် အချိုမုန့်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဇောကွေ့က ထိုအချက်ကို မြင်သကဲ့သို့ ဖန့်ချန်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။

“သေနှုန်းမြင့်တိုက်ပွဲက မလိုအပ်ပါဘူး၊ 'ပုံမှန်တိုက်ပွဲ' ပဲ လုပ်ကြရအောင်။ ကျွန်တော်က နန်းတော်ကိုးခုက ကျောင်းသား ကိုးယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ မလုပ်နိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပေမဲ့လေ။”

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းသည် ဖန့်ချန် ထောင်ချောက်ထဲ မဝင်လာသည့်အတွက် အရေးမစိုက်သလို ရယ်မော၍ -

“ဒါဆိုလည်း ဖြစ်ပါတယ်၊ ပုံမှန်တိုက်ပွဲပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားအနေနဲ့ ဒီပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နည်းက သာမန်နဲ့ မတူဘူးဆိုတာ ကြားဖူးမှာပေါ့ ”

ဖန့်ချန် -

“ကြားဖူးပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ဆွေးနွေးပွဲမှာ နှစ်ဖက်စလုံးက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတွေက တိုက်ခိုက်မည့် ပုံစံတစ်ခုစီကို ရေးဆွဲပြီး ပွဲစဉ် နှစ်ပွဲ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာ မဟုတ်လား။”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပို၍ အလေးအနက်ထားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ တကယ်တော့ ဤအချိန်မှစ၍ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားများ၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် အမှန်တကယ်တွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ များ၏ ယှဉ်ပြိုင်မှု ဖြစ်လာသည်။

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက -

“မှန်ပါတယ်။ ဒီပုံစံမျိုးပါပဲ။”

ခဏရပ်ပြီးနောက် လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကို ကြည့်ကာ -

“ဟုန်ဟွမ်၊ မင်း ရေးဆွဲပြီးပြီလား ”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က စဉ်းစားပြီးနောက် -

“ငါက ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပုံစံအတိုင်းပဲ ယှဉ်ပြိုင်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့တစ်ယောက်စီကို ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်စစ်သည် အရိပ် တစ်ခုစီ ပေးလိုက်မယ်။ သူတို့ထဲက ဘယ်သူက ဒီစစ်သည်အရိပ်ကို ပိုပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသလဲဆိုတာကို ကြည့်ကြတာပေါ့။”

ဟု ပြောသည်။

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက ရယ်မော၍ -

“အလွန်ကောင်းပါတယ်။” ဟု ဆိုသည်။

ဇောကွေ့နှင့် အခြားသူများမှာ လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်လူက ရေးဆွဲထားသည့် ပြိုင်ပွဲပုံစံမှာ သူတို့အတွက် အသာစီးရစေမည့် ပုံစံသာ ဖြစ်နေသည်။ ထိုစစ်သည်အရိပ်ကို ရှန်လုနန်းတော်က ကျောင်းသားများက လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်းကတည်းက ကျင့်သားရနေခဲ့မှာ ဖြစ်ပြီး၊ နန်းတော်ကိုးခုက ကျောင်းသားများထက် ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်နေမှာ အသေအချာပင်။

အခုဆိုရင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ဘက်က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူအနေနဲ့ ရှန်လုနန်းတော်ထက် ပိုပြီး အသာစီးရစေမယ့် ပုံစံမျိုးကို ရေးဆွဲနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာပဲ ကြည့်ရတော့မည်။ ဤအချက်သည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ နှစ်ဦး၏ စွမ်းရည်ကို အကြီးအကျယ် စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ဖက်က ရေးဆွဲပုံညံ့သွားပါက ရှုံးနိမ့်သွားဖို့ အလွန်လွယ်ကူသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကျောင်းသားများကို တစ်ပွဲတစ်လမ်းမှ အနိုင်မရစေဘဲ အနိုင်ယူဖို့ ဖြစ်သည်။

“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ မင်းဘက်က ယှဉ်ပြိုင်မည့်ပုံစံကို ရေးဆွဲပြီးပြီလား ”

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက မေးလိုက်သည်။ လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကလည်း စူးစမ်းလိုသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

(ကောင်းလိုက်တာ၊ ဖန့်ချန်က လီကုန်းကုန်းတို့ကို သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာ အထူးလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခိုင်းထားတာ၊ အခုလောက်ဆိုရင် ရေးဆွဲပြီးလောက်ပြီ )

ဂူယွမ်လုက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် -

“ကျွန်တော်ဘက်ကတော့ အချိန်နည်းနည်း လိုပါသေးတယ်။ အဲ့ဒီကျမှ ရှန်လုနန်းတော်ဘက်က စပြီး ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့။”

ဟု ပြောသည်။

အချိန်နည်းနည်း လိုသေးတယ်

ဂူယွမ်လုမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဇောကွေ့တို့အဖွဲ့မှာလည်း မသေချာမရေရာသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ အတွေ့အကြုံ မရှိလို့များလား။

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက ရယ်မော၍ -

“ဒါကလည်း ပုံမှန်ပါပဲ။ မင်းက ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် တက်တာဆိုတော့ ဒီလိုမျိုး ရေးဆွဲတဲ့နေရာမှာ အတွေ့အကြုံ နည်းနည်း လိုတာပေါ့။ တကယ်တော့ ဒီလိုယှဉ်ပြိုင်မှုမျိုးက တရားမျှတဖို့သာမက ကိုယ့်ဘက်က အသာစီးရဖို့လည်း လိုအပ်တာကိုး။”

စကားဆုံးသည်နှင့် ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက အေးဆေးစွာ -

“ရှန်လုနန်းတော်ရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲကို သုံးရက်မြောက်နေ့မှာ စတင်ဖို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်။ အားလုံးမှာ ပြဿနာ ရှိလား။” ဟု ဆိုသည်။

ဇောကွေ့က ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်မချဘဲ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်သည်။

ဖန့်ချန် -

“ဒါဆိုရင် သုံးရက်မြောက်နေ့မှာပဲ စတင်ကြတာပေါ့။”

……

……

အရှေ့ဟွာတောင်။

ဇုန်းဟိုယီ လက်အောက်မှ ကျောင်းသားများ စုဝေးနေကြပြီး ဖန့်ချန်၏ရှေ့တွင် တန်းစီရပ်နေသော လီကုန်းကုန်းတို့ကို မနာလိုသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ထိုဆွေးနွေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားလျှင် ထိုကိုးယောက်သည် ဤကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံမျိုး ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် နောင်တွင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်သို့ ပညာသင်ကြားရန် အကြံပြုခံရဖို့ အလားအလာ အလွန်များကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

အကယ်၍ အခြေခံပညာကာလကို မကျော်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ ဆင်းလာသူဖြစ်သည့်အတွက် နန်းတော်ကိုးခုသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဆရာလောင်းအဖြစ် တာဝန်ယူရတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့က ပထမဆုံး ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ ဖြစ်တယ်၊ မရှုံးစေနဲ့ဦးနော်။”

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

မာန်ပါပါဖြင့် တန်းစီနေသော လီကုန်းကုန်း ကိုးယောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားကြသည်။

ဇုန်းဟိုယီက မသိမသာဖြင့် ပိုင်ချန်းမင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဖန့်ချန် ကျောင်းသားက ဒီတစ်ခေါက် ပြိုင်ဘက်က လွမ်းဟုန်ဟွမ် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ပြိုင်ပွဲမှာ အကုန်အရှုံးပေးရဖို့ များတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖန့်ချန် ကျောင်းသားကလည်း ပွဲစဉ်ကို ရေးဆွဲထားတာ ရှိတယ်၊ သူတို့ အသာစီးရမှာပါ။”

ပိုင်ချန်းမင်က အသံကို နိမ့်၍ ပြောသည်။

ဇုန်းဟိုယီက နားလည်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် အရှေ့ဟွာတောင်မှ သူတော်စင်များ အားလုံး စုစည်းလိုက်ကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများကလည်း အနောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

“ အစ်ကိုကြီး၊ ကြားလိုက်လား ရှန်လုနန်းတော်ဘက်က လာတာက လွမ်းဟုန်ဟွမ် တဲ့။”

ဆရာတစ်ယောက်က ဟွမ်းချောင်းဖုန်း ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ဟွမ်းချောင်းဖုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပေါ်လာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကြားလိုက်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားတွေရဲ့ ပွဲကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတွေရဲ့ ပွဲကိုပဲ ငါ ပိုပြီး စောင့်ကြည့်ချင်နေတာ။”

အခန်း (၂၄၉၀) - အတုမဲ့ကောင်းကင်စစ်သည်

နန်းတော်ကိုးခု ဝမ်ဖာချိုင့်ဝှမ်း။

ထိုနေရာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နန်းတော်ကိုးခုမှ ကျောင်းသားများ မိမိတို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများကို ရှင်းလင်းသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နန်းတော်ကိုးခု၏ အမျိုးမျိုးသော ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ယခု ကျင်းပသည့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲတွင်လည်း ဤဝမ်ဖာချိုင့်ဝှမ်းကိုပင် ယာယီယှဉ်ပြိုင်ကွင်းအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးများ ချန်ရစ်ခဲ့သည့် အတွင်းကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် အောက်တွင် ကျောင်းသားများ မည်သို့ပင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြစေကာမူ ဝမ်ဖာချိုင့်ဝှမ်းရှိ မြက်ပင်တစ်ပင်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်မျှ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။

ဖန့်ချန်သည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲတွင် ပါဝင်သည့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားများ၏ အတွင်းကမ္ဘာသည် အပြည့်အဝ မတည်ဆောက်ရသေးကြောင်း စောစောစီးစီးကပင် သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်၏ အတွင်းကမ္ဘာသည် အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 'စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်' သို့ မရောက်သေးသရွေ့ အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံစွမ်းအားများသည် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရပါက ယိုယွင်းသွားရန် အလွန်လွယ်ကူပြီး၊ ပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်သော ရလဒ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

နန်းတော်ကိုးခု၏ စောင့်ရှောက်သူများအားလုံး ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုက်ဟောင်ဇုန်းနှင့်အတူ ရပ်နေကြသည်။ အသီးသီးသော ကျောင်းတော်များမှ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများ၊ အတွင်းကမ္ဘာကို မတည်ဆောက်ရသေးသည့် လူငယ်ကျောင်းသားများမှာလည်း ဝမ်ဖာချိုင့်ဝှမ်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့သည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်မရှိကြသော်လည်း၊ ယှဉ်ပြိုင်မှု ဖြစ်စဉ်ကိုမူ အလွန်မျှော်လင့်နေကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဤသည်မှာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကျောင်းသားများအကြား အခြေခံစွမ်းအားကို ယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် အချိန်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ယှဉ်ပြိုင်မည့်သူများမှာလည်း သာမန်လူများ မဟုတ်ကြချေ။

ထို့အပြင် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲ၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် စွမ်းအားစစ်စစ်ကိုသာ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အများအားဖြင့် ထူးချွန်သည့် အရည်အချင်း၊ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ပုံမှန်စုဆောင်းထားသည့် အခြေခံစွမ်းအားများကို ပိုမိုဦးစားပေးသည်။ အားလုံး အမျှော်လင့်ဆုံးအရာမှာမူ ကျောင်းတော်နှစ်ခုမှ စောင့်ရှောက်သူ ကျောင်းသားနှစ်ဦးက ရေးဆွဲထားသည့် ယှဉ်ပြိုင်မှုပုံစံပင် ဖြစ်သည်။

“ဖန့်ချန် ကျောင်းသားရဲ့ အတွေ့အကြုံက လွမ်းဟုန်ဟွမ်လောက် မနက်ရှိုင်းဘူးထင်တယ်။ ပြိုင်ပွဲပုံစံ ရေးဆွဲတဲ့နေရာမှာတော့ သူ အနည်းငယ် နောက်ကျနေနိုင်တယ်”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ နောက်ကြောင်းကို နန်းတော်ကိုးခုအတွင်း၌ အားလုံးနီးပါး သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သူ၊ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုမှ ဆင်းသက်လာသူ၊ မျိုးနွယ်စုကြီး၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ရာထူးကို ဆက်ခံမည့်သူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က ဖန့်ချန်ကို စေလွှတ်လိုက်သည့်တိုင် နန်းတော်ကိုးခုရှိ သူတော်စင်များက ယခုအကြိမ် ဆွေးနွေးပွဲ၏ ရလဒ်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဟွမ်းချောင်းဖုန်းသည် ဘေးရှိ သူတော်စင်နှင့် စကားပြောရင်း မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ဇောကွေ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တစ်ခါတစ်ရံ အေးစက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော ဟွမ်းရင်းချိုင်မှာမူ ပိုင်ချန်းမင်ကို ပို၍ အာရုံစိုက်နေသည်။ ပိုင်ချန်းမင်သည် ထိုအဆင့်မြင့် သူတော်စင်အဆင့် ဆရာများနှင့် ရဲဝံ့စွာ စကားပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မနာလိုမှုများ တောက်လောင်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ရုတ်တရက် ဝမ်ဖာချိုင့်ဝှမ်းအထက်သို့ ရောက်လာသည်။ သူတော်စင်အားလုံး၏ အကြည့်တို့သည် လွမ်းဟုန်ဟွမ်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားသည်။

“ဆရာများ၊ ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများခင်ဗျာ...”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

“ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာမှာ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ သူတော်စင်တွေထဲက တပ်ဖွဲ့တစ်ခုဟာ မကြာသေးခင်က ထူးခြားတဲ့ ရလဒ်ကောင်းတွေ ရခဲ့တာကို သိကြပါသလား။ လူဦးရေ သုံးရာနဲ့ လင်ယောင်အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သူတော်စင် ကိုးရာကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တယ်”

သူတော်စင်များကြားတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာ၏ သတင်းများကို သူတို့ သိပ်မသိကြပေ။ ထိုကိစ္စသည်လည်း မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သတင်းအချက်အလက်မှာ နောက်တန်းသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

“အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်စစ်သည်တွေဟာ ထောင်သောင်းမကတဲ့ အရိပ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။ ဒါကပဲ ကျွန်တော်တို့ကို မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ တပ်မှူးနေရာတွေမှာ တာဝန်ယူနိုင်စေတာပါ”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ဆက်ပြောသည်။

“အဲဒီတိုက်ပွဲက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တပ်မှူးတွေရဲ့ အရိပ်ကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ရဲ့ နတ်စွမ်းအားကို ငှားရမ်းကာ အဲဒီလောက်ထိ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာပါ”

သူတော်စင်များမှာ စဉ်းစားဟန် ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုအကြောင်းကို သူတို့ ကြားဖူးသယောင် ရှိသည်။ သို့သော် သာမန်သူတော်စင်များအနေဖြင့် ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်များနှင့် ထိတွေ့ရန် မည်သို့မျှ မလွယ်ကူပေ။ သူတို့၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ရန် ဆိုသည်မှာလည်း အလွန်ရှားပါးသည်။

“ဒါကြောင့် ဒီကနေ့ ဆွေးနွေးပွဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်စစ်သည်တွေကိုပဲ အဓိကထားမှာပါ။ ဘယ်သူက ဒီအပေါ်မှာ ပိုပြီးနက်နက်နဲနဲ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သလဲ။ နောင်မှာ ကျွန်တော် တပ်မှူး ဖြစ်လာတဲ့အခါ မင်းတို့ကို ခေါ်သွားပြီး ရှေ့တန်းမှာ မသေမျိုး ဂုဏ်သတင်းတွေကို တည်ဆောက်ပေးမယ်”

လွမ်းဟုန်ဟွမ် စကားဆုံးသည်နှင့် လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ဖြူစင်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး နတ်လက်နက်တစ်ခုမှာ လူအများ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုကံကြမ္မာ အစွမ်းထက်မြက်သည့် အတုမဲ့ကောင်းကင်စစ်သည် ပင် ဖြစ်သည်။

ယှဉ်ပြိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားများသာမက၊ နေရာတွင်ရှိသော သူတော်စင်အားလုံးမှာလည်း မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ထိုနတ်လက်နက်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် များစွာမှာ သွေးဆူလာပြီး မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပလာသည်။

အဲဒါ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ရာထူးဆက်ခံမည့်သူလေ

ထိုသို့သော တပ်မှူးကို နောက်လိုက်ပြီး ရှေ့တန်းမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်ပါက ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် မသေမျိုး ဂုဏ်သတင်းများကို တည်ဆောက်ရန် ကြီးမားသည့် အခွင့်အရေး ရရှိလိမ့်မည်။

“ဟူး... ဒီတစ်ခေါက် လွမ်းဟုန်ဟွမ် လာပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ဖို့တော့ သိပ်မလွယ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ကောင်းကင်စစ်သည် အရိပ်ကို အတွေ့အကြုံ ရစေတာကလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ ရမှတ်တစ်ခုပါပဲ”

“ဟုတ်တယ်၊ နောင်မှာ အခွင့်အရေး ရရင် ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်တွေရဲ့ စုဆောင်းမှုကို ခံရပြီး သူတို့နောက် လိုက်ပါနိုင်မယ်”

“ဒါကလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုပါပဲ၊ ကျောင်းတော်က ကျောင်းသားတွေတောင် ဒီအခွင့်အရေး မရနိုင်တာ”

နန်းတော်ကိုးခုမှ ဆရာများက တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲ ဖြစ်သည့်အတွက် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိမှသာ ဆွေးနွေးပွဲဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ နန်းတော်ကိုးခုသည် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်နေသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် အမြဲတမ်း ယှဉ်ပြိုင်လိုရသနည်းဆိုသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားများထံမှ အသုံးဝင်သည့်အရာများကို သင်ယူပြီး ကျောင်းသားများအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အနာဂတ် ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် လွမ်းဟုန်ဟွမ်က လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်စစ်သည် နတ်လက်နက်မှ အလင်းတန်း ၁၈ ခု တောက်ပထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ဖာချိုင့်ဝှမ်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုအလင်းတန်း ၁၈ ခုသည် လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ အတုမဲ့ကောင်းကင်စစ်သည်နှင့် ပုံစံတူ နတ်လက်နက် ၁၈ ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ပြုံး၍ -

“ဘယ်လောက် နားလည်နိုင်မလဲ၊ ဘယ်အချိန်မှာ နားလည်နိုင်မလဲဆိုတာကတော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အရည်အချင်းပဲ”

ဟု ပြောသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ -

“သွားကြတော့” ဟု ဆိုသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထွက်လာကြပြီး ကောင်းကင်စစ်သည် အရိပ် ၁၈ ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ လွမ်းဟုန်ဟွမ် ခေါ်လာသည့် ရှန်လုနန်းတော်မှ ကျောင်းသား ကိုးယောက်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လီကုန်းကုန်းတို့မှာမူ သိလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လူအများမှာလည်း မိမိတို့ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ကောင်းကင်စစ်သည် အရိပ်ကို ရွေးချယ်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

“ဆယ်နှစ်ကို သတ်မှတ်ချိန်အဖြစ် ထားမယ်”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က တွေးတော၍ -

“ဆယ်နှစ်အတွင်း ဘယ်သူက ကောင်းကင်စစ်သည် အရိပ်ကို အသုံးပြုနိုင်မလဲ၊ သူက အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်” ဟု ပြောသည်။

“တရားမျှတတယ်”

“အသိဉာဏ်ကို ယှဉ်တာပဲ”

“ရှန်လုနန်းတော်က ကျောင်းသားတွေက ကြိုတင်ထိတွေ့ဖူးရင်တောင် နှစ်အနည်းငယ်သာ စောမယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ဘယ်လိုလူလဲ၊ ဒီတစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားတွေကို နှစ်ရာနဲ့ချီပြီး ကြိုလေ့ကျင့်ပေးထားမှာတော့ မဟုတ်ဘူး”

နန်းတော်ကိုးခုမှ ဆရာများက တိုးတိုးလေး တွေးနေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ဖန့်ချန်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ဖက် ကျောင်းသားများအတွက် အကျိုးရှိမည့် မည်သည့်ယှဉ်ပြိုင်မှုကို သူ ရေးဆွဲထားသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ သိလိုနေကြသည်။

ဖန့်ချန်ကမူ ယခုအချိန်တွင် လီကုန်းကုန်းတို့၏ အနိုင်အရှုံးထက် ကောင်းကင်စစ်သည် အရိပ်ကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေသည်။

“လွမ်းအစ်ကိုကြီး၊ အတုမဲ့ကောင်းကင်စစ်သည်က အရိပ်ထောင်သောင်းမက ဖန်တီးနိုင်ရင် သာမန်လက်နက် ပညာရပ်တွေမှာလည်း ဒီလိုမျိုး ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအား ရှိနိုင်မလား”

ဖန့်ချန်က လွမ်းချူထျန်းကို ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းသည်။

လွမ်းချူထျန်းက တွေးတော၍ -

“သီအိုရီအရတော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လက်နက်ပညာရပ်မှာ နားလည်မှုက အဆင့်တစ်ခု ရောက်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဥပမာ ငါတို့ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အတုမဲ့ကောင်းကင်စစ်သည် အဆင့်မျိုးပေါ့။ ငါတို့က မွေးကတည်းက ဒီဘက်မှာ အားသာချက် ရှိတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ပညာရပ် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းက လက်နက်ပညာရပ်တွေပဲ”

“အဲဒီအဆင့်ဆိုတာ ဘယ်လိုအဆင့်မျိုးလဲ”

“မသိဘူး၊ ငါတို့က မွေးကတည်းက ဒီလိုပဲ၊ ဘယ်လို ပြောရမှန်း မသိဘူး။ သာမန်သူတော်စင်တွေဆိုရင် တစ်သက်လုံး မရောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်မျိုး ဖြစ်မှာပါ”

“အော်...”

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားမှုများ ပေါ်လာသည်။

အဲဒါ 'ကျွန်ပြုခြင်း' အဆင့်များ ဖြစ်နိုင်မလား။

ယခု သူပိုင်ဆိုင်သည့် ပညာရပ်များစွာထဲတွင် တစ္ဆေနှိမ်နင်းသည့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး တစ်ခုသာ ဤအဆင့်တွင် ရှိသည်။ ထိုတွေးတောမှုမှာ တစ်ချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်သည် ဤလမ်းကြောင်းကို မထိတွေ့ရသေး၍ အလွန်နက်နဲစွာ တွေးတောရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ဖာချိုင့်ဝှမ်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လီကုန်းကုန်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ကောင်းကင်စစ်သည် အရိပ်အပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး၊ သူတော်စင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာမူ သူတို့ဆီတွင်သာ ရှိနေကာ ရလဒ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

All Chapters