အခန်း (၂၄၉၇-၂၄၉၈)

အခန်း (၂၄၉၇) - ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုတော် အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ

“ဟုန်ဟွမ်ညီကိုက အဆင့်မြှင့်တင်တော့မှာလား”

ဖန့်ချန်က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။

“ဒီတစ်ခါ အဆင့်မြှင့်တင်ရင် ဘယ်လိုနယ်ပယ်မျိုးအထိ ရောက်သွားမလဲဆိုတာ မသိဘူးနော်။”

“ငါ့ရဲ့ အခြေခံစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင်တော့ လွမ်းချူထျန်း ထက် သိပ်ပြီး အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင် ရဲ့ ပထမအဆင့်လောက်တော့ ဖြစ်မှာပေါ့။”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ဖြေသည်။

ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထို သူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အခြေခံစွမ်းအားကို စုဆောင်းထားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပြီဆိုလျှင် ကမ္ဘာကြီး အဆင့်သို့မဟုတ် ကောင်းကင် နိမိတ်အဆင့်သို့ တန်းပြီး တက်လှမ်းသွားကြသည်။ သို့သော် တွေးကြည့်လျှင်လည်း သဘာဝကျပါသည်။

အကယ်၍ လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ နောက်ကွယ်မှ သူ့ကို ထောက်ပံ့နေသော ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များသာ ယင်းအချက်ကို လုံလောက်သော ယုံကြည်မှု မရှိကြပါက သူကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းတွင် ဤမျှကြာကြာ နေစေရန် ထောက်ပံ့ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ သာမန်သူတော်စင်များသာ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သူတော်စင် လမ်းကြောင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ပိတ်ဆို့လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

“ဖန့်ညီကို၊ နောက်တစ်ခါ မင်း ကမ္ဘာကြီး အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ငါတို့ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ဆိုသည်။

“ရတယ်၊ ပြဿနာမရှိဘူး။”

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တပြိုင်နက်တည်း စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ ပထမမြောက် ဟင်းလင်းပြင်အလွှာသို့ ပြန်သွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ကြာချိန်မှာ အလွန်တိုတောင်းလှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ သူတော်စင်များမှာ ယခုတိုင် အချင်းချင်း တိုးတိုးလေး လျှို့ဝှက်စကား ပြောဆိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ရောက်ရှိနေပြီဟုပင် သူတော်စင်အတော်များများ မသိလိုက်ကြသေးပေ။

ထိုင်ဟောင်ဇုန်း မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒီလောက်မြန်တာလား

ဇောကွေ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အံ့သြသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ လွမ်းချူးထျန်းကတော့ ဖန့်ချန်နှင့် လွမ်းဟုန်ဟွမ်တို့ကို တစ်ချက်လောက် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်စေသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာရထားပုံလည်း မပေါ်သလို၊ စွမ်းအားကိုလည်း အလွန်အကျွံ သုံးထားပုံ မရပေ။ သူတို့ တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသလား ဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

“လွမ်းဟုန်ဟွမ်၊ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဖန့်ချန်နဲ့ အခုယှဉ်ပြိုင်ကြတော့။ ခုနက မင်းတို့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တဲ့ သူတော်စင်ကို ဖမ်းဆီးထားပြီးပြီ။”

ထိုင်ဟောင်ဇုန်း က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

အခြားဘက်မှ သူတော်စင်များလည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာ ကြုံတွေ့နိုင်သည့် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကြည့်ကြပ်သူ ဆရာ၊ ကျွန်တော် ဖန့်ညီကိုနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးသွားပါပြီ။”

“မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ပြီးသွားပြီလား ”

ထိုင်ဟောင်ဇုန်းမှာ အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးတွင် ဒဏ်ရာတစ်စက်မျှပင် မရှိဘဲ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် တိုက်ခိုက်ပြီးပုံ မပေါက်ပေ။ ဇောကွေ့ အဖွဲ့လည်း သံသယဖြစ်နေကြသည်။

ထိုအခါ လွမ်းဟုန်ဟွမ်မှာ သက်ပြင်းချကာ -

“တိုက်ခိုက်ပြီးပါပြီ၊ ကျွန်တော်က ဖန့်ညီကိုရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။”

“...”

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များမှာ လွမ်းဟုန်ဟွမ်နှင့် ဖန့်ချန်တို့ထံသို့ အကြိမ်ကြိမ် ပျံသန်းသွားသည်။ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ၊ အံ့သြမှုများ၊ မယုံကြည်မှုများနှင့် စဉ်းစားတွေးတောမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှန်လုနန်းတော် မှ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားကိုးဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဖြစ်နိုင်တာက... ဒီနှစ်ယောက် ခုနကပဲ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရထားပြီး လွမ်းဟုန်ဟွမ်က တမင်တကာ အရှုံးပေးလိုက်တာများလား။

ထိုင်ဟောင်ဇုန်း မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် -

“မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်၊ ဒီထဲမှာများ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေတာလား ”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားသည်။

“ကြည့်ကြပ်ရေး ဆရာ ဆရာ က ကျွန်တော်က ဖန့်ညီကိုဆီမှာ တမင်တကာ ရှုံးပေးတယ်လို့ ဆိုလိုချင်တာလား ”

ရှန်လုနန်းတော်မှ ကျောင်းသား ကိုးဦးကလည်း စိတ်ထဲတွင် 'ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ် ' ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

ထိုင်ဟောင်ဇုန်း မှာ လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ နောက်ခံကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ လေသံကို အနည်းငယ် ပြေလျော့စေပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကိုပါ ထည့်လိုက်သည်။

“ငါ ဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့...”

“ဘာမှ 'ဒါပေမဲ့' မရှိပါဘူး၊ ရှုံးရင် ရှုံးတာပါပဲ။ ကျုုပ် လွမ်းဟုန်ဟွမ်က ဘယ်သူ့ကိုမှ တမင်တကာ အရှုံးပေးလေ့ မရှိဘူး၊ ဖန့်ချန်ကိုဆိုရင်လည်း ပိုပြီး မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုင်ဟောင်ဇုန်း မှာလည်း ဘာမှ ထပ်ပြောရန် မသင့်တော်တော့သဖြင့် ဇောကွေ့ က်သို့ လှည့်ကာ -

“ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့ နန်းတော်ကိုးခု ကပဲ အနိုင်ရသွားတာပဲ၊ ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

“ရပါတယ်၊ ရပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ နန်းတော်ကိုးခု နိုင်တာကလည်း ကံကောင်းလို့ပါပဲ။ လွမ်းညီကိုရဲ့ ကောင်းကင်စစ်သည်တော် လက်နက်ပုံရိပ်က ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်ကိုးခု ကျောင်းသားတွေကို ဗဟုသုတ အများကြီး ရစေပါတယ်။ နောက်ကျရင် ဒီလို ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ပွဲမျိုးကို မကြာခဏ လုပ်သင့်ပါတယ်ဗျာ။”

ဇောကွေ့ က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အရိုအသေပေး ပြောသည်။

ထိုင်ဟောင်ဇုန်း လည်း ပြုံး၍ တုံ့ပြန်ပြီးနောက် စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောကာ လွမ်းဟုန်ဟွမ်တို့အဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူတို့ ထွက်သွားသည်နှင့် နန်းတော်ကိုးခုမှ သူတော်စင်များမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဖလှယ်ပွဲ၏ ဆုလက်ဆောင်များမှာ များပြားလှသည်။ နန်းတော်ကိုးခု အနိုင်ရရှိသည့်အတွက် မကြာမီတွင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ဆုလက်ဆောင် အမြောက်အမြား ချီးမြှင့်လိမ့်မည် ဖြစ်ရာ နန်းတော်ကိုးခုမှ သူတော်စင်တိုင်းက အကျိုးခံစားခွင့် ရကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် ဇုန်းဟို့ယီ နှင့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားကိုးဦးတို့မှာ အပျော်ဆုံး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဆုလက်ဆောင်များ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အရေအတွက် မများသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာအထိ အသုံးတည့်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

“ဖန့်ချန် ၊ ဒီတစ်ခါ နန်းတော်ကိုးခု နိုင်တာ မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ ဒီနေ့တော့ ငါ ပွဲတစ်ခု လုပ်ပေးမယ်၊ အားလုံး အတူတူ ပျော်ရွှင်ကြတာပေါ့။”

ဇောကွေ့ မှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားပါးတရ လှုပ်ခါလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဝင်လာသဖြင့် စကားပြောနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လွမ်းချူထျန်း၊ ပိုင်ချန်းမင် တို့၏ ရုပ်ပုံများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝါးတားတား ဖြစ်သွားပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် လွမ်းချူထျန်းတို့အဖွဲ့သည် ဇောကွေ့ နှင့် ဖန့်ချန်တို့ သူတို့ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“ဇောကွေ့ ဆရာ နဲ့ ဖန့်ချန် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ ”

ဇုန်းဟို့ယီ ကြောင်တောင်တောင်နှင့် မေးသည်။

နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကာကွယ်ရေးဆရာ တစ်ဦးက -

“ဇောကွေ့ ဆရာက ဖန့်ချန်ညီကိုကို စားပွဲခန်းကို ခေါ်သွားတာများလား ”

အနီးအနားတွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ပိုင်ချန်းမင်တစ်ယောက်သာ မျက်နှာပျက်ယွင်းလျက် -

“ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီး အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ ”

လွမ်းချူထျန်းမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ကောင်းကင်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း တည်ရှိနေသော သူတော်စင်များကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ -

“မင်းတို့ နန်းတော်ကိုးခု က တကယ်ကို ဆိုးဝါးတာပဲ ဒီလောက် ကာကွယ်ရေးဆရာတွေထဲမှာ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ သူလျှိုတွေ ဖြစ်နေတာလား ဒီနေ့ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ သူတော်စင်တွေ အကုန်လုံး ဘယ်မှ မသွားကြနဲ့၊ ပညာသင်ကျောင်းဘက်က လာစစ်ဆေးတာကို စောင့်နေကြ ”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ပိုင်ချန်းမင် ဘက်သို့ လှည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

“အရမ်း စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဇောကွေ့ က ဖန့်ချန်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး။ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးဘက်ကလည်း အခြေအနေကို သိသွားလောက်ပြီ။ သူတို့က ဖန့်ချန်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနဲ့ ကယ်တင်လာနိုင်မှာ သေချာတယ်။”

ပိုင်ချန်းမင်မှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ပူပန်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လျက် -

“ကျွန်တော် ဖန့်အစ်ကိုကြီး ဘာမှ မဖြစ်ဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။”

ဇောကွေ့ မှာ ကောင်းကင်ဘုံနိမိတ် အဆင့် ဖြစ်ပြီး ဖန့်ချန်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းသာ ရှိသည်။ ထိုသို့သော သူတစ်ဦး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။

သူတော်စင်များ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ရောထွေးနေသည်။ နန်းတော်ကိုးခု အတွက် ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီး တက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

ထိုက်ဟောင်ဇုန်း က လွမ်းဟုန်ဟွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောကာ -

“ဟုန်ဟွမ်၊ မင်း ငါနဲ့အတူ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို လိုက်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိလား ”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး အနီးရှိ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းသားကိုးဦးမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ လွမ်းဟုန်ဟွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများ တဟုန်ထိုး တက်လာကာ ထိုက်ဟောင်ဇုန်း ၏ အတွင်းကမ္ဘာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

“နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ၊ မင်းသာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေခဲ့ရင် ဒီနေ့ ဒီအချိန်မှာ မင်းကို ဖိနှိပ်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းနည်းနည်းလောက်တော့ လိုကောင်းလိုမယ်။”

ထိုက်ဟောင်ဇုန်း က သက်ပြင်းချကာ -

“မင်းရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အချိန်ပေးလိုက်ရင်တောင် ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နိုင်မှာမို့လို့လဲ ”

“ကမ္ဘာကြီး ပထမအဆင့်”

“ကမ္ဘာကြီး ဒုတိယအဆင့်”

“အဲဒါတွေက ငါ လက်တစ်ချက် ဝှေ့လိုက်ရုံနဲ့ ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေပါပဲ။”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်မှာ အသိစိတ်ဖြင့် ကမ္ဘာငယ် ဟင်းလင်းပြင် ပုန်းကွယ်ခြင်း ကို သုံးလိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် သုံးရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူ ကြိုးစားကြည့်ချင်သည်။

“မကြိုးစားပါနဲ့တော့၊ ကမ္ဘာငယ် ဟင်းလင်းပြင် ပုန်းကွယ်ခြင်း က ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာ အလုပ်မလုပ်ဘူး။ ဒီစွမ်းအားက ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ ကလေးကစားစရာသာသာပဲ”

ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက အေးဆေးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် စွမ်းအားတံဆိပ်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အလင်းတန်းများမှာ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော တောင်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ စွမ်းအင်များအားလုံးမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ခုခံနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားကာ ထိုဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော တောင်တန်းကြီးအတွင်းတွင်သာ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။

“ထိုက်ဟောင်ဇုန်း မင်းက တန်လင်ပညာသင်ကျောင်း၊ ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ ကြည့်ကြပ်သူ ဖြစ်လျက်နဲ့ ချင်းမင် ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ရဲတာလား မင်း မိသားစုမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အသတ်ခံရပြီး အိမ်ယာပျက်စီးမှာ မကြောက်ဘူးလား ”

လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများဖြင့် ရောက်လာသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ယခုအချိန်အခါကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော်လည်း တကယ်တမ်း မရှိနိုင်လောက်သည့် သူလျှိုများကို ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ ထိုက်ဟောင်ဇုန်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီဆိုတော့ ဖန့်ချန်ဘက်မှာ...”

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လွမ်းဟုန်ဟွမ်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

အခန်း (၂၄၉၈) - ငါနာမည်ကတော့ ယဲ့ထျန်းကူ ပါ

မှောင်မိုက်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်။ ဖန့်ချန်လည်း ထိုနေရာသည် ဘယ်နေရာမှန်း မသိပေ။

သို့သော် ဇောကွေ့က သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်မှ ပြုံးစစအမူအရာမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ အစပိုင်းတွင် ဇောကွေ့က ဖန့်ချန်အား နန်းတော်ကိုးခု၏ အတွေ့အကြုံရင့် ကျောင်းသားတစ်ဦးအဖြစ်သာ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သူသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်ထားသော ပညာရှင်များ မွေးထုတ်ပေးရန် အဓိကတာဝန်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် ကျိုးကြောင်းအရဆိုလျှင် ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သစ္စာဖောက်ရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။ ထိုမျှမက ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဖန့်ချန်၏ အကြောင်းအကျိုးတရား ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ကလည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိခဲ့ရဘဲ၊ ဇောကွေ့၏ ရုပ်ပုံမှာလည်း တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူတွင် အကြောင်းတရားကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ဖုံးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများ ရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် ခုနက တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် ခဏတာတွင်မှ ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးပေါ်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ဖန့်ချန် တစ်ခါလောက် ပြန်ပြီး မိတ်ဖွဲ့ရအောင်။”

ဇောကွေ့က ဖန့်ချန်၏ လက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို လွှတ်လိုက်ကာ ရယ်မော၍ ပြောသည်။

“ငါနာမည်ကတော့ ယဲ့ထျန်းကူ ပါ”

ဖန့်ချန်မှာ အံ့သြသွားကာ စကားပြန်ပြောနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အတွင်းကမ္ဘာမှာမူ ဆက်လက် ဖိနှိပ်ခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။

သူက တည်ငြိမ်စွာပင် -

“မင်းက ဇောကွေ့ မဟုတ်ဘူးပေါ့”

“ဇောကွေ့ဆိုတာက ရှူးမျောက်မျိုးနွယ်စု ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ပဲ။ ငါသာ သူဖြစ်ခဲ့ရင် ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သစ္စာဖောက်နိုင်မှာလဲ။”

ယဲ့ထျန်းကူက ရယ်မောလျက် -

“စစ်မှန်တဲ့ ဇောကွေ့က သေသွားပြီ။ ငါကတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယာယီ ခဏငှားသုံးနေတာပါ။”

စစ်မှန်တဲ့ ဇောကွေ့ သေသွားပြီ

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှည့်ပတ်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စကားအရ ဇောကွေ့၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း ချင်းမင် ယင်လောကသို့ ရောက်မသွားကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသည် လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ သူတော်စင် ဖြစ်ပါက ဇောကွေ့၏ ဝိညာဉ်မှာ လင်ယောင် ယင်လောကသို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်။ ထိပ်တန်း ယင်လောက ငါးခုစလုံးတွင် ငရဲမင်းများ ရှိကြသော်လည်း အချင်းချင်း အုပ်ချုပ်မှု မရှိကြသဖြင့် ချင်းမင်ဘက်မှ ဇောကွေ့ သေဆုံးသည့် သတင်းကို ယခုအချိန်အထိ မသိရှိရသေးပေ။

“ဒါပေမဲ့ ဒီဇောကွေ့ဆိုတဲ့ ကောင်ကလည်း သန့်တဲ့သူတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူသာ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီ မသွားခဲ့ရင် ငါ သူ့ကို အခွင့်အရေး ရမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ယဲ့ထျန်းကူက တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို အကြည့်တို့ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် စူးစမ်းကြည့်သည်။

“မင်းကို ဖမ်းမိဖို့ဆိုတာ တကယ်မလွယ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတစ်ခါ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်က မင်းကို လာရှာတုန်းကလည်း တားဆီးခံလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ငါလည်း ဒီလို အကြံအိုက်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချရတာပဲ။”

“ဒီတစ်ခါ နန်းတော်ကိုးခုမှာ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ကိစ္စကြောင့် ငါတို့ လင်ယောင်ရဲ့ ကျောင်းသားတော်တော်များများ ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရမယ် ထင်တယ်။”

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ယဲ့ထျန်းကူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးပြသည်။

“ဒါပေမဲ့ အကုန်လုံးက တန်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ မင်းကို ဖမ်းမိသွားပြီလေ။”

“မင်းက ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုက မဟုတ်ဘူးပေါ့”

“သဘာဝကျစွာပဲ မဟုတ်ဘူးလေ။ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုမှာ စီကု ၊ တန် ၊ ချီကွမ်း (၊ ဖူ ဆိုတဲ့ နာမ်စားတွေပဲ ရှိတာ။ 'ယဲ့' ဆိုတဲ့ နာမ်စား မရှိဘူး။”

ယဲ့ထျန်းကူက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ မင်းကြောင့် လင်ယောင် အရှက်ကွဲရတဲ့ ကိစ္စက မင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဘက်ပေါင်းစုံက ကောင်းကင်အရှင်တွေ အားထုတ်ရမယ့်အထိ တန်ဖိုးရှိပါတယ်။”

ကောင်းကင်အရှင် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဝင်လာသည်။ သူ့ရှေ့က လူက ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များလား။

“ကိစ္စက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးလာပြီ။ ငါ အခု အတွင်းကမ္ဘာကို မသုံးနိုင်တော့ဘူး၊ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ စွမ်းအားကိုလည်း သုံးလို့မရဘူး။ သူသာ ကောင်းကင်အရှင်ဆိုရင် ကျုံရွှမ်လက်စွပ် နဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်မလား ”

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည်။

ယဲ့ထျန်းကူမှာ ဖန့်ချန်၏ အတွေးကို သိနေသည့်အလား -

“ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းက လူက မင်းကို ကျုံရွှမ်လက်စွပ် ပေးထားတယ်ပေါ့လေ၊ မင်းကို တပည့်ရင်းအဖြစ် လက်ခံထားတာကိုး။ မူလက မင်းရဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် ပညာသင်ကျောင်းမှာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေရင်တောင် ငါ့အနေနဲ့ မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အနေနဲ့ မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဆိုရင် မင်း မတွေးထားနိုင်လောက်တဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်မှ ရလိမ့်မယ်။”

“နှမြောစရာပဲ ... သူကလည်း အမြဲတမ်းလိုလို မောက်မာလွန်းတယ်။ မင်းကို အသုံးချပြီး ငါတို့လို လူတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ဒါက တမင်တကာ လုပ်တာပဲ၊ မင်းရှိနေခြင်းက လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးအတွက် ဆူးတစ်ချောင်းလို ဖြစ်နေတာကိုး။

အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ပဲ ရှိရင်တောင် သတ္တိရှိတဲ့သူတွေက မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပေးဆပ်မှုတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ခိုက်ကြမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက အတိုက်အခံကို အထင်သေးလွန်းတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ တန်ဖိုးကို အထင်သေးလွန်းတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အထင်သေးလွန်းတာ။

မင်းကို ဖမ်းဖို့အတွက် ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကျောင်းသား ရာနဲ့ချီ ဆုံးရှုံးရရင်တောင် ငါတို့ ဒီအရောင်းအဝယ်ကို လုပ်ဖို့ ဝန်မလေးဘူး။”

“သူက ကျုံရွှမ်လက်စွပ် ရှိတာကိုတောင် သိနေတာလား...”

ဖန့်ချန်က မဝေးလှသော အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော ဟင်းလင်းပြင်သာ ရှိသည်။ သူ အခု ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိ၊ နက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ရောက်နေသလား သို့မဟုတ် နန်းတော်ကိုးခုကနေ ထွက်ခွာသွားပြီလား။

“မင်းက ငါ့ဆီမှာ ကျုံရွှမ်လက်စွပ် ရှိတာကို သိရင် ငါ့ကို တကယ်သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာလည်း သိမှာပဲ။”

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“မင်း နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ”

“အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းကို ချန်းယောင်း ပညာသင်ကျောင်းဆီ ခေါ်သွားပြီး ကျောင်းသားတွေရှေ့မှာ သတ်ပစ်မယ်။ ဒီနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ မင်း စီကုပေ့ကို အသုံးချပြီး လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရှက်ကွဲစရာတွေကို ဆေးကြောနိုင်မှာ။”

ယဲ့ထျန်းကူက လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း စိတ်ထဲမှာ အခု ဘယ်နေရာ ရောက်နေလဲဆိုတာ တွေးနေမှာပဲ။”

“မှန်တယ်၊ မင်း ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကနေ ဘာမှမဖြစ်ဘဲနဲ့ ထွက်ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

“မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက ကောင်းကင်အရှင်က စီကုမျိုးနွယ်စုက လာတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်ကို တားဆီးနိုင်ရင် မင်းကိုလည်း တားဆီးနိုင်မှာပဲ။ ဒါကြောင့် မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ ”

“ကြိုဆိုပါတယ်။ မင်း ချန်းယောင်း ပညာသင်ကျောင်းကို ရောက်လာပြီ။”

ယဲ့ထျန်းကူက ဖန့်ချန်၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ အတွင်းကမ္ဘာဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရုပ်ပုံများစွာမှာ တည်ကြည်စွာ ရပ်နေကြပြီး ဖန့်ချန် ပေါ်လာသောအခါ ထိုသူတို့၏ အကြည့်များမှာ ထက်ရှသော ဓားများအသွင် ပြောင်းသွားကာ ဖန့်ချန်ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်နေကြသည်။ ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းစွာ တွေးလိုက်သည်။ ထိုနေရာသည် သူ အကြောင်းကျိုးတရား ပိတ်ကာမျက်နှာပြင် ထဲတွင် မြင်ဖူးခဲ့သည့် ချန်းယောင်း ပညာသင်ကျောင်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင် တူညီနေသည်။ သို့သော်... အချိန်က ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။

တစ်ဖက်လူမှာ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ချင်းမင်ကနေ လင်ယောင်သို့၊ ချန်းယောင်း ပညာသင်ကျောင်းသို့ ဘယ်လိုပြန်ရောက်လာတာလဲ။

ထိုအချိန်တွင် အရှေ့ဆုံးရှိ သူများမှာ အတူတူ ရှေ့တိုးလာပြီး ယဲ့ထျန်းကူကို အရိုအသေပြုကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးကို အရိုအသေပေးပါတယ်။”

ယဲ့ထျန်းကူက တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဇောကွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျော်ကျသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ ရုပ်ရည်ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ ချန်းယောင်း ပညာသင်ကျောင်းမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အရိုအသေပြုခြင်းကို ယဲ့ထျန်းကူက သာမန်အတိုင်းသာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ရပါတယ်။ ငါ ဖန့်ချန်ကို ခေါ်လာခဲ့ပြီ၊ မင်းတို့ အားလုံး သူ့ကို သိကြမှာပါ။”

ဖန့်ချန်မှာ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲမိတော့သည်။ ဘာအကောင်ကြီးလဲ၊ ဒီ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ထွက်လာတာလား သူ့ကို ဖမ်းဖို့အတွက် လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကောင်းကင်အရှင် နှစ်ဦးတောင် တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လိုက်တာလား။

“စီကုမျိုးနွယ်စု ကောင်းကင်အရှင် ပေါ်လာတာက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်တွေကို သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။”

“ငလူးကျနေတာပဲ...”

ဖန့်ချန်မှာ သူ့ရှေ့က သူတော်စင်အုပ်ကြီးကို အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။ မကြာခင်မှာပင် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရင်းနှီးသော မျက်နှာအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူတို့မှာ နေမင််းခုနှစ်ပါး ခန်းမတွင် သူနှင့် ထိတွေ့ဖူးသူများ ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ ဖန့်ချန်ပဲ ”

“ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးက တကယ်တော်တာပဲ၊ ချင်းမင်လို တောကျကျ အရပ်ကနေ ဖန့်ချန်ကို ပြန်ဖမ်းလာနိုင်တယ်ပေါ့လေ ”

“ဒီတစ်ခါတော့ ဖန့်ချန် ဘယ်လို သေမလဲဆိုတာ ကြည့်ရတော့မယ်၊ သူ့ရဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေကလည်း ပြီးဆုံးတော့မှာပဲ ”

“သူက အရမ်းလွန်လွန်းတယ်၊ ငါတို့ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တိုက်ရိုက် အရှက်ခွဲတာလေ၊ မသတ်ဘဲ နေမလား ”

အသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်းယောင်း ကျောင်းသားတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချစဉ်ကတည်းက လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် အငြိုးအတေးများ ရှိခဲ့သည်။

သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော လင်ယောင် သူတော်စင် အရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တော့ပေ။ ဖန့်ချန်၏ ဖိအားအောက်တွင် လင်ယောင် သူတော်စင် များစွာတို့သည် စိတ်ထဲတွင် အညှိုးကြီးစွာ ထားခဲ့ကြသည်။ ယနေ့တွင် သူတို့၏ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပျော်ရွှင်မှု မဖြစ်ဘဲ နေပါ့မလား။

တန်ခယ်ရွှမ် သည်လည်း လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး ဖန့်ချန်၏ လှုပ်ရှားမရသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း အခက်ခဲဆုံး ပြိုင်ဘက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသောသူမှာ ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် အဖမ်းခံလိုက်ရပြီလား။

ထိုအခိုက်တွင် ရုပ်ပုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့ထျန်းကူကို အရိုအသေပြုကာ -

“ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး၊ ဖန့်ချန်ကို ကျွန်တော့်ဆီ အပ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ် ”

ဖန့်ချန်မှာ ထိုကောင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ မှတ်မိသွားသည်။ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်၊ ဒါယို ရဲ့ ကာကွယ်ရေးဆရာ ၊ စီကုကျင်းဟွာ ဖြစ်သည်။ စီကုပေ့၏ ဆရာဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် စီကုပေ့ကို နောက်ပေါက်မှ ကူညီပေးကာ ကောင်းကင်အရှင် အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာစေခဲ့သူပင်။