အခန်း ၂၇၇

အခန်း (၂၇၇) - ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပုံရိပ်ယောင်၏ ရှင်းလင်းချက်

ချင်းယို ဧကရာဇ်နန်းတော်။

ရှင်းဟွေး နန်းဆောင်အတွင်း၌ ကျူးကော့ချင်းဟွေးနှင့် သူမ၏သမီး အိပ်ပျော်သွားချိန်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရိပ်မည်းတစ်ခုသည် အခန်းထဲ၌ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူက အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ နန်ကုန်းယွီရှင်း၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်လေး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီရှင်း၏ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးနေသော မျက်ခုံးများမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြေလျော့သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာငယ်လေးပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဤည၌ ဘာစကားမှ ဆက်မဆိုတော့ချေ။

နောက်တစ်နေ့။

အရုဏ်ဦး အလင်းရောင် တစ်ချက် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီရှင်း မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဦးရီးတော်... မသွားပါနဲ့"

သူမက ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သဖြင့် ကျူးကော့ချင်းဟွေးလည်း နိုးသွားပေ၏။

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက သူမ၏ အနည်းငယ် တွေဝေနေသော အမူအရာကို မြင်ချိန်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားလည်သွားသည်။

သူမက နန်ကုန်းယွီရှင်းကို ညင်သာစွာ ဖက်ထားပြီး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်၏။

"ရှင်းအာ... လိမ္မာတယ်နော်... သမီးရဲ့ ဦးရီးတော်က သူ့အမေကို သွားရှာတာလေ... လိမ္မာအောင် နေမယ်ဆိုရင် နောက်ကျ သမီးရဲ့ ဦးရီးတော်ဆီ သွားရှာလို့ ရတယ်"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဦးရီးတော်ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပုံရကာ သူမ၏ မျက်နှာလေး ညှိုးကျသွားပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားပေသည်။

"မယ်တော်... ရှင်းအာက ဦးရီးတော်ကို အိပ်မက်မက်တယ်"

"ဦးရီးတော်က ရှင်းအာနဲ့ အကြာကြီး ကစားပေးပြီး စကားတွေ အများကြီး ပြောတယ်"

"နောက်တော့ ဦးရီးတော်က ရှင်းအာကို အခွင့်အရေး တစ်ခုနဲ့ လက်စွပ်လေး တစ်ကွင်းလည်း ပေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မိုးလင်းသွားတော့ ဦးရီးတော် ထွက်သွားတယ်"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ထပ်မံဝဲတက်လာပေ၏။

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက သူမကို စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ခဏတာမျှ မည်သို့ နှစ်သိမ့်ပေးရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်နေမိသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းယွီရှင်း၏ လက်ပေါ်ရှိ လက်စွပ်ငယ်လေးကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားပေ၏။

"ရှင်းအာ... သမီးရဲ့ လက်စွပ်လေးက အရမ်းလှတာပဲ... ဘယ်တုန်းက ဝတ်လိုက်တာလဲ"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီရှင်းက အလျင်အမြန် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ခလယ်တွင် သပ်ရပ်စွာ ပုံဖော်ထွင်းထုထားသည့် နူးညံ့ပြီး သေးငယ်သော ဖန်လက်စွပ်လေး တစ်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပေသည်။

လက်စွပ်ကို မြင်သောအခါ နန်ကုန်းယွီရှင်းက ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပြောဆိုလာ၏။

"မယ်တော်... ဦးရီးတော်က တကယ် လာခဲ့တာပဲ... အိပ်မက်ထဲမှာ သူက ရှင်းအာကို ဒီဟာလေး ပေးခဲ့တာ"

ကျူးကော့ချင်းဟွေး၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူမက လက်စွပ်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း သာမန်သာဖြစ်ပြီး ထူးခြားချက်မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော် ဤလက်စွပ်က ဤမျှ တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာနိုင်ပြီး နန်ကုန်းယွီရှင်း၏ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ပါဝင်နေခြင်းက အဲ့ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးဆိုသည်ကို ညွှန်ပြနေပေသည်။

ထို့ပြင် ဤကိစ္စသည် ထိုဦးရီးတော်နှင့် ပတ်သက်နေသောကြောင့် သူမက ပို၍ ဂရုတစိုက် မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး မေးရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ရှင်းအာ... ဒီလက်စွပ်နဲ့ တစ်ခုခု ဆက်သွယ်ထားတာမျိုး ခံစားမိလား"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက ခေါင်းစောင်းကာ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

"မခံစားမိဘူး"

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ နန်ကုန်းယွီ ပေးပို့သောအရာက ဤမျှ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

သူမက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောဆိုလာ၏။

"ရှင်းအာ... နည်းနည်းလေး သည်းခံလိုက်နော်... မယ်တော်က သမီးဆီက သွေးတစ်စက်လောက် ယူမယ်... ရမလား"

"ရပါတယ်"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက မိခင်ဖြစ်သူ ဘာလုပ်မည်ကို မသိသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက နန်ကုန်းယွီရှင်း၏ လက်ချောင်းကို ညင်သာစွာ ဖောက်လိုက်ပြီး လက်စွပ်ပေါ်သို့ သွေးတစ်စက် ကျစေလိုက်၏။

သို့သော် လက်စွပ်က သွေးကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူသွားပြီးနောက် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ ကျူးကော့ချင်းဟွေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများ လင်းလက်သွား၏။

"အဲ့ဒါက တကယ် ဝိညာဉ်ရတနာ ပဲ... ပြီးတော့ ထပ်ရှိသေးတယ်"

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ လက်စွပ်က ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့စွာ တောက်ပလာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

"ဦးရီးတော်….အဲ့ဒါ ဦးရီးတော်ပဲ!"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက ပုံရိပ်ယောင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သနားစရာကောင်းအောင် တောင်းဆိုလိုက်၏။

"ဦးရီးတော်... ဘယ်ကို သွားတာလဲ"

ပုံရိပ်ယောင်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလာသည်။

"ယွီရှင်းလေး... ဦးရီးတော်က မြင့်မြတ်နယ်မြေကို သွားပြီး ဦးရီးတော်ရဲ့ အမေကို သွားရှာတာပါ... သမီးက မယ်တော်စကားကို နားထောင်ပြီး သေချာ ကျင့်ကြံရမယ်... ဒါမှ နောင်ကျရင် မြင့်မြတ်နယ်မြေကို လာပြီး ဦးရီးတော်ကို ရှာလို့ရမှာလေ... နားလည်လား"

"နားလည်ပါတယ်"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို ပုတ်ခတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် ဘယ်တော့ ဦးရီးတော်ကို လာတွေ့လို့ ရမလဲ"

"သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်တဲ့အထိ စောင့်ပါ... ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် နောက်ပိုင်းအဆင့် ရောက်လာချိန်ရင် ဦးရီးတော်ကို လာရှာလို့ ရပြီ"

ပုံရိပ်ယောင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"အိုး"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားဟန် ရှိပေ၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ပုံရိပ်ယောင်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလာသည်။

"စိတ်မကောက်ပါနဲ့... ဦးရီးတော်က သမီးအတွက် လက်စွပ်ထဲမှာ မုန့်တွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်... စားချင်ရင် ထုတ်ပြီး စားလိုက်ပေါ့"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီရှင်း ချက်ချင်းပင် စိတ်အားပြန်လည် တက်ကြွလာပြီး ဝမ်းသာအားရ အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လား"

"တကယ်ပေါ့"

ပုံရိပ်ယောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ဦးရီးတော် သမီးအတွက် အထူးရွေးချယ်ပေးထားတဲ့ သိုလှောင်ကွင်း လေးပါ... ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မသုံးဘဲ ပစ္စည်းတွေကို ထည့်လို့ ထုတ်လို့ ရတယ်... အထဲမှာ သမီးအတွက် မုန့်တချို့ ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးရီးတော်"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ငယ်လေးက လက်စွပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပေ၏။

ဤသည်မှာ မနေ့ကတည်းက သူမကြားခဲ့ရသည့် အကောင်းဆုံး သတင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ပုံရိပ်ယောင်က ကျူးကော့ချင်းဟွေးကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလာ၏။

"မရီးတော်... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိ အနည်းငယ်ပါပဲ... အချိန်အကြာကြီး မခံနိုင်ဘူး... ပြောစရာ တစ်ခုရှိတယ်"

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဦးရီးတော်... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ... တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး ပြောဆိုလာ၏။

"ကျွန်တော်က ယွီရှင်းလေးကို တကယ် သဘောကျပြီး အခွင့်အရေး တချို့ ပေးခဲ့တယ်... သူမကို ဝိညာဉ်ကြော တိုင်းတာရေး ကျောက်တုံး နောက်ထပ် အသုံးမပြုပါစေနဲ့တော့"

"ဒါ့အပြင် နောင်ကျရင် သူမကို သေချာ သင်ပေးသင့်တယ်... ကျင့်ကြံခြင်းအပိုင်းမှာ မြန်မြန် အောင်မြင်ဖို့နဲ့ ချက်ချင်း အကျိုးအမြတ်ရဖို့ လောဘမကြီးပါစေနဲ့... သူမရဲ့ လုပ်ရပ်တွေမှာ မာနမကြီးဖို့ သတိရစေပြီး ခွန်အားကို တတ်နိုင်သမျှ ဖုံးကွယ်ထားသင့်တယ်"

"သူမရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး... သူမကို ကာကွယ်ပေးမယ့်သူတွေ ရှိတယ်... နေတတ်ထိုင်တတ်ဖို့နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောက အကြောင်း အခြေခံဗဟုသုတ တချို့ကိုပဲ သင်ပေးဖို့ လိုတာပါ"

"ဒါ့အပြင် ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်ထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံး ပုလင်း ဆယ်ပုလင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးရည် တစ်ပုလင်း ရှိတယ်... ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးတွေကို သောက်သုံးရမှာဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးရည်ကိုတော့ အပြင်ထုတ်ပြီး ရေနဲ့ရောစပ် စိမ်ချိုးရမှာပါ"

"နောက်မှ သူမကို အဲ့ဒါတွေ ထုတ်ခိုင်းလိုက်ပါ... ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သန့်စင်နိုင်အောင် သုံးရက်တစ်ကြိမ် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးရည်ကို သုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးနဲ့ တွဲသောက်ခိုင်းပါ"

ကျူးကော့ချင်းဟွေးမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ ဦးရီးတော်"

ပုံရိပ်ယောင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီရှင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ယွီရှင်းလေး... သေချာ ကျင့်ကြံနော်"

သူ စကားပြောပြီးနောက် ပုံရိပ်ယောင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လက်စွပ်မှ အလင်းရောင်မှာလည်း တည်ငြိမ်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေ၏။

နန်ကုန်းယွီရှင်းက လက်မလွှတ်ချင်သည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်သော်လည်း ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မယ်တော်... ရှင်းအာ ကျင့်ကြံဖို့ လိုတယ်... ပြီးရင် ဦးရီးတော်ကို သွားရှာမယ်"

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

"ရှင်းအာ... လိမ္မာတယ်နော်... အခုကစပြီး သမီးက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အခြေခံတွေကို လေ့လာပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးရမယ်... သုံးနှစ် ပြည့်ပြီးမှ ကျင့်ကြံဖို့ စတင်နိုင်မှာ... နားလည်လား"

"ဟင်"

နန်ကုန်းယွီရှင်း၏ မျက်နှာလေး ညှိုးကျသွားပြီး လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ရေတွက်လိုက်သည်။

"နောက်ထပ် နှစ်နှစ်တောင်လား"

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက ရယ်မောလိုက်၏။

"လိမ္မာပါတယ်... လာ... ဦးရီးတော် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ မုန့်တွေကို ကြည့်ရအောင်"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းယွီရှင်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင် နေရာလွတ်တစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

သူမက အံ့အားသင့်စွာ အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မုန့်တွေ အများကြီးပဲ... ပြီးတော့... ပုလင်းငယ်လေး တချို့နဲ့ ပုလင်းကြီး တစ်လုံးလည်း ပါတယ်"

"ပုလင်းငယ်လေး ဟုတ်လား... ပုလင်းကြီး ဟုတ်လား"

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက နန်ကုန်းယွီ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို သတိရသွားပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလာသည်။

"ရှင်းအာ... အဲ့ဒီပုလင်းတွေကို ထုတ်ပြီး မယ်တော် သိမ်းထားဖို့ ပေးမလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပုလင်းများကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သေချာပေါက်ပင် ဆေးလုံးနှင့် ဆေးရည် ဖြစ်နေပေသည်။ သူမ မနေနိုင်ဘဲ ကျေးဇူးတင်မိသွား၏။

နန်ကုန်းယွီက နန်ကုန်းယွီရှင်းအတွက် ဤအရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်ဆိုတာ သူမ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမှာလဲ။

ဆေးလုံးသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ရုံသာမက ဆေးရည်သည်လည်း နန်းတွင်း ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ဆေးရည်ထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်နေပေသည်။

သူမက နန်ကုန်းယွီရှင်း၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှင်းအာ... သမီးရဲ့ ဦးရီးတော်က သမီးအပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ... သူ့ကျေးဇူးကို မမေ့စေနဲ့နော်"

"သိပါတယ် မယ်တော်"

နန်ကုန်းယွီရှင်းက မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျူးကော့ချင်းဟွေးက ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ချေ။