အခန်း ၂၉၂

အခန်း (၂၉၂) သခင်လေးဟန် အမှုပတ်သွားခြင်း

လူတိုင်း ရယ်မောနောက်ပြောင်နေချိန်မှာပင် သီးသန့်ခန်း တံခါး ပွင့်လာပြီး မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ဝင်လာလေ၏။

ဤသူသည် ကောက်ကြောင်းလှပသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး တောက်ပသော အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အလွန် မျက်စိကျစရာ ဖြစ်နေလေ၏။

သူမသည် မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော်လည်း မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ခပ်ရေးရေး ပေါ်လွင်နေသော မျက်နှာသည် ထိုလူလေးဦးကို ချက်ချင်း အသက်ရှူမှားသွားစေလေ၏။

စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့် ပြောရလျှင်... လှတယ်!

နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်ရလျှင်... စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းတယ်!

သူတို့ လေးဦးစလုံးသည် အမျိုးသမီး အများအပြားနှင့် နေခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမကို ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"ဒီနှိမ့်ကျတဲ့ အမျိုးသမီး လော့ဟုန်း က သခင်လေးတို့ အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လော့ဟုန်း၏ အသံမှာ နူးညံ့ပြီး ချိုသာကာ ကြားရသူများမှာ ကြောင်တစ်ကောင် ကုတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာ ဆန္ဒများဖြင့် ယားယံလာလေ၏။

အမျိုးသားများ၏ မျက်လုံးများတွင် ပူလောင်သော ဆန္ဒတစ်ခု ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားလေ၏။

လော့ဟုန်းသည် ဝင်လာကတည်းက ညှို့ယူခြင်းဂါထာ ကို အသုံးပြုနေကြောင်း သူတို့ မသိခဲ့ကြချေ။

သူတို့အထဲတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ဟန်ပင်း မှာ ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်သုံးဦးမှာမူ ညှို့ယူခြင်းဂါထာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လော့ဟုန်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။

"သခင်လေးတို့... ကျွန်မ သခင်လေးတို့အတွက် ကပြပါရစေ"

လော့ဟုန်း စကားပြောပြီးနောက် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ စတင် ကခုန်လေတော့သည်။

အနီရောင် ကခုန်သည့် စကတ်မှာ လေထဲတွင် လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်ဝဲနေပြီး အနီရောင် စကတ်အောက်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ကျောက်စိမ်း ခြေထောက်လေးများကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရကာ ထိုလူလေးဦးကို မူးဝေသွားစေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသော ဟန်ပင်း ပင်လျှင် ညှို့ယူခံလိုက်ရလေပြီ။

ကပွဲ ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် လော့ဟုန်း အနည်းငယ် မောဟိုက်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမသည် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပုံရပေသည်။

"ကျွန်မ တော်တော် ပင်ပန်းနေပြီ... ဒီ 'ထင်ယောင်ထင်မှား မိစ္ဆာအက' က တကယ်ကို ခွန်အားကုန်စေတာပဲ"

လော့ဟုန်း သည် အနည်းငယ် မောဟိုက်နေသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဟန်ပင်း ကို ပြုံးပြကာ ပြောဆိုလေ၏။

"သခင်လေး ဟန်... သခင်လေးရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်မကို ပေးလို့ရမလား"

"ကောင်းပါပြီ"

ဟန်ပင်း သည် မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မပြဘဲ လက်ဆန့်ကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ချွတ်ပြီး လော့ဟုန်း ထံသို့ တိုက်ရိုက် ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

လော့ဟုန်း က ပြုံးလျက် လက်ခံလိုက်ပြီး ဟန်ပင်း ၏ ရှေ့တွင်ပင် အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများ အားလုံးကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲသို့ ပြောင်းထည့်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် လော့ဟုန်း သည် လျိုဖန်၊ ကျန်းယီအိုက် နှင့် လျန်ရုံရှန်း တို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များမှ ပစ္စည်းအားလုံးကို ယူဆောင်ကာ အလားတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့လေ၏။

လော့ဟုန်း ကျေနပ်နေချိန်မှာပင် လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိလိုက်ရာ သူမကို ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေလေ၏။

လော့ဟုန်း အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး သူမ၏ ညှို့ယူခြင်းဂါထာ တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု ထင်လိုက်လေ၏။

"သခင်လေး ဟန်! ဘာလုပ်နေတာလဲ! ကျွန်မ ပြောမယ်! တခြား သခင်လေး သုံးယောက်ကို မသတ်ပါနဲ့!"

"သခင်လေး ဟန်! မလုပ်ပါနဲ့! သူတို့က လျိုမိသားစု၊ ကျန်းမိသားစု နဲ့ လျန်မိသားစု တွေရဲ့ သခင်လေးတွေပါ!"

"လူသတ်မှု!"

သီးသန့်ခန်း အတွင်း၌ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေသော ပုံရိပ်သုံးခု ရှိနေလေ၏။ နှစ်ဦးမှာ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ထိုးခံထားရပြီး တစ်ဦးမှာ နှလုံးကို ထိုးခံထားရလေသည်။

ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသူမှာ ဟန်ပင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်ပင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေလေ၏။ သူသည် လော့ဟုန်း အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲလိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အလုံးလေးတစ်လုံးကဲ့သို့ လုံးထွေးသွားကြလေ၏။

သို့သော် သီးသန့်ခန်းမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများက လူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့ပြီး အချို့သူများသည် သတ္တိမွေးကာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းကို ချက်ချင်း မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

လျိုဖန်၊ ကျန်းယီအိုက် နှင့် လျန်ရုံရှန်း တို့အားလုံး သေဆုံးနေပြီး သူတို့၏ သွေးများမှာ နေရာအနှံ့ စီးဆင်းနေလေ၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် ကျနေပြီး ထိုဓားမှာ ဟန်ပင်း ပိုင်ဆိုင်သော ဓား ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်ပင်း သည် လော့ဟုန်း နှင့်အတူ လုံးထွေးနေပြီး သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေလေ၏။

"မင်းက ငါ့အပိုင်ပဲ! မင်းကို ငါ့ဆီကနေ လုယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါ သတ်ပစ်မယ်!"

ကျိုးယွမ် သည် လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောနေပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေ၏။

ဤလော့ဟုန်း သည် လူကောင်း မဟုတ်ချေ။ သူမသည် ယင်စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းရန် ယန်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရာတွင် အထူးပြုပြီး လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ကျိုးယွမ် သည် ဤလူကို သတိထားမိနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မူလ အစီအစဉ်မှာ လူလေးဦး၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များမှ ပစ္စည်းများ အားလုံးကို လိမ်လည်ယူဆောင်ပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်သည်။

သူမ သီးသန့်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် သည် ကာမဆွဆေးမှုန့် တစ်ထုပ်ကို ပစ်ထည့်လိုက်လေ၏။ ထိုအရာက မည်သူ့ဆီမှ ရလာသည်ကို ကျိုးယွမ် မမှတ်မိတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတွေ အရမ်းများလွန်း၍ မှတ်မိရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

မူလက ဤအရောင်အဆင်းမရှိ၊ အနံ့အသက်မရှိသော ကာမဆွဆေးမှုန့်မှာ ဤမျှ အစွမ်းမထက်သော်လည်း လော့ဟုန်း ၏ ထင်ယောင်ထင်မှား မိစ္ဆာအက နှင့် ညှို့ယူခြင်းဂါထာ တို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စွမ်းအားမှာ ဆယ်ဆ မြင့်တက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် သည် လော့ဟုန်း ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမကို ချက်ချင်း သတိလစ်သွားစေကာ သူမ၏ အသံကို တုပပြီး စကားအနည်းငယ် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

အသံတုပမှုမှာ အလွန် ယုံကြည်လောက်ဖွယ် မရှိသော်လည်း မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သော သီးသန့်ခန်း အတွင်းတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အစစ်အမှန် သဘာဝကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ် သည် ဟန်ပင်း ၏ ဓားကို အသုံးပြုကာ အခြား သုံးဦးကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ဟန်ပင်း မှာမူ ဆန္ဒများ လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားပြီး လော့ဟုန်း အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်သွားလေ၏။

ဤသည်မှာ ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခု အပေါ် ကျိုးယွမ်၏ ဒုတိယမြောက် လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်သည်။ လက်ပူးလက်ကြပ် မိသွားခြင်းဖြစ်ရာ ဤကိစ္စ မည်သို့ အဆုံးသတ်မည်ကို သူ အလွန် သိချင်နေလေ၏။

"မြန်မြန်! သခင်လေးဟန် က သခင်လေးကြီး ကို သတ်လိုက်ပြီလို့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို အကြောင်းကြားလိုက်"

လျိုဖန်၊ ကျန်းယီအိုက် နှင့် လျန်ရုံရှန်း တို့၏ အစောင့်များသည် အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြသဖြင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်များထံသို့ အကြောင်းကြားရန် လူတစ်ဦးကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ကြလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျိုမိသားစု၊ ကျန်းမိသားစု နှင့် လျန်မိသားစု တို့မှ သက်စောင့်တံဆိပ်ပြား များကို စောင့်ကြပ်နေသော အကြီးအကဲ များသည်လည်း မှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ မိသားစုခေါင်းဆောင်များထံသို့ အလျင်အမြန် အကြောင်းကြားရန် သွားခဲ့ကြလေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက် အချို့သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး သူတို့၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ

ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားလေပြီ။ သူ ရွှန်းချွန်းဥယျာဉ် တွင် ဆက်နေ၍ မရတော့ချေ။ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်သူတိုင်းသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ဘုရားရေ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... လျိုမိသားစု က ဘာလို့ ရုတ်တရက် လူအများကြီးကို စုဆောင်းနေရတာလဲ"

"အဲ့ဒါတင် မကဘူး... ဟိုမှာ ကြည့်... ကျန်းမိသားစု နဲ့ လျန်မိသားစု ကလည်း ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို စေလွှတ်နေတယ်... သူတို့အားလုံး ရွှန်းချွန်းဥယျာဉ် ဆီကို သွားနေကြတာ"

"ဟန်မိသားစု လည်း လှုပ်ရှားနေပြီ... တန်ယန်မြို့ မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ဒီလောက် ကိစ္စတွေ အများကြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေရမည့် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော တန်ယန်မြို့ သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဆူညံနေလေ၏။

လူရိပ်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်လာကြပြီး၊ ရွှန်းချွန်းဥယျာဉ် ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် လူတိုင်း စုဝေးလာကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချိုးမိသားစုဘက်တွင် ချိုးမိသားစု ခေါင်းဆောင် ချိုးဟယ် သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာ ရှိနေလေ၏။ ဘိုးဘေး ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာပြီး ဤကိစ္စကို ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သင့်ပြီဟု သူ့ကို ပြောခဲ့လေ၏။

ချိုးဟယ် သည် ဤအရာကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း ဘိုးဘေး ၏ စကားကို သူ မလွန်ဆန်နိုင်ချေ။ သူ အရှုံးပေးရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်လူ တစ်ဦးသည် ချိုးဟယ်၏ အခန်းထဲတွင် အသံမထွက်ဘဲ ပေါ်လာလေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်လူ ကို မြင်သောအခါ ချိုးဟယ် တည်ငြိမ်စွာ နေလိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်လူ သည် ချိုးဟယ်၏ အမူအရာကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ငါပြောခဲ့တာကို မင်း ဘယ်လို စဉ်းစားပြီးပြီလဲ"

ချိုးဟယ် သည် အနက်ရောင်ဝတ်လူ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလေ၏။

"မင်း အခြေအနေ နှစ်ခုကို သဘောတူတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီကိစ္စ တစ်ခုကို ငါ သဘောတူမယ်"

အနက်ရောင်ဝတ်လူ တည်ငြိမ်စွာ နေလိုက်ပြီးနောက် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလေ၏။

"ပြောလေ"

"ပထမအချက်... စွန်းဇယ် ရဲ့ ခေါင်းကို ငါ လိုချင်တယ်"

"ဒုတိယအချက်... ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ကို ငါ တက်လှမ်းချင်တယ်"

"အဘိုးအို က အသက်ကြီးနေပြီဆိုတော့ နားသင့်ပြီ... ငါတို့လို လူငယ်မျိုးဆက်တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အမိန့်ပေးနေတာမျိုး မလုပ်သင့်တော့ဘူး"

ချိုးဟယ် သည် အနက်ရောင်ဝတ်လူ ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်လူ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလေ၏။

"ချိုးမိသားစု က ဒီကနေ့ကစပြီး ငါ့အမိန့်တွေကို နာခံမယ်လို့ မင်း ကတိပေးသရွေ့ မင်းကို အဆင့် ၆ အဆင့်ချိုးဖြတ်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး ချက်ချင်း ပေးမယ်"

"စွန်းဇယ် ရဲ့ ခေါင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ကို တက်လှမ်းပြီးတဲ့အခါ မင်းဘာသာမင်း သွားခုတ်လို့ ရတယ်လေ... အဲ့ဒါက ငါ မင်းကို ပေးတာထက် ပိုပြီး ကျေနပ်စရာ မကောင်းဘူးလား"

ချိုးဟယ် မှင်တက်သွားပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်လေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်လူ သည် ချိုးဟယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

"ကောင်းကင်တာအို ကျိန်စာ ကို ဆိုလိုက်... အဲ့ဒါဆို အဆင့်ချိုးဖြတ်ခြင်း ဆေးလုံး ကို မင်းကို ချက်ချင်း ပေးမယ်"

ချိုးဟယ်၏ မျက်လုံးများတွင် ရုန်းကန်နေရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်လူ ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကောင်းကင်တာအို ကျိန်စာ ကို ဆိုလိုက်လေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်လူ သည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်ရာ ချိုးဟယ် ဖမ်းယူလိုက်လေ၏။