အခန်း ၂၉၄

အခန်း (၂၉၄) ဟန်မိသားစုအပေါ် သုံးဖွဲ့ပေါင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း

“ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်!”

ကျိုးယွမ် က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လက်ညှိုးညွှန်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ဓားငယ် ၈ လက်သည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ နဖူးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖောက်ထွင်းသွားလေ၏။

【ဒင်! ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၅၄၂၂၁၊ သက်တမ်း +၇၆၉၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၆,၀၀၀,၀၀၀.】

【ဒင်! ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၇၈၉၃၊ သက်တမ်း +၃၃၉၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၄,၉၀၀,၀၀၀.】

စနစ် ၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကျိုးယွမ်က မကြည့်ခဲ့ချေ။ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ လိန်ချန် ကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရချေ။

ထိုအဘိုးကြီးက အမြန် ထွက်မပြေးသွားလျှင် ယနေ့သည် သူ၏ သေဆုံးမည့်နေ့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ရွှန်းချွန်းဥယျာဉ် သည် လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေလေပြီ။

ဟန်၊ လျို၊ ကျန်း နှင့် လျန် မိသားစုများမှ မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦးသည် အကြီးအကဲ များ၊ တပည့်များနှင့်အတူ လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက် များ ပြည့်နှက်လျက် စုဝေးနေကြလေ၏။

ရွှန်းချွန်းဥယျာဉ် ရှိ သီးသန့်ခန်း၏ ခေါင်မိုးမှာ လွင့်စင်သွားပြီး အခန်းတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လွင်နေလေ၏။

သီးသန့်ခန်း အတွင်း၌ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အခြေခံအကျဆုံး လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်နေကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလောင်း သုံးလောင်းသည် တစ်ဖက်တွင် လဲကျနေပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ စီးဆင်းနေလေ၏။

ဤမြင်ကွင်းသည် မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"တိရစ္ဆာန်ကောင်!"

ဟန်မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဟန်ကျင်းဖုန်း သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းနေလေ၏။ သူသည် ဘယ်လက်ဖြင့် အောက်သို့ ဖမ်းဆွဲလိုက်ရာ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသော ဟန်ပင်း သည် အောက်မှနေ၍ ပျံတက်လာလေ၏။

"ဖြန်း! ဖြန်း! ဖြန်း!"

ပါးရိုက်ချက် အကြိမ်ကြိမ်ကြောင့် ဟန်ပင်း ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး သွေးများ ရောနှောနေသော သွားအချို့ကို ထွေးထုတ်လိုက်ရလေ၏။

ဟန်ပင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး ရုန်းထွက်ရန် ဒေါသတကြီး ကြိုးစားနေလေ၏။ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

သို့သော် ဟန်ကျင်းဖုန်း ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ဟန်ပင်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားပြီး သူ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေ၏။

ထို့နောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ သေလုမတတ် ဖြူရော်သွားလေ၏။

ဟန်ကျင်းဖုန်း က သွားကြိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟန်ပင်း ၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်လေ၏။ ဟန်ပင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရလေ၏။

ဟန်ကျင်းဖုန်း က သူ့ကို အောက်ဘက်ရှိ သီးသန့်ခန်း ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်ပင်း သည် အပြည့်အဝ သတိပြန်လည်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အဆုံးမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ဟန်ပင်း သည် အဝတ်တစ်ထည်ကို အလျင်အမြန် ကောက်စွပ်လိုက်ပြီးနောက် မည်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ဒူးထောက်နေလေ၏။

"ဟန်မိသားစု ရဲ့ သခင်လေး က တော်တော် ကောင်းတာပဲ... ဒီလောက် ယုတ်မာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက် သူက ငါတို့ မိသားစု သုံးစုက အဖွဲ့ဝင်တွေကို တကယ် သတ်ပစ်ခဲ့တယ်... တော်တော် ကောင်းတယ်... မင်းတို့က တန်ယန်မြို့ ရဲ့ နံပါတ် ၁ မိသားစု ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး"

လျိုမိသားစု ခေါင်းဆောင် လျိုချောင် က မကောင်းဆိုးဝါး လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"ဒါဆို... ဟန်မိသားစု က ငါတို့ကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာပေါ့"

ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင် ကျန်းလီရွှီ ၏ မျက်လုံးများတွင် အဆိပ်ပြင်းသော အရောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် လျန်မိသားစု ခေါင်းဆောင် လျန်မုခုံး ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ သူသည် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသော လော့ဟုန်း ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်လေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူမသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်လေ၏။ လော့ဟုန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အဆုံးမဲ့ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ခဏအကြာတွင် လျန်မုခုံး သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လော့ဟုန်း ကို ဟန်ကျင်းဖုန်း ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေ၏။

"ဟေး... ဟန် မျိုးရိုးနဲ့လူ... ငါက မင်းရဲ့ ဟန်မိသားစုကို အထင်လွဲတယ်လို့ နောက်မှ မပြောရအောင် မင်းလည်း သူ့ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေကြည့်ပါလား"

ဟန်ကျင်းဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းနေလေ၏။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဘယ်လက်ကို လော့ဟုန်း ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တင်လိုက်လေ၏။

ခဏအကြာတွင် ဟန်ကျင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ သူသည် လော့ဟုန်း ၏ ခေါင်းကို အားကုန် ဖိချလိုက်ရာ သူမကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွေးမြူခိုးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေလေ၏။

"မိသားစု ခေါင်းဆောင် သုံးဦး... ကျွန်တော် ဟန်ကျင်းဖုန်း က သားကို သေချာ မသွန်သင်နိုင်ခဲ့လို့ အပြစ်ရှိပါတယ်... ဒီသားမိုက်ကို ခင်ဗျားတို့ သဘောကျ စီမံဖို့ တာဝန်ယူပေးပါ... ကျွန်တော် လုံးဝ နှောင့်နှေးနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါ့အပြင် မိသားစု သုံးခုစလုံးကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းဆယ်ချီစီ လျော်ကြေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက် ဘယ်လို ထင်လဲ"

ဟန်ကျင်းဖုန်း သည် ဟန်ပင်း ကို အလွန် ချစ်ခင်သော်လည်း ဤကိစ္စကို သေချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက မိသားစု သုံးခုစလုံးသည် ဟန်မိသားစု ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စစ်ကြေညာမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေ၏။

ဟန်မိသားစု သည် အခြား မိသားစုများထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော်လည်း မိသားစု သုံးခု ပေါင်းထားလျှင် ဟန်မိသားစု သည် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်ကျင်းဖုန်း သည် သူ၏သား ဟန်ပင်း ကို စွန့်လွှတ်လိုက်လေ၏။

‘မိသားစုတစ်ခုနဲ့ ယှဉ်ရင် သားတစ်ယောက်ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ ထပ်မွေးလို့ ရတယ်’

"ဟန်ကျင်းဖုန်း... တကယ်လို့ ပင်းအာ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ရှင့်ကို ကျွန်မ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်မယ်"

ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာတစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

မလှမ်းမကမ်းတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူတို့ထံသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးလာပြီး သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ၏ ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ဟန်ကျင်းဖုန်း ၏ ဇနီး ကျိန့်လျန်မိန် ပင် ဖြစ်သည်။

"အမေ... သားကို ကယ်ပါဦး!"

ကျိန့်လျန်မိန် ၏ အသံကို ကြားချိန်၌ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဟန်ပင်း သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလာလေ၏။

ဤအသံကို ကြားချိန်၌ ဟန်ကျင်းဖုန်း ၏ အမူအရာ ချက်ချင်း အလွန် ဆိုးရွားသွားလေ၏။

ဟန်မိသားစု ရှိ လူတိုင်း သိကြသည်။ သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လုံးဝ ခံနေရသော ခင်ပွန်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဇနီးဖြစ်သူထက် နိမ့်ကျနေ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ဇနီးဖြစ်သူသည် ဟန်မိသားစု ၏ ဘိုးဘေး ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားပြီး ဘိုးဘေး က သူမကို ကာကွယ်ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေး ၏ ရှေ့တွင် သူ၏ ဇနီး စကားက သူ့စကားထက် ပို၍ ဩဇာသက်ရောက်မှု ရှိလေ၏။

အသက်ရှူတစ်ကြိမ် မပြည့်မီမှာပင် ကျိန့်လျန်မိန် သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဟန်ပင်း သည် ချက်ချင်း ခုန်ထကာ ကျိန့်လျန်မိန် ၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်းလိုက်လေ၏။

ဖြူရော်နေပြီး သွားအချို့ ကျိုးနေသော ဟန်ပင်း ကို မြင်သောအခါ ကျိန့်လျန်မိန် ၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ၏။

"ဟန်ကျင်းဖုန်း! ယောက်ျားမဟုတ်တဲ့ကောင်! ကိုယ့်သားကိုယ်တောင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ဟန်မိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရဲသေးတယ်"

"ကျွန်မတို့ ဟန်မိသားစု ကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ဘိုးဘေး ရှိနေတာပဲ...ကျွန်မတို့က ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ... ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီသုံးယောက် ဘယ်လို သေသွားလဲဆိုတာတောင် ကျွန်မတို့ မသိရသေးဘူး... အပြစ်အားလုံးကို ပင်းအာ အပေါ်ချည်းပဲ ဘယ်လိုလုပ် ပုံချလို့ ရမှာလဲ"

ကျိန့်လျန်မိန် သည် အခြား မိသားစု သုံးခုကို တစ်ချက်မျှ မကြည့်ဘဲ ချက်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားလေ၏။

"တော်တော် အပြောအဆို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ မိန်းမပဲ…ဒီနေ့ ငါ အကုန်လုံးကို မြင်ပြီးပြီ... တကယ်လို့ လူသတ်သမားကို မလွှဲပေးရင် စစ်ပွဲ စတင်ပြီပဲ"

လျိုချောင် က အေးစက် ရက်စက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ရာ၊ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

"ငါတို့ မိသားစု သုံးခုက အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား... လူသတ်သမားကို လွှဲပေး!"

ကျန်းလီရွှီ က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

လျန်မုခုံး ရှေ့သို့ တက်လာပြီး သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၏ ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

ကျိန့်လျန်မိန် ၏ မျက်လုံးများ ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟန်ပင်း ကို ဖမ်းဆွဲကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားလေ၏။

ဟန်ကျင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားကာ ကျိန့်လျန်မိန် ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေ၏။

"ကျိန့်လျန်မိန်... နောက်နေတာ ရပ်လိုက်တော့... ဒါက မိသားစုရဲ့ ရှင်သန်မှုနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်"

ဟန်ကျင်းဖုန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ ဤအမျိုးသမီးအပေါ် သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

"ဟန်ကျင်းဖုန်း! ကျွန်မ ရှေ့ကနေ ဖယ်စမ်း! ရှင်သာ ကျွန်မလမ်းကို ပိတ်ရဲရင် ဘိုးဘေး ကို တိုင်ပြီး ရှင့်ကို မိသားစုခေါင်းဆောင် ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခိုင်းမယ်... ယောက်ျားမဟုတ်တဲ့ကောင်!"

ကျိန့်လျန်မိန် က ဟန်ကျင်းဖုန်း ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

ဟန်ကျင်းဖုန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သနားစရာကောင်းသော ဟန်ပင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ မလုပ်ရက်ဘဲ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်လေ၏။

ကျိန့်လျန်မိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ဟန်ပင်း ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

"ဟန်ကျင်းဖုန်း! မင်း ငါတို့ကို ဒီလိုလုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းတာပဲ"

လျန်မုခုံး က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"လျန်မိသားစု ဝင်တွေ အားလုံး… ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်! ဟန်မိသားစု ဝင်တိုင်းကို သတ်ပစ်ကြ!"

"ကျန်းမိသားစု ဝင်တွေ… ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ! သူတို့ကို သတ်!"

"လျိုမိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်!"

လျန်မုခုံး၊ ကျန်းလီရွှီ နှင့် လျိုချောင် တို့က အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးသည် ဟန်ကျင်းဖုန်း ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားကြလေ၏။

"သတ်!"

လျို၊ ကျန်း နှင့် လျန် မိသားစုများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဟန်မိသားစု ဝင်များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေ၏။

ရွှန်းချွန်းဥယျာဉ် ၏ အထက်တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ တန်ယန်မြို့ တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားစေလေ၏။

တန်ယန်မြို့ ရှိ မိသားစုငယ်များမှ အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့ဝင် အများအပြားသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး ရွှန်းချွန်းဥယျာဉ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တန်ယန်မြို့ သည် ကမောက်ကမ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး အပြောင်းအလဲအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လူအများအပြား ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြလေ၏။