← Chapters

အခန်း ၂၉၆

Vol. 30 Ch. 296

အခန်း ၂၉၆

Vol. 30 Ch. 296

အခန်း (၂၉၆) ကျိန့်လျန်မိန်၏ သားဖြစ်သူအား ဆုံးမခြင်း

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းလီရွှီ လှုပ်ရှားလိုက်ပေ၏။ သူ၏ရုပ်သွင်သည် လျှပ်စီးသဖွယ် မြန်ဆန်လှပြီး ဟန်ကျင်းဖုန်း၏ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာကာ သူ၏ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ဟန်ကျင်းဖုန်း၏ ခေါင်းသည် ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလေ၏။

သို့သော် ကျန်းလီရွှီက ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ အဆင့် ၅ မိုးကြိုးအဆောင်တစ်ခု ပျံထွက်လာပြီး ဟန်ကျင်းဖုန်းအား တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားလေသည်။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဝါးမျိုခံလိုက်ရပေ၏။

မိုးကြိုးစွမ်းအားများ လိမ့်တက်လာပြီး ဟန်ကျင်းဖုန်း၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

တန်ယန်မြို့ရှိ ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုအနက် ပထမအဆင့်ရှိသော ဟန်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ဟန်ကျင်းဖုန်း ကျဆုံးသွားလေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ဆူညံသွားကြပြီး လူအများအပြားမှာ မယုံနိုင်သည့် အမူအရာများ ပြသနေကြလေ၏။

တန်ယန်မြို့တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း။

အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်း။

ဟန်ကျင်းဖုန်းသည် ဖခင်ကို အရှက်ရစေသော သားတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့ရုံသာမက ခင်ပွန်းကို အရှက်ရစေသော ဇနီးတစ်ယောက်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

"ဒုက္ခပါပဲ! ခေါင်းဆောင်ကြီး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ! ဒုတိယအကြီးအကဲလည်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီ! ပြေးကြ! ဘိုးဘေးကို သွားခေါ်ကြ!"

ဟန်မိသားစုဝင်များ ထိုနေရာတွင် ကြက်သေသေကာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်က အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ပထမဆုံး ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ဟန်မိသားစုဝင်များ နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြကာ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးကြလေရာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားမတတ် ဖြစ်နေကြလေ၏။

"သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ကြ!"

လျန်မုခုံး၊ လျိုချောင်နှင့် ကျန်းလီရွှီတို့၏ မျက်နှာများတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အမိန့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ပေးလိုက်ကြလေသည်။

ယခုအခါ ဟန်မိသားစုနှင့် သေတပန်သက်ဆုံး ရန်သူများ ဖြစ်သွားကြပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုတ်ရန် နေရာမရှိတော့ချေ။ သူတို့ကို လုံးဝ မျိုးဖြုတ်ပစ်ရပေမည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျန်မိသားစု၊ လျိုမိသားစုနှင့် ကျန်းမိသားစုတို့၏ ဘိုးဘေးများသည်လည်း အကြောင်းကြားစာများကို လက်ခံရရှိပြီးဖြစ်ရာ ဟန်မိသားစုထံသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ကြလေ၏။

ယနေ့ညသည် ဟန်မိသားစု ပျက်စီးရမည့် ညပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ သုံးဦး၏ အမိန့်အရ မိသားစု သုံးခု၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် ဟန်မိသားစုဝင်များဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အမှောင်ထဲတွင် ရပ်နေကာ ဤမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ သူသည် ဤရလဒ်အတွက် အလွန် ကျေနပ်နေပေ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ယနေ့ညသည် အိပ်မပျော်သောည တစ်ည ဖြစ်လာမည့်ကံကြမ္မာ ရှိနေပုံရလေသည်။ သူလည်း ဤပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်ရပေမည်။

ဟန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးသည် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။ နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အခြား ဘိုးဘေး သုံးဦးထက် ပို၍ မြင့်မားလေ၏။

ဘိုးဘေး သုံးဦးက ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေးကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် အသာစီးရမည်မှာ မသေချာလှချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဟန်မိသားစုသည် ယခုအခါ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် ဒုတိယအကြီးအကဲတို့၏ သက်တမ်းကျောက်ပြားများ ကွဲကြေသွားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော နေရာတွင် ကျိန့်လျန်မိန်သည် ဟန်ပင်းနှင့်အတူ ဒူးထောက်နေလေသည်။ ဟန်ကျင်းဖုန်း သေဆုံးသွားပြီ ဆိုသည့် အချက်ကို သူမ မသိရှိသေးချေ။

"ဘိုးဘေး... ဟန်မိသားစုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ... လျန်မိသားစု၊ လျိုမိသားစုနဲ့ ကျန်းမိသားစုက ပင်းအာကို သတ်ချင်နေကြတယ်... သူ့ကို ကယ်တင်ပေးပါအုံး... သူက ဘိုးဘေးရဲ့ သွေးသားအရင်းပါ!"

ကျိန့်လျန်မိန်၏ မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေပြီး အလွန် ဝမ်းနည်းစွာ ငိုကြွေးနေလေ၏။

ကျိန့်လျန်မိန်၏ နောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဟန်ပင်းသည် အစပိုင်းက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီနေခဲ့သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်သည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

‘သူ နားကြားလွဲသွားသလားဟု သူ တွေးတောမိလိုက်လေ၏။ သူက တကယ်ပဲ ဘိုးဘေးရဲ့ သားလား။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘိုးဘေးနှင့် သူ၏ မိခင်သည်…’

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ဟန်ပင်းသည် ဆက်၍ မတွေးရဲတော့ချေ။

အရင်က နားမလည်ခဲ့သော အရာများစွာသည် ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားလေပြီ။

ဘိုးဘေးက သူ၏ မိခင်ကို ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စများ အဘယ်ကြောင့် မကြာခဏ လမ်းညွှန်ပြသပေးနေခဲ့သနည်း။ လမ်းညွှန်ပြသပေးသည့် အကြိမ်တိုင်း အဘယ်ကြောင့် မွန်းလွဲပိုင်း တစ်ခုလုံး ကြာမြင့်နေခဲ့သနည်း။

သူ၏ မိခင် အိမ်ပြန်လာတိုင်း သူမ အဘယ်ကြောင့် ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားများ လဲလှယ်လေ့ရှိသနည်း။

ဖခင်ဖြစ်သူ ဟန်ကျင်းဖုန်းသည် မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မိခင်နှင့် အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပွားတိုင်း ဘိုးဘေးက အဘယ်ကြောင့် သူ၏ မိခင်ဘက်မှ အမြဲတမ်း ရပ်တည်ပေးခဲ့သနည်း။

ဟန်မိသားစုတွင် သားစဉ်မြေးဆက်များ အများအပြား ရှိနေပါလျက် ဘိုးဘေးက ကျန်သည့်သူများကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ကိုသာ အဘယ်ကြောင့် ကျင့်ကြံရန် လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့သနည်း။

သူ၏ ပါရမီ ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် မိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ သားဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဘိုးဘေးထံမှ သင့်လျော်သော ဂရုစိုက်မှုကို ရရှိခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ အစပိုင်းက ထင်မြင်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မိခင်သည် အရာအားလုံး၏ အမြစ်ဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်ပင်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဗလာကျင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ ဟန်ကျင်းဖုန်းအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားမိလေသည်။

ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဤမျှလောက် ဆိုးရွားစွာ ဖောက်ပြန်ခံရသည်ကိုပင် မသိရှိခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာပြီး ကျိန့်လျန်မိန်နှင့် ဟန်ပင်းတို့ကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး... ပြဿနာကြီး တက်ပါပြီ... ခေါင်းဆောင်ကြီးနဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲတို့ အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ... သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းကျောက်ပြားတွေလည်း ကွဲကြေသွားပါပြီ... လျိုမိသားစု၊ ကျန်းမိသားစုနဲ့ လျန်မိသားစုက လူတွေ ရောက်နေကြပါပြီ"

ဤသူမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသော ဟန်မိသားစု၏ အဋ္ဌမမြောက် အကြီးအကဲ ဟန်ကျန်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူ စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ရီနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ရှားနေလေ၏။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ထပ်ပြောစမ်းပါအုံး"

ကျိန့်လျန်မိန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံနိုင်စွာဖြင့် ဟန်ကျန်းကို စိုက်ကြည့်နေကာ သူမ၏ အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ရှားနေလေသည်။

ကျိန့်လျန်မိန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားလေ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ခွန်အားများအားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟန်ကျန်း... မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ထပ်ပြောစမ်းပါအုံး... ခေါင်းဆောင်ကြီး ဘာဖြစ်သွားတယ်"

ကျိန့်လျန်မိန်သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်ပြီး စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ရက်စက်တဲ့ မိန်းမ! အခုတော့ မင်း ကျေနပ်ပြီမလား! ဒါတွေ အားလုံးက မင်းကြောင့်ပဲ! မင်းသာ မရှိရင် လျိုမိသားစု၊ ကျန်းမိသားစုနဲ့ လျန်မိသားစုက ငါတို့ ဟန်မိသားစုကို သူသေကိုယ်သေပွဲနွှဲဖို့ ဒီလောက်ထိ အသည်းအသန် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟန်မိသားစုမှာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးက မင်းကြောင့်ပဲ! ရက်စက်တဲ့ မိန်းမ! ဆဲဆိုတတ်တဲ့ မိန်းမ! ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ!"

"မင်းက အသုံးမကျတဲ့ သားတစ်ယောက် မွေးထားတယ်... အခု ကြည့်စမ်း ဘာတွေဖြစ်နေပြီလဲ... ဟန်မိသားစုကတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ... ဟန်မိသားစုရဲ့ ဆိုင်တွေ အားလုံးနီးပါးလည်း လုယက်ခံလိုက်ရပြီ"

"ဟန်မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ အကြီးအကဲ အများအပြား တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားပြီ... ဒီရလဒ်ကို မင်း ကျေနပ်ပြီလား"

"လျိုမိသားစု၊ ကျန်းမိသားစုနဲ့ လျန်မိသားစုက ဟန်မိသားစုဆီ ဦးတည်လာနေကြပြီ... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေး သုံးဦးကလည်း လာနေကြပြီ"

"အားလုံးက မင်းတို့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကြောင့်ပဲ... ငါတို့ ဟန်မိသားစုကတော့ မျိုးဖြုတ်ခံရတော့မယ်"

ဟန်ကျန်းက ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်ပြီး ကျိန့်လျန်မိန်အပေါ် သူ၏ မကျေနပ်မှုများအားလုံးကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေလေ၏။

ဟန်ကျန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျိန့်လျန်မိန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ဖြူရော်သွားလေသည်။

"ဖလပ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျိန့်လျန်မိန်သည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ သွေးတစ်လုတ် ပန်းထုတ်လိုက်လေ၏။ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး နာကျင်စွာ ငိုကြွေးလေတော့သည်။

ဟန်ပင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ပြဿနာကြီးကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဟန်မိသားစုက သူ့ကို ဆက်လက် သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဟန်ပင်း ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။ ဘိုးဘေး၏ ထောက်ခံမှု ရှိနေလျှင်ပင် မည်သို့ တတ်နိုင်မည်နည်း။

ဖခင်ဖြစ်သူ ဟန်ကျင်းဖုန်းက သူ့အပေါ် ပြသခဲ့သော မေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှု အားလုံးကို တွေးမိချိန်၌ ဟန်ပင်းသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းပြီး နာကျင်သည့် ဝေဒနာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သေထိုက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ဤလောကတွင် ဆက်လက် ရှင်သန်နေထိုင်ရန် မျက်နှာ မရှိတော့ချေ။

"ဟားဟားဟား!"

ဟန်ပင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျလာလေ၏။

"ငါ သေသင့်တယ်... ငါက ဟန်မိသားစုရဲ့ အပြစ်သားပဲ"

ဟန်ပင်း စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ဖြန်း!"

ကျယ်လောင်သော ရိုက်သံတစ်ခု ဟန်ပင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ဟန်ပင်း၏ မျက်နှာသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရောင်ရမ်းလာလေ၏။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချတော့မည့် သူ၏ လက်သည် အခြား လက်တစ်ဖက်၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားကာ လက်တစ်လုံးမျှပင် မရွေ့လျားနိုင်တော့ချေ။

"မိုက်ရိုင်းတဲ့သား! မင်းက တကယ် သေသင့်တယ်! ဒါပေမဲ့ မင်း သေသွားရင် မင်းရဲ့ အမှားတွေကနေ လွတ်မြောက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"မင်း ပြဿနာရှာထားရင် မင်း တာဝန်ယူရမှာပေါ့"

"ငါတို့ ဟန်မိသားစုက ဒီနေ့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရင် ငါတို့ ဟန်မိသားစုအတွက် ဘယ်သူက လက်စားချေပေးမလဲ... သေချာပေါက် မင်းပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့"

"မိုက်ရိုင်းတဲ့သား! ငါ့စကားကို နားထောင်စမ်း! သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ ပြန်ဆပ်ရမယ်"

"အခုချက်ချင်း ဟန်မိသားစုထဲကနေ ထွက်သွားစမ်း! မင်းမှာ လက်စားချေနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိလာတဲ့ တစ်နေ့ကျမှ ပြန်လာခဲ့"

"တကယ်လို့ မင်းက အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုရင်လည်း သားစဉ်မြေးဆက် အများကြီး ရလာအောင် နည်းလမ်းရှာ... မင်းရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေကို လုပ်ခိုင်း... ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ မြေးမြစ်တွေကို လုပ်ခိုင်း... နားလည်လား"

ကျိန့်လျန်မိန်က ဟန်ပင်းကို အော်ဟစ်လိုက်ရာ ဟန်ပင်းကို သတိဝင်သွားစေလေတော့သည်။

All Chapters