အခန်း ၈၀၅

အခန်း (၈၀၅) ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော် တာအိုသခင်ပိုင်ယီ

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ဆိုလျှင် သူ ပြန်ရောက်ရန် ရက်အနည်းငယ် ကြာလောက်ပေ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်

စုယွီသည် သူ၏ရုပ်သွင်ကို အသက်သုံးဆယ်အရွယ် သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။ လေးအတတ်ပညာနှင့် မန္တန်အတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်သော တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆရာ၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် သတ္တမအလွှာ ကျင့်ကြံမှု ရှိသည့် တာအိုသခင်ပိုင်ယီပင် ဖြစ်တော့သည်။

လူငယ်လေးနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် သူသည် လေထဲတွင် တွဲလောင်းချိတ်နေသော ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်၏။ အပြင်ဘက်ကို ဝန်းရံထားသော မြူခိုးအလွှာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် မြို့တော်၏ရှေ့ရှိ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှသော ရင်ပြင်ကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ သူ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော်မှ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြသော ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ အလွန်နည်းပါးကာ အများစုမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အတော်များများလည်း ရှိနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတွင် လမ်းမများပေါ်၌ ပြည့်လျှံနေလောက်သည့် အနေအထားမျိုး မဟုတ်ပေ။ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုယွီ တွေ့ရသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဆယ်ဦးပင် မပြည့်ချေ။

မြို့ဝင်ကြေးပေးရန် လူအုပ်ကြီးနောက်သို့ လိုက်သွားရင်း စုယွီသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာကို ပေးချေလိုက်ပြီး မြို့တွင်း၌ တစ်လကြာ နေထိုင်ခွင့်ပြုသော ယာယီနေထိုင်ခွင့် အမိန့်ပြားတစ်ခုကို ရယူလိုက်လေသည်။

ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော အခင်းအကျင်းအကာအကွယ်အလွှာများကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင် ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်ချိုးဖြတ်စဉ်က သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လေးနက်သော ခံစားချက်တစ်ခုက စုယွီ၏ ရင်ထဲတွင် အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။

'လေပေါ်ပျံ အင်မော်တယ်မြို့တော်တွေ တကယ်ရှိနေတာပဲ...'

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် အခြား အတွေးတစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ထပ်ပေါ်လာပြန်သည်။

'ဒီအင်မော်တယ်မြို့တော်ကြီးကို လေပေါ်မှာ ပျံနေအောင် ဘယ်လိုအခင်းအကျင်းမျိုးက ထောက်ပံ့ပေးထားတာပါလိမ့်...'

စုယွီက တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ဤအတွေးများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။

'အရင်ဆုံး လမ်းလျှောက်ကြည့်ရမယ်...'

ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော်တစ်ဝိုက်တွင် ခုနစ်ရက်ခန့် လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် မြို့တော်၏ အရွယ်အစားမှာ အမှန်တကယ်တော့ မကြီးမားလှကြောင်း သူ တွေ့ရှိရ၏။ အောက်ဘက်ရှိ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ဝန်းလှသော အပြင်ဘက်မြို့တော်ကို ထည့်မတွက်ပါက ဤလေပေါ်ပျံ အင်မော်တယ်မြို့တော်သည် ပေတစ်သောင်းရှည်လျားသော အင်မော်တယ်မြို့တော်တစ်ခု၏ ထက်ဝက်ခန့်သာ ရှိပေသည်။

မြို့တော်ကို ဧရိယာသုံးခု ခွဲခြားထား၏။ မည်သူမဆို အခကြေးငွေပေး၍ ဝင်ရောက်နိုင်သော အပြင်ဘက် ဈေးတန်းဧရိယာ။

လိုအပ်သော ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော်မှ ရေရှည်နေထိုင်ရန် ကျင့်ကြံခြင်းဂူများကို ငှားရမ်းနိုင်သော အတွင်းဘက် ကျင့်ကြံခြင်းဂူ ဧရိယာ။

နှင့် နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ မျိုးရိုးအမည်ငါးခုရှိသော မိသားစုများမှ လူများသာ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသည့် အဓိကအူတိုင် ဧရိယာတို့ ဖြစ်ကြသည်။

လဝက်ကြာပြီးနောက်

စုယွီသည် အပြင်ဘက်ဧရိယာရှိ လက်ရာမြောက် အဆောင်လက်ဖွဲ့စံအိမ်ဟု ခေါ်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အထဲသို့ဝင်ကာ ဆိုင်ရှင်ကို ရှာ၍ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်၏။

“ဆိုင်ရှင်... ဒီနေ့ သခင်မလေးကုန်းစွန်းက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောထားလို့ပါ...”

ဆိုင်ရှင်မှာ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို အလွယ်တကူ မမြင်နိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ မူလဝိညာဉ် အဆင့် စတုတ္ထအလွှာ ခွန်အား ရှိ စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆရာတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

သခင်မလေးကုန်းစွန်းသည် ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော်၏ မျိုးရိုးအမည်ငါးခုရှိသော မိသားစုများအနက် တတိယမြောက်မိသားစုမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး ဤလက်ရာမြောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့စံအိမ်၏ နောက်ကွယ်မှ ပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်၏။

သူမ၏ နာမည်အပြည့်အစုံကိုပင် မသိရသော်လည်း ကုန်းစွန်းမိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း စုယွီ ကြားသိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလက်ရာမြောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့စံအိမ်မှ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆရာများ ခေါ်ယူနေကြောင်း မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရသောအခါ အခြေချနေထိုင်ရန် နေရာတစ်ခုရရှိရန်အတွက် သူ လာရောက်လျှောက်ထားခဲ့သည်ပင်။

လက်ရာမြောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့စံအိမ်၏ တတိယထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် စုယွီသည် သခင်မလေးကုန်းစွန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့၏။ သူမ၏ မျက်နှာကို မှော်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သော သဲဖြူရောင် မျက်နှာဖုံးပုဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူမ၏ အငွေ့အသက်မှာ ဝေဝါးနေသဖြင့် အစစ်အမှန် ရုပ်ရည်ကို အကဲခတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း စုယွီသည် အမြဲတမ်း သတိကြီးသူဖြစ်၏။ သူမ၏ အငွေ့အသက်မှာ သိပ်မပြင်းထန်ကြောင်းနှင့် မူလဝိညာဉ်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုအောက်တွင်သာ ရှိနိုင်ကြောင်း ခံစားမိသောကြောင့် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ရန် သူ၏ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

'ဟင်... သူက ရွှေအမြုတေအဆင့် နဝမအလွှာပဲ ရှိသေးတာလား...'

ရုပ်ရည်သွင်ပြင်အရ သူမသည် အတော်လေး နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ လော့ချန်းယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် တို့နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိ၏။ ထို့အပြင် သူမတွင် သာမန်ကျင့်ကြံသူများ၌ တွေ့ရခဲသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့် အငွေ့အသက် တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့စံအိမ် နောက်ကွယ်မှ အမျိုးသမီးပိုင်ရှင်၏ ရုပ်သွင်ကို မှတ်သားထားပြီးနောက် စုယွီသည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

အမျိုးသမီးက စုယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနီးရှိ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်၏။

“အဲဒီမှာ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် အဆောင်လက်ဖွဲ့သုံးခုစာအတွက် ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်... ရှင်သာ တစ်ခုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် လက်ရာမြောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့စံအိမ်ကို ဝင်ခွင့်ရပြီး စံအိမ်ရဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...”

စမ်းသပ်မှုက ရိုးရှင်းလှသည်။ သာမန် တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆရာတစ်ဦးထက် အနည်းငယ် ပိုကောင်းသော စွမ်းရည်ရှိသည့် စုယွီသည် ပထမဆုံး တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့၏။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ရာခိုင်နှုန်းကိုးဆယ် ပြီးစီးနေချိန်တွင် အနည်းငယ် ချို့ယွင်းသွားမှုကြောင့် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး တတိယတစ်ခုမှာလည်း တစ်ဝက်ကျော် ပြီးစီးပြီးနောက် ကျရှုံးသွားခဲ့လေသည်။

သူ ဖန်တီးခဲ့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ အပြင်လောကတွင် 'အဆောင်လူသား' ဟု ရှားရှားပါးပါး ခေါ်ဝေါ်ကြသော ဝမ်ယင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖြစ်ပေသည်။

ပြီးစီးသွားသော တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် အဆောင်လူသားကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဒါက ဘာအဆောင်လက်ဖွဲ့လဲ... ဘာလုပ်လို့ရတာလဲ...”

စုယွီက အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အသက်သွင်းရန်အတွက် ချီ စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို သွင်းထည့်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆောင်လူသားသည် သူ၏လက်ထဲမှ ပျံထွက်သွားပြီး ရွှေရောင်လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ရပ်စာ ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလယ်အလတ် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ တာအိုသခင်တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

ဝမ်ရင်အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းမှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် အမျိုးသမီးသည် စုယွီကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ အကျိုးခံစားခွင့်များကိုပင် မြှင့်တင်ပေးခဲ့၏။ လက်ရာမြောက်အဆောင်လက်ဖွဲ့စံအိမ်အတွင်း သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အကျိုးခံစားခွင့်များကို တတိယအဆင့်မြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆရာများနှင့် တန်းတူထားပေးခဲ့ပြီး ချန်ကုအင်မော်တယ်မြို့တော်အတွင်းရှိ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းဂူငယ်တစ်ခုကိုလည်း စီစဉ်ပေးခဲ့လေသည်။

အလုပ်များသော နေ့တစ်နေ့ ပြီးဆုံးပြီးနောက် စုယွီသည် ဆိုင်ရှင်နောက်သို့ လိုက်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူအသစ်ဆီသို့ သွားခဲ့၏။ ဆိုင်ရှင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဂူအတွင်း၌ တတိယအဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်းများစွာကို ချထားလိုက်လေသည်။

စုယွီသည် ပင်လယ်လွှမ်းမိုး ရွှမ်လိပ်နှင့် ထိုက်ရွှီ ယဉ်ပါး သားရဲများကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဂူအတွင်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အသိုက်ငယ်များ ပြုလုပ်ရန် နေရာများကို ရှာဖွေခွင့်ပြုလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များက ပင်လယ်လွှမ်းမိုး ရွှမ်လိပ်ပေါ်တွင် ကျရောက်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။

'ရွှမ်လိပ်ရဲ့ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုက ဒီကောင်ကိုများ လာရှာကြမလား…’