အခန်း ၇၉

အခန်း (၇၉) - မြင်းဖြူနှင့် ရွှေရောင်ဓား (၁)

ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော အသံများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာချေသည်။ ရှေ့ဆုံးမှမြင်းဖြူတစ်ကောင် ပြေးဝင်လာပြီး ၎င်း၏နောက်တွင်မူ မြစိမ်းရောင်ဝတ်မိန်းကလေးအချို့ လိုက်ပါလာကြ၏။

မြင်းဖြူသည် မိန်းကလေးများကြားတွင် ရမ်းကားစွာ တိုးဝှေ့ပြေးလွှားနေပြီး ၎င်း၏ခွာလေးဖက်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်မတတ် ဖြစ်နေချေသည်။ ၎င်းသည် ဘယ်ပြန်ညာပြန် တိုးဝှေ့နေသော်လည်း နေရာတိုင်းတွင် လူများနှင့်တိုးမိနေဆဲပင်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းသည် လေထဲသို့ အားကုန်ခုန်ပျံလိုက်ပြီး မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ခေါင်းပေါ်မှနေ၍ အတင်းအကျပ် ဖြတ်ကျော်ခုန်လွှားသွားတော့သည်။

သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှပင် မပြေးရသေးမီ လေထဲမှ လူရိပ်တစ်ရိပ် ဖြတ်ခနဲကျဆင်းလာပြီး မြင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ခွစီးလိုက်လေသည်။

"ဟူး..."

သူမသည် နှုတ်ခမ်းမှ လေချွန်သံပေးလိုက်ရင်း ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာညှပ်ကာ မြင်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထိန်းလိုက်၏။

ဝမ်ရိုက မျက်ခုံးတစ်စုံကို အနည်းငယ်တွန့်ကွေးလိုက်မိသည်။ မနေ့ညကလည်း သူမသည် ဤမြင်းနှင့်ဆုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်းက လူသတ်သမားကို ကန်သတ်ပေးကာ သူမကို ကူညီခဲ့သေး၏။

ယနေ့တွင်မူ ဤမြင်းကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းနေသည်ကို သူမ မည်သို့ ကြည့်ရက်ပါမည်နည်း။

သို့သော် သူမ ရှေ့သို့တိုးသွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လက်ကောက်ဝတ်ကို ချူချင်းက လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။

ချူချင်းက ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ပါးစပ်ထဲကို ကြည့်လိုက်ဦး..."

ဝမ်ရိုသည် သူပြောသည့်အတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

ထိုမြင်းဖြူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပန်းရောင်အရာတစ်ခုကို ကိုက်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ၎င်းပေါ်တွင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ပန်းထိုးထားပုံရပြီး အနီရောင်ကြိုးမျှင်လေးက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေချေသည်။ မည်သို့ကြည့်ကြည့် ၎င်းမှာ...

မိန်းကလေးများ ဝတ်ဆင်သည့် ရင်စည်းအင်္ကျီနှင့် တူနေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရိုပင်လျှင် ပါးပြင်နှစ်ဖက်နီမြန်းသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

၎င်းမှာ မိန်းကလေးများ၏ရင်စည်းအင်္ကျီ ဖြစ်နေပုံရ၏။

ဤမြင်းမှာ...

ရိုးရိုးသားသားမြင်းတစ်ကောင် မဟုတ်‌ပေ။

မည်သည့်မြင်းကောင်းမြင်းသန့်က မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ရင်စည်းအင်္ကျီကို ကိုက်ချီကာ လျှောက်ပြေးနေပါမည်နည်း။

၎င်းက ဤအရာကို မည်သူ့ထံပေးအပ်ရန် ကြံစည်နေသနည်း။

သူမ စိတ်ထဲမှ ဤသို့တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ချူချင်းက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။

ချူချင်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအင်္ကျီကော ပျောက်မပျောက် ပြန်စစ်ကြည့်ပြီးပြီလား..."

ဝမ်ရိုသည် ရုတ်တရက်ထိတ်လန့်သွားပြီး ချူချင်း၏နောက်ကျောသို့ အမြန်ပြေးဝင်ကာ အထုပ်ကိုဖြေ၍ စစ်ဆေးကြည့်တော့သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင်မှ သူမ သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။

ဝမ်ရိုက ပြောလိုက်သည်။

"တော်သေးတယ်... ရှိသေးတယ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုမြင်းသည် ကျောပေါ်မှမိန်းကလေးနှင့် အားပြိုင်နေချေသည်။

ဤမြင်းမှာ အလွန်ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး ခွန်အားကြီးမားလှပေသည်။

သို့သော် မြင်းပေါ်မှမိန်းကလေးမှာလည်း သာမန်လူမဟုတ်ပေ။ နုနယ်ပျော့ပျောင်းပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ နက်ရှိုင်းသောအတွင်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားချေသည်။

သူမသည် မြင်းကျောပေါ်တွင် တရားထိုင်နေသော ရဟန်းအိုတစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာခွစီးထားပြီး မြင်းက မည်မျှပင်ခါထုတ်ပါစေ လုံးဝပြုတ်ကျမသွားပေ။

အစပိုင်းတွင် မြင်းဖြူသည် အပေါ်အောက် ခုန်ပေါက်နိုင်သေးသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာကာ နှာမှုတ်သံများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ ပါးစပ်ကိုလွှတ်လိုက်ကာ ကိုက်ချီထားသောအရာကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လွှတ်ချလိုက်တော့သည်။

ထိုအခါမှ မိန်းကလေးသည် ခေါင်းမော့လာပြီး လက်ကိုလှမ်းဆန့်လိုက်ရာ ရင်စည်းအင်္ကျီမှာ ဝှီးခနဲအသံနှင့်အတူ သူမ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ပျံဝင်သွားချေသည်။

မြင်းပေါ်မှမိန်းကလေးက နှုတ်ခမ်းပါးလေးကိုဟကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတိရစ္ဆာန်စုတ်... ငါတို့ညီအစ်မတွေက မင်းကိုကြည့်ကောင်းလို့ စေတနာနဲ့ ဂရုစိုက်ပေးတာကို ပစ္စည်းခိုးဖို့ ကြံစည်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး..."

"ဒီနေ့တော့ ငါ့အစွမ်းကို မင်းကောင်းကောင်းသိစေရမယ်..."

စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို လှန်လိုက်ပြီး မြင်းခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချရန်ပြင်လိုက်၏။

သူမ၏တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျင်မြန်ပြတ်သားလှသဖြင့် ဤလက်ဝါးချက်က မကျရောက်သေးမီမှာပင် ပြင်းထန်သောလေပြင်းများ ဝှေ့ယမ်းသွားချေသည်။

ဤလက်ဝါးချက်သာ ကျရောက်သွားပါက မြင်းဖြူသည် မသေဆုံးလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိသွားမည်မှာ သေချာသလောက်ရှိနေစဉ် လူတိုင်း၏နားထဲသို့ အလောတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"မိန်းကလေး... ညှာတာပေးပါ...ညှာတာပေးပါဦး..."

ပထမအကြိမ် 'ညှာတာပေးပါ' ဟု အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် ထိုလူမှာ အဝေးတစ်နေရာ၌သာ ရှိသေးသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် ပြောပြီးချိန်တွင်မူ မြင်းခေါင်းအထက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ထိုမိန်းကလေးသည် ထိုသူ၏စွမ်းအားကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် မပေါ့ဆရဲဘဲ မြင်းကိုရိုက်မည့် လက်ဝါးချက်ကို လမ်းကြောင်းလွှဲကာ ထိုလူထံသို့ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်လိုက်လေသည်။

ထိုလူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မြင်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုဘဲ လက်ဝါးချက်ကို ရင်ဘတ်နှင့်ဝမ်းဗိုက်ကြားသို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်ခံလိုက်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုမိန်းကလေးသည် ထိုလူ၌ ရန်လိုစိတ်မရှိသည်ကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် အားခုနစ်ပုံခန့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော အားသုံးပုံကပင် ထိုလူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစများစီးကျလာစေခဲ့သည်။

"ရှင်..."

မိန်းကလေးသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လေထဲသို့ခုန်တက်ကာ အခြားမိန်းကလေးများ၏အလယ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

သူမ မျက်လုံးပင့်ကာ ကြည့်လိုက်ရာ မြင်းပေါ်မှလူမှာ အသက်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်သေးပုံရပြီး ရုပ်ရည်မှာ အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းကာ ရဲရင့်ပြတ်သားသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းမိုးနေချေသည်။

အထူးခြားဆုံးအချက်မှာ ထိုလူ၏ကျောပြင်တွင် ရွှေရောင်ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ရွှေရောင်ဓားနဲ့ မြင်းဖြူ..."

တုန်ရှင်းကျီက ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လက်သီးဆုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မေးပါရစေဦး... ရှင်က 'မြင်းဖြူနဲ့ ကျန်းဟူလောကကို တစ်ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းပြီး ရွှေရောင်ဓားနဲ့ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီတဲ့မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းတယ်' ဆိုတဲ့ ရွှေရောင်ဓားနဲ့မြင်းဖြူရဲ့ ပိုင်ရှင်ချောင်ချိုးဖူ... များလား..."

ချူချင်း၏မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ၎င်းမှာ ထိုလူပင် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်၏။

မနေ့ညက ထိုမြင်းဖြူကို မြင်လိုက်ရကတည်းက သူသည် ဤလူကို သတိရမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမြင်း၏ထူးခြားချက်မှာ အလွန်ထင်ရှားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။

‘ရွှေရောင်ဓားနှင့် မြင်းဖြူ’ ချောင်ချိုးဖူဟူသော အမည်မှာ ကျန်းဟူလောကတွင် အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှပေသည်။

သို့သော် ဤမြင်း၌...

ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောအလေ့အထ ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

သို့မဟုတ်လျှင်...

ဤလူကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုသို့ ဖြစ်နေသလော။

သူ၏စိတ်ထဲမှ ဤသို့တွေးတောနေစဉ် မြင်းခေါင်းပေါ်ရှိ ချောင်ချိုးဖူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ရှက်ရွံ့အားနာသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ချောင်ချိုးဖူက ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျုပ်က တကယ်ပဲ ချောင်ချိုးဖူပါ..."

မိန်းကလေးများအုပ်စုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ရွှေရောင်ဓားနဲ့ မြင်းဖြူ ချောင်ချိုးဖူ... ကောင်းလိုက်လေစွ..."

"ကျော်ကြားလှတဲ့ ချောင်သိုင်းသမားကြီးက ဒီလိုလူစားမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး..."

"ကိုယ့်မြင်းကိုလွှတ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ရင်စည်းအင်္ကျီတွေကို ခိုးခိုင်းရတာ ဘာသဘောလဲ..."

"ဒါ... ဒါကတော့..."

ချောင်ချိုးဖူသည် နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများစီးကျနေပြီး နဖူးမှ ချွေးများပြန်လာကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် မတတ်သာသောအမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။

ချောင်ချိုးဖူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲ ဖြူလေးရဲ့အမှားပါ... အားလုံးပဲ ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါဦး... သူ့ကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့..."

ချောင်ချိုးဖူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ထိုမြင်းဖြူမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပုံရ၏။

၎င်းသည် ခြေထောက်များကိုလှုပ်ယမ်းကာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မထောက်မညှာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ အထင်သေးဟန် ပြသလိုက်လေသည်။

ချောင်ချိုးဖူက ၎င်းကိုမနေနိုင်ဘဲ လှမ်းပုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ရန်တွေ့ချင်သေးတာလား... ငါ မင်းကို ဘယ်နှစ်ခါပြောရမလဲ... မင်းကို လီဟန်ကွမ်းလိမ်သွားတာ... ဒါတွေနဲ့ အရက် သွားလဲလို့မရဘူးဆိုတာ မင်း ဘာလို့မယုံရတာလဲ..."

'လီဟန်ကွမ်း'ဟူသော အမည်ကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ချောင်ချိုးဖူသည် အံကြိတ်ကာ အလွန်အမင်း နာကျည်းနေပုံရ၏။

မိန်းကလေးအချို့မှာမူ လွယ်လွယ်နှင့် လက်မလျှော့လိုကြပေ။ ချောင်ချိုးဖူက အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ခေါင်းဆောင်မိန်းကလေး၏လက်ဝါးချက်ကို အတင်းအကျပ်ခံယူခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့က ဝိုင်းဝန်းအပြစ်တင်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်မိန်းကလေးက လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့၏ဆူညံသံများကို တားဆီးလိုက်၏။

သူမသည် ရှေ့ရှိချောင်ချိုးဖူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ချောင်သိုင်းသမားကြီး ပြောတဲ့လီဟန်ကွမ်းဆိုတာ... ဟို'ဖျင်ချိုးဓား'ကို ပြောတာလား..."

ချောင်ချိုးဖူက မျက်လုံးများ တောက်ပသွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးက တကယ်ပဲ အမြင်ကျယ်တာပဲ... သူ့သာမန်နာမည်လေးကိုတောင် မိန်းကလေးက ကြားဖူးနေတယ်ပေါ့..."

"ဒါနဲ့... မိန်းကလေးရဲ့အမည်ကို မေးပါရစေဦး..."

"ကျွန်မက ယန်ယွီမျှော်စင်က တုဟန်ယန်ပါ..."

ထိုမိန်းကလေးက လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ချောင်ချိုးဖူက ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ယွီမျှော်စင်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး ဖြစ်နေတာကိုး... ကျုပ် ရိုသေမှု ပျက်ကွက်မိပါပြီ..."

တုန်ရှင်းကျီကလည်း အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"တုမိန်းကလေး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး... ကျုပ်က တုန်ရှင်းကျီပါ... ဒါကတော့ ကျုပ်ရဲ့တူတော်မောင် တုန်ယွိပိုင်ပါ..."

သူက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် တုန်ယွိပိုင်ကို ရှေ့သို့တက်ကာ နှုတ်ဆက်ရန် တွန်းလိုက်သော်လည်း တုန်ယွိပိုင်မှာ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။ တုန်ရှင်းကျီသည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီး သူ၏တူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တုန်ယွိပိုင်မှာ တုဟန်ယန်ကို ငေးမောကြည့်ရှုရင်း မိန်းမောတွေဝေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤတုဟန်ယန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လှပလွန်းလှပေသည်။

မြစိမ်းရောင်ဝတ်စုံက သူမ၏ လှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ကာ နှုတ်ခမ်းနီနီနှင့် နှာတံပေါ်ပေါ်လေး ရှိချေသည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏မျက်ဝန်းတစ်စုံမှာ ကြည်လင်သော ရေပြင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် နစ်မျောသွားစေနိုင်ပေသည်။

အလှအပကို မြတ်နိုးပြီး မိန်းမပျိုလေးများကို စိတ်ဝင်စားခြင်းမှာ လူသားတို့၏သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ အနည်းငယ် အရှက်ရဖွယ်ကောင်းလှချေသည်။