အခန်း ၁၄၃

အခန်း (၁၄၃) - သတ်ဖြတ်ခြင်း

“ဝပ်နေကြ...”

ကျောက်ချင်းယင်သည် ဗဟိုရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သူသည် လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကိုဆန့်တန်းကာ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ပုံဖော်လိုက်ပြီး ဘေးတိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော ဓားလှိုင်းတစ်ခုသည် အလျားလိုက် ဖြတ်သန်းသွားချေသည်။

ဝှစ်...

ထိုဓားလှိုင်းသည် အရေခွံရုပ်သေးအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

နောက်တစ်ကိုယ်၌ အရေခွံရုပ်သေးများသည် ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားကြလေသည်။

ဗုန်း...

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသဖြင့် ဗဟိုရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် တဒုန်းဒုန်းမြည်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

“သိုင်းဦးလေးကြီး...”

“ငါတို့ လွတ်ပြီ...”

တပည့်များသည် ဖြစ်ပျက်သွားသည်တို့ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြလေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် ထိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် အရေခွံရုပ်သေးများကို အလွယ်တကူပင် ရှင်းလင်းလိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုပျော်ရွှင်မှုသည် ခဏတာသာ ခံလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ကွယ်မှ အရေခွံရုပ်သေးများ ပိုမိုတိုးထွက်လာသောကြောင့်ပင်။

“ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီ‌နော်...”

နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်သံသည် လေထုထဲတွင် ဟိန်းထွက်လာလေသည်။

အမှောင်သခင်သည် ကျောက်ချင်းယင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာချေသည်။

သူ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ဗဟိုရင်ပြင်၏အုတ်ချပ်များမှာ အက်ကွဲသွားရလေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် အမှောင်သခင်၏ပုံရိပ်ယောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူသည် အမှောင်သခင်ထံသို့ လက်ညှိုးထိုးကာ ဧရာမလေပွေဓားသိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဝဲလည်နေသော လေပြင်းများသည် အုတ်ချပ်များကို စုပ်ယူကာ အမှောင်သခင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

“မင်းမှာ ဒီလောက်ပဲရှိတာလား...”

အမှောင်သခင်သည် ပြောဆိုရင်း လေပွေဓားသိုင်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

ဒုန်း...

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ အမှောင်သခင်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လေပွေဓားသိုင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ကြက်ခြေခတ်တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

X ပုံသဏ္ဌာန် ဓားလှိုင်းသည် အမှောင်သခင်ကို ထိမှန်သွားချေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် အမှောင်သခင်၏ ပွင့်လင်းမြင်သာနေသော ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းအနည်းငယ်သာထင်ကျန်စေပြီး အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားစေရုံပင်။

“အား...”

“ကယ်ကြပါဦး...”

“မင်း သေမယ်ဆိုရင်တောင် တစ်ယောက်ကို မရရအောင်သတ်သွား...”

တပည့်များသည် အရေခွံရုပ်သေးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခြေအနေ မကောင်းလှပေ။

အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်မှာ အရေခွံရုပ်သေးတျောင်သည်လည်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းပင်။

သူသည် အပ်များဖြင့် တပည့်များကို ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

အပ်ချည်ကြိုးများသည် တပည့်အများအပြားကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့ကို သူ့ထံသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

အပ်ချည်ကြိုးဖြင့် သီထားသော အသားတုံးများကဲ့သို့ပင်။

“ဟီးဟီး... ငါ့ရဲ့ အရေခွံရုပ်သေးတွေအတွက် အစိတ်အပိုင်းအသစ်တွေ ထပ်ရပြန်ပြီ...”

အရေခွံရုပ်သေးတျောင်သည် အပ်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရင်း ယုတ်မာစွာပြုံးလိုက်ရာ သေဆုံးသွားသော တပည့်များ၏ ရုပ်အလောင်းများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

သူသည် လှည့်ထွက်ကာ တပည့်များကို ဆက်လက်သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် သူ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အရေခွံရုပ်သေးတျောင်ကို တားဆီးလိုစိတ် ပြင်းပြသွားသည်။

သူသည် အမှောင်သခင်၏လည်ပင်းကို ထိုးနှက်ရန်ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း အမှောင်သခင်က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်လေသည်။

ဗုန်း...

နောက်တစ်ကိုယ်၌ ကျောက်ချင်းယင်သည် သူ၏ အရက်ဘူးသီးဖြင့် အမှောင်သခင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

၎င်းသည် အမှောင်သခင်အား နောက်သို့ ၁၀ မီတာခန့် လွင့်စင်သွားစေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ အရေခွံရုပ်သေးတျောင်ထံသို့ ဓားလှိုင်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ချေသည်။

“ဟီးဟီး...”

အရေခွံရုပ်သေးတျောင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အရေခွံရုပ်သေးများသည် သူ၏ရှေ့တွင် တန်းစီ၍ ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ဓားလှိုင်းသည် ၎င်းတို့ကိုသာ ဖြတ်တောက်သွားချေသည်။

“မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါကွ...”

အမှောင်သခင်သည်အော်ဟစ်ရင်း ကျောက်ချင်းယင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် အမှောင်သခင်၏လက်ဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသောစွမ်းအားလှိုင်းများကို ကျောနောက်မှ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် မထိမှန်မီကပင် သူ့ကို နာကျင်မှု ခံစားရစေသည်။

သူသည် နောက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်ကာ အမှောင်သခင်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို လက်ဖြင့် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

၎င်းသည် အရေခွံရုပ်သေးတျောင်အတွက် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားချေသည်။ သူသည် အပ်များထဲသို့ ချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် ရဲရဲနီအောင် တောက်ပလာလေသည်။

ဝှစ်...

အပ် ၄ စင်းသည် ကျောက်ချင်းယင်၏ ကျောပြင်ထံသို့ ဦးတည်ကာ ပစ်ခတ်သွားလေသည်။

“သိုင်းဦးလေးကြီး... သတိထားဦး...”

တပည့်များသည် အပ်များ ကျောက်ချင်းယင်ထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် ချီစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်လေသည်။

သူ့အား ကာကွယ်ပေးထားသော ချီစွမ်းအင်များကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖြူဖွေးစွာ တောက်ပလာလေသည်။

ချလွင်...

အပ်များသည် ချီစွမ်းအင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် အရေခွံရုပ်သေးတျောင်သည် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ချင်းယင်အတွက် မပြီးဆုံးသေးပေ။ အမှောင်သခင်သည် အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ့ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် လက်မောင်းများဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်။

ဗုန်း...

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ကျောက်ချင်းယင်အား နောက်သို့ မီတာ ၂၀ ခန့် လွင့်စင်သွားစေရန် လုံလောက်လေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် သူ့ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အရေခွံရုပ်သေးတျောင်သည် ပိန်လှီသောလက်များဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် သူနှင့် တိုက်မိသွားသောအခါ သူသည် ကျောက်ချင်းယင်၏လည်ပင်းကို နောက်ကွယ်မှ ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ဆင်းသွားပြီး မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

“ဟီးဟီး... အရှင်... ကျွန်တော် သူ့ကို ဖမ်းထားပြီ... အခုပဲ သူ့ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်တော့...”

အရေခွံရုပ်သေးတျောင်သည် ကျောက်ချင်းယင်ကို အစွမ်းကုန် ဖမ်းဆုပ်ထားရင်း အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

“သူ့ကို လွှတ်စမ်း...”

တပည့်များသည် ကျောက်ချင်းယင်ကို ကူညီရန်ကြိုးစားရင်း အော်ဟစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း အရေခွံရုပ်သေးများသည် တပည့်များကို တားဆီးကာ တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် မတတ်နိုင်ကြပေ။

အခြေအနေအားလုံးသည် အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေချေပြီ။

၎င်းတို့ အားကိုးနိုင်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပေ။

အခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များသည် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်အတူ နွေဦးနှောင်းပိုင်း အမဲလိုက်ပွဲသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

အမှောင်သခင်သည် ကျောက်ချင်းယင်ထံသို့ လက်သီးဖြင့်ထိုးနှက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

အမှောင်သခင်၏လက်သီးသည် တောက်ပလာပြီး အမည်းရောင်လျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

၎င်းသည် အချို့သော တပည့်များအတွက် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြသည်။

နောက်ထပ် ဖြစ်ပျက်လာမည့်အရာကို ကြည့်ရှုရန် သတ္တိမရှိကြတော့ပေ။

ဗုန်း...

လူတစ်ယောက်သည် ရောက်ရှိလာပြီး အမှောင်သခင်နှင့် ကျောက်ချင်းယင်တို့၏ ကြားတွင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

သူသည် ထိုလက်သီးချက်ကို ခံယူလိုက်ရာ အမှောင်သခင်၏ လက်သီးသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားချေသည်။

ထိုလူသည် ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်အတွက် ဘယ်လို ကြိုဆိုမှုမျိုးကို ပြင်ဆင်ထားတာလဲ သိုင်းဦးလေးကြီး...”

ကျောက်ချင်းယင်က ပြောလိုက်သည်။

“ရီနျန်... ငါ့နောက်ကကောင်ကို ရှင်းလိုက်... အမှောင်သခင်ကိုတော့ ငါပဲ ကိုင်တွယ်မယ်...”

ကျောက်ချင်းယင်သည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကိထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အရေခွံရုပ်သေးတျောင်သည် လေထဲတွင် စွန်တစ်စင်းကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားရလေသည်။

ထိုလူသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျန်းရီနျန်ပင်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်ဖြစ်သည်။

“ကျန်းရီနျန်လား...”

“ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်လား...”

“မဖြစ်နိုင်တာ... ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ...”

တပည့်များသည် ကျန်းရီနျန်အပေါ် သံသယများ ရှိနေကြသဖြင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကျန်းရီနျန်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သဖြင့် သူ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို လူအနည်းငယ်သာ သိရှိကြပေသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ၎င်းတို့သည် ကျန်းရီနျန်မှာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး အမှောင်သခင်၏လက်သီးကို ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရင်ဘတ်တွင် ရှေ့မှနောက်သို့ ပေါက်ထွက်နေသော ဧရာမ အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ထိုဒဏ်ရာသည် ပြန်လည်ပိတ်သွားလေသည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ကျန်းရီနျန်ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းပင်။

“ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူလား...”

အမှောင်သခင်သည် ဖြစ်ပျက်သွားသည်တို့ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းရီနျန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် လျင်မြန်စွာပင် ထပ်မံထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုသတ်ဖြတ်ရန် မည်မျှအထိခက်ခဲသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိသောကြောင့်ပင်။

ဗုန်း...

ကျောက်ချင်းယင်သည် ကျန်းရီနျန်အတွက် အချိန်ဆွဲပေးရန် လေပွေဓားသိုင်းတစ်ခုဖြင့် အမှောင်သခင်၏လက်သီးကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

၎င်းသည် အလုပ်ဖြစ်သွားပြီး ကျန်းရီနျန်၏ရင်ဘတ်ရှိ အပေါက်ကြီးမှာ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား လုံးဝ ဥဿုံ ပိတ်သွားချေသည်။

ကျန်းရီနျန်သည် လှည့်ထွက်ကာ အရေခွံရုပ်သေးတျောင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။