အခန်း ၁၄၇

အခန်း (၁၄၇) - ကျွန်ုပ်၏ဆရာ

ကျန်းရီနျန်က လင်းဖန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက လင်းဖန်ပေါ့... မင်းအကြောင်း ငါ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်...”

ဘေးတွင်ရပ်နေသော စွန်းဟိုင်က ကျန်းရီနျန်ကို ခပ်ဖွဖွ တို့လိုက်လေသည်။

သူသည် လင်းဖန်၏ အံ့ဖွယ်တိုးတက်မှုများအကြောင်းကို ကျန်းရီနျန်ထံ ကြိုတင်တင်ပြထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လင်းဖန် ဘဝင်မမြင့်သွားစေရန် သတိပေးလိုခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ကျန်းရီနျန်က လှည့်၍ စွန်းဟိုင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များ၏ အထင်သေးမှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာသည်းခံခဲ့ရပြီးနောက် ယခုအခါ သူသည် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသရမည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖန်က ဦးညွှတ်၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ် တောင်ထွတ်သခင်...”

ကျန်းရီနျန်ကခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

“ကောင်းတယ်...”

သူသည် လင်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်ကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းရီနျန် အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ သူ၏လက်ဝါး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် လင်းဖန်၏ အရေပြားက မာကျောသွားခြင်းပင်။

သူက ချီစွမ်းအင်ကို ပိုမိုထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ လင်းဖန်၏ အရေပြားက အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေမျိုးသည် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်းကို အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ်မျှ လေ့ကျင့်ထားသူများသာ ရရှိနိုင်စွမ်း ရှိချေသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာမူ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စွန်းဟိုင်ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် လင်းဖန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်၏ အနာဂတ်ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းရီနျန် ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သောစကားက လင်းဖန်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ကျန်းရီနျန်က အခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များနှင့် တပည့်များကိုလှည့်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ပဲ...”

သူက လက်သီးကိုမြှောက်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကိုရန်ပြုဖို့ ကြိုးစားလာရင် ငါ့ကို အသိပေးလိုက်... ငါကိုယ်တိုင် သူတို့ကို အပြစ်ပေးဆုံးမမယ်...”

ကျန်းရီနျန်သည် အခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များက ထုံးစံအတိုင်း မထောက်ခံသည့်အမူအရာ ပြသကြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

နွေဦးနှောင်းပိုင်း အမဲလိုက်ပွဲသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသော တပည့်များနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များသည် လင်းဖန်လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပေသည်။

လင်းဖန်ကို ပြဿနာရှာရန်ကြိုးစားခြင်းသည် ရူးသွပ်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းကျန်ရစ်ခဲ့သော တပည့်များမှာမူ ကျန်းရီနျန် မည်မျှအခြေအနေအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ကျန်းရီနျန်ကိုသတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်ပင်ခက်ခဲလှချေသည်။

အခြေအနေများက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးတောင်ထွတ်ဘက်သို့ စတင်ယိမ်းယိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖန်သည် ရင်ထဲမှ အလုံးကြီးကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ချေသည်။

‘ကျောထောက်နောက်ခံရှိတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာလား...’

ယခုအခါ သူသည် မည်သူမျှ မရှုပ်ရဲသော ဆရာတစ်ယောက်ရှိသည့်သူ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပေသည်။

ချင်းယန်ဇီက သူ၏မုတ်ဆိတ်ရှည်ကြီးကို သပ်ရင်း တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

“ရီနျန်... မင်း နေကောင်းရဲ့လား... မင်း အချိန်မီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာနိုင်တာကို ငါ အရမ်းဝမ်းသာတယ်...”

ကျန်းရီနျန်က ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဂိုဏ်းက အရေးကြုံနေတဲ့အချိန်မှာ ကာကွယ်ခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ...”

ချင်းယန်ဇီက ပြောလိုက်လေသည်။

“ငါတို့ ပြောစရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး လူတိုင်း ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် ပြန်လုပ်ကြတာပေါ့...”

ချင်းယန်ဇီက ပြောပြီးနောက် တောင်ထွတ်သခင်များကို ဦးဆောင်ကာ ဆွေးနွေးပွဲပြုလုပ်ရန် ဓားတစ်သန်းခန်းမသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဟိုမင်က လင်းဖန်ထံသို့ လျှောက်လာပြီး ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားလိုက်သည်။

“လင်းဖန်... အခု မင်းက တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ပိုကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေကို ရတော့မှာပဲ...”

ဟိုမင်သည် သူ၏သူငယ်ချင်းအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဝမ်းသာနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် အန်းရှန်းရွာကဲ့သို့သော ရွာငယ်လေးမှ လာကြသူများဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အတော်အတန်အောင်မြင်မှု ရရှိနေကြပြီဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာရန် သူ၏ရည်မှန်းချက်အတွက် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖန်က ဟိုမင်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“သစ်သားအိမ်လေးကို လာခဲ့ဦး... ငါတို့ ဟော့ပေါ့စားရင်း အောင်ပွဲခံကြတာပေါ့...”

သူတို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အခက်အခဲများပြီးနောက် ယခုအခါ အောင်ပွဲခံရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ချေသည်။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော တပည့်များကလည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ မိတ်ဆက်ရန် တိုးဝှေ့လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် လင်းဖန်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကိုရရှိရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် လင်းဖန်သည် ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးသမားမိတ်ဆွေများကို မလိုအပ်ပေ။

သူသည် ထိုသူများကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ဟိုမင်နှင့်အတူ သစ်သားအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။

လင်းဖန်သည် သစ်သားအိမ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်သက်သာရာရမှုကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရလေသည်။

၎င်းသည် သူ မှတ်မိနေသည့်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။

ပြင်ပမှ ရှုပ်ထွေးမှုများအကြား ဤနေရာလေးသည် သူ၏ စိတ်အေးချမ်းရာ နားခိုရာအရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ဟိုကျဲ့က လင်းဖန်နှင့် ဟိုမင်တို့ကို မြင်သောအခါ ထင်းစည်းများကို ချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ပြန်လာကြပြီလား...”

သူသည် ဟိုမင် ဒဏ်ရာမရဘဲ ဘေးကင်းစွာပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။

လင်းဖန်က ဟော့ပေါ့အတွက် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူတို့သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

ဟိုကျဲ့သည် အမှောင်တမန်တော်နှင့် အမှောင်သခင်တို့ ပေါ်လာသည့်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စားပွဲအနားစွန်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိလေသည်။

လင်းဖန်က အချိန်ဆွဲရန် အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ကြားရမှသာ သူသည် စားပွဲကို လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဟော့ပေါ့ အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ သူတို့သည် ကောင်းမွန်လှသော အစားအစာကို စတင်သုံးဆောင်ကြလေသည်။

ဤကဲ့သို့ မစားဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ဟိုကျဲ့က သူ၏တူဖြင့် အသားတစ်ဖတ်ကို ညှပ်၍ ဟိုမင်၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ရော့... အများကြီးစားပါဦး...”

လင်းဖန်က ထိုအမူအရာကိုမြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိလေသည်။

‘စကားပုံအတိုင်းပဲ... သွေးက ရေထက် ပိုပျစ်တာပဲ...’

လင်းဖန်သည် ဤကမ္ဘာတွင် မိသားစုမရှိသော်လည်း ဟိုမင်နှင့် ဟိုကျဲ့ကဲ့သို့သော သူငယ်ချင်းကောင်းများရှိနေသဖြင့် ဝမ်းသာမိပေသည်။

ပါးစပ်ထဲမှအသားကို ဝါးစားရင်း လင်းဖန်သည် သူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်များအကြောင်းကို စတင်စဉ်းစားလိုက်သည်။

…

ဓားတစ်သန်း ခန်းမ…

ချင်းယန်ဇီသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး သူ့ဘေးတွင် ကျောက်ချင်းယင် ရှိနေသည်။

အခြားသော တောင်ထွတ်သခင်များ နေရာယူပြီးသောအခါ သူသည် အနာဂတ်အစီအစဉ်များကို စတင်ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

“ငါ ဒါကို တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးပြီ...”

“အခု ငါတို့ လုပ်ရမယ့်အရာကတော့ အင်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီး တပည့်အသစ်တွေကို စုဆောင်းဖို့ပဲ...”

“လူတိုင်းမှာ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်...”

“အဲဒီနောက်မှာတော့ ငါတို့အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး သခင်ကြီးထန်ကို သတ်ပစ်ရမယ်...”

ချင်းယန်ဇီက သူတို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော အစီအစဉ်များကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။

ကျောက်ချင်းယင်က သဘောမကျသည့်အမူအရာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်သီးကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟွန်း... အခုပဲ ငါ့ကို သွားသတ်ခွင့်ပေးလိုက်စမ်းပါ...”

ချင်းယန်ဇီက ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ အင်အားငါးသောင်းရှိတဲ့ စစ်တပ်ကို မင်း ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မလဲ...”

“ပြီးတော့ ထန်ရှောင်ယောင်က မင်းလိုပဲ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေတာ...”

ကျောက်ချင်းယင်က လက်သီးကိုပြန်ချလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေလေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် ဤနေရာတွင် ပိတ်ဆို့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မကြာမီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ရတော့မည် ဖြစ်ချေသည်။

ကျောက်ချင်းယင် စိတ်ငြိမ်သွားသည်ကမြင်သောအခါ ချင်းယန်ဇီက တောင်ထွတ်သခင်များဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ဆေးတောင်ထွတ်သခင်ရာထူးက အခု လစ်လပ်နေပြီ... ငါ မကြာခင်မှာ နောက်ထပ် တောင်ထွတ်သခင်အသစ်ကို ခန့်အပ်မယ်...”

“ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ လာမယ့် တာဝန်အသစ်တွေအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြပါ...”

“အေးချမ်းတဲ့အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားပြီ... ထန်မိသားစုနဲ့ ကြာနက်ဂိုဏ်းက မကြာခင်မှာ ပြဿနာတွေ ရှာလာတော့မှာပဲ...”