အခန်း ၂၆၆

အခန်း (၂၆၆) သားရဲကြီးနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့ခြင်း၊ မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်

"ဝုတ်..."

"ဝုတ်... ဝုတ်... ဝုတ်.."

ဟေးလုံသည် အူလိုက်ရာ ၎င်း၏ဟိန်းဟောက်သံမှာ တောင်တောတစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လီလန် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူမြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

သူတို့ရှေ့တွင် သိပ်သည်းလှသော ထင်းရှူးတောကြီးရှိပြီး ထိုအောက်တွင် လူသားစားကျားသစ်သည် အခြားသော သားရဲအုပ်စုတစ်စုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

၎င်းတွင် ရွှေရောင်အမွှေးအမျှင်များရှိပြီး အနက်ရောင်အစက်အပြောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ မီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားသော အမြီးတစ်ခုလည်း ရှိပေသည်။

အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားသစ် ထပ်ဖြစ်နေပြန်သည်။

ထိုအရာက နှစ်ကောင်တောင်ဖြစ်နေသည်။

အထီးတစ်ကောင်နှင့် အမတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

"ဟိုဟာက..."

ထိုအချိန်မှာပင် လီလန်သည် တိုးညင်းသော ကြောင်အော်သံလေးကို ကြားလိုက်ရ၏။

ထိုအရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားသစ် အထီးနှင့်အမ နှစ်ကောင်၏ အနောက်တွင် ကျားသစ်ပေါက်စလေးတစ်ကောင် ပါလာလေသည်။

ကျားသစ်ပေါက်စလေးမှာ လသားအရွယ်သာ ရှိသေးပုံရပြီး ယိုင်နဲ့နဲ့ လမ်းလျှောက်နေကာ ဖျော့တော့နေသည့် ပုံပေါက်နေသည်။

ကျားသစ်အမသည် လူသားစားကျားသစ်ကို သွားဖြဲပြလိုက်ပြီး ၎င်း၏သားရဲမျက်လုံးများမှာ သတိဝီရိယရှိနေကာ သားပေါက်လေးကို ၎င်း၏အနောက်တွင် ကွယ်ထားရင်း ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကြီးဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။

ကျားသစ်အထီးများမှာ အမများထက် အနည်းငယ်ပိုကြီးပြီး ပိုမိုသန်မာသော်လည်း လူသားစားကျားသစ်ထက်မူ သေးငယ်နေသေးသည်။

လူသားစားကျားသစ်မှာ အလွန်ကြီးမားကာ ကြွက်သားများ အပြည့်ရှိပြီး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် အင်အားများ ရှိနေသဖြင့် သာမန်ကျားသစ်တစ်ကောင် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"ဟင်... ဟိုကျားသစ်က ဘာလို့ ဒဏ်ရာတွေ ရနေတာလဲ..."

ထိုအခါမှ လီလန်သည် ကျားသစ်အထီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ၎င်း၏ညာဘက်မျက်လုံးမှ ညာဘက်ပါးပြင်အထိ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ကုတ်ခြစ်ရာကြီးတစ်ခု ရှိနေကာ အခြားသားရဲတစ်ကောင်က ၎င်း၏မျက်နှာကို လက်သည်းများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျားသစ်အထီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အချို့သော ဒဏ်ရာများမှာ အနာဖေးတက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အချို့မှာမူ နီရဲရောင်ရမ်းနေပြီး ရောင်ရမ်းကာ ပိုးဝင်နေသည့် လက္ခဏာများ ပြသနေလေသည်။

လီလန်သည် ကျားသစ်အမကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတွင်လည်း ဒဏ်ရာများ ရှိနေသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့လိုက်ရသော်လည်း ကျားသစ်အထီးလောက်မူ မပြင်းထန်ပေ။

ဤကျားသစ် အထီးနှင့် အမ နှစ်ကောင်မှာ ရန်သူများနှင့် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ယခုလေးတင် အဆုံးသတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားသစ်များမှာ မောင်အားတောင်၏ အရှင်သခင်များ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ရာ မည်သူက သူတို့ကို ရန်စဝံ့မည်နည်း။

ထို့အပြင် ဤအရာမှာ ကျားသစ်နှစ်ကောင်တောင်ဖြစ်ပြီး အထီးတစ်ကောင်နှင့် အမတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါမှမဟုတ်... ဒါမှမဟုတ် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများလား..."

ဆိုက်ဘေးရီးယားကျားသည် တောင်ပေါင်းတစ်သောင်း၏ အစစ်အမှန် အရှင်သခင်ဖြစ်သည်။ ကျားသစ်များ မဆိုထားဘိ၊ ဝက်ဝံများပင်လျှင် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်၏။

သို့သော် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများ ထွက်လာသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်တတ်ကြသည်။

အကယ်၍ ထိုကျားသစ်နှစ်ကောင်သာ တကယ်တွေ့ဆုံခဲ့လျှင် သူတို့က မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

သူတို့သည် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျား၏ အစာအဖြစ်သို့ ရောက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါက... သူပဲ..."

ကျားသစ်အထီးသည် လူသားစားကျားသစ်ကို ဆက်တိုက် ရန်လိုနေပြီး ခြိမ်းခြောက်သည့် အသံနိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေကာ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန် ကြမ်းကြုတ်နေပြီး သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို လီလန် သတိပြုမိလိုက်၏။

ဤကျားသစ် ဇနီးမောင်နှံနှင့် လူသားစားကျားသစ်တို့ကြားတွင် သေခန်းပြတ် ရန်ငြိုးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်ကဲ့သို့ပင် ကျားသစ်များတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပိုင်နက် အသိစိတ်များ ရှိကြသည်။

တောအုပ်တစ်ခုတွင် ကျားသစ်တစ်ကောင်သာ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မိသားစုတစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်လျှင် ဒုတိယကျားသစ်ဟူ၍ ဘယ်သောအခါမှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် အထီးတစ်ကောင်နှင့် အမတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လက်တွဲဖော်များ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လီလန်သည် ကိစ္စများက ထိုမျှရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ဟု အမြဲ ခံစားနေရသည်။

သူသည် ဖျော့တော့နေသည့် သားပေါက်လေးကို ကြည့်လိုက်၏။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် သားရဲတိရစ္ဆာန် ကြီးမားလေလေ ၎င်း၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်း နိမ့်ကျလေလေ ဖြစ်သည်။

ကျားသစ်နှင့် ကျားကဲ့သို့သော သားရဲများသည် အများဆုံး သားပေါက် နှစ်ကောင်သို့မဟုတ် သုံးကောင်ခန့်သာ မွေးဖွားလေ့ရှိကြသည်။

ကျားသစ်အမမှာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း တက်ကြွပြီး အသက်ဝင်နေပုံရကာ အလွန်ကျန်းမာပုံပေါ်နေလေသည်။

ကျန်းမာသော ကျားသစ်အမတစ်ကောင်သည် သဘာဝအားဖြင့် မျိုးပွားခြင်းအတွက် ပြဿနာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဖျော့တော့နေသည့် သားပေါက်လေးကို မည်သို့ မွေးဖွားနိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် တစ်ကောင်တည်းသာ ဖြစ်နေသည်လား။

မျက်စိဖြင့် မြင်ရသည်ထက် ပိုမိုနက်နဲသော အကြောင်းရင်း ရှိရပေမည်။

ကျားသစ်အထီးနှင့် ကျားသစ်အမတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ကြသည်။ ကျားသစ်အမသည် ၎င်း၏သားပေါက်လေးကို ကာကွယ်ထားပြီး ၎င်း၏ အေးစက်သော သားရဲမျက်လုံးများဖြင့် ကျားသစ်အထီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် အမဲလိုက်ခွေး ဟေးလုံနှင့် လီလန်တို့ကိုပါ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

၎င်း၏ သားရဲမျက်လုံးများတွင် သတိဝီရိယနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုတို့ ရောနှောပါဝင်နေသည်။

ထိုအရာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေးပင် ဤတောရိုင်းသားရဲကြီးက လီလန်အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"ဟေးလုံ... ပါးစပ်ပိတ်ထား..."

လီလန်က ပြတ်တောင်းတောင်း ပြောလိုက်သည်။

၎င်း၏ သခင်ဖြစ်သူထံမှ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ ဟေးလုံသည် အူခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သခင်၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ကျားသစ်သုံးကောင်ကို သတိထားနေသည်။

ဟေးလုံသည် အမဲလိုက်ခွေးများ၏ ဘုရင်ဖြစ်သော်လည်း အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားသစ် သုံးကောင်ကို တစ်ချိန်တည်း ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ယခုလေးတင် ကျားသစ်အမက ၎င်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ ဟောင်သံမှာ သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သစ္စာရှိသော ခွေးလေးမှာ ၎င်း၏ သခင်ရှေ့တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သခင်၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် မိမိ၏ အသားအသွေးဖြင့် ကာကွယ်ပေးနေသည်။

ဤအရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားသစ် သုံးကောင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်မှာ လူသားစားကျားသစ်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့် လီလန်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားတော့သည်။

တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်ရာ၌ အကြီးမားဆုံး အကြောက်တရားမှာ သားရဲများ စုရုံးလာမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် မတိုင်မီက ချောင်တျန်းကျီတောင်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ရသော ဝံပုလွေအုပ်ကဲ့သို့ပင် အကယ်၍ လီလန်သာ အမဲလိုက်သေနတ် ဆယ်လက်ကျော် ပါဝင်သော မုဆိုးအဖွဲ့ကို မခေါ်လာခဲ့လျှင် သူတစ်ယောက်တည်း တောင်ပေါ်၌ သေဆုံးသွားနိုင်ချေ များလေသည်။

သားရဲတစ်ကောင်တည်း လှည့်လည်သွားလာနေချိန်တွင် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် အမဲလိုက်သေနတ်နှင့် အမဲလိုက်ခွေးများ ရှိပါက လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပေသေးသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သားရဲအုပ်စုတစ်စု ဖြစ်နေပြီး နှစ်ကောင် သို့မဟုတ် သုံးကောင်မျှသာ ရှိလျှင်ပင် အခြေအနေဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ကာ သေမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်နေရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လီလန်အတွက် လက်ရှိ အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။

မူလက သူတို့သည် အထီးကျန် လူသားစားကျားသစ် တစ်ကောင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဆုံးတွင်မူ အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားသစ် နှစ်ကောင်နှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့လေပြီ။

လူသားစားကျားသစ်သည် လီလန်ကို သတိထားနေပြီးဖြစ်ကာ ယခု သူက အမီလိုက်လာချိန်တွင် လမ်း၌ ၎င်း၏ ရန်သူနှင့်ပါ ထပ်မံဆုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ လှည့်ကာ ဘေးရှိ ချုံပုတ်များအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

လူသားစားကျားသစ် ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်သည် ဟိန်းဟောက်၍ ခုန်အုပ်လိုက်ကာ ၎င်း၏ ထက်မြက်သော အစွယ်များဖြင့် လူသားစားကျားသစ်၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

၎င်းသည် တကယ်ပင် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီး လူသားစားကျားသစ်နှင့် လုံးထွေးသွားတော့သည်။

လူသားစားကျားသစ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လေသည်။ သူတို့နှစ်ကောင်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ကြရာ သူတို့ရှိနေသော တောအုပ်အတွင်း၌ သစ်ရွက်ခြောက်များ လွင့်စင်လာပြီး သားရဲတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာလည်း မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

"ဟေးလုံ... နောက်ဆုတ်..."

လီလန်သည် ဟေးလုံကို ခေါ်ဆောင်ကာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ ခွာလိုက်လေသည်။

သားရဲများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည့် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်ကွင်းကို သူ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကြွက်သားများ ပြည့်နှက်နေသော ကျားသစ်ကြီး နှစ်ကောင်သည် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အစွယ်များနှင့် လက်သည်းများကို လက်နက်များအဖြစ် အသုံးပြုကာ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မြင်ကွင်းမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် လီလန်၏ ဟော်မုန်းများမှာ ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားစေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းမျိုးကို မုဆိုးများအနေဖြင့် တစ်သက်လုံး အမဲလိုက်လျှင်ပင် တောင်ပေါ်၌ ကြုံတွေ့ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ လီလန်က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေပြီ။

လူသားစားကျားသစ်နှင့် မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်တို့သည် ရေနှင့်ဆီကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အစကတည်းက သတ်ဖြတ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားကြကာ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ အချင်းချင်း၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကိုသာ ဦးတည်နေပြီး အသေအကြေ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ကျားသစ်အမသည် သားပေါက်လေးကို ၎င်း၏အနောက်တွင် ကွယ်ထားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားသည်ကို လီလန် သတိပြုမိလိုက်၏။

သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်။

မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မသိလိုက်ခင်မှာပင် လူသားစားကျားသစ်က ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော အစွယ်များဖြင့် လည်ပင်းအနောက်ဘက်ကို ကိုက်ခဲလိုက်သည်။

မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း လက်သည်းများဖြင့် အရမ်းကာရော ရမ်းခါနေတော့သည်။

လူသားစားကျားသစ်မှာ မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်ထက် သိသိသာသာ ကြီးမားပြီး အလွန်အမင်း ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား နှစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ဤမျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်မှာ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင် ထိုလူသားစားကျားသစ်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

မိမိ၏ လက်တွဲဖော် အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့နေရသည်ကို မြင်သောအခါ ကျားသစ်အမသည် လီလန်နှင့် အမဲလိုက်ခွေး ဟေးလုံတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သားပေါက်လေးကို ညင်သာစွာ ခေါ်ကာ ၎င်း၏ အမွေးများကို လျှာဖြင့် ယက်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ အငွေ့အသက်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျားသစ်မှာ အလွန် ကြမ်းကြုတ်လာတော့သည်။

ကျားသစ်အမသည် ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ သေခန်းပြတ် ရန်သူဖြစ်သော လူသားစားကျားသစ်ဆီသို့ အဝါရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ဤကျားသစ်အမက... တိုက်ပွဲထဲသို့ တကယ်ပင် ဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီ။

လူသားစားကျားသစ်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် မျက်နှာအမာရွတ်နှင့် ကျားသစ်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားစားကျားသစ်အား ကျားသစ်နှစ်ကောင် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း လီလန်သည် သူ၏သေနတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး အလွန် တင်းမာနေပုံရလေသည်။

လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ထို့အပြင် တောင်ပေါင်းတစ်သောင်း၏ သားရဲကြီးများ သယ်ဆောင်လာသော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်များလည်း ပါဝင်နေလေသည်။