အခန်း ၃၃

အခန်း (၃၃) ဝန်ကြီးချုပ်၏ အိပ်မက်ဆိုးနှင့် မဟာချင်၏ ပထမဆုံး အက်ဆဲလ်ဇယား(Excel)

ရှန်းယန်၏ ပြင်းထန်သော အပူဒဏ်မှာ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ညနေခင်းအချိန်၌ပင် လေထုထဲတွင် ပူပြင်းကာ ဖုန်မှုန့်အနံ့များ ပြည့်နှံ့နေဆဲဖြစ်သည်။

ချီလင်ခန်းမ၏ ဘေးဘက်နန်းဆောင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ အပြင်ဘက်ရာသီဥတုထက်ပင် ပို၍ အသက်ရှူကျပ်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။

တစ်ချိန်က ပထမချင်ဧကရာဇ်အား ပြည်နယ်ခြောက်ခုကို အောင်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သော တန်ခိုးကြီးမားလှသည့် ဥပဒေအချုပ်အခြာဝါဒီ ဆရာကြီးဖြစ်သူ မဟာချင် ဝန်ကြီးချုပ် လီစစ်သည် ယခုအခါ ဖရိုဖရဲအခြေအနေဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြားပြားဝပ်နေသည်။ သူ၏ ရုံးသုံးဦးထုပ်မှာ စောင်းရွဲ့နေပြီး သူ၏ မီးခိုးရောင်ဆံပင်များမှာ ချွေးများဖြင့် နဖူးတွင် ကပ်နေကာ ပြန့်ကျဲနေသော ချင်စက္ကူများနှင့် ဝါးစာလိပ်တောင်ကြီးထဲတွင် လုံးဝနစ်မြုပ်နေ၏။

"အရှင်မင်းကြီး... ဝန်ကြီးချုပ်..."

အင်ပါယာအုပ်ချုပ်ရေးရုံးမှ အရာရှိငယ်တစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ စက္ကူပုံများကို ဂရုတစိုက် ကျော်ဖြတ်လာပြီး အသစ်ပေးပို့လာသော စာရွက်စာတမ်းအပုံကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဤသည်ကား ပြီးခဲ့သောလက မဟာချင် အခြေခံအဆောက်အအုံအဖွဲ့မှ အလုပ်သမားများအတွက် လုပ်အားခရှင်းတမ်းစာရွက်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ နှင်းနိုင်ငံရထားရေခဲမုန့်ဆိုင်မှ အခွန်ကြေညာလွှာဖြစ်ပါတယ်... ပြီးတော့..."

"ထွက်သွားစမ်း..."

လီစစ်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး သူ၏ သွေးကြောများနီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို လာမပြနဲ့တော့... ငါ ဆက်ပြီး မလုပ်နိုင်တော့ဘူး..."

လီစစ်သည် စာရွက်တစ်လိပ်ကို ဆွဲယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်၏။

"အဲ့ကုန်သည်တွေ ရူးသွားကြပြီလား... အရင်တုန်းက ရှန်းယန်မြို့မှာ တစ်နှစ်နေမှ အမှုအနည်းငယ်လောက်ပဲရှိတာ... အခုကျတော့ တစ်နေ့ကို အမှုရှစ်ရာတောင် ဖြစ်နေပြီ..."

"ကျန်းဆန်က လီစစ်ကို သူရဲ့ ဘိလပ်မြေဖော်စပ်နည်း ခိုးယူတယ်လို့ စွပ်စွဲတယ်... ဝမ်ဝူက ကျောက်လျိုကို ခွေးမွေးနဲ့ ရောထားတဲ့ သိုးမွေးတွေ ရောင်းတယ်လို့ စွပ်စွဲတယ်... ပြီးတော့ ရေခဲချောင်းရောင်းတဲ့ ဟူဟိုက်ကလည်း တစ်ယောက်ယောက်က သူရဲ့ သကြားတွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်သွားတယ်ဆိုပြီး စာရင်းစစ်ဖို့ အော်ဟစ်နေပြန်တယ်..."

"ငါက ဝန်ကြီးချုပ်ကွ... တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရတဲ့သူ... သူတို့အတွက် စာရင်းရှင်းပေးရမယ့် စာရင်းကိုင် မဟုတ်ဘူး..."

လီစစ်မှာ ပြိုလဲသွားလေတော့သည်။

ချင်ရှီဟွမ်၏ စီးပွားရေးဗျူဟာများဖြစ်သော "

ပေါင်းစပ်ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် မဟာချင်၏ စီးပွားရေးမှာ အမှန်တကယ် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် အလွန်အမင်း ဝန်ပိလာခြင်းဟူသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

မဟာချင်၏ ဗျူရိုကရေစီစနစ်ကို မူလက "

စိုက်ပျိုးရေးနှင့် စစ်ရေးအတွက်သာ ရည်ရွယ်၍ ပုံစံထုတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး စပါးကောက်ခံရန်၊ စစ်သားစုဆောင်းရန်နှင့် လူသတ်ရန် စသည့် ရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော ကိစ္စရပ်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုမူကား အလုပ်သမား အပြောင်းအရွှေ့များ၊ စီးပွားရေး အငြင်းပွားမှုများ၊ အရည်အသွေး စစ်ဆေးခြင်းများနှင့် အခွန်စာရင်းများကိုပါ စီမံခန့်ခွဲနေရပြီဖြစ်၏။

ရှည်လျားသော ချီးမွမ်းစာများကို ရေးသားရန် သို့မဟုတ် ဥပဒေများကို ကိုးကားရန် အသားကျနေသော ထိုနိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းများမှာ ယခုကဲ့သို့ အသေးအဖွဲဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးကာ ယဉ်ကျေးမှုမရှိလှသော စီးပွားရေးအချက်အလက်များကို တွေ့သောအခါ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် "ဝမ်ဝူသိုးမွေးလိမ်လည်မှု အမှု" နှင့်ပတ်သက်၍ စကားလုံး သုံးထောင်ခန့် ရှည်လျားသော အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ပန်ကု၏ ကမ္ဘာကြီး ဖန်တီးခြင်းမှစ၍ ပညာရှိများ၏ သွန်သင်ချက်များအထိ ရေးသားနိုင်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဓိပ္ပါယ်မရှိသော စကားများစွာဖြင့် "ဒဏ်ငွေ ငါးဆယ်" ဟုသာ ဖော်ပြကြ၏။

လုပ်ရည်ကိုင်ရည် မရှိမှုမှာ အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကြွရောက်လာပါပြီ..."

ကျောက်ကောင်း၏ စူးရှသော အသံနှင့်အတူ ချင်ရှီဟွမ်သည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူသည် ပွယောင်းသော ပိတ်ချောအဝတ်အစားများနှင့် သစ်သားခုံဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ရေနွေးနွေးများ ထည့်ထားသော အပူထိန်းခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲဖြစ်ကာ ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်နေပုံရသည်။

စက္ကူပုံများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော လီစစ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်ရှီဟွမ်သည် အံ့သြမသွားဘဲ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။

"အို... ဝန်ကြီးချုပ်က ဘယ်လို နတ်ဘုရားသိုင်းကွက်မျိုးကို လေ့ကျင့်နေတာလဲ... စာအုပ်ပင်လယ်ထဲ လှိုင်းစီးခြင်းလား..."

လီစစ်သည် ချင်ရှီဟွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကမန်းကတန်း တွားသွားကာ ချင်ရှီဟွမ်၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကယ်တော်မူပါ..."

"ကျွန်တော်မျိုး ဆက်ပြီး မလုပ်နိုင်တော့ပါဘူး... ရာထူးကနေ နှုတ်ထွက်ချင်ပါတယ်... ရှန်းခရိုင်ကိုသွားပြီး သိုးတွေပဲ ကျောင်းချင်ပါတော့တယ်... ဒါမှမဟုတ် မဟာတံတိုင်းကြီးမှာပဲ သွားလုပ်ပါရစေ..."

"ကျွန်တော်မျိုး ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ပါဘူး... နေ့တိုင်း ခုလြိပေါက်ကရ အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ဖတ်ရတာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ မျက်လုံးတွေတောင် ကန်းတော့မယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် လီစစ် ကိုင်ထားသော စက္ကူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအရာမှာ အာဖန်းနန်းတော် ပြုပြင်မွမ်းမံရေးအတွက် ပစ္စည်းများ တောင်းခံထားသော စာရွက်ဖြစ်သည်။

ဤတောင်းခံလွှာကို ရေးသားခဲ့သော စာရေးမှာ ထူးချွန်သော စာပေစွမ်းရည်ရှိသည့် ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ တောင်းခံလွှာ၏ အစတွင် "အာဖန်းနန်းတော်၏ သစ်သားများကို မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှူတောင်တန်းများမှ စုဆောင်းခဲ့သည်..." ဟု စတင်ထားပြီး အလယ်ပိုင်းတွင် အပြိုင်စာကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ နောက်ဆုံးမှသာ ထောင့်တစ်နေရာ၌ "သစ်သား ငါးရာ လိုအပ်ပါသည်" ဟု စာလုံးသေးသေးလေး အနည်းငယ် ရေးသားထားသည်။

"သူတကယ့်ကို မျက်စိကန်းသွားသင့်တယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ရွံရှာစွာဖြင့် စာရွက်ကို ကန်ထုတ်လိုက်၏။

"မင်း မျက်စိကန်းမှာတင် မဟုတ်ဘူး... ငါကိုယ်တော်လည်း မျက်စိကန်းတော့မယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ထိုင်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဂျီ..."

[အမိန့်ရှိပါ အရှင်မင်းကြီး...]

"လီစစ်က ညည်းတွားရတာကို နှစ်သက်တဲ့ လူအိုကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပေမယ့် ဒီကိစ္စက တကယ့်ပြဿနာပဲ..."

"မဟာချင်ရဲ့ အချက်အလက်ပမာဏက ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီ... ဒီရှုပ်ပွနေတဲ့ အချက်အလက်တွေ အားလုံးကို ချက်ချင်း စနစ်တကျဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ငါကိုယ်တော် နည်းလမ်းတစ်ခု လိုအပ်တယ်..."

"မင်းတို့ခေတ်တုန်းက ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ခဲ့သလဲ..."

[ရိုးရှင်းပါတယ်... အက်ဆဲလ်ပါပဲ...]

[အရှင်မင်းကြီး လူသားတွေ အချက်အလက်တွေကို စီမံဆောင်ရွက်တဲ့နည်းလမ်းက

ဆောင်းပါးများကနေ စာရင်းများအဖြစ်... ပြီးတော့မှ ရှုထောင့်ပေါင်းစုံပါဝင်တဲ့ ဇယားများအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့တာပါ...]

[ခေတ်သစ် ချင်အရာရှိတွေက အစီရင်ခံစာတွေကို စာစီစာကုံးရေးသလို ရေးနေကြတယ်... ဤသည်က အချက်အလက်သိပ်သည်းဆကို ကြီးကြီးမားမား ဖြုန်းတီးပစ်တာပါပဲ...]

[အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ စာရွက်စာတမ်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို အတင်းအကျပ် အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်...]

[အဓိက အယူအဆကတော့ ကွက်လပ်တွေကို ဖြည့်လို့ရရင် စာစီစာကုံး မရေးပါနဲ့... ဇယားဆွဲလို့ရရင် စကားမပြောပါနဲ့ ဆိုတာပါပဲ...]

ခေတ်သစ် ပုံစံခွက် နမူနာများစွာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

["မဟာချင် ပစ္စည်းစာရင်းအင်းဇယား" ၊ "မဟာချင် ဝန်ထမ်းအပြောင်းအရွှေ့ မှတ်ပုံတင်ဇယား" ၊ "မဟာချင် အခွန်ကြေညာလွှာဇယား”]

မျဉ်းများမှာ ဖြောင့်တန်းနေပြီး အကွက်များမှာလည်း ရှင်းလင်းနေ၏။ ကော်လံတစ်ခုစီတွင် "အမည်" ၊ "အရေအတွက်" ၊ "ခုနစ်စျေးနှုန်း" နှင့် "စုစုပေါင်း" ဟု အမည်တပ်ထားသည်။

သပ်ရပ်သော အကွက်ပုံစံကို မြင်သောအခါ ချင်ရှီဟွမ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားလေသည်။

ဤသည်ကား စည်းကမ်းတကျရှိခြင်း၏ အလှတရားပင်ဖြစ်၏။

ဤအရာသည် အစွဲအလမ်းကြီးသူများအတွက် ရှောင်ကျွမ်းထက်ပင် ပို၍ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းနေသေးသည်။

"လီစစ်... အော်ဟစ်နေတာကို ရပ်လိုက်တော့... ထစမ်း..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ယူကာ ဗလာဖြစ်နေသော ချင်စက္ကူတစ်ရွက်ပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော "井" (ရေတွင်း) စာလုံးကြီးကို ဆွဲလိုက်လေသည်။

"ဝန်ကြီးချုပ်... ဒီကနေ့ မင်းကို ငါကိုယ်တော် ဂါထာအသစ်တစ်ခု သင်ပေးမယ်..."

"အဲ့ဂါထာာကို ဇယားဆွဲခြင်းပညာလို့ ခေါ်တယ်..."

.

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

လီစစ်သည် အကွက်များဖြင့် ပြည့်နေသော စက္ကူကို ကိုင်ထားရင်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေခြင်းမှ အံ့သြတုန်လှုပ်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်းသာကြည်နူးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက... ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နတ်ဘုရားသိုင်းကွက်ပါပဲ..."

"ဒီလောက် အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားလုံး သုံးထောင်လောက်ကို ဒီအကွက်လေးတွေထဲ ထည့်လိုက်တာနဲ့ အကုန်လုံး ကြည်လင်ပြတ်သားသွားတာပဲလား..."

"ကျန်းဆန်... သိုးမွေး ကတ္တီ ငါးဆယ် ရောင်းချသည်... လိမ်လည်သည်... ဒဏ်ငွေ ငါးဆယ်..."

"အရင်က လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဖျော်တဲ့အချိန်လောက် ကြာမယ့်ကိစ္စကို အခုတော့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိနိုင်ပြီပေါ့..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ရေတစ်ကျိုက်သောက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဤသည်က ငါကိုယ်တော်လိုချင်တဲ့ စည်းမျဉ်းသစ်ပဲ..."

"အမိန့်ကို ချမှတ်လိုက်..."

"ပထမအချက်အနေနဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ရုံးသုံးစာရွက်စာတမ်း ပုံစံတွေအားလုံးကို ဖျက်သိမ်းလိုက်... အခုမှစပြီး ခရိုင်တွေနဲ့ ပြည်နယ်တွေအားလုံးက ငွေကြေး၊ စပါး၊ လူဦးရေနဲ့ အမှုအခင်းတွေကို အစီရင်ခံတဲ့အခါ ငါကိုယ်တော် ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ဒီစံသတ်မှတ်ချက်ပုံစံကိုပဲ အသုံးပြုရမယ်..."

"ပုံစံခွက်အပြင်ဘက်မှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရေးသားတဲ့သူတိုင်းကို သူတို့ရေးတဲ့ စကားလုံးတိုင်းအတွက် တစ်ပြား ဒဏ်ရိုက်မယ်..."

"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ဒီဇယားကို မဟာချင် စာရင်းအင်းဇယားလို့ နာမည်ပေးလိုက်မယ်..."

"တတိယအချက်အနေနဲ့..."

ချင်ရှီဟွမ်က လီစစ်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ကာ

"မင်းက စာရင်းအင်းဌာနတစ်ခုကို တည်ထောင်လိုက်... ဂဏန်းသင်္ချာ ကျွမ်းကျင်ပြီး လက်ရေးသေးသေးလေးတွေ ရေးတတ်တဲ့သူတွေကို ခေါ်ယူလိုက်... ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိတွေကို မခေါ်နဲ့... စာရင်းကိုင်တွေကိုပဲ ခေါ်လိုက်..."

လီစစ်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး စက္ကူကို ကိုင်ထားရင်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်ယင်လာသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်... စကားပြေရေးတဲ့ စာရေးတွေကို သွားပြီး သေသေချာချာ ဆူပူလိုက်ပါဦးမယ်..."

လုံးဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသော လီစစ်၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ချင်ရှီဟွမ်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဂျီ..."

[အမိန့်ရှိပါ အရှင်မင်းကြီး...]

"ဒ္ပုံစံခွက်က ကောင်းပေမယ့် ဖြည့်ရတာလည်း ပြဿနာပဲ... အထူးသဖြင့် စာမတတ်တဲ့သူတွေအတွက်ပေါ့..."

"ဒီကိစ္စက နောက်ထပ် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းတစ်ခုလို့ ငါကိုယ်တော် ထင်တယ်..."

[အရှင်မင်းကြီးက ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်... အနာဂတ်မှာ ဤသည်ကို 'ကိုယ်စားလှယ်ရုံး' သို့မဟုတ် 'အခွန်လုပ်ငန်း' လို့ ခေါ်ကြပါတယ်...]

ရှန်းယန်မြို့ အနောက်ဘက်ဈေး၊ အာဖန်းနန်းတော် စျေးဝယ်လမ်းမကြီး၏ အဝင်ဝ။

ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာသည် ရှန်းယန်တစ်မြို့လုံး၌ အစည်ကားဆုံးနေရာ ဖြစ်နေလေပြီ။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကုန်သည်များ၊ လက်မှုပညာရှင်များနှင့် အိမ်ဝယ်လိုသော မှူးမတ်များပင် ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြပြီး အစိုးရမှ ထုတ်ပြန်ထားသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ပုံစံခွက်အသစ်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြ၏။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ... အခွန်ထမ်း မှတ်ပုံတင်နံပါတ်တဲ့လား... ငါ့မှာ အဲ့ဒါ မရှိဘူး..."

"'မိသားစု ဝင်ငွေထွက်ငွေ စာရင်းတဲ့လား... ကြွေးမြီတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငွေကြွေးတင်နေတာမျိုးကိုတော့ ငါ သိတယ်... ဒါပေမယ့် ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုတာ ဘာလဲ... ငါ့မိန်းမက ပိုင်ဆိုင်မှုလား..."

"အိုး... ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတာပဲ... ငါသာ ပုံစံခွက်ကို အမှားဖြည့်မိရင် အစိုးရက တံဆိပ်တုံး ထုပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... တံဆိပ်တုံးမပါရင် ငါ အိမ်ဝယ်လို့ မရဘူးလေ..."

အားလုံး ထိတ်လန့်နေကြစဉ် လမ်းဘေးတွင် ရိုးရှင်းသော သက်ငယ်မိုးတဲလေးတစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ထားသည်။

တဲပေါ်တွင် သစ်သားဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ကောက်ကွေ့နေသော စာလုံးကြီးများဖြင့် ဤသို့ရေးသားထား၏။

လျူ၏ အကြံပေးရုံး

ပုံစံခွက်များ ဖြည့်ပေးခြင်း၊ အခိုင်းအစေလုပ်ပေးခြင်း၊ အပြစ်များကို တာဝန်ယူပေးခြင်း

ကျွမ်းကျင်သော အဖွဲ့အစည်း၊ အောင်မြင်မှု အာမခံချက်ပေးသည်။

ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လျူပန်သည် စားပွဲတစ်လုံး၏ နောက်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ရှောင်ဟဲသည် သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ပေသီးတစ်ခုနှင့် အစိုးရစံသတ်မှတ်ချက် ပုံစံခွက်အပုံကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။

"အားလုံးပဲ မလောကြပါနဲ့... တန်းစီကြပါ..."

ဖန်ခွိုက်သည် တံခါးစောင့်တစ်ဦးကဲ့သို့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းနေလေသည်။

"ပုံစံခွက် ဖြည့်တာ ဒင်္ဂါးငါးပြား... လက်မှတ်ရယူတာ ဒင်္ဂါးငါးဆယ်... ရိုးသားပြီး တရားမျှတမှုရှိပါတယ်..."

ချွေးထွက်နေသော ကုန်သည်တစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲမှ တိုးထွက်လာပြီး တွန့်ကြေနေသော အခွန်ပုံစံခွက်တစ်ခုကို စားပွဲပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

"မြို့တော်ဝန်လျူ... ကယ်ပါဦး... ဒီပုံစံခွက်ကို သုံးကြိမ်တောင် ဖြည့်ပြီးပြီ... တစ်ခါဖြည့်တိုင်း ပြန်ပို့ခံရတယ်... ပုံစံမှားနေတယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

လျူပန်သည် ရယ်မောလိုက်ကာ ပုံစံခွက်ကို ယူ၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... အဘိုးကြီးကျန်း မင်းရဲ့ လက်ရေးက မျဉ်းတွေထဲကနေ အများကြီး ထွက်နေတာပဲ... အခု အစိုးရက စံသတ်မှတ်ချက်ကို အလေးထားနေတာမို့လို့ ဒါကို တရားမဝင် ဖွဲ့စည်းပုံလို့ သတ်မှတ်တယ်..."

"အဲဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ..."

"ရိုးရှင်းပါတယ်..."

လျူပန်သည် ရှောင်ဟဲကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

“ငါ့ညီကို မင်းအတွက် နောက်တစ်ခု ဖြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်... သူက လက်ရေးသပ်ရပ်ပြီး အချက်အလက်တွေ တိကျမှန်ကန်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်ပေးလိမ့်မယ်... ပြီးတော့..."

လျူပန်သည် အသံကိုနှိမ့်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စာရင်းအင်းဌာနမှာ ငါတို့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတယ်... ငါတို့ ပုံစံခွက်တွေ ဖြည့်ပေးသရွေ့ တန်းစီစရာမလိုဘူး... သူတို့က တိုက်ရိုက်ကို တံဆိပ်တုံး ထုပေးတာ..."

ကုန်သည်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး "တကယ်လား... ဒင်္ဂါးငါးပြားလား... ငါ မင်းကို ဆယ်ပြားပေးမယ်..." ဟု ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... နောက်တစ်ယောက်..."

စီးပွားရေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

လျူပန်၏ ပွဲစားအဖြစ် ဝန်ဆောင်ခ ရယူခြင်းနည်းဗျူဟာမှာ အတိုင်းအတာလျှော့ချတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုမှလွဲ၍ အခြားမရှိပေ။ သူသည် ရှန်းယန်မြို့တော်ဝန်ဟူသော သူ၏ရာထူးနှင့် ရှောင်ဟဲ၏ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ အစိုးရနှင့် ပြည်သူလူထုအကြား အခကြေးငွေကောက်ခံသော တံတားတစ်စင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ရှောင်ဟဲသည် ပုံစံခွက်ကို ဖြည့်နေစဉ် သက်ပြင်းချကာ "လျူဇီ ငါတို့လုပ်နေတာက... ကိုယ်ကျိုးအတွက် အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..." ဟု မေးလိုက်၏။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ်ကျိုးရှာတဲ့ အကြံအစည် ဖြစ်ရမှာလဲ..."

လျူပန်သည် ငွေများကို ရေတွက်ရင်း ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က အုပ်ချုပ်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနေတာ... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို သက်သာစေဖို့ ကူညီပေးနေတာကွ... အခု ဝန်ကြီးချုပ်လီ အခုဘယ်လောက်တောင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပြီလဲ ကြည့်စမ်း... သူ အဲ့ဒီပေါက်ကရစာတွေကို ကြည့်စရာ မလိုတော့ဘူး..."

"ဒါ့အပြင် ငါတို့ရတဲ့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးက ညီအစ်ကိုတွေအတွက် သောက်စရာဝယ်ဖို့တောင် မလောက်ပါဘူး..."

ရှောင်ဟဲသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏စုတ်တံမှာ ဆက်လက်၍ ရွေ့လျားနေဆဲဖြစ်သည်။ အရှက်မရှိဟု ထင်ရသော လျူပန်၏ ချဉ်းကပ်ပုံမှာ မဟာချင်၏ ကြီးမားလှသော ပြောင်းလဲမှုနှင့် အကူးအပြောင်းကာလတွင် အထိရောက်ဆုံးသော ချောဆီတစ်မျိုး ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်းကို သူ ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ရှန်းယန်နန်းတော်၊ နောက်ဘက် ဥယျာဉ်တော်။

ချင်ရှီဟွမ်သည် ညစာစားပြီးနောက် လမ်းလျှောက်နေသည်။

ဟူဟိုက်သည် အနောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပြုလုပ်ထားသော မဟာချင်ရေခဲမုန့်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားကာ လျက်ရင်း သူ၏အလုပ်အကြောင်းကို အစီရင်ခံနေ၏။

"ခမည်းတော်... အဲ့ဒီနှင်းနိုင်ငံရထား ရေခဲမုန့်ဆိုင်က ပြီးခဲ့တဲ့လက ဒင်္ဂါးရှစ်သိန်း ရခဲ့တယ်..."

"အင်း... မဆိုးပါဘူး..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အခွန်ဆောင်ဖို့တော့ မမေ့နဲ့..."

"ဆောင်ပြီးပါပြီ... အဲ့ဒီလူယုတ်မာ လျူပန်က သူ့လူတွေကို ကိုယ်တိုင်ခေါ်လာပြီး ကောက်သွားတာ... တစ်ပြားမှတောင် လျော့မသွားဘူး..."

ဟူဟိုက်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက သားတော်ရဲ့ ရေခဲမုန့်မှာ နွားနို့နည်းပြီး ရေများနေတယ်ဆိုပြီး မှားယွင်းစွာ ကြော်ငြာခြင်းလို့ သတ်မှတ်ကာ သားတော်ကို ဒင်္ဂါးတစ်ထောင် ဒဏ်ရိုက်သွားသေးတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်က ပြုံးလိုက်လေသည်။ လျူပန်သည် ဤဓားကို အသုံးပြုရာတွင် ပို၍ပို၍ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပြီဖြစ်၏။

"ခမည်းတော်..."

ဟုဟိုက်သည် ရုတ်တရက် အနီးသို့ တိုးလာကာ "နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်... အိမ်ရှေ့စံမင်းသားပိုင်တဲ့ အထည်အလိပ်စက်ရုံမှာ ပြဿနာတက်နေပုံရတယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ ဟုတ်လား..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

"သိုးမွေး မလောက်လို့လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး... သိုးမွေးတွေ အရမ်း ရောနှောနေလို့ပါ..."

ဟူဟိုက်သည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ အမွေးပွနေသော အမည်းရောင် ဘောလုံးတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ပါဦး... ဒါက မြက်ခင်းပြင်က မျိုးနွယ်စုတွေ ပို့လိုက်တဲ့ သိုးမွေးတွေပါ... သဲတွေ၊ ပုပ်နေတဲ့ မြက်တွေနဲ့ သိုးချေးခြောက်တွေတောင် ရောနေတယ်..."

"သူတို့က အလေးချိန်နဲ့ ရောင်းတာဆိုတော့ အလေးချိန်တက်အောင်လို့ အရာအားလုံးကို အထဲမှာ ထိုးထည့်ထားကြတာ..."

"နောင်တော် ယူလာတဲ့ ဆွယ်တာအင်္ကျီတွေက ဘယ်လောက်ပဲ လျှော်လျှော် သန့်ရှင်းအောင် လုပ်လို့မရဘူး... အဲ့ဒါတွေက ချေးနံ့တွေ နံနေတာပဲ... အခုရက်ပိုင်းဆို မှူးမတ်တွေတောင် ငွေပြန်အမ်းဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် သိုးမွေးဘောလုံးကို ယူကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ဤသည်ကား လူသားတို့၏ လောဘပင် ဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းများတွင် အားနည်းချက်များ ရှိနေသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ၎င်းတို့ကို မလွဲမသွေ အခွင့်ကောင်းယူလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်မှာ ပြည်နယ်ခြောက်ခုမှ မှူးမတ်များမှသည် မြက်ခင်းပြင်မှ လှည့်လည်သွားလာနေသော သိုးကျောင်းသားများအထိ အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်လေသည်။

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ဘာဖြစ်သွားလဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်က မေးလိုက်၏။

"နောင်တော်က စိတ်ထားနူးညံ့လွန်းတယ်..."

ဟူဟိုက်က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။

"သူက အဲ့ဒီ သိုးကျောင်းသားတွေ သနားစရာကောင်းတယ်... သူတို့ကို ငြင်းရမှာ အားနာတယ်ဆိုပြီး လူတွေကို ညစ်ပတ်တဲ့အရာတွေ ဖယ်ထုတ်ခိုင်းတယ်... ရလဒ်အနေနဲ့ကတော့ လုပ်အားကို ဖြုန်းတီးရာကျရုံသာမကဘဲ ငွေကြေးလည်း ဆုံးရှုံးရတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

"ကြင်နာမှုဆိုတာ တစ်ခါတလေကျရင် အားနည်းချက်ပဲ..."

"အဲ့လိုလုပ်မရဘူး..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် ညစ်ပတ်နေသော သိုးမွေးဘောလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။

"ရှောင်ဂျီ... ငါကိုယ်တော့်ကို အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်မှု စံသတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ပေးစမ်း..."

[လက်ခံရရှိပါသည်... "မဟာချင် သိုးမွေးဝယ်ယူမှု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စံနှုန်း" ကို ဖန်တီးပါမည်...]

[အဆင့် ၁ သိုးမွေး - သန့်စင်ပြီး အညစ်အကြေး ကင်းစင်ကာ အမျှင်ရှည်ရမည်... ဝယ်ယူမည့်စျေးနှုန်း - မြင့်မားသည်...]

[အဆင့် ၂ သိုးမွေး - အညစ်အကြေး ၅ ရာခိုင်နှုန်းအောက် ရှိရမည်... ဝယ်ယူမည့်စျေးနှုန်း - အလယ်အလတ်...]

[အဆင့် ၃ သိုးမွေး - အညစ်အကြေး ၅ ရာခိုင်နှုန်းထက် ပိုပါဝင်သည်... ပယ်ချမည် သို့မဟုတ် အမှိုက်အဖြစ် စွန့်ပစ်မည်...]

[ထို့အပြင် ကျပန်းစစ်ဆေးခြင်း ယန္တရားတစ်ခုကိုပါ မိတ်ဆက်ပေးပါမည်... သိုးမွေးထုပ် တစ်ထုပ်ချင်းစီမှ သုံးထုပ်ကို ကျပန်း ရွေးချယ်ပါမည်... အကယ်၍ သဲများ ရောနှောနေသည်ကို တွေ့ရှိပါက တစ်ထုပ်လုံးကို ပြန်လည်ပေးပို့မည်ဖြစ်ပြီး အဆိုပါပုဂ္ဂိုလ်အား အမည်ပျက်စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းကာ ကုန်သွယ်ခွင့်ကို ထာဝရ ပိတ်ပင်ပါမည်...]

ချင်ရှီဟွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ငါကိုယ်တော်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဆီ ပေးပို့လိုက်..."

"စီးပွားရေးလုပ်တယ်ဆိုတာ အလှူအတန်းလုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ့ကို ပြောလိုက်... မဟာချင်ရဲ့ ငွေတွေက အသိတရားမဲ့တဲ့ ကုန်သည်တွေကို ထောက်ပံ့ဖို့ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒီစံသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း ကုန်ပစ္စည်းတွေကို သူ့ကို လက်ခံခိုင်းလိုက်... သဲတွေ ရောထည့်ရဲတဲ့သူတိုင်းကို အဲ့ဒီ သဲပုံထဲက သိုးမွေးတစ်ပင်ချင်းစီကို ပြန်ရွေးခိုင်းမယ်... ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို ရွေးလို့မပြီးမချင်း သူ့ကို ထွက်သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ပြီးတော့..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားကာ ပြောလိုက်၏။

"လျူပန်ကို မြက်ခင်းပြင်တွေမှာ ကင်းလှည့်ဖို့ လူလွှတ်ခိုင်းလိုက်..."

"အဲ့ဒီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေကို ပြောလိုက်... သူတို့ရဲ့ သိုးကျောင်းသားတွေကို သူတို့ မစီမံနိုင်ရင် မဟာချင်က ကိုယ်စားလှယ်အသစ်တစ်ယောက် ရှာလိမ့်မယ်လို့..."

"မဟာချင်ဆီကနေ ပိုက်ဆံရှာချင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်... ငါတို့ ဒီလူအနည်းငယ်ကို မလိုအပ်ဘူး..."

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှန်းခရိုင်ရှိ နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးစျေး၌။

ယခင်က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကုန်သွယ်ရေးနေရာတွင် ရုတ်တရက် ခြံစည်းရိုးတစ်တန်းကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။

"မဟာချင် အရည်အသွေးစစ်ဆေးရေး" ဟု ရေးသားထားသော အင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရာရှိအချို့သည် သံချိတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး သိုးကျောင်းသားများ ယူဆောင်လာသော သိုးမွေးထုပ်များကို ရက်စက်စွာ ထိုးဖောက်၍ စစ်ဆေးနေကြ၏။

"ဒီအထုပ်ထဲမဗာ ကျောက်ခဲတွေပါတယ်... ပယ်ချတယ်... ထွက်သွားစမ်း..."

"ဒီအိတ်ကြီးမှာ စိုနေတယ်... ရေအတွက် ပိုက်ဆံလိမ်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... မလာခင် ခြောက်အောင် အရင်လုပ်ခဲ့..."

"ဒီအိတ်က... အင်း... သန့်ရှင်းပြီး အမွေးပွနေတာပဲ... ထိပ်တန်းအရည်အသွေးပဲ... ဒီမှာ ဘောက်ဆူး..."

သိုးကျောင်းသားများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဖော်ရွေသော အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အေးစက်ကာ တင်းကျပ်သော စံသတ်မှတ်ချက်များနှင့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှု ကင်းရှင်းသော အရာရှိများဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရပြီဖြစ်၏။

ဓားဆွဲထုတ်ရန် ပြင်နေကြသော ပြဿနာရှာသူအချို့မှာ အနီးအနားတွင် ကင်းလှည့်နေသည့် သံမဏိစေတီ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် လျူပန်သည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ပခုံးကို ဖက်ထားကာ သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းသစ်ကို ပြုံးရွှင်စွာ မိတ်ဆက်နေ၏။

"ညီအစ်ကို... ကြည့်စမ်း... သိုးမွေးတွေကို မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ လျှော်ရတာ အရမ်း ဒုက္ခရောက်တာပဲ... ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... မင်းရဲ့ သိုးတွေကို ငါ့ရဲ့ သိုးမွှေးသန့်စင်စက်ရုံဆီကို တိုက်ရိုက် မောင်းလာခဲ့လိုက်..."

"ငါ မင်းအတွက် ညှပ်ပေးမယ်... လျှော်ပေးမယ်... ပြီးတော့ ထုပ်ပိုးပေးမယ်... အားလုံးက ထိပ်တန်းအရည်အသွေး ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်..."

"သေချာတာပေါ့... ငါက အနည်းငယ်လောက်ပဲ... ကော်မရှင်ယူမှာပါ..."

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် ပြုံးဖြီးနေသော လျူပန်၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိနေသော်လည်း ပယ်ချခံရသူများ၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူသည် သွားကိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ... မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ့မယ်..."

ထိုဆောင်းဦးပေါက်တွင် ရှန်းယန်မှ အရာရှိများသည် ဇယားများ မည်သို့ဆွဲရမည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သင်ယူတတ်မြောက်သွားကြသည်။ မဟာချင်၏ အထည်အလိပ်စက်ရုံများသည်လည်း ချေးနံ့မရှိသော အရည်အသွေးမြင့် ဆွယ်တာအင်္ကျီများကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့၏။ "ဇယားများ" နှင့် "ပွဲစားများ" နှစ်ခုစလုံး၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် မဟာချင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးစွမ်းဆောင်ရည်မှာ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့်အတူ ခဲယဉ်းစွာ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ချင်ရှီဟွမ်သည် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော အာဖန်းနန်းတော်၏ စာကြည့်တိုက်တွင် ထိုင်ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ကြွေကျနေသော အဝါရောင်သစ်ရွက်များကို ကြည့်နေသည်။

သူသည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖြည့်စွက်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရကျန်းမာရေး စောင့်ကြည့်မှုဇယားကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထား၏။

[သွေးပေါင်ချိန် - ၁၃၀/၈၅ (ပုံမှန်အခြေအနေ)]

[နှလုံးခုန်နှုန်း - ၇၀ (တည်ငြိမ်သည်)]

[ကိုယ်အလေးချိန် - ၅ ပေါင် ကျသွားသည် ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်သည်)]

ချင်ရှီဟွမ်သည် ဇယားပေါ်တွင် ကျေနပ်စွာဖြင့် အမှန်ခြစ်တစ်ခု ခြစ်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်ဂျီ..."

"ဒီကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးဟာ တကယ်တော့ ဇယားတစ်ခုပဲလို့ ငါကိုယ်တော် ယုံကြည်တယ်..."

"အဲ့ဒါကို မှန်မှန်ကန်ကန် ဖြည့်နိုင်ရင် သာယာဝပြောတဲ့ ခေတ်ကာလတစ်ခုဖြစ်လာပြီး မှားယွင်းစွာ ဖြည့်မိရင်တော့ ဖရိုဖရဲဖြစ်တဲ့ ခေတ်ကာလတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

[အရှင်မင်းကြီးတွင် နက်ရှိုင်းလှသော အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ အသိအမြင်များ ရှိနေပါသည်...]

[သို့သော် သတိပေးချက်တစ်ခုရှိပါသည်... ဆောင်းရာသီ နီးကပ်လာပြီဖြစ်၍ အရှင်မင်းကြီး၏ ယမန်နှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော နာတာရှည်လေပြွန်ရောင်ရောဂါအတွက်... ဆေးဝါးများကို သိုလှောင်ထားရမည့်အချိန် ရောက်နေပါပြီ...]

[ထို့အပြင် ထောက်လှမ်းရေးသတင်းများအရ ရွှီဖူ၏ဘက်မှ သတင်းများ ရရှိထားပုံရပါသည်...]

ချင်ရှီဟွမ်၏ လက်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ရွှီဖူ...

သူ့ထံမှ ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေး သုံးထောင်ကို လိမ်လည်သွားပြီးနောက် လွတ်လပ်သော ဘဝကို ဖြတ်သန်းရန် ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည့် ထိုလူလိမ်အိုကြီး။

"ကောင်းတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွား၏။

"ဒီဆောင်းရာသီမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတာနဲ့ ငါကိုယ်တော့် ကျန်းမာရေးက အကောင်းဆုံးအခြေအနေကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်..."

"ငါကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်ကိုသွားပြီး ဒီဇယားရဲ့ နောက်ဆုံး အချက်အလက်စာကြောင်းကို သွားဖြည့်မယ်..."