အခန်း (၁၉၅-၁၉၆)

အပိုင်း 195

လူတချို့က ရဲကို ဖုန်းခေါ်ပြီး လူနာတင်ယာဉ်မှာ ခေါ်ခဲ့လေ၏။ ကလေးနှစ်ယောက်နှင့် ကျူးလွန်သူက ယခုဆို သတိလစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နစ်နာသူက အဆင်ပြေပုံပေါ်နေသေးသော်ငြား လူတိုင်းက အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေသေး၏။

ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ဆန်စွာ ဖြစ်ပွားနေစဉ် လူရွယ်စုံတွဲက အော်လိုက်တော့သည်။ သူတို့သမီးသည် ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်သွားပြီး ခန်းမထဲရှိတိုင်နှင့် တိုက်မိသွားကာ လှုပ်ရှားမှုမရှိ ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အမျိုးသမီးကြီးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်လျက် ကလေးမလေးဆီ ပြေးလာကာ ကလေးကို ကိုင်ထားလိုက်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ငိုလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ရှောင်ရင် ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘယ်သူ ထိခိုက်အောင်လုပ်တာလဲ”

တစ်စုံတစ်ယောက်က တီးတိုးပြောလိုက်၏။ “သူ့ကိုချုပ်ထား။ သူက နောက်ထပ်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို သေအောင် ပစ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားပြန်ပြီ။ အခုသူက ထိုက်တန်တာနဲ့ ပြစ်ရတာ”

“ ဒီကလေးက ကလေးတစ်ယောက်ကို ဘာလို့တိုက်ခိုက်တာလဲ။ သူ ရက်စက်လိုက်တာ။ ခုနတုန်းက လှမ်းသေတော့မလို့ပဲ”

“အဲဒီကလေးပြောတာ မကြားလိုက်ဘူးလား။ နေ့လည်ခင်းတုန်းက ဒေါင်းတွေကို အစာကျွေးတာ တားတဲ့အတွက် အခုနောင်တရအောင် လုပ်ပစ်မယ်တဲ့လေ။ ကြည့်ရတာ ဒီမိန်းကလေး၊ ဒီကလေးမလေးရဲ့အမေက သူတို့မိသားစုသုံးယောက် နေ့လည်ခင်းတုန်းက တောအုပ်ထဲမှာ ဒေါင်းတွေကို အစာကျွေးတာ တားခဲ့တဲ့ပုံပဲ”

ဘုရားရေ ဒီလိုကိစ္စလေးအတွက်ကြောင့်နဲ့လား။ ဒီမိန်းကလေးမှာ ဘယ်လိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရှိနေတာလဲ။ လုံးဝ ရက်စက်လွန်းအားကြီးတယ်။ ရက်စက်လွန်းလွန်း စကားလုံးနဲ့တောင် ဖော်ပြလို့မရဘူး”

ဟုတ်ပါရဲ့။ ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ”

ဧည့်သည်များသည် အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်ကလေး၏ ရက်စက်မှုကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးမရှာနိုင် ဖြစ်နေ၏။

လူရွယ်က အဖြစ်အပျက်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူက ယွင်ယွီကို စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ “မင်းမလား။ မင်းရဲ့လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး ကျုပ်ရဲ့သမီး လွင့်ထွက်သွားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်”

“ အော် ဟုတ်လား”

ယွင်ယွီက သူ့ကို အေးတိအေးစက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ရှင့်ရဲ့သမီးက လူတစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ။ ဒါ့အပြင် ရှင့်ရဲ့ ဘယ်မျက်လုံးကများ ကျွန်မလုပ်တာ တွေ့မိလို့တုန်း။ ကျွန်မ လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်ရုံပဲ။ ကျွန်မ သရုပ်ဆောင်နေတယ် ထင်တာလား။ အဝေးကနေ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်လား”

လူရွယ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်လျက် မျက်လုံးပြူးသွားဖြင့် ယွင်ယွီကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

ယွင်ယွီက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ယွင်လန်ဆီသို့ သွားကာ စတော်ဘယ်ရီဟု အမည်ရသော ကလေးမလေးနှင့် သူမမိခင်အား ထိုင်နိုင်ရန် ကူညီပေးလိုက်၏။ “ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကလေးအဆင်ပြေတယ်”

195 02

ထိုအမျိုးသမီးလေးက ယွင်ယွီကို မျက်ရည်အဝိုင်းသားဖြင့် မျက်ရည်အဝဲသားဖြင့် ကြည့်နေလိုက်လျက် အဆက်မပြတ် တုန်ရင်နေကာ စတော်ဘယ်ရီကို သူမရင်ခွင်ထဲ ထွေးပွေ့ထားလေ၏။

စတော်ဘယ်ရီလေးသည် အသက်နှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး အလွန်လိမ်မာ၏။ သူမအငိုတိတ်သွားပြီး သူမမိခင်၏ လည်ပင်းကို ဖက်ထားသည်။ ကလေးသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။ “ မာမား အဆင်ပြေတယ်။ အဆင်ပြေတယ်”

မိန်းကလေးသည် သတိလစ်သွားသော ကလေးမကို ကြည့်ပြီး သူမမျက်လုံးထဲ ရွံရှာမှုများ ပြည့်နေ၏။ ကလေးများကြား ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းသည်။ ဤမိန်းကလေးကို ဆိုးသွမ်းသည့်ကလေးဟု ခေါ်၍မရတော့ပေ။ သူမက ရက်စက်လွန်းတာပဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဝမ်းကွဲ ယွင်ရှန်းရှန်းကလည်း ယခင်က ကလေးဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်ငြား သူမသည် အခြားသူများကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ နောက်ပိုင်း၌ ယွင်ယွီကြောင့် ခြောက်လှန့်ခံရပြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကမူ ကယ်ဆယ်၍ မရတော့ပေ။ ဤကိစ္စငယ်လေးအတွင်းများဖြင့် လူတို့ကို သတ်ချင်နေ၏။ သူမ စိတ်နှလုံး မည်းညစ်နေတာပဲ ဖြစ်သည်။

ခန်းမထဲ၌ ဖရီုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ လူတချို့က ယွင်ယွီကို သိပြီး ယွင်ယွီက အပန်းဖြေစခန်း၏ သူဌေးမှန်း သိကြကာ ရုပ်လွန်ပညာရှင်တစ်ယောက်မှန်း သိသည်။ တချို့ကဆို အစောတုန်းက အဖြစ်အပျက်သည် ယွင်ယွီနှင့် သက်ဆိုင်နေသလားဟုတောင် တွေးမိသွား၏။ သူမက မိန်းကလေးကို သင်ခန်းစာပေးပြီး ကလေးကို ကယ်သည့်သူဖြစ်မည်ဟု ထင်ကြသည်။ သို့သော် မည်သူမှ ဘာမှမပြောခဲ့ဖျေ။

မကြာမီ၌ ရဲနှင့် လူနာတင်ယာဉ် ရောက်လာသည်။ ယွင်ယွီက အပန်းဖြေစခန်းပိုင်ရှင် ဖြစ်သောကြောင့် ဤကိစ္စ၊ အရေးကိစ္စများကို ထဲထဲဝင်ဝင် သိသူလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စခန်းသို့ လိုက်သွား၏။

သတိလစ်နေသော မိန်းကလေး၏ အမည်က ရှောင်ရင်းဖြစ်ပြီး သူမကို ရှေးဦးစွာ ဆေးရုံသို့ ပို့ပြီးနောက် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် စုံတွဲက စခန်းသို့ ဦးစွာသွားလိုက်ရသည်။

ယွင်လန်ကလည်း လိုက်လာ၏။ တကယ်တော့ အစောတုန်းက ကူညီခဲ့တာ ယွီအာဖြစ်မည်မှန်း သူမသိသည်။ သို့သော်ငြား တစ်စုံတစ်ယောက်ကို နာကျင်စေခဲ့သောကြောင့် သူမ ဝင်မခံနိုင်ချေ။

ရဲစခန်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် လူရွယ်သည် ယွင်ယွီကို စွပ်စွဲပြောဆိုတော့သည်။ ယွင်ယွီက ငြင်းပယ်၏။ အဆုံးကျ သူမသည် ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် တစ်ခုလုံးကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

အပန်းဖြေစခန်းမှာ ခြေရာခံ၊ အပန်းဖြေစခန်းမှ စီစီတီဗီကလည်း တိုက်ရိုက် စီစီတီဗီကိုလည်း ကြည့်လိုက်၏။ စီစီတီဗီတွင် ပြသထားသည်က သက်လတ်ပိုင်းစုံတွဲသည် စားသောက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးက အိတ်ထဲမှ သူမအတွက် ပုဝါအိတ်ထဲမှ အိတ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်၏။ ပြီးနောက် ပုဝါအသေးခေါင်ကို ယူကာ ပန်းကန်ပြားပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်။ ရဲများက ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့သောအခါ ဆွံ့အသွား၏။ ဤစုံတွဲက လူပါးဝလွန်းသည်။

ပြီးနောက် မိန်းကလေးသည် စတော်ဘယ်ရီလေး၏ မိခင်က ငရုတ်ပွပန်းကန် သွားယူတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး စတော်ဘယ်ရီလေးဆီ ပြေးသွားကာ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်လျက် သူမခေါင်းပေါ် မြှောက်ကိုင်ပြီး ပစ်ချခဲ့၏။ စခန်းရှိရဲကို စိုးရိမ်ပူပန်သွားစေကာ ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

195 03

နောက်ဆုံး၌ သူတို့သည် ကလေးမြေပြင်ပေါ် ပစ်ချခံလိုက်ရသော်ငြား ရုတ်တရက် နောက်ပြန်ကျသွားတာ တွေ့လိုက်ရ၏။ ပြီးနောက် မိန်းကလေးသည် ကလေးကို ပစ်ချပြီးနောက် ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှန်ကျသွားတာ တွေ့လိုက်ရ၏။ ပြီးနောက် စတော်ဘယ်ရီလေးသည် ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် မြေပြင်နှင့် စင်တီမီတာအနည်းငယ်အကွာ၌ ရပ်တန့်သွားပုံပေါ်ပြီး အသာအယာ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

လူရွယ်က စီစီတီဗီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လျက် ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “ ရဲတွေ တွေ့ပြီမလား။ သူက ကျုပ်သမီးကို ရိုက်ခဲ့တဲ့သူ”

ရဲအရာရှိတစ်ယောက်က မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ “ခင်ဗျား ကန်းနေသလား။ ခင်ဗျားသမီးက ကလေးကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ။ ဒီအမျိုးသမီးက အဝေးမှာ ရပ်နေတာ။ သူ့လက် ဝှေ့ရမ်းလိုက်ရုံပဲ။ သူလုပ်တာလို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်မှာလဲ”

ရဲမေတစ်ယောက်က ရေရွတ်ပြောလိုက်၏။ “ ဒါဝဋ်လည်တာ ထင်တယ်”

တကယ်တော့ မြို့ထဲရှိ ရဲများက ယွင်ယွီနှင့် ရင်းနှီးပြီး သူမအကြောင်းကို သိ၏။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ယွင်ယွီနှင့် သက်ဆိုင်နေတာ ဖြစ်ရမည်မှန်းလည်း သိသည်။

သို့သော် သူမက လူကယ်တင်ပြီး ဆိုးသွမ်းသောကလေးများကို အပြစ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမှ ဘာမှမပြောပေ။

စီစီတီဗီတွင် ပြသထားသည်က ယွင်ယွီက မည်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်အောင် လုပ်ကြောင်း မပြသထားသောကြောင့် သူမ၏ သံသယကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်၏။

ယွင်လန်ကလည်း ရဲကို ဆက်သွယ်၍ ပြောပြလိုက်လျက် သူတို့သုံးယောက် ပြဿနာရှာကြောင်းနှင့် ငွေညှစ်ရန် ကြိုးပမ်းကြောင်း ပြောခဲ့၏။ ထို့အပြင် ကလေးသည် သူတို့ကလေးကလည်း ဒဏ်ရာရခဲ့သောကြောင့် တရားစွဲခံရလိမ်မည်။ စတော်ဘယ်ရီလေးကို စစ်ဆေးရန် ဆေးရုံသို့ ပို့ပြီးနောက် ဒဏ်ရာမရသည့်တိုင် သူမမိခင်သည် ထိုမိသားစုသုံးယောက်ကို တရားစွဲချင်နေသေး၏။

ရဲစခန်းသည် ဤကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပေးလိမ်မည်။ ယွင်ယွီကမူ ထိုမိန်းကလေးက ရှောင်ရှောင်းမေကို တကယ်ထိခိုက်စေခဲ့တာ မဟုတ်မှန်း သိနေ၏။ ထို့အပြင် သူမသည် အသက်မပြည့်သေးသူ ဖြစ်သောကြောင့် ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရရန် မဆိုထားနှင့် ထိန်းသိမ်းခံရဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

195 04

သူမ သက်ပြင်းချလိုက်လျက် ခေါင်းခါရမ်းလိုက်သွား၏။ တရားဥပဒေသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေသည့် ကလေးများကို ကာကွယ်ပေးသော်ငြား အချို့သောကလေးများက လူသားဆန်မှု ပျောက်ဆုံးနေကြသည်။ အသက်မပြည့်သေးသူများ ဖြစ်သောကြောင့် လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ခြင်းက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ပေ။ သူတို့ရင်ထဲရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအတိုင်း ဆိုးရွားသည့်ကိစ္စများကို လုပ်လိမ်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ကလေးမျိုးက သူတို့နှင့် ထိုက်တန်သည့် ပြစ်ဒဏ်ရဖို့ သူမ မျှော်လင့်မိသည်။

သူမအိမ်ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် မှောင်မည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယွင်ယွီသည် အမေယွင်နှင့် ကျန်သည့်သူများကို နှုတ်ဆက်စကား ပြောပြီးနောက် အပန်းဖြေစခန်းရှိ အဖြစ်အပျက်အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။ ယွင်မိသားစုသည် သူမပြောတာကို ကြားပြီးနောက် အင်မတန် ဒေါသထွက်သွားလေ၏။

အဘွားယွင်က ပြော၏။ “ ဒီလိုလူတွေကို အပန်းဖြေစခန်း ဘယ်တော့မှ ထပ်လာခွင့် မပေးသင့်ဘူး။ သမီးပြောတဲ့ ကလေးမလေးက မူမူထက် လပိုင်းလေးပဲ ကြီးတာ။ သူသာ မြေကြီးပေါ် ပစ်ချခံရရင် နောက်ဆက်တွဲကို တွေ့တောင်မတွေ့နိုင်ဘူး။ အဲဒီကလေးက ရက်စက်လွန်းတယ်။ ဒါတောင် သူက အသက် ၁၂ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါသူ့ကို တရားစွဲရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး”

ယွင်လန်က တီးတိုးပြောလိုက်၏။ “ သူတို့မိသားစုသုံးယောက်ကို အပန်းဖြေစခန်းက နာမည်ပျက်စာရင်း သွင်းပြီးပြီ။ သူတို့စခန်းကို ဘယ်တော့မှ လာခွင့်မရှိတော့ဘူး”

ထိုညလွန်ပြီးနောက် လူရွယ်သည် သူ့ပစ္စည်းများ ယူရန် စခန်းသို့ ပြန်သွား၏။ သို့သော် စခန်းလုံခြုံရေးက သူအား ပစ္စည်းများ ထုတ်ပိုးပေးပြီး ထုတ်ပိုးရန် ဘေးကပေးပြီးနောက် အပန်းဖြေစခန်းထဲမှ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။ သူက လက်စွဲသေတ္တာကို ယူသွားကာ တစ်လမ်းလုံး ကျိန်ဆဲနေလိုက်လျက် နောက်ဆုံး၌ ရွာထဲမှ ထွက်သွားသည်။

နောက်နေ့မနက်ခင်း၌ စတော်ဘယ်ရီလေး၏ မိခင်သည် စတော်ဘယ်ရီလေးကို ပွေ့ချီလာလျက် ယွင်ယွီ၏ အိမ်သို့ လာကာ သူမကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသည်။

ယွင်ယွီသည် သူတို့သားအမိ လာကြောင်း ကြားသောအခါ ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။ စတော်ဘယ်ရီလေး၏ မိခင်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လျှင်ဝင်ချင်း ပြောလိုက်၏။ “ဆရာသခင်ယွင် မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်မနာမည်က ချန်ဝမ်ချီပါ။ ဒါက ကျွန်မသမီးလေး စတော်ဘယ်ရီပါ။ မနေ့တုန်းက ကူညီပေးခဲ့တာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျေးဇူးတင်ဖို့ ရောက်လာတာပါ”

မနေ့ညက ချန်ဝမ်ချီသည် စတော်ဘယ်ရီလေးကို ဆေးစစ်ပေးရန် ဆေးရ့ုသို့ ခေါ်သွားပေးခဲ့၏။ ရလဒ်က ကလေးသည် ဒဏ်ရာ မရပေ။ အရေပြား ပွန်းပဲ့မှုမရှိ။ ပြီးနောက် သူမသည် ထွက်ဆိုချက် ပေးရန်အတွက် စတော်ဘယ်ရီလေးကို စခန်းသို့ ခေါ်သွား၏။

စီစီတီဗီကို ကြည့်ပြီးနောက် စတော်ဘယ်ရီလေးသည် မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျခံနီးအချိန်၌ ရပ်တန့်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကာ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိပေ။ နောက်ဆုံး၌ ငယ်ရွယ်သော ရဲမေတစ်ယောက်က တိတ်တဆိတ် နှစ်သိမ့် ပေးလိုက်၏။ “ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့ ရှင့်ရဲ့ကလေးကို ကယ်ခဲ့တာ ဆရာသခင်ယွင် ဖြစ်မယ်။ အချိန်ရှိရင် ဆရာသခင်ယွင် ကို ကျေးဇူးတင်စကား သွားပြောလိုက်ပေါ့”

ထိုစဉ်က သူမသည် အတော်အတန် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူမက ရဲမေကို မေးလိုက်သည်။ “ဆရာသခင်ယွင် က ဘယ်သူလဲ”

ရဲမေသည် စီစီတီဗီကို ညွှန်ပြလိုက်လျှက် ပြောလိုက်၏။ “လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်တဲ့သူလေ။ သူက တကယ်လှတာ”

195 05

ရွာသို့ ပြန်လာပြီးနောက် ချန်ဝမ်ချီသည် ယွင်ယွီအိမ်ကို ရွာသားများထံ မေးခဲ့ပြီး ရွာသားများထံမှ ယွင်ယွီ၏စွမ်းရည်များအကြောင်း သိရကာ သူမက စတော်ဘယ်ရီကို ကယ်တင်လိုက်တဲ့သူဖြစ်ကြောင်း ပိုပိုသေချာလာတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရန် မနက်စောစော ရောက်လာတာ ဖြစ်သည်။

ယွင်ယွီက ပြောလိုက်၏။ “ ကလေးအဆင်ပြေရင် ရပါပြီ”

မူမူကလည်း ဧည့်ခန်းထဲရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ဆော့နေသည်။ ရွာထဲ၌ သူနှင့် သက်တူရွယ်တူကလေးများ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် စတော်ဘယ်ရီလေးကို တွေ့သောအခါ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ယွင်ယွီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ စတော်ဘယ်ရီလေးကို ထိုင်ခိုင်းပြီး ဆော့ခိုင်းလိုက်ပါလား”

ချန်ဝမ်ချီသည် ယွင်ယွီကို တကယ်စကားပြောချင်နေ၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စတော်ဘယ်ရီလေး ဖိနပ်ကို ချွတ်ပေးကာ မူမူနှင့် ဆော့ရန် ဆိုဖာပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။

စတော်ဘယ်ရီလေးက လျှောက်သွားလိုက်လျက် မူမူ၏ လက်ဖောင်းဖောင်းလေးကို ကိုင်ကာ ကလေးသံလေးဖြင့် ခေါ်လိုက်၏။ “ တိတိ”

မူမူက စတော်ဘယ်ရီလေးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ယွင်ယွီက ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲပျော့ပျောင်းသွားတော့သည်။ ကလေးများက သူတို့မိဘများ၏ မျက်ရှုလေးပဲ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ စတော်ဘယ်ရီလေး အဆင်ပြေနေ၏။

ချန်ဝမ်ချီက ထိုင်ချပြီး ယွင်ယွီကို ပြော၏။ သူမခင်ပွန်းသည် နှစ်သစ်ကူးသည့် အထိ အားလပ်ရက်မရပေ။ ထို့ကြောင့် အားလပ်ရက်မှ သူတို့နောက် လိုက်လာနိုင်မှာပဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ချန်းရွှေမြို့မှ ဖြစ်ပြီး ယခင်က အပန်းဖြေစခန်း၏ကောင်းသတင်းကို ကြားခဲ့ဖူး၏။ ထို့ကြောင့် နှစ်ကူးကာလ၌ အားလပ်ရက်ယူနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူမက ဤနေရာသို့ ရောက်တာ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေး၏။ မနေ့တုန်းက သူမခင်ပွန်းကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့လေရာ သူ ဒေါသထွက်လွန်းပြီး ယနေ့လာမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဤကိစ္စအကြောင်း ပြောပြရန်အတွက် သူ၏ ဘောက္ခမများကိုပါ ခေါ်ခဲ့မည်ဟုဆို၏။ သူမယောက်ကထီးက ဒေါသထွက်လွန်းပြီး ထိုလူ၏ အထောက်အထားကို စစ်ဆေးခဲ့လေ၏။

ယွင်ယွီသည် ချန်ဝမ်ချီ၏မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်လျက် သူမခင်ပွန်းမိသားစုက အဆင့်အတန်း မြင့်မားမည်ဟု တွေးမိသည်။ သူတို့က အရာရှိများဖြစ်ပြီး ရာထူးမြင့်မားလိမ်မည်။

ချန်ဝမ်ချီက ထိုမိသားစုကို အလွတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိလောက်ပေ။ ယွင်ယွီကလည်း ဤသို့ ဖြစ်သင့်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူတို့မကောင်းတာ လုပ်လျှင် အပြစ်ပေးခံရသင့်၏။ ထို့အပြင် သူမသည် မနေ့တုန်းက ထိုမိသားစုဝင်သုံးယောက်၏ မျက်နှာကို ကြည့်မိချိန်၌ အမျိုးသားသည် အလုပ်ကောင်းကောင်းမလုပ်ဘဲ ညစ်ပတ်သည့် အလုပ်များသာ လုပ်ခဲ့၏။

ယခုအခါတွင် ရလဒ်ကောင်းမရှိမှာ သေချာသည်။

စတော်ဘယ်ရီလေးနှင့် မူမူက ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေစဉ် ချန်ဝမ်ချီက ယွင်ယွီနှင့် စကားပြောနေသည်။

တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် ကစားပြီးနောက် ချန်ဝမ်ချီသည် သူမခင်ပွန်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရလိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူမက ယွင်ယွီကို နှုတ်ဆက်စကား ပြောပြီးနောက် စတော်ဘယ်ရီလေးနှင့် ထွက်သွားတော့သည်။

နေ့လည်ခင်း၌ သူမ၏ အကြီးဆုံးဦးလေးနှင့် ဒုတိယဦးလေးသည် ဇနီးနှင့် ကလေးများကို ခေါ်ကာ မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်လာပြီး အိမ်ရာများ၊ အခန်းများ ပြင်ဆင်ပေးကာ အလုပ်များနေတော့သည်။

ယွင်ရှန်းရှန်းက ယွင်ယွီကို ချစ်ခင်ရင်းနှီးစွာ ကြည့်လိုက်လျက် မမဟု ခေါ်ကာ တစ်ချိန်လုံး လိုက်နေတော့သည်။

ထိုမိန်းကလေးက အတော်လေး အရွယ်ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကာ မျက်နှာသွင်ပြင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ နဖူးပြင်က ပိုတောက်ပလာကာ မျက်လုံး၊ မျက်ခုံးတို့ ပိုစူးရှလာ၏။ ယင်းက ကြင်နာတတ်သော မျက်နှာဖြစ်သည်။

ယခုနှစ်၌ ယွင်ရှန်းရှန်းသည် သူမကိုယ်သူမ ပြောင်းလဲရန် တကယ်ကြိုးစားခဲ့၏။ သူမ လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်နေမိသည်။ သူမမိခင်လို လူတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ဘဲ သူမဝမ်းကွဲလို လူမျိုးဖြစ်ရန် မျှော်လင့်မိသည်။

******

196 01

အပိုင်း 196

သူမဒေါ်လေးနှင့် မိသားစုသည် နှစ်ကူး ဒုတိယမြောက်နေ့အထိ လာဦးမှာ မဟုတ်ပေ။

ယွင်မိသားစုသည် တက်ကြွသည့် နှစ်ကူးကို ကျင်းပရန် အတူတကွ စုဝေးနေကြသည်။ ယခုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်လုံက မြို့တော်သို့ မပြန်ဘဲ နှစ်သစ်ကူးပွဲ ကျင်းပရန်အတွက် ဤနေရာတွင် နေသည်။ အုတ်မြစ်လောင်းပြီးပြီဖြစ်ကာ ကုန်ကြမ်းများကိုလည်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။

နှစ်ကူးပြီးနောက် နွေဦးစတင်မည်ဖြစ်ကာ ရာသီဥတုက ပိုနွေးထွေးလာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်လုံခြံဝန်းထဲရှိ အုတ်မြစ်ကို တူးပြီးသားဖြစ်လိမ့်မည်။

နောက်တစ်နေ့က တရုတ်နှစ်သစ်ကူးနေ့ဖြစ်ပြီး အတူတကွ မိသားစုဆုံစည်းပြီး စားသောက်ကြမှာပဲ ဖြစ်သည်။ ဟယ်ချင်းကျေးရွာ၌ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ များများစားစား မရှိပေ။ မြို့ရှိလူငယ်လေးများက ပုံမှန်ဆို သီချင်းထွက်ဆိုလေ့ရှိပြီး နှစ်သစ်ကူး ညစာစားပွဲပြီးနောက် သူငယ်ချင်းများ၊ မိသားစုများနှင့် ပျော်လေ့ရှိကာ မြို့ထဲတွင် နေရသည်က ပျင်းစရာဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် ငြိမ်းချမ်းနေ၏။ လူတိုင်းက နှစ်သစ်ကူးပွဲ နွေဦးပွဲတော်ကို အတူတကွ ကြည့်ကြ၏။ ယင်းက စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်။

တရုတ်နှစ်ကူးပြီးနောက် ပထမဆုံးရက်ဖြစ်သည်။ မြို့ ရွာထဲရှိ အိမ်တိုင်းက ယွင်ယွီကို နှစ်ကူးဆုတောင်း ပေးကြလေ၏။ ယွင်ယွီသည် တစ်နေကုန် အပြင်မထွက်ခဲ့ပေ။

အတိတ်တုန်းက ယွင်ယွီ၏ အကူအညီကို ရရှိခဲ့သည့် အခြားသောရွာများမှ လူများကလည်း နှစ်ကူးဆုတောင်းပေးရန်နှင့် နှုတ်ဆက်စကားပြောရန် ရောက်လာကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ရက်ခန့်က ကယ်ဆယ်ခံရသည့် စတော်ဘယ်ရီလေးကတော့ သူမမိခင် ချန်ဝမ်ချီသည် သူမခင်ပွန်းကို ခေါ်လာပြီး စတော်ဘယ်ရီလေးကို ပွေ့ချီလာလျက် နှစ်သစ်ကူး ဆုတောင်းပေးရန် လာခဲ့၏။ ချန်ဝမ်ချီ၏ ခင်ပွန်းက ယွင်ယွီကို အင်မတန် ကျေးဇူးတင်နေတော့သည်။

နှစ်ကူးဒုတိယမြောက်နေ့၌ ဒေါ်လေးရန်ရှန်းဟွေ့က သား၊ ခင်ပွန်းသည်တို့နှင့်အတူ မိဘအိမ်သို့ ပြန်လာသည်။

ယခု မိသားစုများ စုံသလောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

အိမ်၌ ဆွေမျိုးသားချင်းများ အားလုံးသည် နှစ်ကူး ၇ ရက်မြောက် သို့မဟုတ် ၈ ရက်မြောက်နေ့၌ ပြန်မှာဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း တစ်မိသားစုလုံး ညစာအတူစားပြီး လမ်းလျှောက်ထွက်လျှင်ထွက် မထွက်လျှင် အိမ်တွင်နေပြီး ဂိမ်းများ ဆော့ကစားကြ၏။ လူငယ်များက ဂိမ်းအတူတူဆော့နေကြသည်။

နေ့ရက်များက အလွန်လွတ်လပ်ပေါ့ပါး၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ကူး ၇ ရက်မြောက်နေ့ ဖြစ်သွား၏။ လူတို့က အိမ်သို့ ပြန်သွားကြပြီး အပန်းဖြေစခန်း၌ ခရီးသည် ပိုနည်းလာလေ၏။

နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် ရာသီဥတုသည် တဖြည်းဖြည်း နွေးလာပြီး ဗိုလ်ချုပ်လုံ၏ ခြံဝန်းထဲရှိ ဆောက်လုပ်ရေးက စတင်မည်ဖြစ်သည်။

ယွင်မိသားစုကလည်း အလုပ်များနေ၏။ ယွင်ယွီ ယခင်က ကူညီပေးခဲ့သည့် ထန်ဖူကျန်းက သူမအား ပျိုးပင်များ စပို့ပေးလာသည်။ ယွင်ယွီကလည်း တောင်ပေါ်၌ လူတို့ကို စိုက်ပျိုးရေး စတင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့အပြင် ငှားရမ်းထားသည့် တောင်ပေါ်၌ မြေနေရာများစွာကို နှစ်ကူးမတိုင်မီ မြေဖော်ထားပြီးဖြစ်၏။ သူတို့ကလည်း ပျိုးကျဲရန်နှင့် သီးပင်အမျိုးမျိုး စိုက်ပျိုးရန် အလုပ်များနေတော့သည်။ အခြေခံသီးပင်များ၊ သီးနှံပင်များ အားလုံး စိုက်ပျိုးထား၏။

ထို့အပြင် ဟယ်ချင်းကန်၏ အသားတင်အမြတ်ကို ခွဲဝေခဲ့၏။ ငါးတချို့သည် အတူတကွ မွေးမြူ၍မရပေ။ ဂဏန်းနှင့် ကျောက်ပုစွန်ကို ခွဲပြီး မွေးမြူရမည်။ ဟယ်ချင်းကန်က လုံလောက်အောင် ကြီးမား၏။ ထို့ကြောင့် ရောင်းချမှုကို စိုးရိမ်ပူပန်ရန် မလိုပေ။ ဖန်ချင်းရှန်က လူများစွာ သိသည်။ ထို့ကြောင့် ဟယ်ချင်းကျေးရွာတွင် ရှိသမျှအားလုံးကို ယူနိုင်၏။

196 02

ဟယ်ချင်းကန်၏ ရေအရည်အသွေးက များစွာ တိုးတက်လာသည်။

ယွင်ယွီက ဘာမှလုပ်စရာမရှိသည့်အခါ ဝိညာဉ်စမ်းရေဖြင့် လောင်းပေး၏။ ရေအရည်အသွေးက တဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုကောင်းလာသည်။ သူမက ကြာပွင့် ဧက ၂၀၀နီးပါး စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ ကြာပွင့်များနှင့် ကြာရွက်များက မေလနှင့် ဇွန်လ၌ စတင်ပေါက်ရောက်လာချိန်၌ ဤနေရာရှိ ရှုခင်းက အလှပဆုံး ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

နှစ်ကူးစတင်ပြီးမကြာမီ၌ သတင်းထဲ၌ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ချန်းရွှေမြို့တွင် အကြီးစား ငွေတိုးချေးစားမှုနှင့် မြေအောက်ကာစီနိုရုံများကို တည်ထောင်ထားသည့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်း ရှိနေ၏။ သူတို့ထဲတွင် အပန်းဖြေစခန်း၌ ပြဿနာရှာခဲ့သည့် လူလည်း ပါသည်။

ထိုလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူများသည် ပိုက်ဆံပြတ်လပ်ခြင်း မရှိသော်ငြား သူတို့သည် အသေးအဖွဲ့လေးများကို အမြတ်ထုတ်ချင်တာဖြစ်ပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် အဆုံးကျ သူတို့သာ ဒုက္ခရောက်သွားသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုရလျှင် သူတို့ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်စွာ ပြုမူရန် လိုအပ်နေ၏။ မည်သူမှ ပြည့်စုံမှုမရှိ။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သည့် အကျင့်စရိုက် ရှိလျှင်တောင် ဆိုးယုတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက် ရှိ၍မရပေ။

သူတို့မိသားစုသုံးယောက်က ခံသင့်သည်။

သူမ ဟယ်ချင်းကျေးရွာ၌ အလုပ်လုပ်ပြီးချိန်၌ ဧပြီလရောက်ခါနီးပြီဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုက ပိုနွေးထွေးလာပြီး အရာအားလုံး ရှင်သန်လန်းဆန်းလာ၏။

196 03

******