အခန်း (၂၀၁-၂၀၂)

အပိုင်း 201

မှားနေပြီ။ ဤနေရာတွင် အလောင်းများ ပေါ်လာတာ မမှန်ပေ။

ယင်းက တောနက်ထဲတွင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသို့ လာနိုင်သည့် တောင်တက်ခရီးသွား အနည်းအကျဉ်းသာ ရှိသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ကန်အောက်၌ အလောင်းများစွာ ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုသည်။ ယင်းက သေချာပေါက် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ပြီးနောက် ယွင်ယွီသည် အလောင်းနှစ်လောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ တစ်လောင်းက အရိုးဖြစ်နေပြီ ဆိုသော်ငြား အမျိုးသမီးအလောင်းဆိုတာ သေချာသည်။ ပုံမပျက်သေးသည့် အလောင်းကလည်း အမျိုးသမီးအလောင်းဖြစ်၏။ ယွင်ယွီက မေးလိုက်တော့သည်။ “အောက်မှာ တွေ့တဲ့ အလောင်းတွေ အားလုံး အမျိုးသမီးအလောင်းတွေလား”

ယွင်ယွီနှင့် လုံချီရှောင်သည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကာ တစ်ယောက်မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ယောက် နိမိတ်မကောင်းတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ လုံချီရှောင်က ပြောလိုက်၏။ “သူတော်စင်သားတော်ရဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်နေပြန်ပြီလား”

ထိုစဉ်က ယွင်ယွီသည် တတိယမျက်လုံး ဖွင့်ခဲ့သည်။ ဟယ်ရှန်းမြို့၌ ပြန်ပေးဆွဲခံရသည့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် သူတော်စင်သားတော်၏ဖြစ်ရပ်နှင့် သက်ဆိုင်နေတာကို တွေ့ခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အားနည်းသော မိန်းမသားဟန်ဆောင်ပြီး ဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်ရှိ နေရာကို ရှာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က သူတော်စင်သားတော်ကို မတွေ့သေးပေ။ သို့သော် သူတော်စင်သားတော်အောက်၌ ပုစွန်တစ်သိုက်သာ ရှိနေပြီး သူမသည် ထိုနောက်ပိုင်း၌ တစ္ဆေဂိတ်ပွင့်လာသည့် ကိစ္စကြောင့် အလုပ်များနေ၏။ သူတို့သည် လူ့လောကသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များကို ဖြေရှင်းပြီး အလုပ်များနေသည်။ ထို့အပြင် အသတ်ခံရသည့် အမျိုးသမီးများအကြောင်း သတိမကျန်မိပေ။ အထူးဌာနက သူတော်စင်သားတော်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ရပ်ဆိုင်းထားခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ထားဘဲ ယဲ့ဖုန်းကျေးရွာရှိ အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ဤကိစ္စကို ရှာတွေ့လာ၏။ ဤနေရာက လျှို့ဝှက်သော နေရာဖြစ်သည်။ ထောက်လှမ်းရေးကင်မရာ မရှိတာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

လုံချီရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်၏ “လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တုန်းက ပျောက်သွားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ မရှိဘူးလား။ ဒီအမျိုးသမီးတွေရဲ့ အလောင်းတွေ ဘယ်လိုလုပ် ဒီမှာ အပစ်ခံရတာလဲ”

ယွင်ယွီက မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ အနား၌ ဝိညာဉ်မရှိပေ။ သေသူတို့၏ ဝိညာဉ်များ မရှိတော့ပေ။ ဤလူများသည် ပုံမှန်နည်းအရ မဟုတ်ဘဲ သေဆုံးခဲ့ပြီး တချို့ကဆို အညှိုးအတေးများဖြင့်သာ သေခဲ့လေ၏။ သေလွန်ပြီးနောက် အညှိုးအတေးများစွာ ရှိသော်ငြား သူတို့၏ ဝိညာဉ်သည် လူတို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရတာ သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခံရတာ ဖြစ်မည်။ ထို့ကြောင့် အနား၌ သေသူတို့၏ ဝိညာဉ်မရှိချေ။

သူမက ပြောလိုက်၏ “သူတို့က အလောင်းကို ပစ်ထားတာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ သူတို့ ဒီနေရာကို အသက်ရှင်လျက် ပစ်ချခံရတာ ဖြစ်လောက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အနားမှာ အစီအရင် မရှိဘူး။ ဒီတော့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူတော်စင်သားတော် တစ်ခုခု စီစဉ်နေတာလား”

လုံချီရှောင်က ဆက်ပြောလိုက်၏ “ဒါ့အပြင် ဒီနေရာမှာ စောင့်ကြည့်ကင်မရာတောင် မရှိဘူး။ ဘယ်သူလုပ်သွားလဲဆိုတာ နတ်ဘုရားတွေပဲ သိလိမ့်မယ်”

သေသူများအားလုံးသည် အမျိုးသမီးများဖြစ်၏။ သူတော်စင်သားတော်သည် အမျိုးသမီးများစွာကို ပြန်ပေးဆွဲသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူတော်စင်သားတော် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။

201 02

လက်ရှိက ကန်ထဲမှာ အလောင်းများကို များများဆယ်နိုင်ရန်အတွက် အထက်အရာရှိများကို အကြောင်းကြားဖို့ဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် သူတို့အထောက်အထားကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပြီး ကျန်သည်ကို ဆက်ဖြေရှင်းရမည်။

ဆွေးနွေးစရာ မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လုံချီရှောင်သည် သူ၏အထက်အရာရှိများကို ဆက်သွယ်လျက် တစ်စုံတစ်ယောက် လာယူမှာကို စောင့်နေသည်။ သူတို့သုံးယောက်က ဟယ်လီကော်ပတာကို စောင့်နေပြီးနောက် သူတို့ကို လာကြိုခိုင်းလိုက်၏။

သူတို့ အိမ်သို့ မသွားနိုင်သေးပေ။ သုံးယောက်သား တောထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် တည်းခိုရန် အနီးဆုံးမြို့ကို ရှာလိုက်သည်။ သူတို့သယ်လာသည့် အလောင်းနှစ်လောင်းကို ရဟတ်ယာဉ်က သယ်သွားပြီးဖြစ်ကာ စစ်ဆေးရန်နှင့် အထောက်အထား ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် ဆေးရုံသို့ ပို့လိုက်မှာပဲဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးယောက် ရောက်သည့်အချိန်၌ ညနေ ၅ နာရီ ၆ နာရီ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ယွင်ယွီသည် အိမ်ကို ဖုန်းဆက်ကာ အဖေနှင့်အမေအား ကိစ္စတစ်ခုခုရှိကြောင်းနှင့် ရက်အနည်းငယ်အကြာ၌ ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

အမေယွင်က စိုးရိမ်ပူပန်စွာ မေးလိုက်သည်။ “အန္တရာယ်များလား သမီးလေး”

ယွင်ယွီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် “စိတ်မပူပါနဲ့အမေ သမီးတတ်နိုင်ပါတယ်။ သမီးအဆင်ပြေမှာပါ”

“အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင်တော့ အားလုံးဂရုစိုက်ရဦးမှာပဲ။ ဟုတ်တယ်မလား”

“အမေ၊ အဘွား စိတ်မပူပါနဲ့ သမီးဂရုစိုက်ပါ့မယ်” သူမသည်လည်း သူမအသက်ကို တန်ဖိုးထားသည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ယွင်ယွီသည် အန်တီကျောက်ကို ဖုန်းဆက်လျက် မူမူ၏ အခြေအနေကို မေးခဲ့သည်။ အန်တီကျောက်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်တော့သည်။ “ကလေးတွေပဲ ညစာကို ပန်းကန်တစ်ဝက်လောက် စားတယ်။ ကြက်ဥပြုတ်နဲ့ အသားစင်းကြော်လည်း သောက်ထားသေးတယ်။ ပန်းဂေါ်ဖီလည်း စားတယ်။ စားချင်သောက်ချင်စိတ်က တော်တော်ကောင်းတာ”

ယွင်ယွီသည် မူမူ၏ကလေးသံလေးကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ဖွားဖွားကျောက်။ မားမားလား”

အနီကျောက်က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။ “သားမေမေလေ” ပြီးနောက် သူမသည် မူမူအား ဖုန်းလွှဲပေးလိုက်၏။ “မေမေ အိမ်မှာလား”

ယွင်ယွီ၏ စိတ်နှလုံးက ပျော့ပျောင်းသွားကာ ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်တော့သည် “မေမေ အိမ်ပြန်မရောက်သေးဘူး။ ဒီမှာ လုပ်စရာရှိသေးတယ်။ မူမူနဲ့ ကတိပေးထားတဲ့ သုံးရက်က မလောက်ဘူးထင်တယ်။ မူမူ မေမေ့ကို ရက်နည်းနည်းလောက် အချိန်ပေးနိုင်မလား။ ပြီးရင် မေမေ ပြန်လာခဲ့မယ်”

မူမူသည် ခဏတစ်ဖြုတ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏ “ဟုတ်။ သားမေမေ့ကို ရက်နည်းနည်းထပ်ပေးမယ်လေ။ မေမေ ပြန်လာလို့ရတယ်”

ယွင်ယွီက ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလျက် မူမူကို မေးလိုက်၏။ “မူမူ သားရဲ့ ပါးပါးကို လွမ်းလား”

မူမူက ကလေးသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “သားအားလုံးကို လွမ်းတယ်။ ပါးပါးကိုလည်း လွမ်းတယ်”

ချင်ယွီစွေက ယွင်ယွီကို ထွေးပွေ့ထား၏။ သူ့သား၏ အသံကို ဖုန်းထဲကနေ ကြားသောအခါ အမူအရာ ပျော့ပျောင်းသွားတော့သည်။ သူက သိမ်မွေ့စွာ ပြောလိုက်လေ၏။ “ပါးပါးလည်း မူမူကို လွမ်းတယ်။ မူမူ အိမ်မှာ လိမ်လိမ်မာမာနေနော်”

နှစ်ယောက်သားသည် မူမူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ဖုန်းပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်တော့သည်။

သူတို့က ညဘက် အိပ်ရာစောစောဝင်ခဲ့သည်။ နောက်နေ့မနက်၌ အထူးဌာနမှ လူများအပါအဝင် လူများ လွှတ်လာ၏။ စုန့်ချင်းမင်နှင့် လီကျိုးတောင် ရောက်လာသည်။ သူတို့က ရေကန်ဆီသို့ လွှတ်လိုက်သည့် လူများနောက် လိုက်လာပြီး နေ့လည်ခင်း၌ သူတို့ ချိန်းထားသည့်နေရာသို့ ရောက်မှာဖြစ်သည်။

201 03

ယခုအခေါက်တွင် ကျွမ်းကျင်ရေငုပ်ပညာရှင်များနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးများ လုံလောက်သည့် ကိရိယာများ ပါဝင်၏။ သို့သော် ယွင်ယွီက အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသေးသည်။ ဤနေရာရှိ မကောင်းဆိုးဝါးအငွေ့အသက်က ပြင်းထန်လွန်း၏။ သူမသည် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်စီအား အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်စီအား အဆောင်တစ်ခုစီပေးပြီး အသက်အောင့်အဆောင်လည်း ပေးခဲ့သည်။ သို့မှသာ ကန်အောက်၌ မတော်တဆဖြစ်ခဲ့လျှင် သူတို့ ဆယ်မိနစ်ကျော် နေနိုင်မှာဖြစ်၏။

ကံကောင်းသည်မှာ မထင်မှတ်ထားသည့် ကိစ္စများ ဖြစ်မလာချေ။ အလောင်းများ တစ်လောင်းပြီးတစ်လောင်း ဆယ်လာ၏။ တချို့ကမူ အရိုးဖြူများ ပေါ်နေပြီဖြစ်သည်။ တချို့ကမူ အသားပုပ်နေ၏။ ဖြူဖျော့ပြီး ဖောရောင်နေတာရှိသော်ငြား မည်သည်ကမှ ပွနေသည့် လက္ခဏာမပြ။

လုံချီရှောင်က ဖုန်းပြောပြီးနောက် ယွင်ယွီကို ပြောလိုက်သည်။ “ရုပ်ကလပ်ကို ခွဲစိတ်စစ်ဆေးပြီးပြီ။ အလောင်းနှစ်လောင်း မနေ့တုန်းက အလောင်းနှစ်လောင်းလုံးက အမျိုးသမီးတွေပဲ။ တစ်ယောက်က အရိုးတွေပေါ်နေပြီ။ နောက်တစ်ယောက်ကကျ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို ရှာတွေ့ပြီ။ ရေနစ်သေတာ။ သူတို့တွေ မရုန်းကန်ပုံ မပေါ်ဘူး။ သူတို့ရေကန်ထဲ ပစ်ချတဲ့အချိန် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေနဲ့ တွေ့သွားတာဖြစ်မယ်” ရေနစ်ပြီးတော့ သူတို့တွေ ပွလာတဲ့ အရိပ်အယောင်မပြဘူး။

ယွင်ယွီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားလေ၏။ ဘယ်သူကများ ဒီလောက် လူတွေအများကြီး သတ်ရလောက်တဲ့အထိ ကောက်ကျစ်တာလဲ။ သူ ဘာလိုချင်နေတာလဲ။

နေ့လည် ၃ နာရီ ၄ နာရီခန့်၌ ကန်ထဲတွင် အလောင်း ၁၀၀ ကျော် ဆယ်ထားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးက အမျိုးသမီးများနှင့်တူ၏။ နစ်နာသူများအားလုံးသည် ပြန်ပေးဆွဲခံရသည့် မိန်းကလေးများနှင့်တူ၊ အမျိုးသမီးများဖြစ်သည် ယွင်ယွီနှင့် ကျန်နေသူများက ဤကိစ္စသည် သူတော်စင်သားတော်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ခြေ ၇၀ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိကြောင်း သေချာနေလေ၏။

နောက်ထပ်အလောင်းကို သယ်လာပြီးနောက် ရေငုပ်သမားများက ကမ်းစပ်ကို လာကာ သူတို့မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လျက် အဝတ်အစားလဲပြီး ပြောလိုက်တော့သည် “ကျန်တာတွေကို ဆယ်လို့မရတော့ဘူး။ ဒီကန်ထဲမှာ မြေအောက်ရေနဲ့ ဆက်နေတဲ့ အပေါက်တစ်ပေါက်ရှိတယ်။ အထဲသွားရင် ထွက်မလာနိုင်လောက်ဘူး။ အပေါက်နားက အားလုံးကိုတော့ ဆွဲထုတ်ပြီးပြီ။ မြေအောက်ရေလိုင်းကူးထဲတော့ မသွားရဲဘူး”

လုံချီရှောင်က ပြောလိုက်၏။ “သွားဖို့မလိုဘူး။ ဆယ်လို့ရတာနဲ့တင် တော်ပြီ” အထဲသို့ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက အတွင်းရှိမကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်က ပိုတောင်ပြင်းထန်လာပြီး လူတို့ကို ထိခိုက်စေမည်ဆိုတာ သိနေ၏။ မြေအောက်ရေလိုင်းခေါင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေလိုင်းခေါင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ဦးတည်နေမှန်းမသိပေ။ သူတို့သာ စုပ်ယူခံလိုက်ရပါက ရှင်သန်နိုင်ခြေမရှိပေ။ အသက်ရှင်ခြင်းက သေချာပေါက် ပိုအရေးပါပေ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့တတ်နိုင်သည်ကိုသာ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားဆယ်မည်။ ထို့အပြင် လူတစ်ယောက်သေသွားခဲ့လျှင် အလင်းမရှိတော့သည့်ဘက်မှ အလောင်းကိုဆယ်ခြင်းကပင် လူများစွာ သေခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြနေသည်။

အလောင်း ၁၀၀ ကျော်ကို အထောက်အထားစစ်ဆေးရန် ပို့ဆောင်သွားရမည်။ ဤနည်းဖြင့် နောက်ထပ်အဆင့်အတွက် အစီအစဉ်များစွာ ချမှတ်ရတော့မည်။

ပြီးနောက် အလောင်းအားလုံးကို အနီးဆုံးမြို့ဆီ သယ်သွား၏။ အထက်အရာရှိများက မြို့တော်ဆေးရုံ၌ ထားရန် စီစဉ်ပေးသည်။ အလောင်းခွဲစိတ်စစ်ဆေးမှုများကိုလည်း အလောင်းခွဲစိတ်စစ်ဆေးမှုများသည် သေဆုံးသွားသူများ၏ အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်ပေး၏။

အလောင်းခွဲစိတ်စစ်ဆေးမှုကို စောင့်နေပြီးနောက် အထောက်အထား စစ်ဆေးမှာဖြစ်သည်။

သုံးရက်တာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် စုစုပေါင်း အလောင်း ၁၁၃ လောင်း ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

အလောင်းခွဲစိတ် စစ်ဆေးပြီးနောက် ရလဒ်များအရ သူတို့အားလုံး ရေနစ်ပြီးသေကြောင်း ပြသထားကာ ရုန်းကန်ပုံမရှိပေ။ အထောက်အထားများစွာကို ရှာတွေ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သုံးယောက်က တောင်ပေါ်ဝေးလံသည့် တောင်ပေါ်ဧရိယာမှဖြစ်သည်။ အတော်လေး ဝေးကွာပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် နေရာမှဖြစ်၏။ သမီးတစ်ယောက်က မိသားစုတစ်စုထဲတွင် ပျောက်သွားလျှင်တောင် အလေးမထားလောက်ပေ။ ဝေးလံသည့် တောင်ပေါ်ဒေသမှ ချွေးမနှစ်ယောက်လည်း ရှိသည်။ ချွေးမနှစ်ယောက်လုံး ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရ၏။ ထို့ကြောင့် ပျောက်သွားပြီးနောက် အမျိုးသားများက ရဲမခေါ်ခဲ့ပေ။

201 04

ပြီးနောက် လမ်းပေါ်၌ တောင်းစားနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကလေးဘဝကတည်းက ပြန်ပေးဆွဲခံရတာဖြစ်မည်။ သူမလက်က ကျိုးနေ၏။ ပြီးနောက် သူမ လမ်းပေါ်၌ တောင်းစား တောင်းစားခဲ့ရသည်။

လူတို့ကို ဖမ်းပြီး တောင်းစားခိုင်းသည့် အထူးသူတောင်းစားအဖွဲ့အစည်းကလည်း ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် လူတွေ ပျောက်သွားချိန်၌ သူတို့က ရဲမခေါ်ခဲ့ကြပေ။

ကျန်နေသူများ၏ အထောက်အထားများက စစ်ဆေးရန် ခက်ခဲပေသည်။

စုန့်ချင်းမင်က မပြောဘဲမနေနိုင်တော့ချေ။ “အဲဒီသူတော်စင်သားတော်က တကယ်ကောက်ကျစ်တာပဲ။ သူ ဘာလို့ လူတွေ အမြဲသတ်နေရတာလဲ”

လုကျိုးသည် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “လှုပ်ရှားမှုတချို့တော့ ရှိရမယ်။ အစတုန်းက ကလေးဝိညာဉ် ပြီးတော့ အမျိုးသမီးဝိညာဉ် နောက်ထပ် သာလွန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတချို့ ရှိလာမယ်လို့ ခံစားမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဒီလောက် လူတွေအများကြီး သတ်ဖို့လိုအပ်နေတာ ဘာများလုပ်ချင်နေတာလဲ။ တစ်နှစ်ကျော် ကြာပြီးတာတောင် မရပ်တန့်ဘူး”

“အခုချိန်မှာ ငါတို့ ဘာများတတ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ သေသွားတဲ့သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို စစ်ဆေးပြီး မိသားစုကို အလောင်းလာယူခိုင်းရုံပေါ့”

“အကြောင်းကြားရန် လိုအပ်သည့်သူများကို အကြောင်းကြားရမည်။ သို့သော် ယင်းက ရဲနှင့် အထူးဌာနကိစ္စသာဖြစ်၏” ယွင်ယွီနှင့် ကျန်နေသည့်သူများက ဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်ရှိ သူတော်စင်သားတော်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမှာဖြစ်သည်။ လက်ရှိ၌ သဲလွန်စမရှိချေ။ ယွင်ယွီက တုံ့ဆိုင်းနေကာ ပြောလိုက်တော့သည်။ “ဒီကိစ္စကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဖြေရှင်းတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ သူတော်စင်သားတော်က ဘာပဲလိုချင်လိုချင် အဲဒီလူကို မြန်မြန်ရှာဖွေတာ အကောင်းဆုံးပဲ”

စုန့်ချင်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ယွင်ယွီနှင့် ကျန်နေသူများသည် ဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်ရှိ သူတော်စင်သားတော်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမည်။ လက်ရှိ၌ သဲလွန်စမရှိချေ။ ယွင်ယွီက တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ “ဒီကိစ္စကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဖြေရှင်းတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ သူတော်စင်သားတော် ဘာပဲလိုချင်လိုချင် အဲဒီလူကို မြန်မြန်ရှာတွေ့ရင် အကောင်းဆုံးပဲ”

စုန့်ချင်းမင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ရှာလို့ရအောင် ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ထင်တယ်။ သူဘာပဲလိုချင်လိုချင် သူက မိုးနဲ့မြေရဲ့ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်နေတာ။ဒါပေမဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲ ဘယ်လိုဖော်ထုတ်ကြမလဲ”

ယွင်ယွီသည် ကျန်နေသူများကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်မရဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် သုံးခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တုန်းကပဲ။ ကျင့်ကြံမှုကလည်း တော်တော်လေး တိုးတက်လာပြီ။ ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သူတော်စင်သားတော်ကို ရှာနိုင်မလား သိရအောင် တတိယမျက်လုံးကို ထပ်သုံးဖို့ ပြင်ဆင်ထားတယ်။ နတ်မျက်စိက အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကြားခံလို့ တစ်ခုရှိရမယ်။ သေသွားတဲ့သူကို ကြားခံအဖြစ်သုံးပြီး သူတို့အသက်ရှင်စဉ်က သုံးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းကို ယူပြီးရင် နတ်မျက်စိဖွင့်ဖို့ အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ရမယ်”

ထိုအရာအပြင် တခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ ကံစမ်းပြီးရှာဖို့က ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုတောင်နည်းသည်။

ချင်ယွီစွေက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး မျက်လွှာချထား၏။ နတ်မျက်စိဖွင့်ဖို့ သက်ရောက်မှုသည် နတ်မျက်စိဖွင့်ခြင်းက သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမှန်း သိနေ၏။

ယွင်ယွီသည် သူစိုးရိမ်နေမှန်း သိတာဖြစ်လောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွီစွေလက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်မအဆင်ပြေတယ်” ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သာ မရှိလျှင် သူမသည် နတ်မျက်စိကို ဆန္ဒရှိသလို ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့်ဆို သူမသည် နတ်မျက်စိဖွင့်ချိန်၌ ထိခိုက်မှုသိပ်မရှိပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းပေးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အာဟာရဖြည့်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

201 05

အဆုံးကျ သူမသည် နတ်မျက်စိဖွင့်ဖို့ သဘောတူလိုက်၏။

တတိယနတ်မျက်စိ ဖွင့်ခဲ့တာ တစ်နှစ်ကျော်ကြာသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ထပ်ဖွင့်လျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။

သဘောတူညီချက် ရထားသောကြောင့် လုံချီရှောင်သည် သေသူမျိုး၏ အဝတ်အစားကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ယူလိုက်သည်။ ယင်းက ချန်ရန်ကျန်းဟု အမည်ရသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ အဝတ်အစားဖြစ်သည်။ သူမသည် အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်၌ လူအိုတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ရန် ရွာသို့ ပြန်ပေးဆွဲခံခဲ့ရသည်။ သူမက ယခုနှစ်၌ အသက် ၂၀ သာရှိဦးမည်။ သူမမိသားစုသည် ယခင်က ရဲကို ဖုန်းဆက် အကြောင်းကြားခဲ့သော်ငြား သူတို့က သူမကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤနေရာ၌ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။

သူမသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လခန့်က ထပ်ပျောက်သွား၏။ ထိုအမျိုးသား၏ မိသားစုက ရဲမခေါ်ရဲခဲ့ချေ။ မထင်မှတ်ထားဘဲ သူမက ဆွဲခေါ်ခံရပြီး ရေကန်ထဲ ပစ်ချခံခဲ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လက သေဆုံးခဲ့သေဆုံးခဲ့ခြင်းကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပုပ်ပွနေပြီး ရေထဲရှိ ငါးများ ပုစွန်များ စားသောက်တာ ခံရသည်။ အလောင်းကလည်း ဖျော့နေကာ အင်မတန် ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသည်။

ယွင်ယွီက သူမကို ကြားခံအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ချန်ရန်ကျန်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုများထဲမှ တချို့ကို ပိုင်ဆိုင်မှုများထဲမှာ တချို့ကို ယူဖို့က လွယ်ကူ၏။ လူကုန်ကူးသူများသည် လုံချီရှောင်၏ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ရဲက ကျန်သည်ကို ဖြေရှင်းမှာဖြစ်၏။ သူလုပ်ရန်လိုသည်က ထိုနေရာသို့ သွားပြီး ချန်ရန်ကျန်း၏ ပစ္စည်းတချို့ကို ယူရန်ပဲဖြစ်သည်။ ထိုပိုင်ဆိုင်မှုများကို နောက်နေ့၌ ယွင်ယွီဆီ သယ်လာပေးသည်။

ချန်ရန်ကျန်း၏ မွေးနေ့မွေးရက်နှင့် ဇာတာခွင်ကိုလည်း စစ်ဆေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

နတ်မျက်စိဖွင့်ရန် နေရာက ရေကန်ဘေးတွင် ဖြစ်၏။ ထိုအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားရာ ကြားခံနေရာပင်။ ကြားခံတစ်ယောက်ဖြင့်ဆို မြင်ရတာ ပိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ယွင်ယွီ၊ လုံချီရှော၊င် ချင်ယွီစွေ၊ စုန့်ချင်းမင်နှင့် လီကျိုးတို့သာလျှင် ယခုအချိန်၌ ရေကန်သို့ ရောက်လာ၏။ ကျန်နေသူများ မရှိပေ။ သူမနတ်မျက်စိ ဖွင့်နိုင်သည့်အချက်ကို အထက်အရာရှိများထံ လျှို့ဝှက်ထားပြီး လူငါးယောက်သာ သိ၏။

++++++

202 01

အပိုင်း 202

ယွင်ယွီသည် အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးနောက် အလယ်၌ ချန်ရန်ကျန်း၏ အဝတ်အစား ထားလိုက်သည်။ သူမက လက်ညှိုးကို အနည်းငယ် ဖြတ်လိုက်လျက် ချန်ရန်ကျန်း၏ မွေးရက်ကို ရေးလိုက်သည်။ သူမအစီအရင်နှင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ “ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက မည်းမှောင်နေတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက ကြည်လင်နေတယ်”

ဂါထာရွတ်ဆိုပြီးနောက် နောက်ထပ်မြင်ကွင်းတစ်ခုက ယွင်ယွီမျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

သူမသည် ရေကန်ဘေးတွင် လဲနေသည့် ချန်ရန်ကျန်းကို တွေ့ရ၏။ ချန်ရန်ကျန်းသာမက ကျန်သည့်အမျိုးသမီးများစွာကလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသည်။ ပြီးနောက် အမျိုးသမီးများစွာက ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာ၏။ ထို့ပြီးနောက် ချန်ရန်ကျန်းလည်း နိုးလာသည်။ သူမ ကြောက်လန့်တကြား လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ စကားမပြောနိုင် တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင် တောင့်တင်း အေးစက်နေလေ၏။

အခြားသော အမျိုးသမီးများကလည်း ကြောက်လန့်နေကြသည်။ သူတို့က ဖြစ်ပျက်နေတာကို နားမလည် စကားပြောချင်သော်ငြား မပြောနိုင်ကြပေ။ သူတို့တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းနေလေ၏။ ပြီးနောက် ယွင်ယွီသည် အမျိုးသားနှစ်ယောက် ရောက်လာတာ တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့က အမျိုးသမီးများစွာကို ထမ်းသယ်လာလျက် ရေကန်ထဲ ပစ်ချလိုက်သည်။

ချန်ရန်ကျန်းက နောက်ဆုံးပစ်ချခံရသည့်သူ ဖြစ်သည်။ သူမ ရုန်းကန်နေသော်ငြား သူမလှုပ်ရှားမှုက နှေးပါး၏။ သူမခန္ဓာကိုယ် အေးစက်တောင့်တင်းနေရသည့် အကြောင်းအရင်းကို မသိသော်ငြား သူမသာ ရေကန်ထဲ ပစ်ချခံရလျှင် သေမည်မှန်း သိနေသည်။ သူမ တစ်ခါ ပြန်ပေးဆွဲခံခဲ့ရဖူးသော်ငြား မသေချင်သေးပေ။

သို့သော် အသုံးမဝင်ချေ။ သူမသည် အမျိုးသားများထဲမှ တစ်ယောက် ဆွဲချတာ ခံရပြီး ရေထဲ ပစ်ချခံလိုက်ရ၏။ အေးစက်သော ရေတို့သည် သူမအဝတ်အစားများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း စိုသွားစေလျက် ကြောက်စိမ့်လာစေ၏။ နောက်ဆုံး သူမမျက်လုံးထဲ မြင်လိုက်ရသည့်အရာက သိပ်သည်းသော တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသည့် အဘိုးအိုတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သည်။

ယွင်ယွီက မျက်လုံးရုတ်တရက် ဖွင့်လာ၏။ သူမ ချွေးစေးများ ပြန်နေကာ သူမဝတ်ထားသည့် အဝတ်အစားသည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလေ၏။ သူမမျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရင်နေသည်။ တကယ်တော့ လူတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံစင် မည်မျှရှိစေကာမူ မည်မျှမြင့်စေကာမူ နတ်မျက်စိဖွင့်ခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန်ထိခိုက်စေသည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်သည့် အရာဖြစ်၏။ တစ်နှစ်ကြာပြီးသည့်တိုင် သူမ ၎င်းကို သည်းမခံနိုင်ဘဲ အားနည်းနေသေးသည်။

ချင်ယွီစွေက ရှေ့တိုးကာ ယွင်ယွီကို အစီအရင်အပြင်ဘက်သို့ သယ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပင်ပန်းမှုကို မခံစားရပေ။ သူမကို ထွေးပွေ့ထားလေ၏။

လုံချီရှောင်နှင့် စုန့်ချင်းမင်တို့က ရှေ့တိုးလာ၏ “ရှောင်ယွီအာ အဆင်ပြေရဲ့လား”

ယွင်ယွီသည် ခေါင်းခါချင်သော်ငြား ခွန်အားမကျန်တော့ပေ။ သူမက ဖျော့တော့စွာ ပြောလိုက်၏။ “ပြင်းထန်တာမရှိပါဘူး။ နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုကြောင့် နည်းနည်းအားနည်းသွားတာ။ တစ်ခုခုတွေ့လိုက်တယ်။ ပြန်သွားပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့”

ဤနေရာတွင် ဆက်နေ၍ အကျိုးမထူးပေ။ သူမသည် နတ်မျက်စိကနေ အမျိုးသားနှစ်ယောက်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်သည်။ အဘိုးအိုသည် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာတာဖြစ်၏။ ယင်းက ချန်ရန်ကျန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး မှတ်ဉာဏ်ပဲဖြစ်သည်။

လူတိုင်း မြို့သို့ ပြန်လိုက်၏။ ချင်ယွီစွေက ယွင်ယွီကို တစ်လမ်းလုံး ပွေ့သယ်လာပြီး သူမ လမ်း၌ တရေးတောင် အိပ်လာသည်။ သူမနိုးလာချိန်၌ မြို့ထဲရှိ ဟိုတယ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမဘေး၌ ချင်ယွီစွေသာ ရှိသည်။ သူမက ထလာချိန်၌ ချင်ယွီစွေက သူမ ထိုင်နိုင်အောင် ကူညီပေးပြီး သူမခါးနောက်၌ ခေါင်းအုံးပျော့ပျော့တစ်လုံးကို ထားပေးလိုက်၏။ ယွင်ယွီက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။ “ကျွန်မ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အိပ်ပျော်သွားတာလဲ”

သူမသည် နတ်မျက်စိဖွင့်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲသက်ရောက်မှုကို ဖြေရှင်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းမရှိပေ။ သို့သော် ရိုးရှင်းသော အားနည်းမှုနှင့်ငိုက်မြည်းမှုကိုသာ ခံစားရတာ တော်သေးသည်ဟု တော်သေး၏။

ကျင့်ကြံဆင့် မြင့်သူများအတွက်မူ နတ်မျက်စိဖွင့်ခြင်းက သူတို့သက်တမ်းတစ်ဝက်နီးပါး ကုန်စေ၏။

ချင်ယွီစွေက သူမလက်ကို ကိုင်ထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အိပ်တာ သိပ်မကြာသေးပါဘူး။ ဟိုတယ် ပြန်ရောက်ခါစ”

ယွင်ယွီက သူ့ကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။ “နတ်မျက်စိထဲမှာ လူတချို့ တွေ့ခဲ့တယ်။ စာရွက်နဲ့ဘောပင် သယ်လာပေးနိုင်မလား။ ဒါမှ သူတို့ပုံ ဆွဲပြပေးနိုင်မှာ”

202 02

သူမ မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်စဉ်က ပန်းချီ၊ စာပေ၊ စစ်တုရင်၊ လက်ရေးလှ ပန်းချီတို့ကို သင်ယူခဲ့ကာ ရိုးရှင်းသော ပုံတူကိုတောင် ရေးဆွဲနိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ”

ချင်ယွီစွေသည် သူမအတွက် ရေနွေးတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးပြီးနောက် စာရွက်နှင့် ဘောပင် သွားရှာသည်။ လုံချီရှောင်၊ စုန့်ချင်းမင်နှင့် ကျန်နေသူများက ယွင်ယွီ၏ အခန်းသို့ ရောက်လာ၏။ မည်သူမှ ဘာမှမပြောဘဲ ယွင်ယွီ ပုံဆွဲတာကို ကြည့်နေကြသည်။

ယွင်ယွီသည် နတ်မျက်စိဖြင့် မြင်ရသည့် လူသုံးယောက်ပုံကို ဆွဲလိုက်သည်။

လူသုံးယောက် တွေ့ခဲ့ကာ တစ်ယောက်က အသက် ၂၀ ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်က အသက် ၄၀ ဖြစ်ကာ နောက်တစ်ယောက်က အသက် ၇၀၊ ၈၀ ဝန်းကျင် ရှိပုံပေါ်၏။ ယွင်ယွီသည် ရေးဆွဲပြီးနောက် သူမသည် လုံချီရှောင်အား စာရွက်ပေးလိုက်၏။ “ကျွန်မရဲ့ နတ်မျက်စိထဲမှာ ချန်ရန်ကျန်း မသေခင် နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူနဲ့ တခြားအမျိုးသမီးတွေ ရေကန်ထဲ ပစ်ချခံခဲ့ရတယ်။ အစက လူနှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ လူလတ်တစ်ယောက်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ရန်ကျန်းက ကန်ထဲ ပစ်ချခံရမယ့် အချိန်လေးမှာ တောအုပ်ထဲက အဘိုးအိုတစ်ယောက် ထွက်လာတယ်။ အဲဒီသုံးယောက်ကို မတွေ့ဖူးဘူး။ အစ်ကိုဝမ်းကွဲ၊ ချင်းမင်၊ ဒီလူသုံးယောက်ကို တွေ့ဖူးလား ကြည့်ပါဦး”

ယွင်ယွီသည် အဆိုးဆုံးအခြေအနေအတွက် စိတ်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်၏။ ဤလူသုံးယောက်ထံမှ သူတော်စင်သားတော်ကို ရှာမတွေ့လောက်ပေ။

စုန့်ချင်းမင်က ရုတ်တရက် ထပြောကာ ပုံတူထဲရှိ မျက် လူကို စိုက်ကြည့်ပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြစ်သွားလေ၏။ သူက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည် “ဒါက အဘိုးကြီး မစ္စတာဟော့မဟုတ်လား”

လီကျိုးကလည်း သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။ “တကယ် မစ္စတာဟော့ ပဲ”

လုံချီရှောင်ကလည်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ “သူဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

ကျန်သည့် လူနှစ်ယောက်ကို ကျန်သည့်လူနှစ်ယောက်ကမူ နာမည်မကြီးသောကြောင့် လူနည်းအကျဉ်းသာ သိသည်။ သို့သော် သူတို့က လူအိုကြီးဟော့အကြောင်း သိသည်။ လူအိုကြီးဟော့သည် ရုပ်လွန်ပညာနယ်ပယ်၌ ဦးဆောင်လမ်းပြ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လုံမိသားစု ဘိုးဘေးထက် ကျော်ကြားမှု အနည်းငယ်မျှသာ လျော့သည်။ ထို့အပြင် သူ မကြာခဏ ပေါ်မလာတတ်သောကြောင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ တည်ရှိနေ၏။ သို့သော် ရုပ်လွန်ပညာနယ်ပယ်ထဲရှိ လူငယ်မျိုးဆက်အတွက်မူ လူအိုကြီးဟော့က လူသိများသည့်သူ ဖြစ်သည်။ သူက အများရှေ့၌ မကြာခဏ ပေါ်မလာလျှင်တောင် ရုပ်လွန်ပညာလောကထဲရှိ လူတိုင်းသည် သူ့ပုံစံကို သိထားကြသည်။

လူအိုကြီးဟော့သည် သူ့ဘဝ၌ တပည့်နှစ်ယောက်သာ လက်ခံခဲ့ပြီး တစ်ယောက်က မတရားမှု ဆောင်ရွက်ခံရသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ချင်ယွီစွေ၏ညီလေး ချင်နန်ချီပဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွီစွေသည် ရုပ်လွန်ပညာနယ်ပယ်မှ မဟုတ်သော်ငြား မစ္စတာဟော့ကို တစ်ခေါက်တွေ့ခဲ့ဖူး၏။ “တကယ် မစ္စတာဟော့ပဲ”

လူများစွာက တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။ ဤကိစ္စက မစ္စတာဟော့နှင့် သက်ဆိုင်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားကြပေ။ ဘယ်လိုပြောသင့်လဲ။ မစ္စတာဟော့က ဆန်းကြယ်တဲ့လူလို့ လူတိုင်း ထင်နေကြတာ။ သူက တစ်ခါမှ မကောင်းတာ မလုပ်ဖူးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အများအမြင်ရှေ့မှာပေါ့။ သူက ရှေ့ဖြစ်ဟောပြီး လူတွေကို ကူညီပေးတာ ရှားတယ်။ သူနာမည်ကြီးလာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက ဟောင်ကောင်အပြင်ဘက်မှာ သူဌေးတစ်ယောက်ကို ဖုန်းရွှေပညာနှင့် ကူညီပေးခဲ့မိတာကြောင့်ပဲ။

အဲဒီကိစ္စက နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော် သွားပြီ။ ဟောင်ကောင်က သူဌေးကလည်း သူ့ကို အကူအညီတောင်းခဲ့တာက မြေနှစ်ကွက်၊ လေးလမ်းတွင်တဲ့ကိစ္စ။ တစ်ကွက်က ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို လွှမ်းခြုံနေတဲ့ ဧရိယာရှိတဲ့ နေရာကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက အတော်လေးဝေးပြီး သိပ်မကောင်းဘူး။

202 03

အစတုန်းက သူဌေးက မြေနေရာကောင်းရှိတဲ့ မြေကွက်ပုံကို ယူချင်ပြီး မစ္စတာဟော့ကို ဖုန်းရွှေပညာနှင့် ကြည့်ခိုင်းပြီး ဘယ်လိုတည်ဆောက်ရမလဲ၊ ဘယ်လိုစီးပွားရေး အဆင်ပြေလဲဆိုတာ မေးချင်ခဲ့တာ။ ကံဆိုးတာက မစ္စတာဟော့က မြေကွက်နှစ်ကွက်ကို ကြည့်ပြီး ဒီမြေတွေကို မဝယ်သင့်ကြောင်း ဘာပဲတည်ဆောက် တည်ဆောက် ဆိုးရွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ သူဌေးကသာ သူ့ကို ယုံရင် ပိုဝေးတဲ့ နေရာကို ဝယ်သင့်တယ်။

သူဌေးက မစဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို ယုံပြီး ဝေးလံတဲ့ နေရာက မြေကို ဝယ်ခဲ့တယ်။

ဤနေရာက သိပ်မကောင်းတာကြောင့် သူဌေးက လေလံအောင်ဖို့အတွက် ဈေးသိပ်မသုံးလိုက်ရဘူး။ သူဌေးရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကတော့ နောက်ထပ်မြေ တခြားမြေကွက်ကို ရသွားတယ်။ ပြောရရင် ပြိုင်ဘက်က သူ့ကို လာဂုဏ်ပြုတဲ့အချိန်မှာ သူဌေးက ဒေါသထွက်သွားတာ။

အဲဒီတုန်းက မစ္စတာဟော့က သူဌေးဘေးမှာ ရပ်နေပြီး ဘာမှမပြောဘဲ တစ်ခွန်းပဲ ပြောလိုက်တယ် “နှစ်နှစ်အတွင်း”

ရှင်ပြိုင်သူက မှင်တက်သွားပြီး မစ္စတာဟော့ကို မေးလိုက်တာ “နှစ်နှစ်အတွင်း ဘာဖြစ်မှာလဲ”

မစ္စတာဟော့က ဘာမှမပြောဘဲ အဲဒီလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။

ရှင်ပြိုင်တဲ့သူ ထွက်သွားပြီးတော့ မစ္စတာဟော့က သူဌေးကို ပြောလိုက်တယ်။ “အဲဒီမြေမှာ ဘာမဆို တည်ဆောက်ရုံနဲ့ ပိုက်ဆံရှာနိုင်လိမ့်မယ်”

အဆုံးကျ သူဌေးက အဲဒီမြေမှာ အဆောက်အအုံပေါင်းများစွာ ဆောက်ပြီး သူတို့ကို ငှားရမ်းခဲ့တယ်။ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးအတွက်လည်း အသုံးပြုခဲ့တယ်။ မထင်မှတ်ထားဘဲ သူ့ရဲ့လုပ်ငန်းက အောင်မြင်လာတာ။

သူဌေးရဲ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ တခြားသူဝယ်သွားတဲ့ တခြားမြေနေရာကလည်း အဆောက်အအုံ ဆောက်ခဲ့တယ်။ တည်ဆောက်နေတုန်း မတော်တဆဖြစ်တယ်။ ဒဏ်ရာရတယ်။ သေကြေပျက်စီးတယ်။ ပြီးမြောက်ခါနီးမှာပဲ မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ အစတုန်းက ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်အတွက် အသုံးပြုဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ငှားဖို့ပြင်ဆင်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ဆက်တိုက်မတော်တဆ ဖြစ်နေတာကြောင့် ဘယ်သူမှ မငှားကြဘူး။

ပြိုင်ဘက်က အဆောက်အအုံထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ တည်ဆောက်ခဲ့ပေမယ့် ရလဒ်ကတော့ ကုမ္ပဏီထဲက အနုပညာရှင်တွေအားလုံး ပြဿနာတက်ကုန်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာ ကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံသွားပြီး အဆောက်အအုံကို ဘယ်သူမှ မငှားကြတော့ဘူး။

202 04

အဲဒီမြေနေရာကို အစတုန်းက ဈေးကြီးကြီးနဲ့ ဝယ်ခဲ့ရတာ။ အခု ပိုက်ဆံအများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပေမယ့် တစ်ပြားမှ ရမလာဘူး။ နောက်ဆက်တွဲက ဘယ်လောက်ဆိုးလဲ မှန်းကြည့်လို့ရတယ်လေ။ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ အဲဒီရှင်ပြိုင်သူက ဒေဝါလီခံသွားရတာ။

သူဌေးက ပျော်လွန်းပြီး မစ္စတာဟော့ကို သွားမေးခဲ့တာ။ မစ္စတာဟော့က သူ့ကို ပြောပြတယ်။ “အဲဒီမြေက မှောင်မိုက်နေတဲ့ နယ်မြေ။ သက်ရှိတွေ နေလို့မရဘူး။ ကျောင်းဆောက်ရင် ဆေးရုံဆောက်ရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သုသာန်ပဲ တည်ဆောက်လို့ရတယ်”

အဲဒီတုန်းက သူဌေးက ကြက်သီးထသွားတာ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တစ်ချိန်တုန်းက စည်ကားခဲ့တဲ့ နေရာက လူသူကင်းမဲ့သွားတယ်။ အရင်တုန်းက သူဌေးဝယ်ခဲ့တဲ့ နေရာက တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ပိုပြီးစည်ပင်လာတယ်။ သာယာဝပြောလာတယ်။ ၁၂ နှစ်ကျော်ကြာပြီးတော့ မြေနေရာက တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ဖြစ်လာတယ်။ သူဌေးက ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာနိုင်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီမြေကို ဝယ်ပြီး အဆောက်အအုံဆောက်၊ ပြီးရင် ဘုရားကျောင်းတစ်ဆူ ဆောက်လိုက်တယ်။ အဲဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် မစ္စတာဟော့က ညတွင်းချင်း နာမည်ကြီးသွားတာ။

သူက လူတွေကို ကူညီပေးတတ်ပေမယ့် အလွယ်တကူ မကူညီပေးဘူး။ ကိစ္စ ကြီးကြီးမားမားတွေပဲ ကူညီပေးပြီး အခကြေးငွေကလည်း အင်မတန်မြင့်တယ်။

နောက်ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ မစ္စတာဟော့က အများရှေ့ ထွက်တာ ရှားတယ်။ ဘိုးဘေးနဲ့ယှဉ်လို့ရှိရင် မစ္စတာဟော့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သိပ်မလျော့ဘူး။ ဒီကိစ္စက မစ္စတာဟော့နဲ့ သက်ဆိုင်နေမယ်လို့ မထင်ထားတာပဲ။

စုန့်ချင်းမင်က တုံ့ဆိုင်းနေလျက် မေးလိုက်သည်။ “ဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်က သူတော်စင်သားတော်က မစ္စတာဟော့ ဖြစ်နေမလား”

လုံချီရှောင်က စီးကရက်ခဲထား၏။ သူက စီးကရက်ကို ထုတ်ကာ မီးမညှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက လုံလောက်အောင် မြင့်နေပြီ။ သူတော်စင်သားတော်တစ်ပါးအတွက် သူက လူတွေကို လှည့်စားနိုင်ရုံမက ပြီးတော့ ရေကန်နား သူပေါ်လာတယ်ဆိုတော့ ဒီကိစ္စက သူနဲ့ သက်ဆိုင်နေမှာပဲ”

******