အခန်း ၈၄
Vol. 9 Ch. 84
အခန်း (၈၄) - လွန့်ရှန်ဓားနှင့် ရှန်ယင်ဓား (၁)
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ကျောရိုးကျိုးကာ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ရုန်းကန်နေကြသော ရွာသားများမှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားကြလေသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လွန့်ရှန်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်၏ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာမူ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာချေသည်။
သူက ခြေတစ်ဖက်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ မြေပြင်မှ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လွန့်ရှန်ဓားက နက်မှောင်သော ဓားအလင်းတန်းကို သယ်ဆောင်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တုဟန်ယန်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။
တုဟန်ယန်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ထိုဓားသွားကို စိုက်ကြည့်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏စိတ်အာရုံမှာ ထပ်မံ၍ ဝေဝါးသွားရပြန်သည်။
သူမသည် မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကိုပင် မေ့လျော့သွားရချေပြီ။
ဤဓားချက်အောက်တွင် အသက်ဆုံးရှုံးရတော့မည့် အခြေအနေ၌ လက်တစ်ဖက်က ထိုလူငယ်၏ပခုံးကို ရုတ်တရက်ဖမ်းဆုပ်ကာ လွှဲပစ်လိုက်လေသည်။
လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ ချောင်ချိုးဖူပင် ဖြစ်ချေသည်။
တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အောင်မြင်သွားပြီးနောက် သူက ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါက ဘာဓားလဲ... တကယ်ပဲစိတ်ညှို့နိုင်တာပဲ... အတွင်းအား မလုံလောက်တဲ့သူတွေ အနားမကပ်ကြနဲ့... မိန်းကလေးတု... မင်းလည်း နောက်ဆုတ်လိုက်ဦး..."
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ကျောပေါ်မှရွှေရောင်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ပိုင်ကောနှင့်အတူ ကျန်းဟူလောကတွင် လှည့်လည်ကာ ရွှေရောင်ဓားဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းသည်။ ရှေ့ဝါကျမှာ သူ၏အဖော်ပိုင်ကောကို ရည်ညွှန်းပြီး နောက်ဝါကျမှာ သူ၏သိုင်းပညာကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏သိုင်းပညာရပ်များအားလုံးမှာ ဤရွှေရောင်ဓားပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဓား၏အမည်မှာ 'ရှန်ယင်'ဖြစ်ချေသည်။
ချောင်ချိုးဖူက ရွှေရောင်ဓားကို လှည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားရိုးကိုဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားသွားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ဓားသွားထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လေထုထဲ၌ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်။
ချူချင်းက ဝမ်ရိုကိုဆွဲကာ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လူအများရှေ့တွင် အစွမ်းပြရသည်ကို မနှစ်သက်သဖြင့် ရှေ့တွင်ရင်ဆိုင်ပေးမည့်သူ ရှိနေပါက နောက်ကွယ်မှသာ စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုရွှေရောင်ဓား၏အတွင်းပိုင်းမှာ အခေါင်းပွဖြစ်နေသည်ကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ဓား၏အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် အတွင်းအားက ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ စီးဆင်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ဦးက ပုလွေမှုတ်နေသကဲ့သို့ အသံများထွက်ပေါ်လာကာ ဓားသွားထွက်လာသည့် အတိုင်းအတာအလိုက် အသံများကွဲပြားသွားသည်။
ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် 'ကုန်း၊ ရှန်း၊ ကျွဲ၊ ကျီ၊ ယွီ'ဟူသော သံစဉ်ငါးပါးကို ဆက်တိုက် တီးမှုတ်လိုက်ရုံမျှမက နောက်ထပ်စူးရှသော အသံသုံးသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီးမှသာ ဓားတစ်လက်လုံး ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ချေသည်။
"ရှန်ယင်ဓား..."
တုဟန်ယန်၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အရောင်တောက်သွားရလေသည်။
ကျန်းဟူလောကသားများအားလုံးက ဖြူလေးနှင့် ရွှေရောင်ဓားကိုင်ဆောင်သော ချောင်ချိုးဖူကို သိကြသော်လည်း ဤရွှေရောင်ဓားမှာ မည်သည့်ဓားဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သိရှိသူနည်းပါးလှသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဓားမှာ အလွယ်တကူ ဓားအိမ်မှ ထွက်လေ့မရှိဘဲ ချောင်ချိုးဖူ၏လက်သီးခြေသိုင်းဖြင့်ပင် ပြိုင်ဘက်အများစုကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် တုဟန်ယန်မှာမူ ဤဓား၏အမည်ကို သိရှိသည့်အပြင် ချောင်ချိုးဖူ အသုံးပြုသော ဓားသိုင်းမှာ 'ခုနစ်သံစဉ် ကောင်းကင်ဂီတ ဓားသိုင်း' ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရှိထားသည်။
ဓားထုတ်လိုက်လျှင် အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဂီတကဲ့သို့ သာယာလှသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းသည်ဟူသော စကားရပ်မှာ ဤနေရာတွင် အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ပေသည်။
ပြောရလျှင်ကြာသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချောင်ချိုးဖူက ရှန်ယင်ဓားကိုထုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူငယ်မှာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဓားအလင်းတန်း မဖုံးလွှမ်းမီမှာပင် သာယာသောဂီတသံတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားလေသည်။
ဝုန်း...
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ သဲကျောက်များလွင့်စင်ကာ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များ တဂျိဂျိမြည်ဟည်းသွားရသည်။ မလှမ်းမကမ်းရှိ ရေတံခွန်မှ ရေစီးကြောင်းများပင်လျှင် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းသွားချေသည်။
ဤအသံ၏အကူအညီကြောင့် ချောင်ချိုးဖူမှာ လွန့်ရှန်ဓား၏လှည့်စားမှုကို မခံရတော့ဘဲ ဓားဦးကိုလှည့်ကာ ထိုလူငယ်၏လက်ကောက်ဝတ်သို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။
သူတို့၏ခန့်မှန်းချက်အရ ဤလူများမှာ တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် စိတ်အာရုံလှည့်စားခံထားရခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာမူ သိုင်းပညာမတတ်မြောက်ကြသဖြင့် အလွန်ပင် အားနည်းလှသည်။
ထို့ကြောင့် ဤဓားချက်ကို ထိုလူငယ် ရှောင်တိမ်းနိုင်စရာ မရှိချေ။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုလူငယ်က ဓားကိုလှည့်ကာ ကာကွယ်လိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်သော ဓားချင်းထိခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဓားအချင်းချင်း ထိတွေ့မိသောနေရာကို ဗဟိုပြု၍ ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူရိပ်နှစ်ခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ဆုတ်သွားကြလေသည်။
ချောင်ချိုးဖူသည် ဓားကိုင်ထားသောလက်မှာ အနည်းငယ်တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဓားကိုယ်တိုင်က တုန်ခါနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက လက်ကို အနည်းငယ်ခါယမ်းလိုက်မှသာ ထိုတုန်ခါမှုမှာ ငြိမ်သက်သွားရလေသည်။
သူခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူငယ်မှာ ထပ်မံပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ချောင်ချိုးဖူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်ပျက်ယွင်းသွားပြီး ဓားကို လက်ညှိုးဖြင့်တောက်လိုက်ရာ မြည်ဟည်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးမှသာ ဓားကိုမြှောက်ကာ ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုဓားပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ရောက်ရှိလာသည်။
၎င်းမှာ ထိုလူငယ်၏လက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ရှန်ယင်ဓားမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသဖြင့် လူငယ်က ထိလိုက်သည်နှင့် သွေးများက ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ စီးကျသွားသည်။
ချူချင်းက မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်မိသည်။ ဤလူငယ်မှာ ထိုရွာသားများနှင့် မတူညီချေ။
သူက အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သေလူ၏သွေးမှာ ဤကဲ့သို့မဟုတ်ချေ။
ချောင်ချိုးဖူလည်း ဤအချက်ကိုသတိပြုမိသွားပြီး မူလက တစ်ဖက်လူ၏လက်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြံရွယ်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ လက်မရဲတော့ချေ။
ထို့ကြောင့် သူက ခြေတစ်ဖက်ဖြင့်ကန်ထုတ်ကာ တစ်ဖက်လူကို ဖယ်ရှားလိုက်သော်လည်း ထိုလူငယ်မှာ လွန့်ရှန်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် နောက်သို့ယိုင်သွားပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ထပ်မံပြေးဝင်လာပြန်သည်။
ချောင်ချိုးဖူမှာ အသက်ရှူချိန်ပင်မရရှိဘဲ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရတော့သည်။
ဓားချင်းထိခတ်သံများက ထိုညတွင် ပျံ့လွင့်နေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ထူးခြားဆန်းပြားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူငယ်မှာ သိုင်းပညာမတတ်မြောက်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဝါကိုအားကိုးကာ တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ဤဓားမှာလည်း ထူးခြားသောစွမ်းအားများကို ပြသနေသည်။
ထို့ကြောင့် ချောင်ချိုးဖူ၏ ခုနစ်သံစဉ်ကောင်းကင်ဂီတဓားသိုင်းမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ထိုသူကို မနှိမ်နင်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။
သူ၏ဓားသိုင်းမှာ အသံနှင့်ဓားကို ပေါင်းစပ်ကာ သံစဉ်ငါးပါးကို တီးမှုတ်ပြီးမှသာ အစွမ်းကုန်ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ အသက်ရှင်နေသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက် ချောင်ချိုးဖူက အနိုင်ရရှိမည့်အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်ကာ ထိုဓားကို တစ်ဖက်လူ၏လက်မှ လွတ်ကျသွားအောင် ပြုလုပ်ရန်သာ ကြိုးပမ်းနေပြီး တစ်ဖက်လူကို သတိပြန်လည်လာစေရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူ ဤကဲ့သို့ဖြစ်နေရခြင်းမှာ ဤဓားဆိုးနှင့် သက်ဆိုင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ ဤဓားကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ပါက သူ သတိပြန်လည်လာပေလိမ့်မည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဤချင်းရှီးရွာ၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကိုလည်း စုံစမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့် ရွာသားများအားလုံးမှာ ဤကဲ့သို့အလောင်းကောင်များ ဖြစ်နေကြရသနည်း။
အဘယ်ကြောင့် အိမ်တိုင်းတွင် လူငယ်လူရွယ်များ သေဆုံးနေကြရသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ရွာပြင်တွင် အင်းကွက်များ ရှိနေပြီး သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်မပေးသနည်း။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးကို ခက်ခက်ခဲခဲ တွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် သူ့ကို အလွယ်တကူ သေဆုံးခွင့်မပေးနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးသားမှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြရလေသည်။
ရုတ်တရက် တိုက်ပွဲအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု နောက်သို့ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လွန့်ရှန်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
သူက လက်ထဲမှလွန့်ရှန်ဓားကို လှည့်လိုက်ပြီး မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေတွင် မိမိ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဓားဖြင့်ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။
နှလုံးသွေးများက ဓားဖျားမှတစ်ဆင့် ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ စီးဆင်းသွားပြီး ဤဓားကို နီရဲသောအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာစေသည်။
"ရပ်လိုက်စမ်း..."
ချောင်ချိုးဖူက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ထိုလူငယ်မှာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကိုကိုင်ဆောင်ကာ နီရဲသော ဓားအလင်းတန်းနှင့်အတူ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ချေပြီ။
ချောင်ချိုးဖူသည် သူနှင့်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ဤဓား၏ထူးခြားမှုကို သိရှိထားသည်။ ယခုအခါ သူသည် ပေါ့ဆစွာမနေရဲတော့ဘဲ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ထဲမှရှန်ယင်ဓားမှာ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။
အသံမျိုးစုံက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး ဓားကိုယ်ထည်မှာ အဆက်မပြတ်လည်ပတ်နေကာ အသံများမှာလည်း ပိုမိုစူးရှလာချေသည်။
ချောင်ချိုးဖူက လက်ညှိုးကို ဓားသဖွယ်ပြုလုပ်ကာ ခြေလှမ်းများကို လျင်မြန်စွာလှမ်းလျက် ရှန်ယင်ဓား၏နောက်မှ ကပ်လိုက်သွားလေသည်။
ဝုန်း...
ဓားအလင်းတန်းနှင့် ဓားဖျားတို့မှာ လေပေါ်တွင် ထိတွေ့မိသွားကြသည်။
စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်စေသော အသံဆိုးတစ်ခုက ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် တုဟန်ယန်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်လေသည်။
"အားလုံး တရားထိုင်ပြီး အတွင်းအားနဲ့ နားကို ပိတ်ထားကြ..."
ဝမ်ရို၏မျက်နှာတွင်လည်း နာကျင်သော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချူချင်းမှာမူ ထူးခြားမှုမရှိဘဲ ဝမ်ရို၏ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်ကာ မင်ယွိကျမ်းစာ၏အတွင်းအားအချို့ကို ပို့လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချောင်ချိုးဖူ၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက်ပျက်ယွင်းသွားသည်။
ထိုလူငယ်၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ရှန်ယင်ဓားမှာ တုန်ခါသွားကာ အသံများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဓားတစ်လက်လုံး လွင့်စင်သွားရလေသည်။
ဤဓား၏ဂီတသံ မရှိတော့သောအခါ ချောင်ချိုးဖူသည် ဦးနှောက်ထဲ၌ ဗလာဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် လွင့်စင်သွားရလေသည်။
လူငယ်က ရှေ့သို့တိုးဝင်လာပြီး နက်မှောင်ကာ နီရဲသော ဓားအလင်းတန်းက ကောင်းကင်ယံမှကျရောက်လာပြီး ချောင်ချိုးဖူကို သတ်ဖြတ်ရန် ဦးတည်လိုက်ချေသည်။
ဝုန်း...
နောက်ထပ်ဓားမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးစက်များက မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။