အခန်း ၄၇၆

အခန်း (၆၇၆) - လီကျောက်ခွန်၏ အံ့ဖွယ်ဟောကိန်းနှင့် ရေအောက်နန်းတော်

ဟန်ယုံဟွေးသည် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်မသုံးသေးပေ။ လီကျောက်ခွန်၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကို မသိသေးသဖြင့် သူသည် သာမန် တတိယအဆင့် မန္တန်တစ်ခုဖြစ်သော 'သဲလွင့်ဓားချီ' ဖြင့်သာ အရင်ဆုံး စမ်းသပ်လိုက်၏။

“ရွှစ် ”

လွင့်မျောနေသော သဲပြင်ပမာ ဓားချီလှိုင်းများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ လီကျောက်ခွန်သည် သူ ကြိုတင် တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်း ဘယ်ဘက်သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။ ထို့နောက် ညာလက်ဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် မန္တန်ဖြစ်သော 'ကျောက်နီလက်ဝါး' ကို အသုံးပြုကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

"ဝုန်း ..."

သဲလွင့်ဓားချီမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားတော့သည်။ ဟန်ယုံဟွေး၏ တိုက်ကွက်မှာ ဤသို့ဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူပင် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

'တော်တော်လေး အံ့ဩဖို့ ကောင်းတဲ့ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းပဲ။ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုလား ... ဒါမှမဟုတ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး လီကျောက်ခွန်ရဲ့ ပါရမီလား'

ဟန်ယုံဟွေးမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သို့ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ 'ကောင်းကင်ပျံ နတ်ဘုရားဆက်ရက်' ဟု အမည်ရသော စတုတ္ထအဆင့် မန္တန်တစ်ခုကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။ ဓားချီ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ နှစ်ခုတစ်တွဲစီ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဆက်ရက်ငှက်၏ ကတ်ကြေးပုံစံ အမြီးများပမာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

"ဝှစ် ..."

ထိုဓားချီများမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး လီကျောက်ခွန်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

“ပန်းကြွေလက်ဝါး”

လီကျောက်ခွန်သည် အနောက်သို့ သုံးလှမ်း ဆုတ်လိုက်၏။ လက်ကွက်များကို ဖော်လိုက်သည်။ အစွမ်းကုန် တွန်းထုတ်လိုက်၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှင်းပမာ ဖြူစင်သော ပန်းပွင့်ချပ်ပေါင်းများစွာ ရှေ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြေးဝင်လာသော ဓားချီများနှင့် ထိတွေ့ကာ နှစ်ခုစလုံး ပျက်စီးသွားတော့သည်။

'သူ့ရဲ့ ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်းက တကယ် သန်မာတာပဲ'

ဟန်ယုံဟွေးမှာ ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် တတိယအဆင့်၊ စတုတ္ထအဆင့် မန္တန်များမှတစ်ဆင့် သတ္တမအဆင့်အထိ တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်ကာ အတည်ပေါက် တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။ သို့သော် ဟန်ယုံဟွေး၏ တိုက်ကွက်မျ၏

ားမှာ မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ၊ လီကျောက်ခွန်သည် တူညီသော အဆင့်ရှိ မန္တန်များဖြင့်သာ အမြဲတမ်း တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ... တကယ် မှားနေပြီ”

တတိယမျိုးဆက် တပည့် ရှချင်းလျန်က နဖူးကို တွန့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီးဟန်ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေ အကုန်လုံးကို စီနီယာအစ်ကိုကြီး လီကျောက်ခွန်က တားဆီးနေနိုင်တာပဲ။ ဘာဒဏ်ရာမှလည်း မရဘူး။ ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲနော်”

“ဒါက ငါတို့ ဒုတိယမျိုးဆက် စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အချက်လား မသိဘူး”

ရှချင်းလျန်အပြင် အခြားတပည့်များမှာလည်း မှင်သက် အံ့ဩနေကြရသည်။ သာမန်အချိန်တွင် အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်ပြီး နာမည်မကြီးလှသော လီကျောက်ခွန်က ဟန်ယုံဟွေး၏ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနေသည်မှာ ထင်မှတ်မထားစရာပင်။

“မင်းရဲ့ ကျိန်စာက တကယ် စွမ်းတာပဲ”

လေထဲတွင် ကျီဇီလင်းက ဘေးနားရှိ ဝမ်ဖင်းအန်းကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ ဝမ်ဖင်းအန်းမှာ လည်ပင်းကို ကျုံ့လိုက်ပြီး အားနာသလို ပြုံးလိုက်၏။

“တကယ်တော့ ဒါက ကျိန်စာကြောင့်ချည်းပဲ မဟုတ်ပါဘူး။ လီကျောက်ခွန်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိတာပါ။ သူနဲ့ ငါနဲ့ တိုက်ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက် အများစုကို သူ တွက်ချက်နိုင်လိမ့်မယ်”

မိုယင်သည် ဝိညာဉ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ညီလေး လီကျောက်ခွန်ရဲ့ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းက အဲဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား” ဟု အခြား ပထမမျိုးဆက် တပည့်များက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်ကြသည်။

“သေချာပေါက် သန်မာတာပေါ့” မိုယင်က သူမ၏ မေးစေ့ကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်၏။ “အဆင့်တူတူချင်း တိုက်ပွဲမှာ ရန်သူရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက လုံးဝ သာလွန်မနေဘူးဆိုရင် ... လီကျောက်ခွန်က ငါတို့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို တွက်ချက်ပြီး အလွယ်တကူ ဖြုန်းတီးပစ်နိုင်မှာပဲ”

“ကြည့်ရတာ ဟန်ယုံဟွေးတော့ ရှုံးတော့မယ် ထင်တယ်” ဟု ဟိုယွင်ကျဲက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

ပင်မရင်ပြင်ပေါ်တွင်..

ဟန်ယုံဟွေး၏ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီသော တိုက်ခိုက်မှုများကို လီကျောက်ခွန်က အေးအေးဆေးဆေး ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်သောအခါ ဟန်ယုံဟွေး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

'သူ့ရဲ့ ဟောကိန်းတွေက နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ'

ဟန်ယုံဟွေးမှာ ပို၍ စိတ်မချ ဖြစ်လာသည်။ ဤလူသည် တိုက်ခိုက်ရေးဇယားတွင် နံပါတ် တစ်ဆယ့်နှစ် သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍သာ ထိပ်တန်း တစ်ဆယ် အတွင်းက လူတွေဆိုလျှင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနေမည် မဟုတ်ပါလား။

'ငါ တကယ်ပဲ ထိပ်တန်း တစ်ဆယ် ထဲကို မဝင်နိုင်တော့ဘူးလား'

ဟန်ယုံဟွေး တိုက်ခိုက်လေလေ၊ ပို၍ အံ့ဩလေလေ ဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်း အရသာကိုပင် စတင် ခံစားလာရတော့၏။

“ညီလေး ... မင်း တိုက်ခိုက်နေတာ အကြိမ် ငါးဆယ် ကျော်သွားပြီ။ မောနေလောက်ပြီ မဟုတ်လား။ အခု ငါ့အလှည့်ပဲ”

လီကျောက်ခွန်သည် ဘယ်လက်ဖြင့် လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်၏။ ညာလက်ဖြင့် ဓားလက်ကွက် ဖော်ကာ အသာအယာ ညွှန်ပြလိုက်၏။

"ရွှစ် ..."

လေထဲရှိ စက်ဝိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဓားချီအမျှင်တန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး လီကျောက်ခွန် ညွှန်ပြသည့် အရပ်သို့ ခုတ်ပိုင်းသွားတော့သည်။ ဟန်ယုံဟွေးသည် ဓားကို အမြန် ဆွဲထုတ်ကာ ထိုဓားချီကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့သော် လီကျောက်ခွန်က ဟန်ယုံဟွေး၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုသိနေ၏။ သူသည် ဓားပျံတိုက်ခိုက်ရေးအတတ် ကို အသုံးပြုကာ ဓားချီကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ရာ ဟန်ယုံဟွေး၏ အကာအကွယ်ကို လွတ်သွားတော့သည်။

"ဝှစ် ..."

ဓားချီမှာ အောက်ဘက်မှ အပေါ်သို့ ပင့်ကာ ခုတ်ပိုင်းသွားပြီး ဟန်ယုံဟွေး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ ပြဲထွက်သွားပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာလည်း လွင့်ထွက်သွားတော့၏။

“ချွင်”

အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဓားမှာ ရင်ပြင်ရှိ အုတ်ချပ်များကြားတွင် စောင်းလျက် စိုက်ဝင်သွားသည်။ ဓားလက်ကိုင်မှာ အသာအယာ တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ ယခုအချိန်တွင် တုန်လှုပ်နေသော ဟန်ယုံဟွေး၏ ရင်ခုန်သံနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

“ဘယ် ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ဟန်ယုံဟွေး၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ လီကျောက်ခွန်၏ ဓားချီမှာ သူ၏ လည်ပင်းနှင့် သုံးလက်မခန့်သာ ဝေးသော နေရာတွင် ဝဲပျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လီကျောက်ခွန် စိတ်ကူးလိုက်ရုံဖြင့် ထိုဓားချီမှာ ဟန်ယုံဟွေး၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

“ဂလု …”

ဟန်ယုံဟွေးသည် တံတွေးတစ်လုပ်ကို အသည်းအသန် မြိုချလိုက်မိသည်။

“ကျွန်တော် ... ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်”

လီကျောက်ခွန်၏ ဓားချီမှာ အလွန်ပင် နီးကပ်လွန်းလှပေသည်။ ဤမျှ အကွာအဝေးတွင် သူသည် 'အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဓားအကာအကွယ်' ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။ ဤအခြေအနေတွင် အရှုံးပေးခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

“ဟူး …”

“အကြိမ် ဒါဇင်အနည်းငယ်လောက်ပဲ တိုက်ရသေးတယ်၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီးဟန်က အရှုံးပေးလိုက်ပြီလား။ မယုံနိုင်စရာပဲနော်”

“ဒီတိုက်ပွဲက အဆင့် တစ်ဆယ့်နှစ် မှာ ရှိတဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး လီကျောက်ခွန်ဟာ တကယ်ကို ထိုက်တန်တဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်တာပဲ”

“ဟူး ... ငါတို့ တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေက တကယ်ပဲ နုသေးတာပဲ။ ဒုတိယမျိုးဆက်ကိုတောင် မကျော်နိုင်ရင် ... ပထမမျိုးဆက်ထဲက ထိပ်တန်း တစ်ဆယ် က လူတွေဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲ”

တတိယမျိုးဆက် တပည့်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများမှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြင်ပလောကရှိ ဂိုဏ်းများတွင်ဆိုလျှင် သူတို့မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်များ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ ...

ယနေ့ တိုက်ပွဲမှာ ဟန်ယုံဟွေး၏ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရ၏။ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းပင် မရှိသော ရှုံးနိမ့်မှုမျိုးပင် ဖြစ်၏။

'ငါတို့ တတိယမျိုးဆက်ထဲမှာ အသန်မာဆုံးလူတောင် အဆင့် တစ်ဆယ့်ငါး ပဲ ရှိတာဆိုတော့ ... အဲဒီဇယားက တကယ်ကို တိကျနေတာပဲလား' ဟု တပည့်များက ထပ်မံ တွေးတောမိကြပြန်သည်။

“ညီလေးဟန် ... လက်ရည်စမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လီကျောက်ခွန်မှာမူ ဟန်ယုံဟွေး ဤအချိန်တွင် အရှုံးပေးလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင် တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် လုံးဝ အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ဓားသိုင်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ဓားချီမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဝှစ် ..."

လီကျောက်ခွန်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဝမ်ဖင်းအန်းတို့ ရှိရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

“အဟဲ..မဆိုးဘူးကွ ... ဒီလောက် မြန်မြန် နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး” ဝမ်ဖင်းအန်းက ရယ်ရင်း လီကျောက်ခွန်၏ တောက်ပနေသော ကတုံးခေါင်းကို ပွတ်ကာ အားရပါးရ ပြောလိုက်၏။

“အဟမ်း ... အဟမ်း ... ခပ်အေးအေးပဲ နေစမ်းပါ” လီကျောက်ခွန်က မျက်နှာလေး နီလျက် ပြောလိုက်ရှာသည်။

မြူခိုးတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ..

အရိပ်နက်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို အသာအယာ ပွတ်လိုက်၏။

“ကြည့်စမ်း ... အကြိမ် အနည်းငယ်လောက် တိုက်ရုံနဲ့တင် ဟန်ယုံဟွေး ရှုံးသွားပြီ။ တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေက နုသေးတာပဲ။ သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ လှိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာလို နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးမှာပဲ သင်ကြားပေးနေတာက တကယ် မကောင်းဘူး”

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဓား ဘိုးဘေးကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံသည်။ “ဟုတ်တယ်။ သူတို့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပြင်ပလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာရင် ပိုပြီး မြန်မြန် တိုးတက်လာမှာပါ”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကုန်းချင်းချိုးသည် မြူခိုးတောင်ထိပ်မှ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲကုန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

တပည့်များ အားလုံး ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။ ကုန်းချင်းချိုးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးကို မေးလိုက်၏။

“ဒီနေ့ ... နောက်ထပ် ဘယ်သူကများ စိန်ခေါ်ချင်သေးလဲ”

သူမသည် တပည့်များကြား လက်ရည်စမ်းခြင်းကို မကန့်ကွက်ပေ။ တကယ်တော့ သူမသည် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းကို အလွန် သဘောကျပြီး သူတို့ အတူတကွ တိုးတက်စေရန် ပိုမို လက်ရည်စမ်းစေချင်ခြင်း ဖြစ်၏။ သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တပည့်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“မရှိတော့ပါဘူး ခင်ဗျာ” ဟု ဟန်ယုံဟွေးက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်၏။

သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိုမို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ ပထမမျိုးဆက် တပည့်များကို ထပ်မံ စိန်ခေါ်မည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘယ်သူမှ မစိန်ခေါ်တော့ဘူးဆိုရင်တော့ ... အားလုံး လူစုခွဲလို့ ရပါပြီ” ကုန်းချင်းချိုးက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ” တပည့်များမှာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် တာဝန်များ ဆောင်ရွက်ရန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ မြူခိုးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးမှာ ပြန်လည်၍ စည်ကား သက်ဝင်လာပြန်၏။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ မဟာခန်းမဆောင်အတွင်း၌..

ယဲ့ဖုန်းသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

'ဒီတိုက်ပွဲအပြီးမှာ တတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေ နိုးကြားလာပြီ။ မင်းတို့အားလုံး ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပိုပြီး ကြိုးစားလေလေ၊ ငါက ပိုပြီး သန်မာလေလေပဲ။ ဒါက တကယ်ကို ကျေနပ်စရာ ကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ပဲ' ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

အဆုံးမဲ့ ပင်လယ်ပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်..

ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရေအောက် နန်းတော်ကြီး တစ်ခု ရှိနေ၏။ ၎င်းသည် မိုင်တစ်ရာကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး၊ အချင်း မိုင်နှစ်ရာခန့်ရှိသော ဧရာမ စက်လုံးခြမ်းပုံစံ လေပူဖောင်းကြီး တစ်ခုအတွင်း တည်ရှိလေသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင်လည်း လေထုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤနန်းတော်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မြင့်မားသော မျှော်စင် ရှစ်ခု ရှိသည်။ မျှော်စင် တစ်ခုချင်းစီ၏ အထက်တွင် 'လရောင် လှံရှည်' တစ်စင်းစီ လွင့်ပျံနေပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

လှံရှည် တစ်စင်းချင်းစီ၏ အောက်တွင် လူတစ်ဦးစီ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြ၏။

အကယ်၍သာ ယဲ့ဖုန်း ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူ အလွန် အံ့ဩသွားပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝတ်ရုံဖြူ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၊ နဂါးဝါ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တို့နှင့်အတူ 'ကျောင်းယန် မြို့တော်၏ ဧကရာဇ် သုံးပါး' အဖြစ် ကျော်ကြားလှသော 'နတ်ဘုရား ပင်လယ်နဂါး ဧကရီ' သည် ယခုအချိန်တွင် လရောင် လှံရှည် တစ်စင်း၏ အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ မျိုးနွယ်စုဝင်များ ... ငါတို့ ပင်လယ်ရှစ်စင်း နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စု အတွက် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ” နတ်ဘုရား ပင်လယ်နဂါး ဧကရီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော မျှော်စင် ခုနစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရှင်ကြီးများကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

--