အခန်း ၅၄၅

အခန်း (၅၄၅) - လက်ဝါးချက် ပေးပို့ခြင်း (အပိုင်း ၂)

တကယ်တော့ ဤအချက်က ညသခင် အတွက် အားထုတ်ရမှု များစွာကို သက်သာသွားစေခဲ့ခြင်း ပင်။ ဆုမို ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ရိုးရှင်းလှပေ၏။ မတ်တတ်ရပ်ကာ စကားပြောဆိုရခြင်း၏ ပင်ပန်းမှုကို ခံစားရမည့်သူမှာ သူ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ညသခင် ၏ ခပ်တိုးတိုး အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဒီလူက ငါ့အတွက်တော့ ဆရာတစ်ဆူ၊ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ပဲ”

ဆုမို ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားတော့၏။

“အို...”

ဆရာတစ်ဆူ၊ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် တဲ့လား... ဤ စကားစုလေးမှာ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ဤလူသည် ညသခင် အား သိုင်းပညာ သင်ကြားပေးခဲ့သော ဆရာအရင်းတော့ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့် မိတ်ဆွေဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့တိုင်အောင် ထိုသူက ညသခင် ကို တစ်စုံတစ်ရာတော့ သင်ကြားပေးခဲ့သည်မှာ သေချာလှ၏။ သို့သော် ညသခင် သည် ဤလူ့ထံမှ မည်သည့် အရာကို တကယ် သင်ယူခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင်… သူတို့က ဘယ်လိုများ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်နေကြသနည်း။

အတွေးများ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာစဉ်မှာပင် ညသခင် ၏ အေးစက်စက် အမေးစကားကို ကြားလိုက်ရပြန်သည်။

“ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီဆိုတော့ မေးရဦးမယ်... မင်းက ဘယ်သူလဲ”

ဤမေးခွန်းကို မမေးရပါက ညသခင် ၏ ရင်ထဲတွင် တကယ့်ကို အနေရခက်နေမည် ဖြစ်၏။ သူတို့ နှစ်ဦး ကစားနေကြသော ဤ ကစားပွဲငယ်လေးမှာ ၎င်းကိုယ်တိုင်က ကြီးမားသော အဓိပ္ပာယ် မရှိကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လာသောအခါ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ရန် လက်သီးနှင့် ခြေထောက်များကို အသုံးပြုရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကိစ္စရပ်သာတည်း။

သို့သော် ညသခင် သည် မည်သည့် အကြောက်တရားမျှ မရှိဘဲ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤ ကစားပွဲတွင် သူ အနည်းငယ် အရေးနိမ့်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ဤလူကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လိုက်ပါက... သူ သိချင်သမျှ အရာအားလုံးကို အလွယ်တကူ မေးမြန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် ယခုလောလောဆယ်တွင် ဤအဖြေကိုသာ သူ သိချင်နေခဲ့ခြင်း ပင်။

ဆုမို သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ အားရပါးရ ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်တော့သည်။

“ငါ့နာမည်က လုံးဝ မပြောင်းလဲဘူး၊ မျိုးရိုးကလည်း အရင်အတိုင်းပဲ... ငါက ဝူရှန်းခန်းမ ရဲ့ ဒသမမြောက် ခန်းမ က ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်... ရန်ရှုံးဖေး ပဲကွ”

ညသခင် မှာ ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

“သောက်ရူးစကားတွေ ပြောမနေနဲ့... သောက်ကလေး၊ မင်းက ငါ့ကိုတောင် လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့လေ”

ဆုမို သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်၏။

“အို... ဒီစကားကတော့ ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေတယ်ဗျ။ ကျွန်တော်က ရန်ရှုံးဖေး မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ညသခင် က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် သေချာနေရတာလဲ”

“ဝူရှန်းခန်းမ ရဲ့ ဒသမမြောက် ခန်းမ က ဒုတိယခန်းမသခင် ဆိုတာကိုတောင် ဒီ သခင်ကြီး က ကြားဖူးတယ်ကွ။ မင်းက အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။ အဲဒီ ရန်ရှုံးဖေး ဆိုတဲ့ ကောင်က ဒီနှစ်ထဲမှာ အသက် လေးဆယ်ကျော်နေပြီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ညသခင် က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။

“မင်းလို ဉာဏ်များတဲ့ ကောင်မျိုးကို လုံးဝ ယုံလို့ မရဘူးပဲ”

ဆုမို က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

“ညသခင် က တုန်းဟွမ်နယ်မြေ ရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ နေထိုင်ပြီး ထျန်းချူမြို့ ကြီး ကာဆီးထားတဲ့ ကြားကနေတောင်... ဝူရှန်းခန်းမ ရဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် အကြောင်းကို ဒီလောက်တောင် သတင်းအချက်အလက် ပြည့်စုံနေတာလားဗျာ.. ကြည့်ရတာ ညသခင် က အိမ်အပြင် ထွက်စရာ မလိုဘဲနဲ့ လောကကြီးရဲ့ ကိစ္စတွေကို အကုန် သိနေတဲ့ ပုံပဲ”

“အပိုစကားတွေ ပြောမနေနဲ့တော့”

ညသခင် ၏ ထိုစကားသံ အဆုံးတွင် သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ရုတ်တရက် ကွေးညွတ်သွားတော့၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရိပ်ငါးခု ဝုန်းခနဲ ပျံတက်လာပြီး အရိပ်တစ်ခုမှာ လေလယ်သို့ ခုန်ပျံသွားကာ အထက်မှနေ၍ တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ချလာသည်။ အခြား အရိပ်နှစ်ခုက ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက် ကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် အသက်အန္တရာယ် ရှိရာ နေရာများဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာပြီး နောက်ဆုံး အရိပ်နှစ်ခုကမူ ဆုမို ၏ ခြေထောက်များကို ရစ်ပတ်ကာ သူ့ကို အရိုးတောင် ပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်လေတော့သည်။

“မင်းကို ဖမ်းပြီးမှပဲ အမှန်တရားကို စစ်မေးတော့မယ်”

သူသည် စိတ်ကူးပေါက်ရာ ဆုမို နှင့် ဤ ကစားပွဲကို ကစားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ဆုမို သည် သူ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို မလိုက်နာဘဲ သူ့အား အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်၍ ရသည်ဟု ထင်မှတ်နေသည် ဆိုမှတော့... စကားပြောနေခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေတော့မည်။ တိုက်ရိုက် အင်အားသုံး ဖြေရှင်းခြင်းကသာ နောက်ဆုံး အဖြေ ပင်။

ညသခင် ကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော် အသုံးပြုလိုက်သော အရိပ်မိစ္ဆာပညာ မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိအောင် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှ၏။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အသံတစ်သံမျှ မထွက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်လွန်းရုံသာမက လှုပ်ရှားမှု တိုင်းသည် လေပြင်းမုန်တိုင်း အလား လျင်မြန်လှသဖြင့် ကာကွယ်ရန် အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလှပေ၏။

သို့သော် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အခြားမဟုတ်... ဆုမို ဖြစ်နေချေသည်။

ဆုမို ၏ အတွင်းအား များ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး တဝီဝီ မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ နဂါးဟောက်သံကြီး နှင့် ရွှေခေါင်းလောင်းကြီး ၏ ခေါင်းလောင်းထိုးသံတို့ လေဟာနယ်ကို ခွင်း၍ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိပ်များ အားလုံးမှာ လေထဲရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များအလား အနောက်သို့ ရုတ်ချည်း လွင့်စင်သွားကြသည်။ လူသားအရေခွံ အရိပ်များ အတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော အတွင်းအား များမှာ အလွန်တရာ အားနည်းလွန်းလှရာ ဆုမို ၏ ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအား အရှိန်အဝါကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဆုမို ၏ အတွင်းအား က သူ၏ အရိပ်များကို ပြန်လည် တွန်းကန်လိုက်သောကြောင့် ညသခင် မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားပြီး သူ၏ ရင်တွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်... ဇီယန် နတ်ဘုရား လက်ဝါး တစ်ချက် က သူ့ဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် အတွင်းအား များကို လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် စုစည်းကာ ရှေ့သို့ အားကုန် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ လက်ဝါးနှစ်ဖက်မှာ လေလယ်တွင် ဝုန်းခနဲ ရိုက်ခတ်မိသွားတော့၏။

သို့သော် ဆုမို ၏ ခံစားချက်အရ၊ ဤ ဇီယန် နတ်ဘုရား လက်ဝါး နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရမှုမှာ အစစ်တစ်ခု၊ အတုတစ်ခု နှင့် ရိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ အစစ်မှာ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နည်းဗျူဟာကျကျ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး အတုမှာမူ အနှစ်သာရ ကင်းမဲ့ကာ လူသားအရေခွံ တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်... အသံတိတ် လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်သည် ဆုမို ၏ ကျောပြင် အနောက်ဘက်သို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

“တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတဲ့ ဇီယန် နတ်ဘုရား လက်ဝါး ပဲ။ ငါ့ကိုတောင် မမျှော်လင့်ဘဲ အံ့ဩသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်”

ဆုမို ၏ ကျောပြင်ကို ရည်ရွယ်ထားသော ဤ လက်ဝါးချက် မထိမှန်မီ ကလေးမှာပင် သရဲငါးပါး ကောင်းကင်မိစ္ဆာချီ များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ရန် အသင့် ဖြစ်နေချေပြီ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဆုမို ၏ ကိုယ်တွင်းမှနေ၍ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ခေါင်းလောင်းထိုးသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ရွှေခေါင်းလောင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဆုမို ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လုံခြုံစွာ လွှမ်းခြုံ ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။

ညသခင် ၏ လက်ဝါးချက်မှာ တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် အစစ်အမှန် တည်ရှိနေသော ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မည်မျှပင် အားကုန် ထုတ်သုံးစေကာမူ ထိုခေါင်းလောင်းကြီးကို သိမ့်သိမ့်ခါသွားအောင် လှုပ်ယမ်းခြင်း မျှပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

သရဲငါးပါး ကောင်းကင်မိစ္ဆာချီ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားပြီး လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ခေါင်းလောင်းကြီး ၏ ပဲ့တင်ထပ်သံများ ကပင် ပြန်လည် ကန်ထွက်လာသော တန်ပြန် စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာတော့၏။

ရုတ်ချည်းပင် ညသခင် ၏ နှလုံးသားမှာ မွန်းကြပ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး လေထဲသို့ နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားကာ အမှောင်ထု အတွင်းသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဆုမို သည် နောက်သို့ ချာခနဲ လှည့်ထွက် လိုက်ပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အမှောင်ထုကြီးကို မျက်နှာမူကာ မျက်ခုံးကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်၏။

“တန်ခိုးကြီးလှပါတယ် ဆိုတဲ့ ညသခင် က တကယ်ပဲ ကျုံ့ဝင်ပြီး ပုန်းအောင်းနေတတ်တဲ့ သူမျိုးလားဗျာ.. ခင်ဗျားက သိုင်းလောက ရဲ့ စီနီယာ တစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး တစ်ယောက်လေ။ သိုင်းလောက ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ် တစ်ယောက်ကို အခုလို နောက်ကွယ်ကနေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တာက တစ်ကဏ္ဍ... အခုတော့ ကျွန်တော်နဲ့ တူတူပုန်းတမ်း ကစားချင်နေတာလား။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်က အလွယ်တကူ လှည့်စားလို့ရတဲ့ သွေးဆူလွယ်တဲ့ လူငယ်လေး မဟုတ်တော့ဘူးဗျ။ ညသခင် အနေနဲ့ ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာကို ကိုယ်စောင့်ထိန်းပြီး အခုလို လုပ်ရပ်မျိုးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မခွဲဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်”

သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုနေရင်းကပင် သူ၏ အကြည့်များဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။ အမှောင်ထု အတွင်းမှ ညသခင် ၏ လူရိပ်ကို သည်းကြီးမည်းကြီး ရှာဖွေနေခြင်း ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူကျိုး နတ်မိစ္ဆာ မှတ်တမ်း ၏ ပြောင်မြောက်လှသော အတတ်ပညာများကြောင့် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ကျင်းလုံ အသင်း အတွင်း ရှိစဉ်က ညသခင် သည် ထာဝရညတောင်ကြား ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံထားကြောင်း လီစီယွန် က တစ်ခါ ပြောပြဖူးခဲ့၏။

ဤ ဝူကျိုး နတ်မိစ္ဆာ မှတ်တမ်း ကို အစပိုင်းတွင် အဆင့် ခုနစ်ဆင့် သာ ပါဝင်အောင် ဖန်တီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောင်လာနောက်သား တပည့်များ အနေဖြင့် သူတို့၏ တစ်သက်တာတွင် တတိယမြောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူ ဆိုသည်မှာ ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးအမျှင်များ၊ ယူနီကွန်း၏ ချိုများအလား အလွန်တရာ ရှားပါးလှ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ညသခင် ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော အခါမှသာ၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အဆင့် ခုနစ်ဆင့် ပါဝင်သည့် ဝူကျိုး နတ်မိစ္ဆာ မှတ်တမ်း ကြီးမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရလေတော့သည်။

ထို့မျှမကသေးဘဲ ဤလူသည် ပိုမို ဆန်းသစ်တီထွင်ရန် ရည်ရွယ်ကာ နောက်ထပ် အဆင့် သုံးဆင့် ကို ထပ်မံ ဖန်တီးခဲ့ပြီး ဝူကျိုး နတ်မိစ္ဆာ မှတ်တမ်း ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော အလွှာ (၁၀) ဆင့် ဟူသည့် အထွတ်အထိပ် သို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။

ဤစကားများမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားထားသည်ဟု ထင်ရသော်ငြားလည်း ညသခင် သည် ဤသိုင်းပညာဖြင့် သိုင်းလောက တွင် အမှန်တကယ်ပင် နာမည်ကြီးလာခဲ့ပြီး နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိချေ။

--