အခန်း ၂၇၁

အခန်း (၂၇၁) တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်း၊ ကျိုးလျဲ့ရှန်း - လီလန်၊ မင်းက ဒီလူသားစားကျားသစ်ကို သတ်လိုက်တာလား

ကျန်းချောင်ရင်မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

လီလန်သည် လူသားစားကျားသစ်နောက်သို့ လိုက်သွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း လီလန်က ထိုအကောင်ကို တကယ်ကြီး သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"လူသားစားကျားသစ် ဟုတ်လား..."

"စာအုပ်ပိုးကောင်... နင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ..."

ကျိုးချွန်းယန်၊ ဝမ်ယန်နှင့် အခြားသော ပညာတတ်လူငယ်မလေးများမှာ ကျန်းချောင်ရင်အား နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"တောင်ပေါ်မှာရှိနေတာက အရှေ့ဖျားကျားသစ် မဟုတ်ဘူးလား..."

"လူသားစားကျားသစ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သက်ဆိုင်သွားရတာလဲ..."

ကျန်းချောင်ရင်သည် ထိုပညာတတ် ရဲဘော်မလေးများအား သေချာရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်။

အနောက်ဘက်ဆီမှ အော်ခေါ်လိုက်သော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။

"ရဲဘော်ကျန်း... ရဲဘော်ကျန်း... မင်း ဘယ်မှာလဲ..."

ထိုအသံမှာ လီလန်အတွက် အတော်လေး ရင်းနှီးနေသယောင်ရှိနေ၏။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းလောဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ကျွန်တော် ဒီမှာ..."

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီကို ရှာတွေ့သွားပြီ..."

ကျန်းချောင်ရင်မှာ လှည့်၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"လီလန်ကို ရှာတွေ့ပြီ ဟုတ်လား..."

"အေးအေး... တော်ပါသေးရဲ့.."

တောင်အောက်ဘက်ဆီမှ ကျယ်လောင်၍ တက်ကြွသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လီလန်သည် ထိုအသံကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။ လျဲ့ရှန်တပ်ဖွဲ့မှ ကျိုးလျဲ့ရှန်း၏ အသံပင် ဖြစ်လေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုအသံနှင့်အတူ လူအများအပြား ရောက်ရှိလာကြသည်။ မကြာမီမှာပင် အမဲလိုက်သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အမဲလိုက်ခွေးများကို ဆွဲခေါ်လာသော မုဆိုးဆယ်ယောက်ကျော်ခန့်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်တောအုပ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။

ဤမုဆိုးများအားလုံးကို လီလန် သိနေ၏။ ကျိုးလျဲ့ရှန်းသည် ရွာမုဆိုးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကာ သူတို့အားလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်သော မုဆိုးများ ဖြစ်ကြလေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ..."

ဦးဆောင်လာသူများမှာ ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် ကျိုးလျဲ့ရှန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ လီလန်ကို အလွန်အံ့အားသင့်သွားစေသည့် လူနှစ်ယောက် ပါလာလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ လီလုံနှင့် လီရှန်းဟွာတို့ပင်ဖြစ်၏။

လီလန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် ကျိုးလျဲ့ရှန်းတို့မှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အနားသို့ ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

"မင်း လူသားစားကျားသစ်နောက်ကို လိုက်သွားတယ်လို့ ရဲဘော်ကျန်း ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်... အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ခေါင်းဆောင်ရှန်းသည် လီလန်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် သစ်လုံးပေါ်ရှိ သားကောင်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကျိုးလျဲ့ရှန်းကမူ သစ်သားတုတ်လုံးတွင် ချည်နှောင်ထားသော သွေးဆာနေသည့် ကျားသစ်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မြင်တွေ့သွားလေသည်။

သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကာ လီလန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး…

"လီလန်... လီလန်... မင်း အဲ့အကောင်ကို သတ်လိုက်တာလား..."

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုး... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခေါင်းဆောင်ရှန်းမှာ မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သားကောင်ကြီးကို မြင်တွေ့သွားတော့သည်။

လည်ပင်းတွင် သေနတ်ဒဏ်ရာ ရရှိထားကာ အသားများ စုတ်ပြတ်သတ်၍ သွေးသံရဲရဲဖြစ်နေသော အရှေ့ဖျားကျားသစ်ကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ဒါက..."

ခေါင်းတောင်ရှန်းမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွား၏။

အခြားသော မုဆိုးဆယ်ယောက်ကျော်ခန့်မှာလည်း လူသားစားကျားသစ်ကြီးကို မြင်တွေ့သွားကြပြီး အားလုံး မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကျားသစ်ပဲ... တကယ်ကြီး ကျားသစ်ကြီးပဲ..."

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကျားသစ်ကြီးကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့တာလား..."

"ဘုရားရေ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက တကယ့် နတ်ဘုရားပဲ... ခုလိုကြီးတဲ့ ကျားသစ်ကြီးကို ပစ်သတ်နိုင်ခဲ့တယ်လား..."

"နေပါဦး... ဒီအကောင်က လူသားစားကျားသစ်ကြီးများလား..."

"မဖြစ်နိုင်တာ... တကယ်လား... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက လူသားစားကျားသစ်ကို တစ်ယောက်တည်း အပြတ်ရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့..."

"..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုဆိုးများအားလုံးမှာ ကျားသစ်ကြီးကို မြင်သောအခါ လုံးဝကို အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

မကြာသေးမီက မောင်အားတောင်တွင် လူသားစားကျားသစ်တစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး စန်းဟော့ရွာမှ လူငယ်မုဆိုးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။ ဤကိစ္စမှာ သတင်းကြီးဖြစ်သွားပြီး လူအများမှာ ထမင်းစားမပျက်ပင် ထိုအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြ၏။

သူတို့သည်လည်း မုဆိုးများဖြစ်ကြရာ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် မတိုင်မီက ပျောက်ဆုံးနေသော လူငယ်မုဆိုးကို ရှာဖွေရန် စန်းဟော့ရွာသို့ သွားရောက်ကူညီပေးခဲ့ကြပြီး အလျဉ်းသင့်သဖြင့် ထိုလူသားစားကျားသစ်ကိုပါ အမဲလိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့အားလုံး လက်ဗလာဖြင့်သာ ပြန်လာခဲ့ရပြီး ထိုအကောင်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

ယနေ့တွင် တောင်ပေါ်ရှိ ထိုကျားသစ်က လူထပ်စားပြန်ပြီဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရပြီး အစားခံရသူမှာ လီရှန်းဟွာ၏ မိခင်မုဆိုးမဝူ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူတို့မှာ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးတို့ နောက်သို့လိုက်ကာ ကျားသစ်ကို အမဲလိုက်ရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တောင်ပေါ်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် တောင်တစ်ဝက်သို့ပင် မရောက်သေးခင်မှာပင် ခြေထောက်များ အကိုက်ခံထားရသော မုဆိုးမဝူနှင့် တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာများရကာ အသားများ စုတ်ပြတ်နေသော လီဟူတို့၏ သနားစဖွယ်အခြေအနေကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဤလူသားစားကျားသစ်သည် မကောင်းမှုများစွာကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မဖြစ်မနေ အမြစ်ဖြုတ်ချေမှုန်းပစ်ရမည် ဖြစ်၏။

မူလက သူတို့ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ရခြင်းမှာ လီရှန်းဟွာက ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့သို့ အကူအညီတောင်းရန် ရောက်လာပြီး သူမ၏ မိခင်နှင့် မောင်ဖြစ်သူတို့ တောင်ပေါ်တွင် လူသားစားကျားသစ်နှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်ဟု ပြောသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းသည် ရွာရှိ မုဆိုးများကို ဦးဆောင်ကာ ကျားသစ်ကို အမဲလိုက်ရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လီဟူနှင့် မုဆိုးမဝူတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ကာ အနည်းဆုံးတော့ အသက်အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ မေးမြန်းကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနှစ်ဦးမှာ လီလန်၏ ကယ်ဆယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

လီလန်သည် အချိန်မီ သေနတ်ပစ်ဖောက်လိုက်သဖြင့် ကြမ်းကြုတ်လှသော လူသားစားကျားသစ်ကြီးမှာ လန့်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းက လီဟူအား...

"လီလန် ဘယ်ကိုသွားလိုက်တာလဲ..."

လီဟူက လီလန်သည် ထိုလူသားစားကျားသစ်နောက်သို့ လိုက်သွားကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

လူသားစားထားသော အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျားသစ်တစ်ကောင်နောကသို့ တစ်ယောက်တည်း လိုက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းဆောင်ရှန်းသည် အခြေအနေ၏ ကြီးလေးမှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး လီလန်၏ အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မုဆိုးများကို ဦးဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်လာခဲ့တော့သည်။

သေနတ်သံကို ခြေရာခံကာ လီလန်၏ တည်နေရာကို သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့ရာတွင် ကျန်းချောင်ရင်က ကံကောင်းစွာဖြင့် လီလန်ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ခေါင်းဆောင်ရှန်းမှာ အလျင်အမြန်ပင် တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းလိုက်လေသည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်း... ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်..."

လီလန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်ရှန်း၊ ကျိုးလျဲ့ရှန်းနှင့် အခြားသူများက လီလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ လီလန်ပြောသည့်အတိုင်းပင် သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေခြင်းမရှိဘဲ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ ရရှိထားခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

"လီလန်က တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ... ကျားသစ်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နေရာကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသေပစ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်းသည် သွေးသံရဲရဲဖြစ်ကာ စုတ်ပြတ်နေသော လူသားစားကျားသစ်၏ လည်ပင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျားသစ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေသော်လည်း ၎င်း၏ လည်ပင်းမှာ လုံးဝ ပွင့်ထွက်နေပြီး အသက်ရှူပြွန်ကိုပင် မြင်တွေ့နေရလေသည်။

ဤသည်မှာ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် ကျိုးလျဲ့ရှန်းမှာ ဤလူသားစားကျားသစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှများပြားသော ဒဏ်ရာများ ရှိနေရသနည်းဟူသည်ကို တွေးကာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိ၏။

ထိုဒဏ်ရာမှာ ကြီးမားသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ လက်သည်းများကြောင့် ရရှိထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်သာနေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျိုးလျဲ့ရှန်းမှာ သိပ်မတွေးတော့ဘဲ လူသားစားကျားသစ်သည် တောင်ပေါ်တွင် ပို၍ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ကာ နှစ်ကောင်သား တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်ဟုသာ ယူဆလိုက်တော့သည်။

အမြင့် မီတာ ၁၀၀၀ ရှိသော မောင်အားတောင်ကြီးမှာ တောနက်ကြီးများဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သဘာဝသယံဇာတများ ပေါကြွယ်ဝလှသည်။ ဤတောင်ပေါ်တွင် ကျားသစ်တစ်ကောင်တည်း ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျားသစ်များထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝက်ဝံများလည်း ရှိနေတတ်သည်။ ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများကိုလည်း အများအပြား တွေ့ရတတ်လေသည်။

ဤကျားသစ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျား၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရရှိထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေ အများဆုံးပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးလျဲ့ရှန်းမှာ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျား၏ လက်သည်းများအောက်မှ လွတ်မြောက်လာနိုင်သည်ကို ကြည့်လျှင် ဤလူသားစားကျားသစ်မှာ အတော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီရဲ့ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်က အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပဲ... ငါတို့ရွာမှာတောင် သူက အကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ..."

"ဒီလိုနတ်ဘုရားတမျှ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်မျိုးနဲ့မှ လူသားစားကျားသစ်ရဲ့ လည်ပင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ထိမှန်အောင် ပစ်နိုင်မှာပေါ့..."

ခေါင်းဆောင်ရှန်းသည် ကျားသစ်မှာ သေနတ်နှစ်ချက် အပစ်ခံထားရကြောင်း သတိထားမိလိုက်ပြီး ၎င်း၏ နောက်ခြေတွင်လည်း သေနတ်ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သေချာမသိရသဖြင့် ထိုအချက်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်တော့သည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်လုံးမှာ လူသားစားကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်မှု၊ မနာလိုမှုနှင့် လေးစားအားကျမှုတို့ ရောယှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

သူတို့သည် ဤလူသားစားကျားသစ်ကို မောင်အားတောင် တစ်တောင်လုံး အနှံ့ လိုက်ရှာခဲ့ကြသော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

ရလဒ်အနေဖြင့်မူ ၎င်းမှာ လီလန်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး လီလန်က အသေပစ်သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

"လီလန်... မင်း ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အလုပ်ကြီးကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်းက အားကျသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ခေါင်းဆောင်ရှန်းကလည်း အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... စန်းဟော့ရွာက မိသားစုက နှစ်သစ်ကူးမတိုင်ခင်က ဆုကြေးငွေ ထုတ်ထားတယ်... ကျန်းဝမ်ဟွာကို စားသွားတဲ့ ကျားသစ်ကို သတ်နိုင်တဲ့ သူတိုင်း ငွေအမြောက်အမြားရမယ်တဲ့... ဒါ့အပြင် မြို့နယ်သစ်တောဦးစီးဌာနကလည်း ဆုကြေးငွေ ပေးထားသေးတယ်..."

ကျားသစ်ကို သတ်နိုင်သဖြင့် ဆုကြေးငွေ ရမည်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီလန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်း... ဆုကြေးငွေက ဘယ်လောက်လဲ... ဘာတွေပါဝင်တာလဲ..."

လီလန်မှာ ငွေမက်သူတစ်ယောက်ပမာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ခေါင်းဆောင်ရှန်းမှာ သူ၏ စကားများကြောင့် ရယ်ချင်သွားတော့၏။

"ငါ မသိဘူးလေ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုး... မင်း သိလား..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးဖြီးဖြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ငါလည်း မသိဘူးကွ..."

*ဟေ့ကောင် လီလန်... ငါ မင်းကို ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းကို သိချင်စိတ်နဲ့ ဆက်စောင့်ခိုင်းထားဦးမယ်…*

"ရပါတယ်... ရပါတယ်... ကျားသစ်ကို သတ်ပြီး တောင်အောက်ဆင်းလာတာနဲ့ တစ်ရွာလုံး သိသွားမှာပဲ... စန်းဟော့ရွာကလည်း မကြာခင် သတင်းကြားရမှာပါ..."

"ငါ သွားစရာတောင် မလိုဘူး... ဆုကြေးငွေက ငါ့အိမ်ကို သူ့အလိုလို ရောက်လာမှာပဲ..."

ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် ကျိုးလျဲ့ရှန်းတို့ အချင်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ယောက်လုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

*ဟေး... ဒီကောင်လေးက အတော်လေး ဉာဏ်ပြေးတာပဲ…*