အခန်း ၂၇၂

🍋 Chapter 272

ဤဝါရင့် ဝေဖန်ရေးဆရာကြီးများမှာ ဆယ်မိနစ်တိတိ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မှ သူတို့၏ ချီးမွမ်းခန်းများကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ကြတော့သည်။

ကျိုးထျန်းသည်ပင် ၎င်းတို့ထံမှ စကားလုံးအသုံးအနှုန်း အမြောက်အမြားကို သင်ယူလိုက်ရပြီး စာအုပ်နှင့် သတင်းစာများ ဖတ်ရှုရာမှ မှတ်သားထားသမျှအရာအားလုံးကို မြောက်ပင့်သည့်နေရာ၌ အသုံးပြုနေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိသွားခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ကျရောက်လာသော ချီးမွမ်းစကားများကြောင့် သူပင်လျှင် ခေါင်းမူးနောက်သွားရမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတုမရှိဟု ထင်မှတ်ကာ ဘဝင်ခိုက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် ဘေးတွင်မရှိနေ၍သာ သူတို့က ယခုကဲ့သို့ သစ္စာခံရန် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်၍သာ ထိုအကြီးအကဲ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ဤလူများသည် သူ့ရှေ့၌ ဒူးထောက်မိကြပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့ ပြောဆိုပြီးစီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးထျန်းက လက်ရေးလှစာသားကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်လိပ်သိမ်း၍ ကတ္တီပါသေတ္တာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကိုယ်စား အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါဦးဗျာ၊ သူ တကယ်ကို အပင်ပန်းခံပေးခဲ့တာပဲ" ကျိုးထျန်းက အတွင်းရေးမှူးကျန်းအား ဖန်ခွက်မြှောက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် ကုန်အောင် သောက်လိုက်ကြသည်။

အစောပိုင်းက လက်ရေးလှစာသား၏ ပိုင်ရှင်ကို ရိပ်မိခဲ့သော ဥက္ကဋ္ဌဟုန်မှာမူ ယခုအခါ အနည်းငယ် ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်နေပုံရပြီး သူ့အကြည့်များက အတွင်းရေးမှူးကျန်းထံသို့ မကြာမကြာ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ဤအချက်မှာ အလွန်အမင်း သိသာထင်ရှားလှသဖြင့် သူ့ဘေးရှိ ဥက္ကဋ္ဌဟန်ပင်လျှင် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

"လောင်ဟုန်... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဝိုင်တွေအများကြီးသောက်ပြီး စိတ်တွေကြွနေတာလား၊ ကြည့်ရတာ တစ်ခုခု ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်နေသလိုပဲ"

"အာ... တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ အတွင်းရေးမှူးကျန်းကို မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုရှိလို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ မေးဖို့ သင့်တော်ပါ့မလားတော့ မသိဘူး"

သူ့၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ အခြားလူများအားလုံးက မိမိတို့၏ တရုတ်နံနံပင်ညှပ်များကို ချလိုက်ကြသည်။

ကျိုးထျန်းပင်လျှင် ဝိုင်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။

‘လောင်ဟုန်က ပုံမှန်ဆို ပွင့်လင်းပြတ်သားတဲ့သူပဲ၊ အခုကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တွန့်ဆုတ်နေရတာလဲ၊ သူ ဘာမေးချင်လို့လဲ’

အတွင်းရေးမှူးကျန်းကမူ စကားမဆိုသကဲ့သို့ မေးရန် သင့်၊ မသင့်ကိုလည်း အဖြေမပေးခဲ့ချေ။

အကယ်၍ မေးခွင့်ပြုလိုက်ပြီးမှ ထိုမေးခွန်းက ဖြေရခက်သောအရာ ဖြစ်နေလျှင် သို့မဟုတ် သူ မဖြေချင်သောအရာ ဖြစ်နေလျှင် အလွန် နေရခက်သွားပေလိမ့်မည်။

အတွင်းရေးမှူးကျန်းက သတိကြီးသောသူတစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးထျန်း၏ မျက်လုံးများက ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ ကူးလူးနေခဲ့သည်။

သူလည်းပဲ စဉ်းစားနေမိသည်။

‘ဥက္ကဋ္ဌဟုန် မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့နဲ့ ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူ ဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်ပူပန်နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သေးငယ်တဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး’

‘အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့နဲ့ ပတ်သက်နေပြီး ညစာစားပွဲမှာ အဆိုပြုလာတာဆိုတော့ ဒီမေးခွန်းက ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် အသုံးဝင်မယ့်အရာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့က...’

ကျိုးထျန်း စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။

သူက ယနေ့ အိမ်ရှင်ဖြစ်နေသဖြင့် အခြေအနေကို စေ့စပ်ညှိနှိုင်းပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အတွင်းရေးမှူးကျန်း... ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ၊ မစ္စတာဟုန်အတွက် ကျွန်တော် အာမခံပေးပါ့မယ်၊ တကယ်လို့ သူ့မေးခွန်းက မသင့်တော်ဘူးဆိုရင် အဲဒါကို ကျွန်တော့်ရဲ့ မေးခွန်းလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ၊ သူ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ ဒီနေ့က ကျွန်တော့်ဆိုင်ဖွင့်ပွဲနေ့လည်း ဖြစ်နေတာမို့လို့ပါ"

မစ္စတာဟုန်မှ ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာကို ပြသကာ ဖန်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးကျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီဗျာ၊ မစ္စတာကျိုးကတောင် စကားဟလာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် မငြင်းဆန်နိုင်တော့ပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ့နယ်မြေပဲလေ၊ သူ စိတ်မချမ်းသာရင် ကျွန်တော့်ကို အခန်းအပြင် မောင်းထုတ်လိုက်လို့ရတာပဲ"

သူကလည်း အခြေအနေကို ပြေလျော့စေရန် ဟာသတစ်ခု လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လောင်ဟုန်... မေးသာမေးပါ၊ တကယ်တော့ မင်း ဘာမေးမလဲဆိုတာ ငါ ခန့်မှန်းမိပါတယ်"

မစ္စတာဟုန်က သီးသန့်အခန်းတံခါးကို လှမ်းကြည့်၍ သေချာစွာ ပိတ်ထားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မှ ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"အဲဒါက... အတွင်းရေးမှူးကျန်း၊ ကျွန်တော် မေးချင်တာက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့က..."

မစ္စတာဟုန်က စကားပြောရင်း အပေါ်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အာ... ဒါက..."

သူ့မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအနည်းငယ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်မိသွားကြသည်။

သူတို့အားလုံး လောင်ဟုန် ဆိုလိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့ ရာထူးတိုးတော့မည်လားဟု မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ တကယ်၍ ရာထူးတိုးမည်ဆိုပါက အခြားပြည်နယ်တစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းမျိုး မဟုတ်နိုင်ပေ၊ ယင်းက အဆင့်တူ အရွှေ့အပြောင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် တကယ်၍ ရာထူးတိုးမည်ဆိုလျှင် နေရာတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်၊ ၎င်းမှာ မြို့တော်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝိုင်းတွင်ရှိနေသော လူတိုင်းက အကယ်၍ သူ မြို့တော်သို့ သွားရမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံးတော့ ဝန်ကြီးအဖွဲ့ဝင်လောင်း ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ယင်းကို အဆင့်ဝက်ခန့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ထားကြသည်။

သို့သော် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့သည် အသက် ၅၀ ပင် မပြည့်သေးချေ။

ကြီးမားသောအမှားမျိုး မလုပ်သရွေ့ သူက ဝန်ကြီးအဖွဲ့ဝင်လောင်း အဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေမည် မဟုတ်ဘဲ ဝန်ကြီးအဖွဲ့၏ အမြဲတမ်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ရာခိုင်နှုန်းအလွန်များလှပေသည်။

၎င်းမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ အစစ်အမှန် ဗဟိုချက်မပင် ဖြစ်သည်၊ တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ဝန်ကြီးအဖွဲ့ထဲသို့ လူပေါင်း ၅၀ ခန့်သာ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ၎င်းထဲတွင်ရှိသော လူတိုင်းက အစစ်အမှန် စူပါစတားများ ဖြစ်ကြသည်။

ဥက္ကဋ္ဌဟုန်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းက တစ်စက္ကန့်မျှသာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် အကြည့်အားလုံးက အတွင်းရေးမှူးကျန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

"ဟူး..." အတွင်းရေးမှူးကျန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း တတ်နိုင်သမျှ မရှိတော့သည့်အလား ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့နှုတ်ခမ်းဖျားတွင်မူ အပြုံးအနည်းငယ် ရှိနေခဲ့သည်။

ဤအလုပ်အမှုဆောင်များသည် အလွန် ပါးနပ်သောလူများ ဖြစ်ကြရာ ဤသေးငယ်သော အသေးစိတ်အချက်ကို သဘာဝကျစွာ သတိပြုမိကြသကဲ့သို့ ကျိုးထျန်းလည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ထက်ပင် ပိုမိုပျော်ရွှင်နေကြတော့သည်။

ဝတုတ်မှ တိတ်ဆိတ်နေသော အတွင်းရေးမှူးကျန်းအား တွန်းလိုက်ပြီး မအောင့်နိုင်ဘဲ အနည်းငယ် စနောက်လိုက်သည်။

"ကဲပါ... ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့တော့၊ လူတိုင်း ခန့်မှန်းမိနေတာပဲ"

ထိုအခါမှ အတွင်းရေးမှူးကျန်းက စကားဆိုလာခဲ့သည်။

"အရွှေ့အပြောင်းအမိန့်က အခုတင်ပဲ ကျလာတာ၊ ငါတို့ နောက်လထဲမှာ မြို့တော်ကို ထွက်ခွာရတော့မယ်"

လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကြပြီး လျိုမုယန်နှင့် ကျောက်ရှင်းတို့ပင်လျှင် ဤရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေကြောင့် လန့်ဖျတ်သွားကာ အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြတော့သည်။

"ကဲ... ဒီနေ့ ကျွန်တော်ပဲ လမ်းစဖော်ပါရစေ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့နဲ့ အတွင်းရေးမှူးကျန်းတို့အတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ပါတယ်ဗျာ၊ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကြီးက ခင်ဗျားတို့ကို စောင့်ကြိုနေပါတယ်၊ သောက်ကြရအောင်" ကျိုးထျန်းက အတွင်းရေးမှူးကျန်းအား ဖန်ခွက်မြှောက်လိုက်သည်။

"သောက်ကြမယ်"

"ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ"

လူတိုင်းက ဖန်ခွက်အပြည့်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ကြပြီးနောက်တွင်မှ ပြန်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"အတွင်းရေးမှူးကျန်း... မင်းကတော့ မတရားဘူးကွာ၊ ငါတို့ကို လျှို့ဝှက်ထားတယ်၊ တကယ်လို့ လောင်ဟုန်သာ မမေးရင် မင်း ငါတို့ကို ပြောမှာမဟုတ်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

ဥက္ကဋ္ဌဟန်က မကျေနပ်ဟန် ဆောင်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲ အခုလေးတင် ကြေညာတာပါ၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း မနေ့က မွန်းလွဲပိုင်းကမှ အမိန့်စာရတာ"

"မင်းတို့အားလုံး သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ တစ်ချို့အရာတွေကို သတိကြီးစွာ ကိုင်တွယ်ရတယ်၊ ငါတို့က အဲဒါကို အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်အောင် လုပ်လို့မရဘူး၊ မင်းတို့လည်း လတ်တလောတော့ လျှို့ဝှက်ပေးထားကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"စိတ်ချပါ... ငါတို့ သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ထားမှာပေါ့၊ ငါကတော့ နှုတ်လုံပြီးသားပဲ" ဝတုတ်မှ ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် အတွင်းရေးမှူးကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ "မင်းပြောတာကို ငါယုံမယ်ထင်လား" ဟူသော အကြည့်မျိုးဖြင့် လူတိုင်းအား လှမ်းကြည့်လိုက်သဖြင့် လူတိုင်း ရယ်မောမိသွားကြတော့သည်။

ဝတုတ်မှာ အားကိုး၍မရနိုင်သော်လည်း သူ့မိသားစု နောက်ခံအရ သူတို့က ပေါ့ဆ၍မရနိုင်သဖြင့် အားလုံးက နှုတ်ပိတ်ထားလိုက်ကြသည်။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်ဗျာ၊ ကျွန်တော် လူတိုင်းကို ကတိပေးပါတယ်၊ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ပြောခဲ့သမျှ စကားတွေက ဒီသီးသန့်အခန်းထဲမှာပဲ အဆုံးသတ်သွားစေရမယ်၊ ဒီနေရာမှာ အားလုံး ကြိုက်တာပြောလို့ရပေမယ့် အပြင်ကိုတော့ လုံးဝ ပျံ့နှံ့သွားလို့မဖြစ်ဘူး၊ အားလုံးပဲ ဘယ်လိုထင်လဲ"

"ရှောင်ကျိုး ပြောတာမှန်တယ်၊ ငါတို့ အပြင်ကို ပေးမသိဘူး"

ဥက္ကဋ္ဌများမှ သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး အခြေအနေက တစ်ဖန် ပြန်လည်သက်ဝင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းလည်း ဖန်ခွက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု သောက်နေခဲ့ပြီး လျိုမုယန်ကလည်း ယနေ့တွင် သူ့အား မတားဆီးတော့ဘဲ သူ ကြိုက်သလောက် သောက်ရန် ခွင့်ပြုထားခဲ့သည်။

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့က ဘာဖြစ်လို့ ငါ့အတွက် လက်ရေးလှစာသားတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ချန်ထားပေးခဲ့တာလဲ"

အခြားလူများ အပြန်အလှန် ဂါရဝပြုနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးထျန်းက ဘေးရှိ ဝတုတ်အား ဆွဲခေါ်၍ တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... မင်း ကံကောင်းတာပေါ့၊ ဒီရာထူးတိုးက အဓိကအားဖြင့် မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို မှတ်မိနေတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးကြောင့်ပဲ၊ အဲဒီအဖိုးကြီးနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့ရဲ့ အဖိုးက ရဲဘော်ရဲဘက်ဟောင်းတွေလေ၊ အဲဒီလို ပတ်သက်မှုမျိုးဆိုတော့ အရမ်း နီးစပ်တာပေါ့"

သူ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

‘လူ့ဘဝမှာ အခိုင်မာဆုံး သံယောဇဉ် သုံးခုက အားလုံးထဲမှာ အားအကောင်းဆုံးပဲ’

‘ဒါက သဘာဝကျပါတယ်’

‘ဝတုတ် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီအဖိုးကြီးက သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ မပြေလည်မချင်း အိပ်ရာထဲ လဲနေခဲ့တာ၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှ သူ့ကျန်းမာရေးက ပြန်ကောင်းလာတာ’

‘အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့နဲ့ အဖိုးကြီးက အလွန်နီးစပ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဝတုတ်နဲ့ အတွင်းရေးမှူးကျန်းတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်ကလည်း ဒါကနေ ဆင်းသက်လာတာပဲ၊ ဒါက သူတို့ဘိုးဘွားတွေရဲ့ သံယောဇဉ်ကို သယ်ဆောင်ထားတာဖြစ်လို့ ဘယ်လိုသူငယ်ချင်းမျိုးထက်မဆို ပိုပြီး စိတ်ချရတယ်’

‘ဒါကြောင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှဲ့က ငါ့ဆိုင်အသစ်ဖွင့်ပွဲကို အကြောင်းပြပြီး အဲဒီလူကြီးမင်းကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြနေတာပဲ’

‘သူ ရာထူးတိုးတော့မယ်ဆိုတာ သိရက်သားနဲ့ လက်ရေးလှစာသားတစ်ခုကို အထူးတလည် ချန်ထားပေးခဲ့တာက အရမ်း လေးနက်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်’

‘မကြာခင်မှာ ဒီလက်ရေးလှစာသားက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ လက်ရာကနေ ဝန်ကြီးအဖွဲ့ရဲ့ လက်ရာ ဖြစ်သွားတော့မှာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက အဆ ရာပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားလိမ့်မယ်’

‘ဝန်ကြီးအဖွဲ့ရဲ့ လက်ရေးလှစာသားတစ်ခု ငါ့အိမ်မှာ ရှိနေပြီဆိုရင်တော့ ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ မကြိုးစားရဲတော့ဘူး၊ ပြိုင်ဘက်တွေ ရှိလာရင်တောင် သူတို့ကို ဒီလက်ရေးလှစာသားကို လာရောက်ကြည့်ရှုဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရုံနဲ့ အရှိန်အဝါ အကြီးမားဆုံးလူကတောင် ငါ့ကို သတိထားရတော့မှာ’

ကျိုးထျန်း အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ရတနာတစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။

သူ ယနေ့ရရှိခဲ့သော လက်ဆောင်အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ဤစာလုံးလေးလုံးလောက် တန်ဖိုးမရှိချေ။

တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ စာသားတစ်လုံးက ရွှေသားထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။