အခန်း ၂၇၆

🍋 Chapter 276

ကျိုးထျန်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသော ထိုအမျိုးသားအား လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ဦးကို ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသည့်အလား မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖော်ပြလိုက်သည်။

"စီအီးအိုဆွေ့... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ရောက်ရှိလာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဆွေ့ယွင်ကျန်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကောင်သည် သူ စားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းအသင်း၏ ဧည့်ခံပွဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်စဉ်ကတည်းက သူ့အား ပြဿနာရှာခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် စိတ်ခံစားချက် ကောင်းမွန်နေပြီး အခြားသော သူဌေးကြီးများနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေစဉ် ဤကောင်က ယခုကဲ့သို့ပင် မောက်မာဝါကြွားစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း ကမ္ဘာကြီး၏ အရှင်သခင်ဖြစ်နေပြီး အခြားလူအားလုံးကို မိမိစိတ်ကြိုက် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်နေသော ပညာတတ်လူဆိုးလေးများ၏ ထုံးစံအတိုင်း စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အပြုံးမျိုးကို ဆင်မြန်းထားဆဲပင်။

ဤကောင်သည် ဟန်တုန်နှင့် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ဟန်တုန်၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ကျိုးထျန်းအား ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုကာ ခြိမ်းခြောက်မှုအချို့ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။

စားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းအသင်းမှ လူများက ဆွေ့ယွင်ကျန်းသည် အငြိုးအတေးကြီးပြီး စိတ်သဘောထား သေးသိမ်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ့အား ကြိုတင်သတိပေးခဲ့ဖူးသည်။

ယင်းကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားခဲ့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ထိုကောင်က ထွက်ပေါ်မလာသဖြင့် သူ့အား မေ့သွားပြီဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကောင်က မိမိဆိုင်ဖွင့်ပွဲနေ့ကျမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပြဿနာလာရှာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ၊ တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်လှသော အကြံအစည်ပင်။

"မစ္စတာကျိုး... မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ"

ဆွေ့ယွင်ကျန်းက ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"မစ္စတာကျိုး... ဒီနေရာလေးက တကယ့်ကို မဆိုးဘူးပဲ၊ ကျွန်တော် တကယ် သဘောကျတယ်၊ ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ ခံစားချက်ရော ယဉ်ကျေးမှုအငွေ့အသက်တွေရော အပြည့်ရှိတာပဲ၊ တကယ့်ကို ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်"

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် လောဘရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်း စိတ်မဆိုးခဲ့ချေ။

သူက ခပ်ဖွဖွရယ်မောလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ရှာကာ သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"စီအီးအိုဆွေ့ လာမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကို ကြိုတင်မပြောခဲ့ဘူးပဲ၊ မဟုတ်ရင် တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး ကြိုခိုင်းမိမှာပါ"

"ဟားဟား... မစ္စတာကျိုးကလည်း အားနာစရာကြီးဗျာ၊ ကြိုဆိုနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ထမင်းလာစားရုံသက်သက်ပါပဲ၊ ဒီလောက်အထိ ခမ်းနားကြီးကျယ်နေဖို့ မလိုပါဘူး"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ အပြုံးများမှာ တောက်ပနေခဲ့သည်။

"စီအီးအိုဆွေ့က ဒီလောက်အထိ ခမ်းနားကြီးကျယ်တာကို မလိုချင်ဘူးဆိုမှတော့... ဒီလူတွေကကျတော့ ဘာသဘောလဲ"

ကျိုးထျန်းက သူ့နောက်ကွယ်ရှိ လူအုပ်စုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဤပူးပေါင်းဥပဒေစိုးမိုးရေး အရာရှိများသည် ဆွေ့ယွင်ကျန်း ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့၏ စစ်ဆေးမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် သူနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေကြောင်း လူအတစ်ယောက်ပင်လျှင် မြင်ရုံမျှဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

"အို... ဒီလူတွေလား၊ သူတို့က အစိုးရဝန်ထမ်းတွေလေ၊ ကျွန်တော်ကတော့ သာမန်ပြည်သူတစ်ယောက်ပဲ၊ သူတို့ကို ကျွန်တော် မသိပါဘူး"

သူ ဆက်လက်၍ ဟန်ဆောင်နေသည်ကို မြင်သော်လည်း ကျိုးထျန်း အလောတကြီး မဖြစ်ခဲ့ချေ။

"စီအီးအိုဆွေ့... မင်း ဘာကို လိုချင်လဲဆိုတာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ၊ ကျွန်တော် မင်းကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံပါ့မယ်"

"ထမင်းစားတာကတော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မလောပါနဲ့ဦး၊ ထမင်းမစားခင်မှာ တစ်ချို့ကိစ္စတွေကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးထျန်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဤကောင်၏ စိတ်ရှည်မှုမှာ တကယ့်ကို မကောင်းလှချေ။

အဓိက ကိစ္စကို ပြောဆိုရန် ဤမျှအထိ အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်။

တကယ်လို့သာ သူဆိုလျှင် မည်သည့်တောင်းဆိုမှုမျိုးမဆို မပြုလုပ်မီ အနည်းဆုံးတော့ ဗိုက်ဝအောင် အရင်စားသောက်ပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် ဆွေ့ယွင်ကျန်းက အသာစီးရနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး သူကမူ ခုခံရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အသာစီးရနေသူက အချိန်ကို ပိုမိုဆွဲထားနိုင်လေလေ၊ ပို၍ အကျိုးရှိလေလေ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိကိစ္စမှာ ကျိုးထျန်း၏ ပိုင်နက်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေခြင်းဖြစ်ရာ ကုန်လွန်သွားသည့် မိနစ်တိုင်းမှာ သူ့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုပင် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အချိန်ကိုအသုံးချ၍ တိုက်စားပစ်သည့် စိတ်ပညာဗျူဟာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံး၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကောက်ကျစ်ပြီး အဓမ္မ သိမ်းပိုက်ခြင်းမျိုးကို ဦးနှောက်သုံး၍ ပိုက်ဆံရှာခြင်းဟု သတ်မှတ်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချမ်းသာဆုံးလူများမှာ သေနတ်ဖြင့် အပစ်ခံရတော့မည့် လူများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူသောအချက်ကိုမူ သူ လုံးဝ ထည့်သွင်းမစဉ်းစားခဲ့ချေ။

ကျိုးထျန်းကမူ သူ ဖြစ်စေချင်သကဲ့သို့ သဘာဝကျစွာပင် ဒေါသထွက်မလာခဲ့ချေ။

သူက ဒေါသမထွက်ခဲ့ရုံသာမက မျက်နှာတွင် ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မပြသခဲ့ချေ။

သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တောင်းဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေထဲက ဘယ်တစ်ခုကိုမှ ငါ သဘောမတူနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ သဘောတူဖို့လည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ တကယ်လို့ စီအီးအိုဆွေ့က မျက်နှာကို ဂရုစိုက်တယ်ဆိုရင် ဒီကို မလာခဲ့သင့်ဘူး"

"ဟဲဟဲ... ကြည့်ရတာ ဥက္ကဋ္ဌကျိုးကတော့ ဝါးအစည်းပြေမှပဲ လက်လျှော့မယ့်ပုံပဲ"

ဆွေ့ယွင်ကျန်းက သူ့ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လည်ပင်းကို အကြောလျှော့ကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

"မစ္စတာကျိုးက ဒီလောက်အထိ အခြေအနေကိုမသိသေးမှတော့... ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ တရားဥပဒေတွေကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့နဲ့တော့၊ မင်းရဲ့ဆိုင် ဖွင့်ထားသရွေ့တော့ ဒီကို လာပြီး စစ်ဆေးမယ့်လူတွေက အဆက်မပြတ် ရှိနေမှာပဲ... ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်"

"ဒါဆို... မင်းက နိုင်ငံရဲ့ တရားဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုနိုင်တာပေါ့" ကျိုးထျန်း ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

‘ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုစကားမျိုးကို ဒီလောက်အထိ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရဲရတာလဲ’

‘ဒီနည်းလမ်းနဲ့ သူ လူဘယ်နှယောက်ကိုတောင် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခဲ့ပြီးပြီလဲ’

"မှန်တာပေါ့... မင်းအတွက်တော့ ငါက ဥပဒေပဲ၊ ငါ ဘာပြောပြော မင်းက သေချာ နားထောင်ပြီး လိုက်နာရမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ အကျိုးဆက်တွေကို မင်း ခံစားရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒီအကျိုးဆက်တွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ငါ စိုးရိမ်မိသားပဲ"

"ဒါက အစပဲ ရှိသေးတာပါ၊ မင်းရဲ့ မိဘတွေက စားသောက်ဆိုင် အသေးစားလေးတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်... ဟုတ်တယ်မလား"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မိဘများကို အသုံးချ၍ အကျပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက်လာခြင်းကမူ သူ့၏ နောက်ဆုံးစည်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။