အခန်း ၂၇၉

🍋 Chapter 279

ဝိုင်းပတ်လည်ရှိ လူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးထျန်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ကြသည်။

"ကျိုးထျန်း... ဒီကောင်က အခု ဘာသဘောလဲ"

ဝတုတ်လေး၏ သဘောထားမှာ အသိသာဆုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ရင်း မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးရမည့် နောက်ခံအင်အားကြီးကြီးမားမား ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော ဆွေ့ယွင်ကျန်းသည် မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ခံအင်အားနှင့် မောက်မာမှုအပေါ် ယှဉ်မည်ဆိုပါက ဝတုတ်လေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူက ဘာမှမဟုတ်သော လူသာ ဖြစ်ပေသည်။

"သူက ကျွန်တော့်ကို လျော်ကြေးပေးပြီး တောင်းပန်ခိုင်းနေတာ၊ ပြီးတော့ ဒီစားသောက်ဆိုင်ကိုလည်း သူ့ကို ပေးရမယ်တဲ့၊ မဟုတ်ရင် ဆိုင်ကို နေ့တိုင်း လာပြီး စစ်ဆေးခိုင်းမယ်လို့ ပြောနေတယ်"

ကျိုးထျန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟက်..."

"ကောင်းပြီလေ"

"ဟမ့်..."

ဝိုင်းရှိ လူအများစုက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြပြီး အချို့ကမူ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။

"ဒါနဲ့... ကျွန်တော် အားလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ်၊ ဒီမစ္စတာ ဆွေ့ယွင်ကျန်းရဲ့ ဦးလေးက အနီးနားက ပြည်နယ်ရဲ့ ပြန်ကြားရေးဌာနကို တာဝန်ယူထားရတဲ့ နံပါတ် ၇ အရာရှိကြီးလေ၊ အာဏာ အရမ်းရှိတာ၊ ကျွန်တော်တော့ သူ့ကို တကယ် ကြောက်မိသားပဲ"

သူက ကြောက်သည်ဟု ပြောနေသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာမှာမူ လှောင်ပြောင် သရော်နေခဲ့သည်။

သူက ဝတုတ်လေးနှင့် အတွင်းရေးမှူးကျန့် တို့ကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဦးက အနီးနားပြည်နယ်မှ အစိုးရဝန်ထမ်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦး၏ မိသားစုမှာမူ ပြန်ကြားရေးဌာနတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည် ဆွေ့ယွင်ကျန်းနှင့် အဆက်အသွယ် အရှိဆုံးလူများ ဖြစ်ကြသည်။

အတွင်းရေးမှူးကျန့်က လည်ချောင်းတစ်ချက်ရှင်းလိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဦးလေးက ဝန်ကြီးလီ လား"

"ဟုတ်တယ်... မှန်တာပေါ့၊ ဒါနဲ့ ခင်ဗျားကကော..." ဆွေ့ယွင်ကျန်းက သူ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုမျက်နှာကို မြင်ဖူးသလိုလို ခံစားလိုက်ရသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မူ မေးခွန်းထုတ်သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိသွားခဲ့သဖြင့် ရင်ဘတ်ထဲက အသည်းပင် တုန်သွားခဲ့ရသည်။

"ကျိန်စာတိုက်မိတာပဲ... ဒါက ကျိုးထျန်းပြောတဲ့ အကောင်ကြီး မဟုတ်လား၊ သူက ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ အတွင်းရေးမှူးပဲ"

သူ၏ မောက်မာသော မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားခဲ့ရပြီး ခေတ္တမျှ မည်သို့ပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ပြန်လည်စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

"သူက အတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက် သက်သက်ပဲလေ... ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး မဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရှဲ့ သာ ထိုင်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ သေချာပေါက် မျက်နှာသာ ပေးမိမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သာမန်ပါပဲ"

အတွင်းရေးမှူးကျန့်အား သေသေချာချာ မှတ်မိသွားပြီးနောက် ဆွေ့ယွင်ကျန်း အနည်းငယ် လန့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဤကောင် နောက်ဆုတ်သွားတော့မည်ဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူ့မျက်နှာအမူအရာက အလျင်အမြန်ပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အစောပိုင်းကကဲ့သို့ မောက်မာသော အသွင်အပြင်ကို ဆင်မြန်းထားဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အနည်းငယ် ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဒီကောင်က ဉာဏ်မကောင်းတာလား... သူက အတွင်းရေးမှူးကျန့်က ဘယ်သူ့ကို ကိုယ်စားပြုလဲဆိုတာကို တွက်ချက်နိုင်ရမှာကို ဘာလို့ အခုထိ ဒီလို ပြုမူနေရသေးတာလဲ"

ဆွေ့ယွင်ကျန်းက လူတတ်လုပ်ကာ အတွင်းရေးမှူးကျန့်အား နှုတ်ပင် ဆက်လိုက်သေးသည်။

"အတွင်းရေးမှူးကျန့်... ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီးကို နှုတ်ဆက်ပေးပါဦး"

အတွင်းရေးမှူးကျန့်၏ မျက်နှာမှာ ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

‘မင်းကို ဘယ်သူက သိလို့လဲ’

‘ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို နှုတ်ဆက်ခိုင်းရအောင် မင်းမျက်နှာက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမားနေလို့လဲ’

အခြားလူများကလည်း သူ့အား ယင်ကောင်တစ်ကောင်အား ကြည့်ရှုနေသည့်အလား မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဤမျှအထိ အခြေအနေကို မသိတတ်သော လူစားမျိုးကို မြင်ရခဲလှပေသည်။

အတွင်းရေးမှူးကျန့်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

သူက တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စကို ဤနေရာတွင်တင် အဆုံးသတ်စေချင်သော ဆန္ဒဖြင့် သတိပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

"ဝန်ကြီးလီက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ အမြဲတမ်းလည်း သတိကြီးကြီးထားပြီး လုပ်ကိုင်တတ်တယ်၊ မင်းလည်း သူ့ဆီကနေ သင်ယူသင့်တယ်"

သူ့အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းလင်းလှသည်။

ဆွေ့ယွင်ကျန်းအနေဖြင့် မိမိ၏ အပြောအဆိုနှင့် အပြုအမူကို ဆင်ခြင်ရန်၊ သူ့ဦးလေးအား အရှက်မခွဲရန်နှင့် သူ့အတွက် ပြဿနာများ မဖန်တီးရန် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆွေ့ယွင်ကျန်းကမူ ယင်းကို ချီးကျူးစကားဟု မှတ်ထင်ကာ ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်တော် သူ့ဆီကနေ သေချာပေါက် သင်ယူပါ့မယ်၊ ပြီးတော့ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီးဆီကနေလည်း သင်ယူပါ့မယ်"

အတွင်းရေးမှူးကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဝက်ဆီ နှစ်ပိဿာခန့် သောက်ထားရသည့်အလား ရွံရှာသည့် အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။

‘တကယ့်ကို အရှက်မရှိဘူး၊ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဆီကပါ သင်ယူဦးမည်တဲ့’

သူ့အထက်လူကြီးတွေသာ သိရင် ပျို့အန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားကြပေလိမ့်မည် ဒီလိုလူစားမျိုးက

‘ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်လာရတာလဲ’

သူက သူ့ဘေးနားရှိ ဝတုတ်လေးအား အကူအညီမဲ့စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက "ငါတော့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီးပြီ... မင်းပဲ ဆက်လုပ်တော့" ဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။

ဝတုတ်လေးကမူ ယင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ၊ အတွင်းရေးမှူးကျန့်၏ ခေါင်းခဲနေသော မျက်နှာထားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူက တဟားဟားဖြင့် အော်ရယ်လိုက်တော့သည်။

"ဒါဆို... မင်းမှာလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရတဲ့ လူမျိုး ရှိနေတာပဲ"

"မင်းက ငါ့ကို နေ့တိုင်း ပြစ်တင်ဝေဖန်နေတာ၊ အခု ဒီကောင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်တော့မှ ငါ ဘယ်လောက်ထိ လိမ္မာလဲဆိုတာ မင်း သိပြီမဟုတ်လား"

ဝတုတ်လေးက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆွေ့ယွင်ကျန်းအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်း... မင်း ဒီနေ့ လုပ်တာ လွန်လွန်းနေပြီ၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကလည်း တော်တော်လွန်တာပဲ၊ ငါ မင်းကို ဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်လိုက်ဖို့ အကြံပြုချင်တယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ကိစ္စက ကိုင်တွယ်ရ တော်တော်ခက်သွားလိမ့်မယ်"

"ခင်ဗျားကကော ဘယ်သူမို့လို့လဲ... ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲမယ် ဟုတ်လား၊ ဒီနေရာက ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ လူကြီးလူကောင်းယောင် လာဆောင်နေတာလဲ"

ဤကောင်က မည်သည့်စကားကိုမျှ နားထောင်မည့်ပုံ မရှိချေ။

သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော ဝတုတ်လေးအား သဘာဝကျစွာပင် ထည့်တွက်မစဉ်းစားခဲ့ချေ။

သူသည် အတွင်းရေးမှူးကျန့်ကိုသာ ဤဝိုင်းတွင် အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံးလူဟု သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူက အတွင်းရေးမှူးကျန့်ကိုပင် မကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြစ်ရာ အခြားလူများကို ဘာကြောင့် ကြောက်နေရပါမည်နည်း။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ၊ မင်းက တကယ့်ကို ခေါင်းမာတဲ့ကောင်ပဲ၊ မင်း ဒီလို မာနတင်းခံနေတာ ဘယ်လောက်အထိ ခံမလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဝတုတ်လေးမှ လူတိုင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ

"ဒီနေ့က ကျိုးထျန်းရဲ့ ဆိုင်ဖွင့်ပွဲနေ့ပဲ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာပြီး ပြဿနာရှာနေတယ်၊ မိတ်ဆွေတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးပြီး ဒါကို သူ့အတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

"အိုကေ... ရှောင်ချောင် ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒါကို လက်ဆောင်တစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြရအောင်"

"ဟဲဟဲ... ငါလည်း ထမင်းစားတာ နည်းနည်း များသွားတယ်၊ အစာကြေအောင် ဖျော်ဖြေပွဲလေးတစ်ခုလောက် လုပ်ဆောင်ပေးတာပေါ့"

"ဟမ့်... ဒီလောက်အထိ မောက်မာတဲ့လူမျိုးကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင်းအောင့်ထားခဲ့ရတဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒေါသတွေကို တကယ်ပဲ လာပြီး ဆွပေးနေတာပဲ"

ဝိုင်းတွင် ရှိနေသူတိုင်းက ဝတုတ်လေး၏ စကားကို သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော မပူးပေါင်းလိုသည့် ကောင်ရှိနေမှတော့ ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ထိုကောင်အား သေချာပေါက် ပြသရပေလိမ့်မည်။

"ကဲ... ဒါဆို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ဒီကောင်ကို ဘယ်သူက အရင်ဆုံး နှိမ်နင်းနိုင်မလဲဆိုတာ ပြိုင်ပွဲလေးတစ်ခု လုပ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

"အကြံကောင်းပဲ... ပြိုင်ပွဲတစ်ခု လုပ်ကြရအောင်"

ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ဆွေ့ယွင်ကျန်းအား ဂရုစိုက်ရန် ပျင်းရိနေကြပြီဖြစ်ရာ သူ့အား ဖျော်ဖြေမှုသက်သက်အဖြစ် အသုံးချလျက် ကစားပွဲလေးတစ်ခု စတင်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"နိုင်တဲ့လူက နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် လူတိုင်းကို ထမင်းကျွေးရမယ်... အားလုံး ဘာထင်လဲ"

၎င်းတို့၏ မျက်စိထဲတွင်မူ အခြားလူများကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးခြင်းက ကြီးမားသော ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းက လုပ်ဆောင်လိုကြရာ ယင်းကို အလောင်းအစားအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတ်မှတ်ထားရမယ်နော်၊ တစ်ယောက်ကို ဖုန်းတစ်ခေါက်ပဲ ခေါ်ခွင့်ရှိမယ်၊ မဟုတ်ရင် မတရားဘူး ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဝတုတ်လေးက စည်းကမ်းချက်များကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ပြိုင်ပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်တော့သည်။

ဆွေ့ယွင်ကျန်းမှာမူ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

‘ဒီကောင်တွေ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။ ဘာတွေ လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာလဲ’

‘ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ပြိုင်ပွဲလဲ’

ကျိုးထျန်းသည်လည်း စကားလုံးမဲ့သွားခဲ့ရသည်။

‘ဒီလူတွေကတော့... မောက်မာတဲ့နေရာနဲ့ ကြွားဝါတဲ့နေရာမှာ တကယ့်ကို အဆင့်မြင့် ပညာရှင်တွေပဲ’

ထို့နောက် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"ဟဲလို... ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဟွမ်လား၊ ကျွန်တော် ဟုန် ပါ..."

"ဟဲလို... ကြီးကြပ်စစ်ဆေးရေးအရာရှိ ဖန့်လား၊ ကျွန်တော် ဟန် ပါ..."

"မြို့တော်ဝန် ဝူ..."

...

လူတိုင်း၏ ဖုန်းကောလ်များမှာ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများနှင့် ချိတ်ဆက်နေခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ဆွေ့ယွင်ကျန်း၏ ဦးလေးထက် ပိုမို၍ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော လူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဆွေ့ယွင်ကျန်းမှာမူ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

‘ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ’

‘ဒီလူတွေက အစိုးရအဖွဲ့ထဲမှာ မီးရှို့လိုက်ကြတာလား၊ ဘာလို့ အားလုံးက ဒီလောက်အထိ ရာထူးကြီးမားနေကြရတာလဲ’

‘မြို့တော်ဝန်တွေကနေ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေအထိ၊ စစ်ဆေးရေးမှူးတွေကနေ ကြီးကြပ်ရေးအရာရှိတွေအထိ... လုပ်ငန်းစနစ် အစုံအလင်က အကောင်ကြီးတွေပဲ’

သူ့အား အကြောက်ရွံ့ဆုံး ဖြစ်စေသည့်အရာမှာ မစ္စတာဟန် ခေါ်ဆိုလိုက်သည့် ဖုန်းဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက တစ်ဖက်လူအား ကြီးကြပ်စစ်ဆေးရေးအရာရှိ ဖန့် ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြီးကြပ်စစ်ဆေးရေးအရာရှိဟူသော ရာထူးမှာ အရာရှိများ၏ ဆူးပင်ဖြစ်ရာ လူတိုင်းက ၎င်းတို့အား ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

‘မဖြစ်နိုင်တာ... ကျိုးထျန်းက အသက် ၂၀ နီးပါးပဲ ရှိသေးတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပါ၊ ဒီလူတွေကကျတော့ အသက် ၄၀ ဒါမှမဟုတ် ၅၀ အရွယ်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ၊ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတူတူ ပေါင်းနေနိုင်မှာလဲ’

‘တကယ်လို့ ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ အာဏာရှိတယ်ဆိုရင် အစကတည်းက ဒေါသတကြီးနဲ့ ထမင်းဝိုင်းက ထသွားကြပြီမဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ဒီမှာ လာပြီး ဖုန်းခေါ်နေကြမှာလဲ’

‘လူတွေက ပိုပြီး ချမ်းသာလေလေ၊ စိတ်ကြီးလေလေပဲ၊ အာဏာရှိတဲ့လူတွေလည်း ဒီလိုပါပဲ’

‘သူတို့အားလုံးက ပြုံးရွှင်ပြီး နောက်ပြောင်နေကြတာ၊ ကြည့်ရတာ သေချာပေါက် အကောင်ကြီးတွေ မဟုတ်ပါဘူး’

‘မှန်တယ်... သူတို့အားလုံး ဟန်ဆောင်နေကြတာပဲ’

‘အတွင်းရေးမှူးကျန့်တောင်မှ ငါ့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်တာ၊ ဒီလူတွေက ဘာအသုံးကျမှာလဲ’

‘ဟမ့်... သူတို့က ငါ့ကို လာပြီး ခြိမ်းခြောက်ချင်နေတုန်းပဲ၊ အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူး’

အတွင်းရေးမှူးကျန့်က သူ့အား ကိုင်တွယ်ရန် ပျင်းရိနေခြင်းသာဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စတွင် မိမိဝင်ရောက်ပတ်သက်ရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆထားခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

‘ကျိုးထျန်းက ငါ့ကို အပေါ်ထပ်အထိ ဘာလို့ ခေါ်လာတာလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး၊ သူက ဒီလူတွေကို သုံးပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး မောင်းထုတ်ချင်နေတာကိုး’

သူသည် အရာအားလုံးကို သိရှိသွားသည့်အလား အမူအရာမျိုးကို ပြသလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ မထီမဲ့မြင် ပြုသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... မင်းတို့အားလုံး ပြဇာတ်ကပြလို့ ပြီးကြပြီလား၊ ထပ်ပြီး ကပြချင်သေးလား"

"ငါ့အမြင်ကို ပြောရရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်တဲ့ပုံက ပုံကြီးချဲ့တာ မလုံလောက်သေးဘူး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းသေးဘူး၊ မင်းတို့ နံပါတ် ၁ အရာရှိကြီးဆီကို ဖုန်းခေါ်နေပါတယ်လို့ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ရင် ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းဦးမယ်"

သူက စကားပြောရင်း ကောင်တာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ဝိုင်နီတစ်ပုလင်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဆက်ပြီး သရုပ်ဆောင်ကြဦး၊ ငါကတော့ ဝိုင်သောက်ရင်း စောင့်နေမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဝိုင်ပုလင်းကို အားဖြင့် ဆွဲဖွင့်လိုက်တော့သည်။