အခန်း ၂၈၃
Vol. 29 Ch. 283
🍋 Chapter 283
"ဒီကောင်၊ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်စမ်း!"
ထိုအော်ဟစ်သံကြောင့် ဆွေ့ယွင်ကျန်း၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်လာသော ဘတ်စ်ကားတစ်စီးကို ထက်ပိုင်းဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ထိုရပ်တန့်မှုမှာ အလွန်ပင် ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး ကြမ်းတမ်းလှသည်။
နေရာတွင်ရှိနေသူအားလုံးက ထိုပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဝတုတ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသည်။
သူက ဤမြင်ကွင်းမျိုးကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်နှစ်သက်သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိသော မိသားစုမှဖြစ်သော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ အာဏာသုံး၍ အနိုင်ကျင့်ခြင်းမျိုး မလုပ်ဖူးသဖြင့် ထိုကောင်အား ရွံရှာနေမိသည်။
ဆွေ့ယွင်ကျန်းမှာမူ သူ့ဦးလေး၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက ယခုအချိန်ထိ သူ့ဦးလေးသည် သူ့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား တစ်ခွန်းမျှ မပြောဖူးခဲ့ပေ။
ယခုမူ တိုက်ရိုက်ပင် ဆဲဆိုနေပြီဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့်လဲ။
သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ပြိုကျလျှင်တောင် သူ့ဦးလေးက ထမ်းထားပေးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့် သူက ဤမျှ ရဲတင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ဖုန်းတစ်ဖက်မှလူမှာ ထိုဆဲဆိုသံတစ်ခုတည်းဖြင့် ရပ်မသွားဘဲ ပိုမိုဒေါသတကြီးဖြင့် စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ပြောလာသည်။
"မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ မသေသေးသရွေ့တော့ ထပြီး ကျိုးထျန်းဆိုတဲ့လူကို သွားတောင်းပန်လိုက်စမ်း!"
ပြောနေစဉ် သွားများကို ကြိတ်ထားမှန်း သိသာနေသည်။
သူ၏ဦးလေးသည် သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာချင်နေလောက်သည်အထိ ဒေါသထွက်နေကြောင်း သူ မြင်ယောင်နေမိသည်။
သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။
‘သူ့အတွက် စကားပြောပေးပြီး ဒီလူတွေကို ရှင်းပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား’
‘ဘာလို့ တောင်းပန်ခိုင်းနေရတာလဲ’
"ဦးလေး၊ ဘာလို့လဲ။ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး! သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာလေ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို တောင်းပန်ခိုင်းနေတာလဲ!"
ကျိုးထျန်းတို့အဖွဲ့မှ သူ့ကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
သူကိုယ်တိုင် ကျိုးထျန်းဆီမှ ငွေညှစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းနှင့် စားသောက်ဆိုင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းကို လုံးဝ မေ့လျော့နေသည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် သူလုပ်သမျှသည် သူ့တာဝန်သာဖြစ်ပြီး တခြားသူများက သူ့ကို ဤသို့ ဆက်ဆံခြင်းမှာ ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ရမည့်အထိ ပြစ်မှုကြီးတစ်ခုဟု ထင်နေသည်။
"မင်းလို မိုက်မဲတဲ့ကောင်၊ အခြေအနေကို မမြင်နိုင်ဘူးလား။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းဘာတွေ လုပ်ခဲ့တာလဲ!"
တစ်ဖက်လူမှာ ဒေါသအလွန်ထွက်နေသဖြင့် ဖုန်းမှတစ်ဆင့် လှမ်းလာပြီး ထုရိုက်ချင်နေတော့သည်။
သူသည် ရုံးဆင်းပြီး ဧည့်ခန်းတွင် ထိုင်ကာ ဟင်းလျာအေးအေးလေးများဖြင့် ဘီယာသောက်ရင်း အနားယူနေခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ တစ်နေ့တာ၏ အပန်းဖြေချိန်ဖြစ်ပြီး သူက အရက်အနည်းငယ်သာ သောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အစိုးရဝန်ထမ်းအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်လာသူပီပီ သူက အလွန်သတိထားသူဖြစ်သည်။
တူဖြစ်သူ၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးရသည်မှလွဲလျှင် သူက ထူးထူးခြားခြား လုပ်လေ့မရှိပေ။
သို့သော် သူ အခုလေးတင် ထိုင်ပြီး မြေပဲတစ်လုံး ကောက်စားမည့်ဆဲဆဲ ဖုန်းမြည်လာသည်။
ဖုန်းကိုင်လိုက်ရာ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။
အနည်းငယ် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူငယ်ချင်းမှ သူ့တူအကြောင်းကို မေးလာပြီး မိတ်ဆွေတစ်ယောက်မှ စကားပါးခိုင်းလိုက်သည်ဟု သွယ်ဝိုက်ပြောလာသည်။
ထိုသူက အတိအကျ မပြောပြသော်လည်း သူ့အတွေ့အကြုံအရ အခြေအနေကို သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။
သူ့တူက ပြဿနာ အကြီးအကျယ် တက်ပြန်ပြီဆိုတာ သေချာနေသည်။
ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။
သူ သည်းခံရတော့မည်။
သူ ဖုန်းချပြီး တူကို ပြန်ကောက်စားမည်ပြုစဉ် ဖုန်း ထပ်မြည်လာပြန်သည်။
"ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ထမင်းစားချိန်မှာပဲ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး၊"
သူ သက်ပြင်းချရင်း မတတ်သာဘဲ ကိုင်လိုက်ရသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ အဆင့်တူ အခြားဌာနမှ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပင် ဆွေ့ယွင်ကျန်းအကြောင်းကို မေးလာပြီး အရင်လူအတိုင်းပင် မှာစရာရှိသည်ဟု ပြောလာသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသော် သူ ဖုန်းချလိုက်သည်။
တူကိုပင် မကိုင်ရသေးခင် ဖုန်း ထပ်မြည်လာပြန်သည်။
ထို့နောက် ဖုန်းသံများမှာ ရပ်မသွားတော့ဘဲ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်လာသည်။
ထိုဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများမှာ သူ့ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ဖုန်းအားလုံးမှာ ဆွေ့ယွင်ကျန်းအကြောင်း ချည်းပင်ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ အများစုမှာ သူ့အဆင့်တူ သို့မဟုတ် အခြားဌာနမှ မိတ်ဆွေများသာ ဖြစ်နေ၍ ဖိအားပေးမှုမှာ သိပ်မပြင်းထန်ပေ။ သို့သော် သတိထားသည့်အနေဖြင့် သူ ဆွေ့ယွင်ကျန်းကို တိုက်ရိုက်ဖုန်းခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ အခြေအနေကို သိရမည်။
ကောင်လေးက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့အာဏာကို သုံးပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းနေတာလားဟု သူ တွေးမိသည်။
သို့သော် စိုးရိမ်မနေပေ။
အဆိုးဆုံးဆိုရင် သူ အမြဲလုပ်နေကျအတိုင်းပဲ ကြားဝင်ဖြေရှင်းပေးပြီး တူကို ကာကွယ်ပေးလိုက်မည်ဟု ထင်ထားသည်။
သို့သော် ကံတရားက သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ နောက်ထပ် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုအချို့ ဝင်လာသည်။
သို့သော် ယခင်ဖုန်းများနှင့်မတူဘဲ ယခုဖုန်းများမှာ သူ့ထက် အဆင့်မြင့်သူများ သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်သူများဆီက ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ သဘောထားမှာလည်း ပို၍ အေးစက်ပြီး ပြတ်သားသည်။
သို့သော် အကြောင်းအရာမှာမူ ဆွေ့ယွင်ကျန်းအကြောင်း ချည်းပင်ဖြစ်သည်။ ဖုန်း ငါးကြိမ်မြောက် ဝင်လာပြီးနောက် သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပျံလာသည်။
ပခုံးပေါ်တွင် ဆန်အိတ်ကြီးနှစ်အိတ်ကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ နာကျင်လာသည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ အဆုံးမဟုတ်သေးပေ။ နောက်ထပ် ဖုန်းတစ်လုံး ဝင်လာသည်။
ထိုနံပါတ်မှာ သူ အထူးသတိထား မှတ်ထားရသော နံပါတ်ဖြစ်သည်။
နာမည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး လေးစားစွာ ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။
ဖုန်းဆက်သူမှာ သူ၏ အထက်လူကြီး၏ အထက်လူကြီး၏ အထက်လူကြီး ဖြစ်သည်။
မိမိမှာ အဆင့်လေးအရာရှိသာ ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့်တစ်အရာရှိ ဖြစ်သဖြင့် ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလှသည်။
ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူ၏ သဘောထားမှာ မိတ်ဆွေကောင်း မဟုတ်ဘဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းသည့် လေသံမျိုးဖြစ်သည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် "မင်းတူက သိပ်တော်နေတယ်ဆို၊ မင်းနာမည်ကို သုံးပြီး လူတွေကို စိန်ခေါ်နေတယ်။ မင်း ကိုယ်တိုင်ပဲ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်" ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့အဆင့်ရှိသူများမှာ တိုက်ရိုက်မပြောကြသော်လည်း ယခုပြောလိုက်သည့်စကားမှာ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်။
"မင်း ကိုယ်တိုင် သွားစစ်ဆေးလိုက်" ဆိုသည့်စကားမှာ "မင်း အလုပ်ကို သေချာ မလုပ်ဘူးဆိုရင် ငါ ကိုယ်တိုင် သွားစစ်ဆေးရလိမ့်မယ်" ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးသာ ကိုယ်တိုင် ကြားဝင်လာလျှင် သူတို့မိသားစု၏ ဘိုးဘွားသင်္ချိုင်းပင် ပေါက်ကွဲရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော အန္တရာယ်မျိုးကို သူတို့ မခံနိုင်ပေ။ ယခုလေးတင် ဝင်လာသော ဖုန်းတစ်ဒါဇင်ကျော်တွင် ကျိုးထျန်းဆိုသည့်လူကို အားလုံးက ပြောနေကြသည်ကို သူ နားလည်လိုက်သည်။
ထိုကြောင့်ပင် ဤမြင်ကွင်းကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခြင်းဖြစ်သည်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့၊ သွားတောင်းပန်လိုက်စမ်း! ဒီနေ့ မင်း သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် မလုပ်နိုင်ရင် ငါ ကိုယ်တိုင် မင်းဆီ လာခဲ့မယ်!"
သူ့ဦးလေး အလွန်ဒေါသထွက်နေမှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဆွေ့ယွင်ကျန်း ချက်ချင်း တိတ်သွားပြီး ထပ်မအော်ရဲတော့ပေ။
"ဦးလေး၊ ဘာဖြစ်တာလဲလို့ ပြောပါဦး!"
"မင်းလို မိုက်မဲတဲ့ကောင်၊ ငါ့ကို ဖုန်းဆက်တဲ့လူတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာတောင် သိရဲ့လား!"
သူ့ဦးလေး၏ ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်နေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အထုခံထားရ၍ပင် ဒေါသထွက်နေသော ဆွေ့ယွင်ကျန်း နောက်ဆုံးတွင် ချမ်းတုန်သွားရသည်။
သူ့ဦးလေးကိုပင် ကြောက်လန့်စေနိုင်သောလူမှာ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဘယ်တော့မှ အနီးကပ် မတွေ့ဆုံနိုင်မည့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ရမည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး နာကျင်နေပြီး နဖူးပေါ်တွင်လည်း "ခေတ်မီအနုပညာ" ကြောင့် ပူလောင်နေသဖြင့် သူ၏ ဒေါသကို မမျိုသိပ်နိုင်သေးပေ။
မာနဖြင့် တောင်းပန်ရန် ငြင်းဆန်နေသည်။
သူ၏ အသိစိတ်က နဖူးကို မြေကြီးပေါ်ထိကပ်ပြီး အသနားခံရန် ပြောနေသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ စည်းစိမ်ယစ်နေခဲ့သော သူ့သဘာဝက ဒူးထောက်ခြင်းကို တားဆီးထားသည်။
ကျိုးထျန်းနှင့် ဝတုတ်မှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။
"ဒီကောင်က လုံးဝကို မလျှော့ဘူးပဲ!"
"ဒါပေမဲ့လည်း ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမရှိခဲ့တာ၊ အခုတော့ သူ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်း ရသွားပြီ"
ကျိုးထျန်းက သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စားပွဲဝိုင်းပတ်လည်မှ လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ၊ ဒီကောင်က အခြေအနေကို ခုထိ မမြင်နိုင်သေးတာမို့လို့ ကျွန်တော် အားလုံးရဲ့ အကူအညီကို တောင်းဆိုပါရစေ"