အခန်း ၂၉၅

🍋 Chapter 295

ကျိုးထျန်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ချိုက်ကျန်းသုန်၏ လေသံမှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် လွန်စွာ ယဉ်ကျေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း၏ "တောင်းဆိုချက်" အားလုံးကို သူ အပြည့်အဝ သဘောတူလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်း မရှိတော့သော်လည်း ကြောက်နေဆဲပင်။

အမိန့်ရသည်နှင့် သူသည် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးကို အရေးပေါ် အစည်းအဝေး ခေါ်ယူလိုက်သည်။

မိနစ် ၃၀ အကြာတွင် လူ ၂၀ ကျော်ကို စုစည်းကာ ကျောင်းဝင်းတစ်လျှောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ စတင်ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှာ ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုများကို စီစဉ်ရသူများ ဖြစ်သဖြင့် ကျောင်းအတွင်း တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးကောင်းသူများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ကျောင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည့် ကွန်ရက်တစ်ခုဖြင့် အချက်အလက်များကို စတင်စစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ကျိုးထျန်းမှာမူ အေးအေးဆေးဆေး စာသင်ခန်းသာ တက်နေလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် နှစ်နာရီအကြာတွင် ချိုက်ကျန်းသုန်က ပြန်လည်ဆက်သွယ်လာပြီး ကိစ္စပြီးမြောက်ကြောင်း အကြောင်းကြားသည်။

သူသည် လူအနည်းငယ်၏ နာမည်နှင့် အခြေခံအချက်အလက်များကို ပေးပို့လိုက်သည်။

သူတို့မှာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂသာ ဖြစ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးမဟုတ်သဖြင့် ကျောင်းသားဖိုင်တွဲများကို မရနိုင်ဘဲ နာမည်၊ အသက်နှင့် ဇာတိကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော အချက်အလက်များသာ ရနိုင်သည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းအတွက်မူ ဤမျှဖြင့် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်သည်ကိုမူ ဂျက်ဆီကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်နိုင်သည်။

‘တောက်၊ အားလုံးက သာမန်မိသားစုက ကလေးတွေပါလား။ လျိုမုယန်ကို မနာလိုဖြစ်ပြီး အာဃာတထားနေတာပဲ’

သူသည် အချက်အလက်များကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ပါဝင်သူ သုံးဦးသာရှိပြီး အားလုံးမှာ လျိုမုယန်၏ အခန်းဖော်များနှင့် အတန်းဖော်များ ဖြစ်နေသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဤကောလာဟလ ဖြန့်သူများမှာ မိန်းကလေးချည်းပင် ဖြစ်သည်!

‘မိန်းကလေးတွေကတော့ မနာလိုဝန်တိုစိတ် ပိုများကြတာပဲ’

အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီဖြစ်ရာ ဖြေရှင်းရတော့မည်။

သူတို့၏ လုပ်ရပ်မှာ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူ့အတွက်ရော၊ လျိုမုယန်အတွက်ပါ လက်တွေ့ကျသည့် ထိခိုက်မှုမျိုး မရှိသေးသဖြင့် ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းများဖြင့် အပြစ်ပေး၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ပြင် တစ်ကျောင်းတည်းသားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အလွန်အကျွံ လုပ်၍လည်း မဖြစ်ပေ။

‘ဒါဆိုရင်တော့ သူတို့ကို ဖိအားပေးပြီး နောက်ထပ် ဘာမှ ထပ်မပြောရဲအောင် လုပ်လိုက်တော့မယ်’

...

အနောက်ကျောင်းဝင်းရှိ အမျိုးသမီးအိပ်ဆောင် ၄၀၃ တွင် ဟွမ်ရှူဝင်သည် အသားအရေကို ထိန်းသိမ်းနေသည်။

မျက်နှာလိမ်းခရင်မ် လိမ်းပြီးနောက် ဖန်ပုလင်းထဲမှ ဆေးတောင့်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ 'Coenzyme Q10' ပင်ဖြစ်သည်။

စစ်ရေးလေ့ကျင့်စဉ်က ဟန်တျန်းသို့ သွားရောက်သည့် အတန်းဖော်များ၏ Weibo ပို့စ်များကို ကြည့်မိပြီးနောက် သူမ အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့ရသည်။

နိုးလာသည့်အခါ ဆေးရုံတွင် စစ်ဆေးမှုခံယူသော်လည်း ကျန်းမာရေးမှာ အထူးကောင်းမွန်နေသည်။

သို့သော် သူမ မယုံပေ။ ထိုနေ့က နှစ်ကြိမ်တိတိ မူးလဲခဲ့ရသည်ကို တွေးမိတိုင်း ကြောက်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးခန်းသို့ သွားရောက်စစ်ဆေးသော်လည်း ဆရာကြီးမှာ မည်သည့်ရောဂါကိုမျှ မတွေ့ရှိဘဲ "အပူများ၍ နှလုံးကို ထိခိုက်ခြင်း" ဟုသာ ပြောကာ အပူကျဆေးများသာ ပေးလိုက်သည်။

သူမ စိုးရိမ်နေဆဲပင်။

အင်တာနက်တွင် ရှာကြည့်ရာ နှလုံးမကောင်းသူများမှာ Coenzyme Q10 သောက်သင့်ကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ပုလင်းတစ်လုံးဝယ်ပြီး တစ်နေ့တစ်လုံး သောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆေးသောက်ရုံဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် တခြားသူများ၏ ပို့စ်များကို မြင်တိုင်း ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်း၊ အသက်ရှူရ ကြပ်ခြင်းနှင့် ခေါင်းထဲသို့ အပူများ တက်လာသလို ခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် ဒေါသထွက်၍ မသေစေရန် Weibo နှင့် WeChat Moments တို့ကို ကြည့်သည့်အကြိမ်အရေအတွက်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

အကြောင်းမှာ သူမအတန်းထဲတွင် တောက်ပနေသော ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

လျိုမုယန်!

သူမ ဘာကြောင့် ဒီလောက် လှပပြီး အရှိန်အဝါ ကောင်းနေရတာလဲ။

ဘာကြောင့် လူတိုင်းနှင့် အဆင်ပြေနေရတာလဲ။

ဘာကြောင့် အလွန်ချမ်းသာသော ရည်းစားရှိပြီး ကံကောင်းနေရတာလဲ။

သူမ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ပြီးပြည့်စုံနေရတာလဲ။

တကယ်ပဲ ဒီလောက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့သူ ရှိလို့လား?

ဟွမ်ရှူဝင်မှာ အလွန်ပင် မကျေနပ်ဖြစ်ရသည်။

လျိုမုယန်၏ ကျောပြင်ကို မြင်လိုက်တိုင်း သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မနာလိုစိတ်များဖြင့် အချဉ်ဓာတ် များ တက်လာသည်။

လျိုမုယန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အပြစ်အနာအဆာ မရှိသဖြင့် သူမကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်။

မှန်ကြည့်တိုင်း လျိုမုယန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို အလိုအလျောက် နှိုင်းယှဉ်မိသည်။

ဝန်မခံချင်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ကွာခြားချက်ကြီးမားနေကြောင်း သူမ သိသည်။

စိတ်ထဲရှိသော မကျေနပ်မှုများမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြီးထွားလာသည်။

တစ်နေ့တွင် ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် အခန်းဖော်နှစ်ယောက်နှင့်အတူ အနီးနားရှိ စျေးဝယ်စင်တာသို့ သွားသည်။

မိသားစု နောက်ခံ သာမန်သာဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အလှအပအတွက် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲလေ့ရှိသည်။

Alipay မှ အရစ်ကျစနစ်ဖြင့် အလှကုန်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူပြီးနောက် နို့လက်ဖက်ရည် သောက်ရန် ပြင်ဆင်စဉ် လျိုမုယန် စျေးဝယ်စင်တာကို ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လျိုမုယန်ကို အရင်ကတည်းက မကျေနပ်သဖြင့် သူမကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်သွားလိုက်သည်။

ထိုနေ့တွင် လျိုမုယန်မှာ ကျိုးထျန်းမပါဘဲ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးထျန်းမှာ သူမထက် စာသင်ချိန် နည်းသဖြင့် စားစရာဝယ်ရန် စျေးဝယ်စင်တာသို့ အရင် ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် အခြားကျောင်းသားများ၏ မျက်စိစပါးမွှေး မစူးစေရန် သက်တော်စောင့်ကို ကားအား မြေအောက်ကားပါကင်တွင် ရပ်ခိုင်းပြီး လျိုမုယန်နှင့်အတူ ကျောင်းသို့ လမ်းလျှောက်သွားလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ဟွမ်ရှူဝင်တို့၏ အမြင်တွင်မူ တစ်မျိုးပင်။

သူတို့ နောက်ယောင်ခံ လိုက်သွားရာ မြေအောက်ကားပါကင်တွင် လျိုမုယန်သည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးပုံရသည့် ကားတစ်စီးပေါ် တက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယာဉ်မောင်းမှာ သူမအတွက် တံခါးဖွင့်ပေးသည်။ လျိုမုယန်က ကားပေါ်ရှိသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အချိုမြိန်ဆုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ဟွမ်ရှူဝင်မှာ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အကြံအစည်များ စတင်တွေးတောတော့သည်။

သူမ ဖုန်းထုတ်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ အင်တာနက်တွင် ရှာကြည့်လိုက်သည်။

‘အို... ဒီကားက ယွမ်သန်းနဲ့ချီ တန်တာပဲ!’

‘ဒီလောက်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကားကို စီးနိုင်ဖို့ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုး လိုအပ်မလဲ?!’

သူမမှာ ရှန်ဟိုင်းဒေသခံ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အိမ်မှာ ယွမ် ၅ သန်းပင် မတန်သဖြင့် ယွမ်သန်း ၁၀ ဆိုသည်မှာ သူမအတွက် ကြီးမားနေသည်။

အင်တာနက်တွင် ဖတ်ဖူးသည့်အတိုင်း ဤ Rolls-Royce Phantom ကားမှာ ချမ်းသာသော သူဌေးကြီးများသာ စီးလေ့ရှိသည်။

သူဌေးကြီးများမှာ များသောအားဖြင့် အသက် ၄၀ ကျော်သူများ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ရှူဝင်မှာလည်း ရည်းစားဟောင်းများ ရှိခဲ့ဖူးပြီး လူငယ်များမှာ Ferrari၊ Lamborghini ကဲ့သို့သော ကားများကိုသာ သဘောကျကြောင်း သိသည်။

"ဟုတ်ပြီ၊ ကိုယ်ပိုင်ယာဉ်မောင်းနဲ့ ဒီလောက်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကားကို စီးတယ်ဆိုတော့ သူက လူငယ်တစ်ယောက် မဟုတ်တာ သေချာတယ်!"

ဤသို့ တွေးလိုက်မိပြီးနောက် ဟွမ်ရှူဝင်၏ မျက်နှာတွင် စက်ဆုပ်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆို လျိုမုယန်က အပေါ်ယံမှာ နတ်သမီးလေးလို ပြီးပြည့်စုံဟန်ဆောင်ပြီး အမှန်တကယ်တော့ အသက်ကြီးကြီးလူတွေနဲ့ တွဲနေတဲ့ မိန်းမပျက်ပဲ"

"ကျောင်းမှာ ချမ်းသာတဲ့ ရည်းစားရှိနေပြီးသားကို သူဌေးကြီးတွေနဲ့ လာတွဲနေသေးတယ်"

ဟွမ်ရှူဝင်သည် သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

ဤအကြောင်းကို အခန်းဖော်နှစ်ယောက်ကို ပြောပြလိုက်ရာ သူတို့အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါအမှန်ပဲ!"

ကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဟွမ်ရှူဝင်နှင့် သူမ၏ အခန်းဖော်နှစ်ယောက်မှာ အိပ်ဆောင်ရှိ ကျန်မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို လျိုမုယန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပြလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများမှာ အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့လေ့ရှိသည်။

သုံးရက်အတွင်းမှာပင် ဂျာနယ်လစ်မေဂျာမှ ကျောင်းသူအများစု သိရှိသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးထျန်း၏ နားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဟွမ်ရှူဝင်၏ ကောလာဟလအရ သူမက ကျိုးထျန်းကို လှည့်စားပြီး ဖောက်ပြန်နေသည်ဟု ဆိုသည်။

သည်းခံနိုင်မည်လော?

မိမိနှင့် လျိုမုယန်ပါ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

အဆောင်တွင် အသားအရေထိန်းသိမ်းမှု ပြုလုပ်ပြီး ကျောင်း၏ ဖိုရမ်တွင် လျိုမုယန်အကြောင်း ကောလာဟလများကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ အကြောင်းကြားစာတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။