အခန်း ၂၉၇

🍋 Chapter 297

"လျိုမုယန်!"

ဟွမ်ရှူဝင်သည် ထိုနာမည်သုံးလုံးကို အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ကားမှန်ရုတ်တရက် ကျသွား၍ လန့်သွားခြင်းလော သို့မဟုတ် အတွင်းမှ လျိုမုယန်ကို မြင်လိုက်ရ၍လန့်သွားခြင်းလော ဆိုသည်မှာ ဝေခွဲရခက်သည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး အနောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် အမြန်ဆုတ်လိုက်မိသည်။

သတိပင်မကပ်နိုင်သေးခင်မှာပင် သူမ၏လက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖုန်းမှာ မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

"လေယာဉ်ပျံမုဒ်" မှ ယခုလေးတင်ပဲ ပြန်ထွက်လာသည့် သူမ၏ iPhone 12 ဖုန်းသည် မြေပြင်နှင့် အားပါးတရ အနီးကပ် ထိတွေ့သွားတော့သည်။

နှစ်လပင် မပြည့်သေးဘဲ အရစ်ကျဖြင့် ဝယ်ယူထားသည့် ဖုန်းမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားရသည်။

မုယန်သည် ဟွမ်ရှူဝင်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ကမူ အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၊ ကျိုးထျန်းတို့နှင့်အတူ ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသဖြင့် အောင်မြင်သူတို့၏ စရိုက်နှင့် အပြုအမူများကို သူမ ကောင်းစွာ ရင်းနှီးပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအချက်က စွမ်းရည်မရှိဘဲ ကောလာဟလဖြန့်ရန်သာ ဝါသနာပါသော ဤဦးနှောက်မရှိသည့် မိန်းကလေးအပေါ် သူမကို ပို၍ပင် စက်ဆုပ်လာစေသည်။

သူမအား ငွေနောက်လိုက်သူဟု စွပ်စွဲခြင်း၊ ချမ်းသာသည့် အဘိုးကြီးတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟူသော ကောလာဟလများမှာ သူမနားထဲသို့ ရောက်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သူမသည် စိတ်သဘောထားကောင်းသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စမျိုးကိုမူ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သို့သော် သူမ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ ဤအချိန်တွင် မည်သို့ပင် ရှင်းပြစေကာမူ အကျိုးမရှိကြောင်း သူမ နားလည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လူတို့သည် သူတို့ ယုံကြည်ချင်သည့် "အမှန်တရား" ကိုသာ ယုံကြည်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်ပျက်နေသည့် အဖြစ်အပျက်အမှန်များကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

ကျိုးထျန်းက ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ပြောသည့်အခါ မုယန် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ကျိုးထျန်း၏ နည်းလမ်းများကို သူမ သိသည်။

သူသည် တည့်တိုးဆန်ပြီး ပြတ်သားသည့် နည်းလမ်းမျိုးကို သုံးလေ့ရှိသည်။

သူမ၏ လူဆိုးလေးရည်းစား ဖြစ်သူ ကျိုးထျန်းသည် လွန်ကဲသွားပြီး ကျောင်းမှ အခြားကျောင်းသားများကို ထိခိုက်စေမည်ကို သူမ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းက အကြိမ်ကြိမ် အာမခံပြီး အကြမ်းဖက်မည်မဟုတ်ဟု ပြောမှသာ မုယန်သည် ဈေးဝယ်စင်တာ၏ မြေအောက်ကားပါကင်သို့ လိုက်ပါသွားရန် သဘောတူခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချိုက်ကျန်းသုန်မှ ကောလာဟလများ ဖြန့်နေသော ကျောင်းသားများကို ခေါ်ဆောင်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

လမ်းတွင် ကျိုးထျန်းမှ ဤကိစ္စကို စတင်ခဲ့သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူမကို ပြောပြခဲ့သည်။

မုယန် မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်သွားသော်လည်း သိပ်တော့ မအံ့သြမိပေ။

သူမနှင့် ရင်းနှီးသူတစ်ဦးဦး နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။

သူမသည် စိတ်ထားကောင်းသူဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အဘယ်ကြောင့် အသရေဖျက်ခံနေရသနည်း။

သူမ နားမလည်နိုင်သော်လည်း ကျိုးထျန်းမူ နားလည်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတစ်ပါးထက် သာလွန်နေခြင်းနှင့် ဘဝကို ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်ခြင်းမှာ အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်နေတတ်သည်။

အထူးသဖြင့် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ ရည်မှန်းချက်လည်း မရှိသူများအတွက် ဖြစ်သည်။

ကြိုးစားမှုဟူသည် ပင်ပန်းသည်။

သူတို့ မလုပ်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူက ငါတို့ထက် ပိုကောင်းနေရသနည်း။

ယခုရရှိထားသမျှကို ရရန်အတွက် ဖြတ်လမ်းနည်းများ သို့မဟုတ် မသမာမှုတစ်ခုခု လုပ်ထားရမည်ဟု တွေးထင်နေကြသည်။

သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ခြင်းဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ခြင်းမှာ မိမိဘာသာ တစ်ယောက်တည်း လုပ်လျှင် ရနိုင်သည်။

အခြားသူများကို လှုံ့ဆော်၍ ကောလာဟလများ ဖြန့်ခြင်း၊ အပြစ်ဖို့ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ဦးကို ဝိုင်းပယ်ခြင်းအထိ ဖြစ်လာသောအခါ ကိစ္စ၏သဘောသဘာဝ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ကိစ္စများ လက်လွတ်စပယ် မဖြစ်ခင်မှာပင် ဟွမ်ရှူဝင်၏ လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်ပစ်ချင်သည်။

အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အခြေအနေတစ်ခုလုံးမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လုနီးပါး ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် ပဋိပက္ခများကို စတင်မီးမွှေးသူများကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် ဘဝ၏ ဖိအားများကိုသာ ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ပြည်သူလူထု၏ အမြင်သဘောထားမီးတောက်များ စတင်လောင်ကျွမ်းသွားသောအခါ အင်အားစုမှာ မီးမွှေးသူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားတတ်သည်။

မုယန် ဂရုမစိုက်သော၊ ပါဝင်ပတ်သက်ချင်စိတ်မရှိသော အရာများစွာ ရှိသော်လည်း သူကမူ သူမအတွက် ဖြေရှင်းပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ရှူဝင်သည် အနောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ယိုင်လဲဆုတ်ဆုတ်သွားပြီးမှ ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းနိုင်သည်။

အခြားမိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် သူမ၏ အော်သံကိုကြား၍ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြပြီး ကားထဲတွင် ထိုင်နေသော မုယန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"နင်... နင်၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ!"

မိန်းကလေး သုံးယောက်သည် တစ်ယောက်လက်ကို တစ်ယောက် ဆွဲကိုင်ထားရင်း စကားပြောရန် သတ္တိမွေးနေကြသည်။

မုယန်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သတ်လိုက်သည်။

သူမ မျက်လွှာချလိုက်ပြီး ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွမ်ရှူဝင်၊ ယန်မေ၊ ဂူရှောင်ချင်၊ နင်တို့ သုံးယောက်က ငါ့ အတန်းဖော်တွေပါ။ ကျောင်းတက်ကတည်းက ဘယ်တုန်းကမှ မတည့်တာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး၊ ငါလည်း နင်တို့နဲ့ သိပ်လည်း မပက်သက်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကို ဘာလို့ ကောလိပ်ထဲမှာ ငါ့အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ဖြန့်နေကြတာလဲ"

မုယန်၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ခိုင်မာပြီး ဝမ်းနည်းမှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မိန်းကလေး သုံးယောက်မှာ အစပိုင်းက လန့်သွားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေများ မကောင်းတော့ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

မုယန်မှ သူတို့လုပ်ခဲ့သည့်အရာကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြလိုက်သည့်အခါ သူတို့ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။

ဟွမ်ရှူဝင်သည် အနောက်သို့ ဆက်တိုက်ဆုတ်နေပြီး သူမ၏ အခန်းဖော်နှစ်ယောက်ကို ရှေ့သို့ အတင်းတွန်းပို့နေသည်။

ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် မုယန်၏ အာရုံကို သူတို့ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ပုံရသည်။

"ရှောင်ဝင်၊ နင် ဘာလုပ်တာလဲ!"

"ဝင်ဝင်၊ ငါ့ကို မတွန်းနဲ့!"

မိန်းကလေး နှစ်ယောက်လည်း ဟွမ်ရှူဝင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သိလိုက်ရပြီး သူမကို ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုသုံးယောက်၏ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ပြုမူနေသည်ကို မြင်ရတော့ မုယန် ပို၍ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒီလူတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွန်းနေကြတာ တကယ်ပဲ ရုပ်ဆိုးလွန်းတယ်" ဟု သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်ကြပါတော့၊ ငါ့မေးခွန်းကို ဖြေနိုင်မလား? အနည်းဆုံးတော့ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲဆိုတာ ပြောပြပေးပါ"

မုယန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူတို့ သုံးယောက်လည်း တွန်းထိုးခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ရပ်လိုက်ကြသည်။

ဟွမ်ရှူဝင်သည် အိမ်မှမထွက်ခင် ကျောင်းသားသမဂ္ဂအပေါ် အထင်ကြီးစေရန် ဆံပင်ကို သေသပ်စွာ စည်းနှောင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဆံပင်များ ရှုပ်ပွပြီး မိတ်ကပ်များလည်း ပျက်စီးနေသည်။

သူမသည် မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ပြီး မိန်းကလေးနှစ်ယောက်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ရန်ဖြစ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် အချက်ပေးလိုက်သည်။

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်လည်း ရပ်သွားပြီး မုယန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟွမ်ရှူဝင်သည် အခြားမိန်းကလေးများထက် ပို၍ စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီး လျင်မြန်ထက်မြက်သူ ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ခဏတာ အံ့သြသွားပြီးနောက် သူမသည် စတင် စဉ်းစားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေပြီး စမတ်ကျသော အကြံဉာဏ်တစ်ခုခု ရှိနေပုံရသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမသည် လှောင်ပြောင်ပြီး ခြိမ်းခြောက်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အို၊ လျိုမုယန်၊ နင်ပြောပုံကို ကြည့်ရတာ ငါတို့က နင့်ကို အသရေဖျက်နေသလိုပဲနော်"

"ငါတို့က ငါတို့မြင်တဲ့ အချက်အလက်အတိုင်းပဲ ပြောတာလေ"

"နင်က အဆင့်မြင့်ကားတစ်စီးပေါ်မှာ ထိုင်နေတာပဲ"

သူမသည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ကို စမ်းလိုက်ပြီးမှ ဖုန်းကို လွင့်ပစ်လိုက်ကြောင်း သတိရသွား၍ အလွန် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူမ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အခန်းဖော်၏ ဖုန်းကို အတင်းယူကာ ကင်မရာမုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ကြည့်လေ၊ ငါတို့က ကောလာဟလဖြန့်တာ၊ မဟုတ်တာ လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ နင်က ချမ်းသာတဲ့ မိန်းကလေးပဲလေ ငါတို့က ဒီလို အဆင့်မြင့်ကားမျိုးကို စီးတာ မပြောနဲ့၊ မြင်တောင် မမြင်ဖူးဘူး"

"သန်းပေါင်းများစွာ တန်တဲ့ ကားတစ်စီးကို စီးဖို့ဆိုတာ အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး ကြိုးစားမှ ရနိုင်မှာ"

"ဒီကားက နင့်အဖေပိုင်တာလို့တော့ လာမပြောနဲ့နော်"

ဟွမ်ရှူဝင်သည် ပြောပြီးနောက် ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါ နင့်အဖေကား မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ နင့်ရဲ့ အဖေအရင်းမဟုတ်တဲ့ ရှူးဂါးဒယ်ဒီ ဆီက ဖြစ်မှာပေါ့!"

"ဟီးဟီးဟီး..." မိန်းကလေး သုံးယောက်လုံး တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဤစကားများသည် မုယန်၏ အားနည်းချက်ကို ထိမှန်သွားသလို သူတို့ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

"ငါ အကုန်လုံး ရိုက်ထားလိုက်ပြီ" ဟု သူမက ရယ်မောရင်း ဖုန်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအဆင့်မြင့်ကားကို နင်စီးနေတဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင်ကို နင့်ရည်းစားဆီ ပို့ပေးလိုက်ရမလား?"

"သူလည်း တော်တော် ချမ်းသာတယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရည်းစားက သူ့ထက် ပိုချမ်းသာတဲ့သူကို ရှာထားလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟွမ်ရှူဝင်သည် မုယန်ကို ဤအရာဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

မုယန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တွဲကျလာပြီး မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ ဖျော့တော့သွားသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဟွမ်ရှူဝင်သည် သူမပြောသည်မှာ မှန်ကြောင်း ပို၍ ယုံကြည်သွားပြီး သူမ၏ ရယ်မောသံမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ ရိုင်းစိုင်းလာတော့သည်။

"လျိုမုယန်၊ နင်က တကယ်ပဲ လောဘကြီးတာပဲ! နင့်ရဲ့ လိုအင်ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဖို့အတွက် ဘယ်လောက်အထိ ချမ်းသာတဲ့သူကို လိုအပ်နေတာလဲ!"