အခန်း ၃၀၀

🍋 Chapter 300

ကျိုးထျန်း သူ့နဖူးကို သူ ရိုက်လိုက်မိသည်။

"မုယန်၊ မုယန်၊ နင်က အမြဲတမ်း နှိမ့်ချနေတတ်သူပါ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပွင့်လင်းလွန်းတဲ့ အမှန်တရားတွေကို ပြောလိုက်တာလဲ။ နင်က သူမကို ဒေါသထွက်အောင် ဆွပေးနေသလိုပဲ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းလိုက်တာ!"

ဟွမ်ရှူဝင်သည် မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသော်လည်း သူမ၏ အချဉ်ဓာတ်များမှာ ရပ်တန့်မသွားပေ။

ဤအံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ရပ်မှာ ကျိုးထျန်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။

‘မေ့လဲသွားတာတောင် သူတစ်ပါးအပေါ် မနာလိုစိတ်က မရပ်တန့်ဘူးဆိုတော့ သူက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ!’

ကျိုးထျန်းသည် ချိုက်ကျန်းသုန်ကို ချက်ချင်း အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ပြီး ထိုမိန်းကလေးကို ကူညီပေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင် သွားကူညီလျှင် တစ်စုံတစ်ရာ စွပ်စွဲခံရနိုင်သဖြင့် သူ မသွားသင့်ပေ။

ချိုက်ကျန်းသုန်သည် ကျိုးထျန်း၏ အကြည့်ကို နားလည်သွားပြီး အပြေးအလွှား ရောက်သွားသည်။

သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ခြေတံရှည်သဖြင့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရောက်သွားသည်။

သို့သော် ဟွမ်ရှူဝင်ကို ကူထူပေးဖို့ လုပ်စဉ်မှာပင် ထိုမိန်းကလေးက မျက်လုံး ပြန်ပွင့်လာသည်။

"ဟူး..."

ဟွမ်ရှူဝင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အားယူကာ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အချဉ်ဓာတ်ကြောင့် မေ့လဲခြင်းကို သူမ အသားကျနေပြီ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ဒီနေ့တော့ ၁၀ စက္ကန့်အတွင်းမှာပဲ ပြန်နိုးလာသည်။

သူမ၏ အခန်းဖော်နှစ်ယောက်မှာမူ ကြောက်လန့်နေသဖြင့် ကူညီပေးဖို့ပင် မေ့သွားပြီး ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်နေကြသည်။

သူမ နိုးလာသည်ကို မြင်တော့ ကျိုးထျန်းသည် သူမ အသက်အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိရသဖြင့် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

"မုယန်၊ ထျန်းရှီဟွေ အကြောင်းကို ကျောင်းက သူငယ်ချင်းတွေကို ထပ်မပြောနဲ့တော့နော်၊ တခြားသူတွေ မနာလို ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်" ဟု သူ သီးသန့် မှာလိုက်သည်။

"အို၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီဆိုင်က နင့်ဆိုင်ပဲလေ၊ နင်ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်" ဟု မုယန်က နားထောင်ကောင်းစွာဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

သို့သော် ဤစကားကို အခုလေးတင် နိုးလာသည့် ဟွမ်ရှူဝင် ကြားသွားသည်။

"အဲဒီ ထျန်းရှီဟွေ က... သူ့ဆိုင်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ သူ့ဆိုင်ပဲ၊ ဆိုင်နာမည်မှာတောင် 'ထျန်း' ဆိုတဲ့ စာလုံး ပါတယ်လေ!"

သူမသည် ထိုသို့သော ဇိမ်ခံစားသောက်ဆိုင်မျိုးကို စားနိုင်သူများကို မနာလို ဖြစ်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူမသာ ထိုနေရာတွင် စားရလျှင် ဓာတ်ပုံ အနည်းဆုံး တစ်ထောင်လောက် ရိုက်မိမှာ အသေအချာပင်။

မည်သည့်ယောက်ျားလေးမဆို သူမကို ထိုဆိုင်တွင် ကျွေးမွေးမည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ရည်းစားဖြစ်ဖို့ သူမ ဝန်မလေးပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် သူမ မေ့လဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။

အလင်းရောင်မှိန်မှိန်အောက်တွင် ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ဂါဝန်လှလှလေး ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်ကို မကြာခဏ စိတ်ကူးယဉ်တတ်သည်။

ယခုမူ ထိုနာမည်ကြီးဆိုင်သည် သူမ၏ အတန်းဖော်၏ ရည်းစားပိုင် ဖြစ်နေသည်။

‘ငါ့ရဲ့ အချစ်တော်လေး... ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါ..’

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ ဟွမ်ရှူဝင်မှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ အသက်ရှူရ ကြပ်လာပြီး ထိပ်တန်းတွင် အပ်ပေါင်းထောင်ချီ ထိုးစိုက်ခံထားရသလို နာကျင်လာသည်။

"အို!"

အရင်တစ်ခါလိုပင် ဟွမ်ရှူဝင်တစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်မှ မထရသေးခင်မှာပင် ထပ်မံ မေ့လဲသွားပြန်သည်။

မေ့လဲနေသော်လည်း သူမသည် ကျိုးထျန်းအတွက် အချဉ်ဓာတ်များကို လုံ့လဝီရိယရှိစွာ ပံ့ပိုးပေးနေဆဲဖြစ်သည်။

‘သူမလိုမျိုး နောက်ထပ် လူနည်းနည်းလောက်သာ ရှိရင် ငါ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ’ ဟု တွေးကာ ကျိုးထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မုယန်၊ ဘာမှ ထပ်မပြောပါနဲ့တော့! ကြည့်စမ်း၊ သူမ ထပ်မေ့လဲသွားပြန်ပြီ"

မုယန်သည် ကားပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။

သူမ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေ၊ ကျိုးထျန်းနှင့် ပုံမှန် စကားပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချိုက်ကျန်းသုန်မှာလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘဲ သူမ၏ နှာခေါင်းအောက်ကို ဖိနှိပ်ကာ ပါးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အံဩစရာကောင်းအောင် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လွယ်သည်။

အချက်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် ပုတ်ပေးပြီးနောက် ဟွမ်ရှူဝင် မျက်လုံး အနည်းငယ် ပွင့်လာသည်။

"ငါ... ငါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ကျိုးထျန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ချိုက်ကျန်းသုန်ကို "သူမကို အမြန်ဆုံး ကျောင်းပြန်ပို့လိုက်၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်မေ့လဲသွားဦးမယ်" ဟု မှာလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မုယန်၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။

"ကျိုးထျန်း၊ ကျောက်ရှင်းက သူမ ရိုက်ကူးရေး ပြီးသွားပြီ၊ အလုပ်မရှိတော့လို့ ရှန်ဟိုင်းကို လာလည်ချင်တယ်တဲ့"

ထိုင်ထရန် ကြိုးစားနေသည့် ဟွမ်ရှူဝင်သည် မုယန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

‘ကျောက်ရှင်း?’

‘နာမည်ကြီး သရုပ်ဆောင်မင်းသမီး... သူတို့က အဲဒီလို နာမည်ကြီးတွေနဲ့တောင် ခင်နေတာလား။ ငါကတော့ သူတို့ကို မြင်ဖို့တောင် မလွယ်ဘူး’

ဤတစ်ခါတော့ ဟွမ်ရှူဝင် မအော်နိုင်ခင်မှာပင် ချိုက်ကျန်းသုန်၏ လက်မောင်းထဲသို့ ဒုတိယအကြိမ် မေ့လဲကျသွားသည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရှာလကာရည် နှစ်ပိဿာလောက် သောက်ထားသလို အကြောများ ရှုံ့တွနေသည်။

[ဒင်!] စနစ် အသိပေးချက် - လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ် "သံပရာသီးသုံးလုံး" တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။

[တာဝန် အကဲဖြတ်ချက် - စံပြ]

[ရရှိသည့် ဆုလာဘ် - ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု +၁၀]

[Host: ကျိုးထျန်း

အသက် - ၁၈

ရုပ်ရည် - ၉၃

ခန္ဓာကိုယ် - ၇၉ + ၁၀

ကျန်းမာရေး - ၉၂

အချဉ်ဓာတ် လက်ကျန်ပမာဏ - (ထုတ်ယူနိုင်သည်)]

စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးထျန်းသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဟွမ်ရှူဝင်ကို ကြည့်ကာ "တကယ်ကို စေတနာရှင်ပါလား" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူမသည် အချဉ်ဓာတ်တင်မကဘဲ လျှို့ဝှက်တာဝန်ကိုပါ ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

"ချိုက်ကျန်းသုန်၊ သူမကို ဆေးရုံအမြန်ပို့လိုက်ပါ။ ဒီထက် ပိုဖြစ်လာရင် သူမ ရူးသွားတော့မှာပဲ"

ချိုက်ကျန်းသုန်သည် ဟွမ်ရှူဝင်ကို ပခုံးပေါ် ထမ်းကာ အရေးပေါ်ဌာနသို့ အပြေးသွားတော့သည်။

"ကျိုးထျန်း၊ သူမ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးနော်" ဟု မုယန် စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူမ မသေပါဘူး။ သူမက ငယ်သေးတာပဲ၊ ပြန်ကောင်းလာမှာပါ... ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ပေါ့"