အခန်း ၃၀၁

🍋 Chapter 301

ခရီးဆောင်အိတ်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူ ကားပေါ်တက်ကာ တံခါးပိတ်လိုက်ပြီး ဒရိုင်ဘာထံသို့ စာတိုပေးပို့လိုက်သည်။

လျိုမုယန်နှင့်အတူ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားသင့်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် သူမသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူနှင့်ပုံမှန်စကားပြောနေရုံသာဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ ပြောနေသောအကြောင်းအရာမှာ မနာလိုဖြစ်နေသူများကိုပင် မနာလိုမှုကြောင့် သတိလစ်သွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။

ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လုပ်မိသည့်အရာများသည် မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့ပြီး သူနှင့် လျိုမုယန်တို့၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် သာမန်လူများကို မနာလိုဖြစ်စေရန် မည်သည့်အရာမျှ လုပ်စရာပင် မလိုတော့ချေ။

မိနစ်သုံးဆယ်ခန့်အကြာတွင် ချိုက်ကျန်းသုန်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ဟွမ်ရှူဝင်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ နှလုံးခုန်နှုန်းမမှန်ခြင်းနှင့် ဦးနှောက်သို့ သွေးရောက်ရှိမှု နည်းပါးခြင်းကြောင့် ခဏတာ သတိလစ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူမအနေဖြင့် ပြန်လည်နာလန်ထူရန် လိုအပ်ပြီး ဆေးရုံတွင် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ခန့် နေရဖွယ်ရှိသည်။

ချိုက်ကျန်းသုန်သည် ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် ထိုမိန်းကလေးကို မစနောက်ရန်၊ မဟုတ်ပါက သူမ ထပ်မံသတိလစ်သွားနိုင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

သူကလည်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဆက်တိုက် သတိလစ်သွားရခြင်းမှာ လုံလောက်နေပြီး သူမအနေဖြင့် တစ်သက်လုံး မှတ်မိနေပေလိမ့်မည်။

"မုယန်၊ ကျောက်ရှင်း ရှန်ဟိုင်းကို လာတော့မယ်လို့ မင်းပြောတယ်မလား"

"ဟုတ်တယ်၊ သူမရဲ့ ဝဘ်ဒရမ်မာ ရိုက်ကူးရေး ပြီးသွားပြီတဲ့၊ တစ်ပတ်လောက် အားလပ်ရက်ရလို့ ငါတို့ဆီ လာလည်ချင်လို့တဲ့"

လျိုမုယန်က အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

တက္ကသိုလ် အတန်းများသည် အထက်တန်းကျောင်းလောက် မပင်ပန်းသော်လည်း ပင်ပန်းမြဲပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းနှင့်အတူ ဗီလာရှိ ရေကူးကန်တွင် ရေကူးခြင်းနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ထျန်းရှီဟွေတွင် အစားအသောက်သွားစားခြင်းမှလွဲ၍ အခြား အပန်းဖြေစရာ အစီအစဉ်များ များများစားစား မရှိပေ။

ထို့ပြင် သူမသည် တည်ငြိမ်သူတစ်ဦးဖြစ်ရာ အပန်းဖြေဥယျာဉ်များကို မကြာခဏ မသွားနိုင်ပေ။

သို့သော် ကျောက်ရှင်းမှာမူ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ အလွန်တက်ကြွသူဖြစ်ရာ သူမ၏ စရိုက်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

ယခင်က ပေါင်ကောတွင် အတူနေထိုင်ခဲ့သည့် အချိန်ကာလများသည် အလွန်ပျော်ရွှင်စရာကောင်းပြီး သူမဘဝတွင် မရှိခဲ့ဖူးသည့် အစ်မတစ်ယောက်ကို ရလိုက်သလို ခံစားရသည်။

"အိုကေ၊ ဒါဆိုရင် အဒေါ်လီကို အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ဆင်ခိုင်းထားလိုက်မယ်၊ ဒါဆို သူမ ဗီလာမှာပဲ တည်းလို့ရပြီပေါ့၊ သူမ မြို့ထဲမှာ နေရင် မင်းတို့ အသွားအပြန် လုပ်နေစရာ မလိုတော့ဘူးလေ"

"ကောင်းလိုက်တာ! အဲဒါ အဆင်ပြေဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ သူမကို ငါ့ကို ရေကူးဆက်သင်ပေးဖို့ ပြောလို့ရသေးတယ်" လျိုမုယန် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ယခင်ကအတိုင်း အတူတူနေထိုင်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

"မုယန်၊ တကယ်တော့ ကိုယ် မင်းကို ရေကူးသင်ပေးလို့ရတာပဲ"

"ရှင် ရေကူးတဲ့ ပုံစံက အရမ်းခက်တယ်... ကျော့ရှင်းမှုလည်း မရှိဘူး" လျိုမုယန် အမှန်အတိုင်း ပြောထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကျိုးထျန်း မျက်စိကို မှေးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ကို ဆွဲညစ်လိုက်ကာ သူ့ရေကူးပုံစံကို မကြိုက်ကြောင်း ပြသသည့် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မှတ်ထားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟန်တျန်းရှိ အိမ်တွင် ကျောက်ရှင်းသည် အဝတ်အစားများ သိမ်းဆည်းနေသည်။

အဝတ်အစားအမျိုးမျိုးကို ကုတင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားပြီး အိတ်များစွာလည်း ရှိနေသည်။

သူမ ရှန်ဟိုင်းသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ရောက်ဖူးပြီး ကျိုးထျန်းနှင့် လျိုမုယန်တို့ကို အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဖူးသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှန်ဟိုင်းရောက်လျှင် ၎င်းတို့၏ ဗီလာတွင် တည်းခိုရန် လျိုမုယန်ထံမှ စာတို လက်ခံရရှိပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သူမကို ပို၍ပင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်စေသည်။

သူမအနေဖြင့် ဟိုတယ်တွင် တည်းခိုနိုင်ကြောင်း လျိုမုယန်ထံ စာပို့ချင်သော်လည်း ဖုန်းစခရင်ပေါ်တွင် ရိုက်ထားသည့် စာကိုကြည့်ရင်း လက်ချောင်းများမှာ ပေးပို့ရန် ခလုတ်ကို နှိပ်ဖို့ ဝန်လေးနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ တွေဝေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မပို့ရသေးသည့် စာကို တစ်လုံးချင်း ပြန်ဖျက်လိုက်တော့သည်။

ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်ရင်း သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ သူမ၏ ဘဝအကြောင်းကို ပြန်တွေးနေမိသည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမသည် ထူးခြားစွာ လှပပြီး မိသားစု နောက်ခံမှာလည်း အထက်တန်းကျသောကြောင့် လူအများကြားတွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မတော်တဆမှုအပြီးတွင်ပင် သူမ အနုပညာလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ လူအများ၏ အမြင်တွင် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ လူတိုင်းရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သည်။

လူအနည်းငယ်သာ ချွင်းချက် ဖြစ်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် အဒေါ်ဖြစ်သူမှလွဲလျှင် လျိုမုယန်နှင့် ကျိုးထျန်းသာ ရှိသည်။

အခြားသူများမှာ ပြဿနာမရှိသော်လည်း ကျိုးထျန်းမှာမူ အထူးခြားဆုံးဖြစ်သည်။

သူမနှင့် စိတ်ဝင်စားမှုချင်း မတူသည့် မိန်းကလေးဖြစ်သော လျိုမုယန်နှင့်လည်း မတူ၊ သွေးသားတော်စပ်သော ဖခင်နှင့် အဒေါ်တို့နှင့်လည်း မတူသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ရင်းနှီးသည့် သူငယ်ချင်းများလား သို့မဟုတ် ရန်သူကဲ့သို့ သူငယ်ချင်းများလားဟုပင် သူမ မဝေခွဲနိုင်ပေ။

ကျိုးထျန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာမဆို သူမ၏ ခံစားချက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လှုပ်ခါနိုင်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိရသည်။

သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခံရသည့်အခါ သူမ စိတ်ဆိုးပြီး ကျိုးထျန်းထံမှ အလေးပေးခံရသည့်အခါ သူမ ဂုဏ်ယူမိသည်။

ထို့အပြင် ဟန်တျန်းနှင့် ရှန်ဟိုင်းရှိ ပွဲတော်များတွင် သူမသည် လျိုမုယန်နည်းတူ ကျိုးထျန်းဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

အခြားသူများက သူမနှင့် ကျိုးထျန်း၏ ဆက်ဆံရေးကို အထင်မှားနိုင်သော်လည်း ဤအထင်မှားမှုက သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘဲ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သလို ခံစားရစေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူမသည် ကျွမ်းကျင်သော သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်မှာ တကယ့်ခံစားချက်များကို မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်မလာအောင် ထိန်းထားနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးထျန်းရော လျိုမုယန်ပါ သူမ၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိမပြုမိကြပေ။

သူမသည် အဝတ်ပုံများဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည် တစ်စုံကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

ရိုက်ကူးရေးတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သရုပ်ဆောင်များ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် အွန်လိုင်းမှ တိတ်တဆိတ် ဝယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အဝတ်အစားပိုင်းဆိုင်ရာတွင် အခြေခံအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။

သိလိုစိတ်ဖြင့်သာ ဝယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အပန်းဖြေဖို့ ဝတ်ဆင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူမသည် အဖြူ၊ အနက်၊ အနီ ဟူ၍ အရောင် သုံးရောင် ဝယ်ထားသည်။

အဝတ်အစားများ ရှာဖွေရင်းနှင့် ခရီးဆောင်အိတ် သိမ်းနေစဉ်တွင် ဤအစုံ သုံးစုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ ပထမဆုံး တွေးမိသည်က ကျိုးထျန်းက ၎င်းတို့ကို နှစ်သက်ပါ့မလား ဆိုသည့်အချက်ပင်။

ကိုယ်တိုင်လည်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အကြာကြီး ထိုင်နေပြီးမှ အဝတ်အစားများရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့ကို သိမ်းထားလိုက်ရမလား သို့မဟုတ် လွှင့်ပစ်လိုက်ရမလားဟု တွေးမိသော်လည်း ယခင်က WeChat စာများ ဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် သူမ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး ခြေအိတ်ရှည် သုံးစုံကို ကောက်ကိုင်ကာ ခရီးဆောင်အိတ်၏ အောက်ခြေတွင် ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရတနာများ ဝှက်ထားသကဲ့သို့ အဝတ်အထပ်ထပ် အုပ်လိုက်ကာ ခရီးဆောင်အိတ်ကို အမြန်ပိတ်ပြီး ဇစ်ဆွဲလိုက်သည်။

"ဟူး..." သူမ ရင်ထဲမှ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ကျသွားသကဲ့သို့ ရှည်လျားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် နေဝင်ချိန်အလင်းရောင်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသကဲ့သို့ နီရဲနေသည်ကို သူမ မသိလိုက်ပေ။

...

ထိုညနေခင်းတွင် လျိုမုယန်နှင့်အတူ ထျန်းရှီဟွေ့တွင် ညစာစားပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ကျေနပ်စွာဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

အဒေါ်လီ၏ ဟင်းချက်လက်ရာမှာ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သော်လည်း ဟွမ်လုံ၏ လက်ရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက Civic ကားနှင့် Ferrari ကားကဲ့သို့ပင် ကားချင်း တူသော်လည်း အခြေအနေခြင်း မတူပေ။

မန်နေဂျာကို ကြိုတင် အကြောင်းကြားထားသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဖောက်သည်များ ထိုင်သည့်နေရာတွင် မစားနိုင်ခဲ့ပေ။

မန်နေဂျာရုံးခန်းတွင် ယာယီစားပွဲခင်းပြီး စားခဲ့ရသည်။

ထျန်းရှီဟွေ့မှာ မည်မျှ ရေပန်းစားကြောင်း ဤအချက်က ပြသနေသည်။

ထို့အပြင် ယခင် အစီအစဉ်အတိုင်း ထျန်းရှီဟွေ့သည် ထျန်းချိုင်နည်းပညာတွင် အချိန်ပိုဆင်းသည့် ဝန်ထမ်းများအတွက် နေ့လယ်စာနှင့် ညစာများကို အချိန်မှန် ပံ့ပိုးပေးနေပြီဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ပရိုဂရမ်မာများကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေပြီး အားလုံးက ကုမ္ပဏီမှ အစားအစာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပြင်ပမှ မှာယူသည့် အစားအစာများကို မစားနိုင်တော့ပေ။

သူသာ အချိန်ပိုဆင်းခြင်း မူဝါဒကို ကြိုတင် တင်းကျပ်စွာ မချမှတ်ထားပါက ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ အစားအစာရရှိရန်အတွက်သာ စေတနာအလျောက် အချိန်ပို ဆင်းနေကြပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လျိုထျန်းအန်၏ အစီရင်ခံစာအရ ထျန်းချိုင်နည်းပညာမှ ဝန်ထမ်းအချို့မှာ ကုမ္ပဏီမှ အစားအစာများကို အွန်လိုင်းတွင် ဈေးကြီးပေးကာ ပြန်လည် ရောင်းချနေကြောင်း သိရသည်။

ထျန်းရှီဟွေ့တွင် တန်းစီရသည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်သဖြင့် ဤလူများက ကုမ္ပဏီ၏ ထမင်းချိုင့်များကို Xianyu (ဒုတိယလက် သုံးစွဲသူများအက်ပ်) တွင် ထျန်းရှီဟွေ့ အမည်ဖြင့် စတင် ရောင်းချနေကြပြီး လူများကလည်း တကယ်ပင် ဝယ်ယူနေကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ လျိုထျန်းအန်မှ ပြတ်သားစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး တွေ့ရှိသည်နှင့် ချက်ချင်း တားဆီးကာ ယင်းသို့ ဖြစ်ရပ်မျိုးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ပင်ပြီး ပါဝင်သည့် ဝန်ထမ်းများကို အပြစ်ပေးခဲ့သည်။

အပြစ်ပေးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်သည်။

ကုမ္ပဏီ ထမင်းချိုင့်များမှာ အခမဲ့ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့က အမြတ်အတွက် ရောင်းချခြင်းမှာ ကုမ္ပဏီပိုင်ပစ္စည်းကို ပြန်လည် ရောင်းချခြင်း ဖြစ်နေသည်။

ဒဏ်ငွေအပြင် သတိပေးချက်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး လျိုထျန်းအန်က ကုမ္ပဏီ၏ မူဝါဒများကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပြီး ဝန်ထမ်းများ၏ အခမဲ့ အစားအစာများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြဋ္ဌာန်းချက်များ ထပ်ဖြည့်ခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းမှာ အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး လျိုထျန်းအန်ကို ခေါ်လာခြင်းမှာ မှန်ကန်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသည်။

သူရှိနေခြင်းဖြင့် မန်နေဂျာတစ်ဦး၏ တာဝန်ဝတ္တရားများမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

လျိုမုယန်နှင့် ပတ်သက်မှုကြောင့် လျိုထျန်းအန်တွင် အခြား ဝန်ထမ်းများကဲ့သို့ မရိုးဖြောင့်သည့် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။

လျိုထျန်းအန်သည် ထျန်းချိုင်နည်းပညာကို သူ့ကိုယ်ပိုင် လုပ်ငန်းကဲ့သို့ပင် စီမံခန့်ခွဲနေပြီး ဒါလုံတွင် ရှိစဉ်ကထက်ပင် ပိုမို ကြိုးစားနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးထျန်းသည် ဤထမင်းချိုင့် ဖြစ်ရပ်တွင် စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းသစ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။