← Chapters

အခန်း ၃၀၄

Vol. 31 Ch. 304

အခန်း ၃၀၄

Vol. 31 Ch. 304

🍋 Chapter 304

ကျိုးထျန်း ဒေါသထွက်ဟန်၊ အနိုင်ကျင့်ခံလိုက်ရဟန် ဆောင်ကာ နောက်လှည့်၍ ခြေလှမ်းကျဲဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

သူထွက်သွားပြီးနောက် ကျောက်ရှင်းတစ်ယောက် ဆိုဖာနောက်မှီတွင် ငေးငိုင်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာမှသာ သူမ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"ဒီလူယုတ်မာ! ပိုက်ဆံမချေးချင်လို့ လောဘတက်ပြီး ဒေါသထွက်ဟန်ဆောင်နေတာ။ တကယ်ကို ဆိုးတဲ့လူပဲ!"

သူမအနေဖြင့် ကျိုးထျန်းကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် လျိုမုယန်ကိုသာ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် တိုင်တန်းလိုက်တော့သည်။

အစီအစဉ်တစ်ခု မအောင်မြင်ရုံဖြင့် ကျောက်ရှင်းက အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

အရင်တုန်းက ရုန်းကန်နေရချိန်တွင်ပင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို လုံ့လဝီရိယရှိစွာ ရှာဖွေခဲ့သလိုမျိုး သူမ၏ ဇွဲကပင် သူမ အောင်မြင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နေ့လယ်ပိုင်းတွင် လျိုမုယန်မှ သူမကို ရေကူးရန် ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ရာသီဥတုက နွေးထွေးနေသေးပြီး ရေကူးကန်၏ အပူချိန်ထိန်းစနစ်ကလည်း ဖွင့်ထားသဖြင့် ခြံထဲတွင် အနားယူရန် အချိန်အခါကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဒေါ်လီမှ ဖျော်ရည်အသစ်များနှင့် သရေစာ အခွံမာသီးများကိုပါ ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။

ကျိုးထျန်းမှာမူ နေကာမျက်မှန်ကို တပ်ကာ ကမ်းခြေကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း အလှပဂေးနှစ်ဦး၏ ရေကူးနေပုံကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။

နေကာမျက်မှန် တပ်ရသည်ကို သိပ်မကြိုက်သော်လည်း ယခုအခါတွင် နေကာရန် တပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အကြည့်များ ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးထံတွင် ရှိနေသည်ကို မသိစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှာ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားပင်။

‘ မကောင်းတဲ့အရာတွေကို လုပ်ရင်တောင်မှ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ လုပ်တတ်ရမယ်လေ’

လေညင်းလေးများ တိုက်ခတ်နေပြီး သူလည်း ဖျော်ရည်ကို တစ်ငုံချင်း စုပ်သောက်ရင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အိပ်ငိုက်လာသည်။

နေရောင်က နွေးထွေးနေပြီး နေ့ခင်းအိပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပင်။

နေပူစာလှုံရင်း အိပ်ပျော်သွားခြင်း။

ယခုကဲ့သို့ အချိန်ကို အလကားဖြုန်းတီးလိုက်ခြင်းမှာ သူလိုချင်သော ဘဝပင်။

ဖျန်း!

သူ အိပ်ငိုက်ကာ မျက်ခွံများ လေးလံလာစဉ်မှာပင် နွေးထွေးသော ရေတစ်ဆုပ်ဖြင့် သူ တစ်ကိုယ်လုံး စိုစွတ်သွားတော့သည်။

မျက်နှာပေါ်မှ ရေများကို သုတ်လိုက်ရင်း မည်သူဖြစ်ကြောင်း ကြည့်စရာပင် မလိုပေ။

ထိုနောက်ကွယ်တွင် လုပ်နေသူမှာ အကဲလွန်နေသည့် ကျောက်ရှင်းဆိုတာ သူ သိသည်။

"ဟားဟားဟား၊ ရေပက်ကစားကြမယ်!" ကျောက်ရှင်းက ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ရေပက်လေသည်။

သူက ရေထဲ ဆင်းရန် မရည်ရွယ်ထားသဖြင့် တီရှပ်နှင့် ကမ်းခြေဘောင်းဘီတိုသာ ဝတ်ထားသည်။

ယခုအခါ စိုစွတ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ သူလည်း အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

လျိုမုယန်နှင့် ကျောက်ရှင်းနှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဟေ့... နင် အားကစားရုံသွားတာ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ကြွက်သားတွေ တောင့်တင်းနေရတာလဲ"

သူတို့ အံ့ဩစကား မဆုံးခင်မှာပင် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးတစ်ခု သူတို့ထံ ရောက်လာသည်။

လျိုမုယန်မှာ သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်ကာ ကျောက်ရှင်းကို ပြန်ပက်ပေးနေသည်။

အင်အားချင်း မမျှတသဖြင့် သူမသည် ရေကူးကန်ထဲတွင် နဂါးတစ်ကောင်လို လှုပ်ရှားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ခေါက်၍ ရေပက်ရင်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနေသည်။

ရှန်ဟိုင်းသို့ မလာခင်ကပင် လျိုမုယန်က သူမ၏ ရေကူးကန်အကြောင်း ပြောပြထားသဖြင့် သူမသည် ရေကူးဝတ်စုံကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ခြေအိတ်ရှည်များ ဝယ်ခဲ့စဉ်ကလိုပင် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားရွေးချယ်ပြီးနောက် အသက်သာဆုံး ရေကူးဝတ်စုံကို ယူလာခဲ့သည်။

၎င်းက သူမ၏ အပေါ်ပိုင်းကို လုံလုံခြုံခြုံ ဖုံးအုပ်ပေးထားသော်လည်း အောက်ပိုင်းမှာတော့ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသည်။

အသားက "လေဝင်လေထွက်" ကောင်းလွန်းသဖြင့် သူမ၏ အချက်အချာနေရာများမှာ အလွန် ထင်ရှားနေသည်။

လျိုမုယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျောက်ရှင်းထက် ပိုသေးငယ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရေကူးဝတ်စုံမှာ အနည်းငယ် တင်းကျပ်နေသည်။

ရေကူးဝတ်စုံများတွင်လည်း ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။

အထူးသဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ရှားသည့်အခါမျိုးတွင် ဖြစ်သည်။

ဈေးကြီးသော်လည်း ထိုဝတ်စုံမှာ နောက်ဆုံးတော့ လက်မြှောက် အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။

ဗြီ!

အနည်းငယ် စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံနှင့်အတူ တင်းကျပ်စွာ ချုပ်ထားသော အပိုင်းတစ်ခုမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြဲသွားသည်။

ရေပက်ကစားနေသည့် ကျောက်ရှင်းမှာ သူမ အပေါ်ပိုင်း ပေါ်နေမှန်း လုံးဝ သတိမထားမိပေ။

"နင် ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်နော်! ငါ လက်စားချေမယ်!"

ကစားရတာ ပျော်နေသဖြင့် ကျိုးထျန်း၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ပြန်လည် လက်စားချေရန် အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ့ဆီသို့ ထိုးဝင်သွားသည်။

ဖတ်!

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ပျော့ပျောင်းသော အရာနှင့် ထိမိလိုက်သည်။

အတိုက်ခံရသည့်အခါ အလိုအလျောက် ပထမဆုံး လုပ်မိသည့်အလုပ်မှာ လက်ဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူလည်း ထိုအတိုင်းပင် လုပ်လိုက်မိသည်။

ထိုသို့ ကာကွယ်လိုက်သည့်အတွက် သူမသည် လုံးဝ ပေါ်သွားတော့သည်။

အနားတွင် ရပ်နေသော လျိုမုယန်မှာလည်း ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ရေပေါ်တွင် မျောနေသော အဖြူရောင် အထည်စတစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ရှင်း... အစ်မရှင်းရှင်း၊ ကြည့်!"

သူမက ကျောက်ရှင်းကို ဆွဲကာ ထိုအထည်စကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်း တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်သွားသည်။

‘ဒါ... ဒါ ဘာလဲ၊ အရမ်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ?’

‘ဟမ်... ငါ အခုပဲ ဝတ်ထားတာ မဟုတ်လား! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီမှာ ရောက်နေရတာလဲ’

‘နေပါဦး... အဲဒီမှာ ရှိနေရင် ငါ့ရင်ဘတ်မှာ ဘာလို့ တစ်ခုခု ခံစားနေရသေးတာလဲ’

တွေဝေသွားပြီး သူမသည် ကျိုးထျန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည်။

သူ၏ အမူအရာကိုသာ ကြည့်ပါက ညဉ့်နက်သန်းခေါင် စာပေကျမ်းဂန်များ ဖတ်နေသည့် ပညာရှိတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေသည်။ သူက အလွန်ကို လေးနက်နေသည်။

"နင်.. နည်းနည်းလောက် လွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလား"

"ရတယ်!"

ကျိုးထျန်းက မဝံ့မရဲဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်းကတော့ ဒေါသကြောင့် သွားများကို ကြိတ်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဂွမ်ယူးတစ်ယောက်လိုပင် နီရဲသွားသည်။ သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ကာလိုက်သည်။

"ကျိုးထျန်း... အစ်မရှင်းရှင်းအတွက် မျက်နှာသုတ်ပဝါ သွားယူပေးလိုက်"

ဟု ဆိုကာ လျိုမုယန်မှ ချက်ချင်းပင် လာရောက် ကူညီဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။

ရေပက်ကစားပွဲမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ညစာစားပြီးသည့်တိုင် ကျောက်ရှင်းကို သူတို့ မတွေ့ရတော့ပေ။

လျိုမုယန်မှ ကျိုးထျန်း၏ နဖူးကို အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးဟန်ဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။

"ရှင့်ကို ရှင် ကြည့်ပါဦး၊ တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းနေတာပဲ၊ ရေကစားတာတောင် ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ရလား"

ကျိုးထျန်းကတော့ မတတ်သာဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါတော့ အရှုံးမကြီးပါဘူး"

ညစာစားချိန်တွင် ကျောက်ရှင်းမှာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုပင် သူတို့နှင့် ပုံမှန် စကားပြောဆိုနေသည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းကို ကြည့်သည့်အခါတိုင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဆိုးသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

သူမ အခွင့်ကောင်းယူခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"ဒါနဲ့ ကျောက်ရှင်း... ဟွမ်ရှီ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးမှာ မကြာသေးခင်က အစီအစဉ်သစ်တွေ ဘာရှိသေးလဲ၊ ငါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စဉ်းစားပေးနိုင်တယ်"

သူလည်း အခုနက အခွင့်ကောင်းယူမိသလို ခံစားနေရသည်။

ထို့အပြင် လျိုမုယန်က ထောင့်မှ မမြင်လိုက်သဖြင့် သူ၏ "လုပ်ကွက်" များကို မမြင်လိုက်ပေ။

ထို့ကြောင့် လျော်ကြေးနှင့် ပါးစပ်ပိတ်ငွေအဖြစ် ဟွမ်ရှီ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးတွင် ကောင်းသော စီမံကိန်းများ ရှိပါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးခြင်းက မမှားနိုင်ဟု သူ ထင်သည်။

သူ ပိုက်ဆံပေးမည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျောက်ရှင်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ဒေါသရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပိုက်ဆံ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် တောက်ပလာတော့သည်။

"ရှိတာပေါ့! အခု လက်ရှိ စီစဉ်နေတဲ့ အနုပညာ ရုပ်ရှင်ကား တစ်ကား ရှိတယ်၊ ဘတ်ဂျက်ကတော့ နည်းနည်းပဲ"

"ပြီးတော့ Planet House ရဲ့ အဆက်လည်း ပြင်ဆင်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကတော့ ပိုများတယ်၊ ပထမကားရဲ့ ၁ ဆခွဲကနေ ၂ ဆလောက်အထိ ကုန်ကျနိုင်တယ်"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပထမကားရဲ့ အောင်မြင်မှု အုတ်မြစ် ရှိနေတော့ လူတိုင်းက လက်မှတ်ရောင်းရငွေ အများကြီး ရမယ်လို့ ယုံကြည်နေကြတာလေ"

"ရုပ်ရှင်တွေတင် မဟုတ်ဘူး၊ ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်တွေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အစီအစဉ်တွေလည်း ရှိတယ်။ အန်းရှီး ရှေးဟောင်းမြို့တော် အစိုးရနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ အစီအစဉ်တစ်ခု လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်"

ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောလိုက်တိုင်း ကျောက်ရှင်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေတတ်သည်။

"ဘာလို့ အဲဒီအားလုံးမှာ ရင်းနှီးမမြှုပ်နှံတာလဲ? နင် ဒီလောက် ချမ်းသာတာ၊ ဘဏ်ထဲမှာ ထည့်ထားတာထက် ငါ့ကို ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းဦးမယ်"

သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ ကျိုးထျန်း လန့်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

"ဒါကတော့ ဓားပြတိုက်နေတာပဲ!"

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဘတ်ဂျက်ကြီးတဲ့ ရုပ်ရှင်တွေကိုတော့ အခုလောလောဆယ် မပြောနဲ့ဦး၊ အန္တရာယ် များလွန်းတယ်။ ငါ နည်းနည်း ထပ်စဉ်းစားရဦးမယ်"

"ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ အစီအစဉ်တွေကတော့ ငါ စဉ်းစားပေးလို့ ရပါတယ်။ အဲဒီလို အစီအစဉ်တွေက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရှာရ ခက်မယ် ထင်တယ်"

သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သည့်အတွက် ကူညီသင့်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ဘတ်ဂျက်ကြီးသည့် ရုပ်ရှင်များတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုသူများ အများကြီး ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ဟွမ်ရှီ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးမှာ ငွေကြေး အခက်အခဲ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူကတော့ ဤကဲ့သို့ လူကြိုက်နည်းသော စီမံကိန်းများကို ကူညီပေးခြင်းက ပံ့ပိုးကြေးပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဖန်တီးမှု စီမံကိန်းတွေက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရဖို့ တကယ်ခက်တာ။ ဂိမ်းတွေနဲ့ e-sports လိုမျိုး အနုပညာရှင်တွေ ပါဝင်တဲ့ အစီအစဉ်တွေကတော့ စပွန်ဆာတွေ ပိုကြိုက်ကြတယ်"

ကျောက်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ သူ့စကားကို သဘောတူလိုက်သည်။

"အိုကေ၊ ဒါဆိုရင် အစီအစဉ် အကျဉ်းချုပ်ကို ငါ့ဆီ ပို့ပေးလိုက်"

ထိုသို့သော အစီအစဉ်များအတွက် ယွမ် သန်းအနည်းငယ် သို့မဟုတ် သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက်သာ လိုအပ်မည်ဖြစ်ရာ သူ့အတွက် လွယ်ကူသည်။

ထို့အပြင် နိုင်ငံကလည်း ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို အားပေးနေသောကြောင့် နိုင်ငံအတွက် အလှူငွေတစ်ခု ပေးလိုက်သည်ဟု သူ သတ်မှတ်လိုက်သည်။

All Chapters