အခန်း ၃၀၇

🍋 Chapter 307

ကျိုးထျန်း တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်လျှင် ကျောက်ရှင်းက သူ့ကို ဖြည်းညင်းစွာ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဈေးကြီးတဲ့ ဝိုင်တွေက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ၊ တစ်စက်သောက်လိုက်ရုံနဲ့တင် မူးသွားပြီ၊ ငါ အိပ်တော့မယ်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ဘာမှ မှတ်မိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမသည် 'မူးနေကြောင်း' အလေးပေး ပြောဆိုနေခြင်းမှာ ဤအခြေအနေမျိုးကို ရှောင်လွှဲလို၍ ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးထျန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူမအတွက် စိတ်ကျေနပ်စရာ အဖြေတစ်ခု မရလျှင် သူမ ဘာမျှ မပြောခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေလိမ့်မည်။

သူသည် နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။

ကိုယ်တိုင်လည်း လူလားမြောက်နေပြီ ဖြစ်သော အမျိုးသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို မိမိကိုယ်ကိုယ် အကြောင်းပြချက် ပေးခိုင်းနေရခြင်းမှာ သင့်တော်ပါမည်လော။

"ကျောက်ရှင်း... အဲလောက် အလျင်စလို မသွားနဲ့ဦးလေ"

သူသည် ရေကူးကန်ထဲမှ တက်လိုက်သည်။

ညဘက်ဖြစ်၍ အနည်းငယ် အေးစိမ့်နေသဖြင့် တဘက်ကို ကိုယ်ပေါ်တွင် ပတ်လိုက်သည်။

လူငယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အနည်းငယ် စနောက်တတ်ခြင်းမှာ ကောင်းသော အရာဖြစ်သော်လည်း၊ စနောက်ခြင်းမှာ ရိုင်းစိုင်းခြင်း မဟုတ်သင့်ပေ၊ အလွန်အကျွံ မဖြစ်သင့်ချေ။

မှန်ကန်သော ဟန်ချက်ကို ရှာဖွေခြင်းမှာ အခက်ခဲဆုံး အရာပင်။

ကျိုးထျန်းသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် မကြုံဖူးသဖြင့် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမှန်း မသိချေ။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကျောက်ရှင်းအပေါ် ခံစားချက် ရှိနေကြောင်းကိုမူ သိသည်။

မဟုတ်ပါက သူမကို ဤမျှ ဂရုစိုက်မိမည် မဟုတ်ပေ။

လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အမျိုးသားကောင်းတို့က တောင့်တကြစမြဲပင်၊ သူမ၏ အလှတရားကို မငြိတွယ်မိသူ ရှိမည်ဟု မည်သူမျှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မပြောနိုင်ကြပေ။

"ဒါက ဖြေရခက်တဲ့ မေးခွန်းပဲ"

ကျိုးထျန်းက ကမ်းစပ်ရှိ ကုလားထိုင်ကို ပုတ်ကာ သူမကို ထိုင်ရန် လက်ဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။

ကိစ္စရပ်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြမှ ဖြစ်မည်၊ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။

မပြောလေလေ၊ စိတ်ထဲတွင် အတုံးအခဲ ပိုကြီးလာလေလေ ဖြစ်မည်။ ဖိနှိပ်ထားသည်ထက် ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုခြင်းက ပို၍ ကောင်းသည်။

ကျောက်ရှင်းက သူမ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော အပြုံးဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ ပို၍ ဟန်ဆောင်လေ၊ ကျိုးထျန်းက သူမ အတုအယောင် လုပ်နေကြောင်း ပိုနားလည်လေ ဖြစ်သည်။

တည်ငြိမ်ဟန် ဆောင်နေသော်လည်း သူမမှာ သူထက် ပို၍ စိုးရိမ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါ နင့်ကို အဖြေတစ်ခု သေချာ ပေးချင်တယ်၊ နင် ပြောတဲ့ အခြေအနေမျိုးဆိုရင်တော့ ငါ စဉ်းစားပေးမှာပါ"

ကျောက်ရှင်းမှာ ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"အခုလောလောဆယ်မှာတော့ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုး မရှိသေးဘူး၊ မုယန်နဲ့ ငါက အဆင်ပြေနေကြတာလေ"

"ပြီးတော့ နင် သူမရဲ့ စရိုက်ကို သိသင့်တယ်၊ သူမက စကား အပြောနည်းပေမဲ့ ခံစားချက်က အရမ်း နူးညံ့တယ်၊ ငါတို့လို တက်ကြွတဲ့သူတွေနဲ့ မတူဘူး"

"ငါ သူမကို နာကျင်အောင် မလုပ်ချင်ဘူး"

ကျောက်ရှင်း၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့..."

"ငါ နင့်ကိုလည်း နာကျင်အောင် မလုပ်ချင်ဘူး!"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရောင်ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။

"ဒါကြောင့်... နင် ပြန်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ငါလည်း စဉ်းစားရဦးမယ်"

"အင်း... နားလည်ပါတယ်" ကျောက်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒီအကြောင်းကို မုယန်ကို မသိစေရဘူးနော်၊ ဟုတ်ပြီလား" သူမက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်ပြီး ပါးပြင်များမှာ နီရဲနေဆဲပင်။

မိန်းမတစ်ယောက်အနေဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးအား မိမိစိတ်ကို ဦးဦးဖျားဖျား ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းမှာ သူမဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည့်အတွက်လည်း သူမ အလွန် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

ယခုမူ အနည်းဆုံးတော့ သူမမှာ လုံးလုံးလျားလျား ငြင်းပယ်မခံခဲ့ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။

"အေးပါ... ငါ သိပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ အိမ်မှာနေရင် အဝတ်အစား နည်းနည်း ပိုဝတ်ပါဦး၊ မဟုတ်ရင် မတော်တဆ အရာအားလုံး ပေါ်ကုန်လိမ့်မယ်"

သူမက ငုံ့ကြည့်၍ ပြောနေသဖြင့် ကျိုးထျန်းမှာ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

ကျောက်ရှင်းက ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ကိုဖြောင့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

"နင် ကြည့်ရတာ ကြိုက်လို့လား?"

"ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နင် ဝတ်ထားတာ နည်းနည်း များနေသလားလို့"

"ဖတ်! ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ" သူမက စနောက်ပြီးနောက် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကျိုးထျန်းမှာ သက်ပြင်း ချလိုက်သည်။

‘အင်း... ချမ်းသာပြီး ချောမောနေတာကလည်း ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး တစ်ခုပဲ’

သူသည် မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျောက်ရှင်း၏ မေးခွန်းကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အရာရာကို သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပျက်စေရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမဘက်မှ အရင် ဦးဆောင်လာသဖြင့် သူက လုံးဝလျစ်လျူရှု၍ မရတော့ပေ။

ထို့နောက် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်အတွက် ဂျက်ဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

"ငါ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ဒါကို သူမအတွက် မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မယ်"

လမင်းကို ပြန်ငေးကြည့်ရင်း မည်သည့်အတွက်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုအရပ်ရှည်ပြီး စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်သော အမျိုးသမီးမှာ တကယ်ကို မေ့မရနိုင်စရာကောင်းပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်လည်း ဖြစ်စေသည်။

...

ဥရောပတွင် စီးပွားရေးခရီးစဉ် ရောက်နေသော ဟယ်ဝေရွှမ်းမှာ ရုတ်တရက် နှာခေါင်း ယားယံလာပြီး အကြိမ်ကြိမ် နှာချေမိသည်။

သူမ၏ လက်ထောက် ဟယ်ချင်းဝင်က သူမကို တစ်ရှူးနှင့် အင်္ကျီကို အမြန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မစ္စဟယ် ... ဂရုစိုက်ပါဦး၊ ဒီည ညဉ့်နက်တဲ့အထိ အလုပ်မလုပ်ကြတော့မလား"

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်၊ အိပ်ဖို့ အချိန် မရောက်သေးဘူး"

ဟယ်ဝေရွှမ်း စာရွက်စာတမ်း အစုအဝေးကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ အဖိုးတန် ဖောင်တိန်ဖြင့် စတင်ရေးသားလိုက်သည်။

ပေါင်ကောဂရု ကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် လုပ်ငန်းကြီးကို သူမ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရသဖြင့် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ပေါ့ဆ၍ မရပေ။

အထူးသဖြင့် သူမ တာဝန်ယူပြီးနောက် အုပ်စု၏ အဓိက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဦးတည်ချက်ကို ပြန်လည် သတ်မှတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် အလုပ်များသည်။

ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်သံ၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် တီထွင်ဖန်တီးမှု၊ လက်ဝတ်ရတနာ စသည့် ဤကဏ္ဍများကို သူမ တာဝန်ယူရပြီး ရလဒ်ကောင်းများ ထွက်လာမှသာ ဖြစ်မည်။

မဟုတ်ပါက အခြားသော ဝါရင့်သူများက သူမကို တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်။

ရုပ်ရှင်ကဏ္ဍအတွက်မူ ဟွမ်ရှီ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ပူးပေါင်းရန် သူမ စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ်က သူမ အတင်းအကျပ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည့် 'Planet House' တွင် ယွမ်သန်း ၁၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အကျိုးအမြတ် ပြန်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ကျိုးထျန်းသည် သူမအား ယွမ် သန်း ၃၀ နီးပါး အမြတ်ကို အလကား ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သည်။

ဤငွေပမာဏမှာ အလကားရသလိုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယွမ် ၁၀ သန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေ ဖြစ်သဖြင့် အမြတ်အားလုံးမှာလည်း သူမ၏ အခွင့်အရေးပင်။

ဤအမြတ်က သူမကို ရုပ်ရှင်နယ်ပယ်အပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးထျန်းအပေါ်၌လည်း ပိုမိုစိတ်ဝင်စားလာသည်။ ပေါင်ကောဂရု၏ ကွန်ရက်ကို အသုံးပြုကာ ကျိုးထျန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့် စစ်ဆေးနေသည်။

စုံစမ်းလေလေ ပို၍ အံ့သြလေလေ ဖြစ်ရသည်၊ ဤသူမှာ တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းသည်။

သူ မည်သည့်အချိန်က အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဆက်သွယ်မှု ရသွားသနည်းဟု သူမ တွေးမိသည်။

ကော်ဖီ တစ်ငုံ သောက်ရင်း ပခုံးကို နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်ထောက်ကို မေးလိုက်သည်။

"ချင်းဝင်... JK လက်ဝတ်ရတနာက ဘာပြောလဲ၊ Tief အုပ်စုကရော ဘာတဲ့လဲ"

"ဟယ် မစ္စ... သူတို့ စိတ်မဝင်စားကြပါဘူး၊ ကြီးမားတဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့က ခက်ခဲနေတုန်းပါပဲ၊ သူတို့က အရမ်း မောက်မာတယ်၊ ကျွန်မတို့ တည်ဆောက်ချင်တဲ့ အမှတ်တံဆိပ်သစ်ကို အထင်သေးနေကြတယ်"

ဆိုးရွားသော သတင်းကို ကြားသော်လည်း ဟယ်ဝေရွှမ်းမှာ စိတ်မပူဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ပါးသူကို အားကိုးတာထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးတာ ပိုကောင်းပါတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ် ပုံရိပ်ကို တည်ဆောက်ဖို့အတွက် ကမ္ဘာကို အံ့အားသင့်စေမယ့် တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသေးတယ်"

"ကိုယ်တိုင် တောင့်တင်းခိုင်မာမနေသရွေ့ ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ကို လေးစားမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ ကျိုးထျန်းကို ပြန်တွေးမိသည်။

"သူ့လိုမျိုးသာ အရာရာကို ချောမွေ့အောင် လုပ်နိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ" ဟု သူမ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟယ်ချင်းဝင်မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်း ဤကဲ့သို့ မနာလိုမှုမျိုးနှင့် ပြောသည်ကို သူမဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

...

နောက်တစ်ရက် နံနက်တွင် ကျောက်ရှင်းမှာ ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့သလိုပင် ဟန်ဆောင်ကာ ကျိုးထျန်းကို သဘာဝအတိုင်း နှုတ်ဆက်သည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် ယနေ့တွင် အနည်းငယ် ထူးခြားနေကြောင်း သူ သတိပြုမိသည်။

သူမ၏ မိတ်ကပ်နှင့် အဝတ်အစားများမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဘာကြောင့် ထူးခြားနေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

လျိုမုယန် အောက်ထပ်ဆင်းလာ၍ အတူတူ စားသောက်ကြသောအခါမှ သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

‘ဒီမိန်းကလေး၊ သူမက မုယန်လိုမျိုး အတင်း ဝတ်စားထားတာပဲ!’

သူမသည် မုယန်၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်ပုံစံကို တမင်တကာ အတုခိုးကာ သူ့ကို ဆွပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူမ၏ တည်ငြိမ်သော အသွင်အပြင်အောက်တွင် ဤသို့သော အကြံအစည်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မသိဟန်ဆောင်ကာ ဆက်၍ စားသောက်နေလိုက်သည်။

‘ဟူး... ဒီမိန်းမ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ၊ ငါ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦးလို့ ပြောလိုက်တော့ ဒီလိုမျိုး ထွက်လာတာလား’

‘သူမကို ဟန်တျန်း ပြန်ပို့လိုက်ရင် ကောင်းမလား၊ ထပ်ပြီး ပြဿနာ ရှာနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ငါ အလုပ်ပိုဦးမယ်’