အခန်း ၃၀၉

🍋 Chapter 309

သူ့ရဲ့ စီစဉ်မှုက မျှော်လင့်ထားသလောက် မထိရောက်ခဲ့သဖြင့် အတော်လေး စိတ်ညစ်သွားရသည်။

သူသည် မျက်နှာကို အုပ်ကာ အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် ကျောက်ရှင်းနှင့် လျိုမုယန်တို့ စကားပြောနေသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အဖြေတစ်ခု ထွက်လာသည်။

သူ ထလိုက်ပြီး သူတို့ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မုယန်... ငါ ကျောက်ရှင်းကို ပြောစရာလေး နည်းနည်း ရှိတယ်"

လျိုမုယန်က နာခံစွာပင် ထွက်သွားပေးသည်။

ကျိုးထျန်းသည် ကျောက်ရှင်းနှင့် လုပ်ငန်းကိစ္စများကိုသာ သီးသန့် ပြောလေ့ရှိပြီး သူမက ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်လိုခြင်း မရှိသလို အနှောင့်အယှက်လည်း မပေးချင်ပေ။

လျိုမုယန် ထွက်သွားသည်ကို မြင်လျှင် ကျိုးထျန်းက ကျောက်ရှင်း၏ တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်မိသည်။

‘သူမ အလွန်အကျွံ တွေးနေတာလား၊ ငါတို့အကြောင်း ပြောမလို့ ထင်နေတာလား’

"အဟမ်း!"

သူသည် အခြေအနေကို ပေါ့ပါးစေရန်အတွက် အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ အကူအညီ နည်းနည်း လိုချင်လို့"

"ပြောလေ" ကျောက်ရှင်းက အလွန်တက်ကြွနေပုံရပြီး၊ သူ့ကို အကူအညီတောင်းတိုင်း ညှိနှိုင်းတတ်သည့် စီးပွားရေးသမား ပုံစံမျိုးနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

ဤသည်မှာ သူ့ကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဂိမ်းကုမ္ပဏီမှာ ထျန်းရှီဟွေ နဲ့ ပူးပေါင်းထားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူစိတ်ဝင်စားမှုက သိပ်မရှိသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် နင်က ပရိုမိုးရှင်း လုပ်ပေးစေချင်လို့"

"ဘာလုပ်ပေးရမလဲ ပြော၊ နင်ခိုင်းတဲ့အတိုင်း အကုန်လုပ်ပေးမယ်"

ကျောက်ရှင်းက ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီထိုင်ရင်း သူမ၏ ဆံပင်တစ်စကို လက်ဖြင့် လှည့်ပတ်နေသည်။

"အိုကေ... ဒီလို လုပ်မယ်..."

မိနစ် ၃၀ ကြာပြီးနောက် လူကြိုက်များသော အမျိုးသား အနုပညာရှင် တစ်ဦးက ကံထူးရှင် မိန်းကလေးကို Tag တွဲလိုက်သည်။

သူသည် Weibo တွင် ထျန်းရှီဟွေ သို့ သွားစားချင်သော်လည်း လူတန်းရှည်ကြီးကြောင့် မသွားရဲကြောင်း၊ အကယ်၍ ထိုမိန်းကလေးက သူမ၏ VIP ကတ်ဖြင့် တန်းစီစရာမလိုဘဲ ဝင်ခွင့်ပေးလျှင် သူမနှင့်အတူ ညစာစားပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား တင်လိုက်သည်။

ဤ Weibo ပိုစ်တင်ပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေး၏ Weibo အကောင့်မှာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ထိုနေ့ညက Followers သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် Followers အရေအတွက်မှာ ၂ သိန်းကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်တွင်လည်း မှတ်ချက်များစွာ ရေးသားလာကြပြီး အများစုမှာ စာမပါဘဲ သံပရာသီး Icon များသာ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့မှာ မနာလိုစိတ်ဖြင့် ချဉ်နေကြခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ကျိုးထျန်း၏ စီစဉ်မှု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အခမဲ့ မဟုတ်ပေ။

အခြားအဖွဲ့ဘက်မှ ယွမ် ၅ သန်း တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Weibo ပိုစ်တစ်ပိုစ်နှင့် အစားအစာ တစ်နပ်အတွက် ၅ သန်း တောင်းသဖြင့် သူသည် အံကြိတ်ကာ လက်ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင်မူ အလုပ်အတွက် လိုအပ်သဖြင့် ငွေကုန်ရကျိုးနပ်သည်ဟု ယူဆရသည်။

သို့သော် လုပ်ငန်းသဘောသဘာဝအရ အလကားရသည့် အခွင့်အရေးကို ဈေးနှုန်းကြီးစွာ တောင်းဆိုသည်ကို သူ အလွန် မကျေနပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သဘောတူပြီးနောက် သူသည် ဒါရိုက်တာ ကျန်းထံ ဖုန်းဆက်ကာ မသိမသာ ပြောပြလိုက်သည်။

ဝါရင့်ဒါရိုက်တာမှာ အကွက်မြင်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

၁၀ မိနစ် မပြည့်မီမှာပင် တစ်ဖက်အဖွဲ့၏ အကြီးအကဲက အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ဖုန်းပြန်ခေါ်လာသည်။

သူတို့က ထိုအနုပညာရှင်နှင့် ကိုယ်စားလှယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။

တစ်ဖက်အဖွဲ့၏ သဘောထား ကောင်းမွန်သည်ကို မြင်သဖြင့် ကျိုးထျန်းက ညှိနှိုင်းငွေ အဖြစ် ယွမ် ၅ သိန်း ပေးမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဤဈေးမှာပင် များပြားလှသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်အဖွဲ့မှ ငွေကို လုံးဝ လက်မခံဘဲ လက်ဆောင်သာ ဖြစ်ကြောင်း ငြင်းဆိုသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးထျန်းလည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူတို့အတွက် ဟန်လီကျွင်းနှင့် စကားကောင်းကောင်း ပြောပေးရန် အရိပ်အမြွက် ပြောသွားသည်။

ဤသည်မှာ သူ့အတွက်တော့ သေးငယ်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

သူသည် ဟန်လီကျွင်းကို တိုက်ရိုက် အကူအညီ တောင်းနိုင်သော်လည်း ယွမ် ၅ သန်း ကိစ္စအတွက် ကြီးမားသော သူဌေးကြီးကို ကိုယ်တိုင် အလုပ်ရှုပ်မခံလိုသဖြင့် ဒါရိုက်တာ ကျန်းမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဟန်လီကျွင်း၏ သြဇာ မပါဘဲနှင့်ပင် သူတို့မှာ သူ့ကို ရိုသေစွာ ဆက်ဆံကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လကဆိုလျှင် ဤကိစ္စမျိုးကို ဖြေရှင်းရန် ဦးနှောက်ခြောက်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ဖုန်းတစ်ချက်၊ နှစ်ချက်နှင့်ပင် အပြီးပြတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေး၏ မနာလိုမှု အမှတ်များမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသည်။

သူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဖုန်းပြောပြီး စီစဉ်နေချိန်တွင် ကျောက်ရှင်းမှာ သူ့ကို ငေးကြည့်နေသည်။

အဒေါ်လီမှာလည်း မီးဖိုချောင်တွင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း အခြေအနေကို ရိပ်မိကာ သက်ပြင်းသာ ချနေမိသည်။ သူမသည် အတွေ့အကြုံရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သိသည်။

သို့သော် သူမအနေဖြင့် မသိဟန်ဆောင်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေ။

သူမနှင့် သိကျွမ်းသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း၊ သူမ၏ သူဌေးငယ်လေးမှာ ရုပ်ရည်၊ စရိုက်၊ ကြွယ်ဝမှုနှင့် အရည်အချင်းတို့တွင် အခြားသူများထက် ထူးချွန်ကြောင်း သူမ သိသည်။

ထို့ကြောင့် မိန်းကလေးများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ခံရခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အလုပ်ပြီးလျှင် သူမသည် ဝယ်စရာစာရင်းကို မှတ်စုစာအုပ်တွင် ရေးလိုက်သည်။

အလှပဆုံး မိန်းကလေးမှာ ဤနေရာတွင် မကြာခဏ ရှိနေလိမ့်မည်ကို သိသည်။

[ဒင်~ တာဝန်ပြီးမြောက်ပါပြီ၊ စနစ် မှ အကဲဖြတ်နေပါသည်။]

[တာဝန် အကဲဖြတ်ချက် - ပြည့်စုံသည်။]

[ဆုလာဘ် - အလယ်အလတ်အဆင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်]

[မှတ်ချက် - ဤကတ်ကို အသုံးပြုပြီးပါက အိမ်ရှင်အား ယွမ်တစ်ဘီလီယံအထိ တန်ဖိုးရှိသော ကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်များကို ပေးပါလိမ့်မည်။]

[System မှ အကြောင်းကြားချက် - ဤကတ်ကို အသုံးပြုမလား?]

‘အသုံးပြုမယ်!’

သူ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသည်။

ယခင်ကလည်း ဤကတ်များကို ရဖူးသဖြင့် အရင်ကလောက် စိတ်မလှုပ်ရှားတော့ပေ။

ငွေဆိုသည်မှာလည်း သန်းရာဂဏန်းမျှသာ မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် စနစ်မှ ပေးသည့် အချက်အလက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"ပြင်သစ်နိုင်ငံ အနောက်တောင်ပိုင်းရှိ Broche Manor ရောင်းမည်။"

စကားလုံးအနည်းငယ်သာ ပါရှိပြီး အသေးစိတ် မပါပေ။

‘နောက်ထပ် အိမ်ခြံမြေ အချက်အလက်...’

‘ဒီတစ်ခါတော့ နိုင်ငံခြား ဖြစ်နေပါလား၊ နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်’

‘ပြင်သစ်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး၊ အကျွမ်းတဝင်လည်း မရှိဘူး၊ ဂျက်ဆီကို ဒီအိမ်တော်အကြောင်း နောက်ခံ စုံစမ်းခိုင်းရတော့မယ်’

‘စနစ်က ပေးတာဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားမှာပဲ!’

ယခင်နှစ်ကြိမ်က အိမ်ခြံမြေ အချက်အလက်များသည် သူ့အတွက် အလွန်အကျိုးရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အိမ်ခြံမြေ သတင်းများကို သူ သဘောကျသည်။

ပြင်သစ်နိုင်ငံမှာလည်း ကြွယ်ဝသော တရုတ်လုပ်ငန်းရှင်များ နှစ်သက်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝိုင်လုပ်ငန်းတွင်လည်း တရုတ်လုပ်ငန်းရှင်များစွာက စပျစ်ခြံများကို ဝယ်ယူထားကြသည်။

ဤအိမ်တော်ကလည်း စပျစ်ခြံ ဖြစ်နေလျှင် သူ နားလည်နိုင်သေးသည်။

သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းနေပြီး ဂျက်ဆီ ပေးပို့လာသော သတင်းမှာလည်း သူ့ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

‌