← Chapters

အခန်း ၃၁၁

Vol. 32 Ch. 311

အခန်း ၃၁၁

Vol. 32 Ch. 311

🍋 Chapter 311

ကျိုးထျန်း အထက်တန်းကျောင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်မှာ လေးလခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။

ချန်ကျန့်ဝေကဲ့သို့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းအချို့နှင့် WeChat မှတစ်ဆင့် တစ်ခါတစ်ရံ စကားပြောခြင်းမှလွဲ၍ အခြားသူများနှင့် အဆက်အသွယ် လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။

သူသည် WeChat Moments တွင်လည်း မတင်၊ Weibo ကိုလည်း အသုံးမပြုသဖြင့် အပြင်လူများအနေနှင့် သူ၏ နေထိုင်မှုပုံစံကို သိရှိရန် မလွယ်ကူပေ။

သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာများကို အလွန်အမင်း ထုတ်ဖော်ပြသရန် မလိုလားပေ။

ထို့အပြင် WeChat နှင့် Weibo တွင် အမြဲတမ်း ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်းမှာ အင်တာနက် အနုပညာရှင်များနှင့် ဘာမှမထူးခြားပေ။

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကားကောင်းစီးကာ အိမ်ကြီးတွင် နေထိုင်နေသည်ကို မြင်နေရလျှင် ပရိသတ်များမှာ စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်။

သူ့ကို အားပေးသူများကို အခါအားလျော်စွာ "ရိတ်သိမ်း" ရန်အတွက် သူတို့အား အနားယူရန်နှင့် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် မွေးဖွားလာရန် အချိန်ပေးဖို့ လိုသည်။

ယခုအချိန်မှာ အလွန်သင့်တော်သည့် အချိန်ပင်။

ဤကျောင်းနေဖက်ဟောင်းများနှင့် ကျောင်းသားဟောင်းများမှာ နှစ်လနီးပါး အနားယူခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ သူတို့ကို တစ်ချက်လောက် ပြန်လည် လှုံ့ဆော်ပေးရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်း၏ အုပ်စုချက်ထဲတွင် ကျိုးထျန်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများဖြင့် အမြဲ ပြည့်နေသည်။

ဖူတန့် တက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သော ဤချမ်းသာသည့် ကျောင်းသားဟောင်းမှာ မည်သို့ ဖြစ်နေသနည်းဟု လူတိုင်း သိချင်နေကြသည်။

သူတို့၏ ဘဝကို မြင်ရပါက မနာလိုဖြစ်မည်ကို သိသော်လည်း သူတစ်ပါး၏ ဘဝနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ချောင်းကြည့်လိုသော စိတ်ဝင်စားမှုမှာ 'သံပရာသီး' စားရသည့် အချဉ်ဓာတ်ထက် ပို၍ ကြီးမားနေသည်။

ကျိုးထျန်းထံမှ မည်သည့် အသစ်အဆန်းမျှ မတွေ့ရသဖြင့် သူတို့၏ ဘဝမှာ ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

စာသင်ခန်းသို့ သွားလာခြင်းမှလွဲ၍ ရိုးရှင်းလွန်းသော ဘဝမှာ ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိသော ဘဝမှာ တကယ်ပင် ပျင်းစရာကောင်းလွန်းသည်။

ဤအခိုက်အတန့်အထိပင်။

"သေရောပဲ! လူတိုင်း လာကြည့်ကြစမ်းပါ! အကြီးအကဲ ကျိုးထျန်း WeChat Moments မှာ ပိုစ်တင်လိုက်ပြီ!"

"ဘာ... ဟုတ်လား! နောက်ဆုံးတော့လား? ငါ နေ့ညမပြတ် စောင့်မျှော်နေရတဲ့ အပိုင်းကို ရောက်လာပြီ!"

"မြန်မြန်... Screenshot ရိုက်ပြီး Tieba နဲ့ တခြား အုပ်စုတွေထဲ ပို့လိုက်။ လူအများစုမှာ အကြီးအကဲ ကျိုးထျန်းရဲ့ WeChat နဲ့ QQ မရှိကြဘူး၊ သူတို့ မမြင်နိုင်ဘူး"

တကယ်တော့ ကျိုးထျန်းက ဓာတ်ပုံတစ်ပုံသာ တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပြီး ဖြတ်တောက်ထားသော ပုံဖြစ်သည်။

"ဟင်?"

"ဒါက ဘာလဲ?"

ဓာတ်ပုံမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် မတူသဖြင့် လူအများက မေးမြန်းကြသည်။

ဇိမ်ခံကားများ မပါ၊ ရှုခင်းသာများ မပါပေ။ ကျိုးထျန်းမှာ မြေအောက်ခန်းရှိ အရက်ဘားကို နောက်ခံထားကာ တစ်ယောက်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။

သူသည် ဗလာအရက်ခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး အတွေးနက်နေပုံရသည်။

WeChat Moments တွင် "ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ ခက်ခဲနေတယ်လို့ ထင်တယ်" ဟု ရေးသားထားသည်။

စမ်းသပ်မှု အကြိမ်အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျိုးထျန်းသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

လူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသော "အမှန်တရား" ကိုသာ စစ်မှန်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ငွေများပုံထားခြင်း သို့မဟုတ် ဇိမ်ခံကားထဲတွင် ငွေများ ထည့်ထားခြင်းမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သော်လည်း၊ အနောက်တိုင်း အင်တာနက် အနုပညာရှင်များနှင့် ချမ်းသာသူများ၊ အထူးသဖြင့် နိုဗိုရစ်ချ် ကဲ့သို့ လူမျိုးများမှာ ဤသို့ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိကြသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ဆန်သော နည်းလမ်းများမှာ တရုတ်နိုင်ငံတွင် လူကြိုက်နည်းသည်။

ဤပိုစ်မှာ တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်လျှင် ဘာမှမရှိသော်လည်း အရိပ်အမြွက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"သေချာကြည့်ကြစမ်း၊ ကျိုးထျန်းရဲ့ နောက်မှာ ဘာရှိလဲ၊ သူ့လက်ထဲမှာ ဘာရှိလဲ? အရမ်း သိသာနေတာပဲ၊ မင်းတို့ နားမလည်ဘူးလား?"

နောက်ဆုံးတွင် အကွက်မြင်သူ တစ်ဦး ပေါ်လာသဖြင့် အုပ်စုထဲတွင် ပုန်းခိုနေသော ကျိုးထျန်းမှာ ကျေနပ်သွားသည်။

တကယ်ပင် သူ့အတန်းဖော်များမှာ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိကြသည်။

"ငါ သဘောပေါက်ပြီ! ကျိုးထျန်းရဲ့ 'ရွေးချယ်မှု ခက်ခဲခြင်း' ဆိုတာ ဘယ်ဝိုင်ကို သောက်ရမလဲဆိုတာ မသိလို့ပဲ!"

"ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်၊ သူ အရက်ခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး နောက်မှာလည်း အရက်ပုလင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ဘားရှိနေတာပဲ၊ သူ သောက်ချင်နေတာ သေချာတယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒါက အရမ်း ယုတ္တိရှိတယ်"

"ဝိုင်တွေမှာ ဈေးပေါတာနဲ့ ဈေးကြီးတာ ရှိတယ်။ အကြီးအကဲကတော့ တစ်ပုလင်းကို ထောင်ဂဏန်း တန်တဲ့ဟာမျိုးပဲ သောက်မှာ"

"ဝါး... တစ်ပုလင်းကို ထောင်ဂဏန်း! iPhone တစ်လုံးစာလောက် ရှိတယ်!"

"ဟဟ၊ မင်းတို့က ဘားထဲက ဝိုင်တွေက ထောင်ဂဏန်းပဲ တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား?"

ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က ကဲ့ရဲ့သည့် အီမိုဂျီကို ပို့လိုက်သည်။

"ကျန်းတုန်... မင်းအဖေက တင်သွင်းလာတဲ့ စူပါမားကက်တစ်ခုရဲ့ မန်နေဂျာလို့ မှတ်မိတယ်။ အဲဒီမှာ ဝိုင်အပိုင်း ရှိတယ်ဆိုတော့ မင်း ဝိုင်အကြောင်း ကောင်းကောင်း သိမှာပေါ့?"

"ဟုတ်တယ်၊ ဘာဝိုင်မျိုးတွေလဲ ပြောပြပါဦး"

ကျန်းတုန်ဆိုသည့် ကျောင်းသားမှာ ပညာထုတ်ပြရန် အချိန်ရောက်လာသဖြင့် သရုပ်ပြချင်နေသည်။

"ငါ အကြီးအကဲရဲ့ ဘားနောက်က ၅၀၀ ယွမ်အောက် ဝိုင်တစ်ပုလင်းမှ မတွေ့ဘူး။ ပြီးတော့ ၁၀၀၀ ယွမ်အောက်က အောက်ဆုံး စင်မှာပဲ ရှိတယ်။ အဓိကနေရာတွေမှာတော့ နာမည်ကြီး ဝိုင်ချက်စက်ရုံတွေက ထိပ်တန်း ဝိုင်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်"

"ငါ အကုန်လုံးတော့ မသိဘူး၊ တရုတ်မှာ လူကြိုက်များတဲ့ အမှတ်တံဆိပ်အချို့ပဲ သိတယ်"

"ဆဌမမြောက်အတန်း ဘယ်ဘက်မှာ ရှိတဲ့ ၈ ပုလင်းက Oceania က၊ Penfolds Grange 2012၊ တစ်ပုလင်းကို ၁ သောင်းလောက် တန်တယ်"

"သတ္တမမြောက်အတန်း ညာဘက်က ၁၂ ပုလင်းက ပြင်သစ်က၊ Haut-Brion 2008၊ တစ်ပုလင်းကို ၁ သောင်းခွဲလောက် ရှိတယ်"

"စတုတ္ထမြောက်အတန်းက အဲဒီ အဖြူရောင် ဝိုင်အနည်းငယ်က ရွှေရောင် တောက်ပနေတယ်၊ Château d'Yquem က Sauternes၊ ၈ ထောင်အောက် မလျော့ဘူး"

"အညာဘက်ဆုံး အတန်းက Dom Pérignon ရှန်ပိန်တွေ၊ တစ်ပုလင်းကို ၄ ထောင်ကျော်တယ်"

သူသည် သိသလောက် ဝိုင် ၁၀ မျိုးခန့်ကို အချက်အလက်နှင့်တကွ ပြောပြလိုက်ရာ အခြားကျောင်းသားများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက သေးသေးလေးတွေပဲ။ ဓာတ်ပုံရဲ့ ဘေးစွန်းကို သေချာကြည့်၊ အဲဒီမှာ ပုလင်းတစ်လုံး ရှိတယ်၊ အဋ္ဌမမြောက်အတန်းရဲ့ အစွန်ဆုံးမှာ"

"ငါ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒါ Romanée-Conti ပုလင်းပဲ။ ဝိုင်ဘုရင်လို့ ခေါ်တဲ့ ဘီလူးကြီးပဲ။ ဈေးကို တိတိကျကျ မသိပေမဲ့ လေလံပွဲတွေမှာ သွားရတဲ့ ဟာမျိုးပဲ။ ငါတို့လို သာမန်လူတွေ ဝယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူ ရှင်းပြပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ထောင့်တွင်ရှိသော Romanée-Conti ကို ကြည့်ကြသည်။

လူတိုင်း လက် ရှိကြရာ ဈေးနှုန်းကို ရှာကြည့်ကြသည်။ ရှာပြီးနောက် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"ဒီကောင် ဘယ်ဝိုင်ချက်စက်ရုံမှာ ရောက်နေတာလဲ? ဒါမှမဟုတ် သူ ဝိုင်ပိုင်ရှင်လား? ဒီဝိုင်တွေက ရူးလောက်အောင် ဈေးကြီးတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ သူသာ ဒါတွေကို ရောင်းလိုက်ရင် Maserati တစ်စီးတောင် ဝယ်လို့ရမယ်!"

ကျောင်းသားများ အံ့သြနေချိန်တွင် ကျန်းတုန်က ကဲ့ရဲ့သည့် အီမိုဂျီကို ထပ်ပို့လိုက်သည်။

"ဟေ့၊ လူတိုင်း... ကျိုးထျန်းက ဝိုင်ချက်စက်ရုံမှာ ရှိနေတာ သို့မဟုတ် ဝိုင်ရောင်းနေတာလို့ တကယ် ထင်နေတာလား? WeChat Moments ရဲ့ တည်နေရာ အချက်အလက်ကို ကြည့်ကြဦးလေ"

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း တည်နေရာ အချက်အလက်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။

၎င်းမှာ ရှန်ဟိုင်းရှိ Yushan Guanhu Garden ဖြစ်သည်။

"ငါ Yushan ကို သိတယ်၊ ဗီလာတွေ အများကြီး ရှိတဲ့ နာမည်ကြီး သူဌေးရပ်ကွက်... သေရောပဲ၊ ဒါ အကြီးအကဲရဲ့ အိမ်လား?!"

"Damn၊ တကယ် ဖြစ်နိုင်တယ်။ Guanhuyuan က အိမ်ရာဝင်းရဲ့ နာမည် ဖြစ်ရမယ်။ ငါ ရှာကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

နှစ်မိနစ်အကြာတွင် အင်တာနက်ရှာဖွေသူမှာ အုပ်စုထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး အိမ်ခြံမြေစာရင်း လင့်ခ်အချို့ကို ပို့လိုက်သည်။

"လူတိုင်း ကြည့်ကြစမ်း။ ငါတော့ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။ ငါနဲ့ အကြီးအကဲကြားက ခြားနားချက်က ပုရွက်ဆိတ်နဲ့ ဆင်လောက်ကို ကွာနေတာ"

"သေစမ်း ၆၅ သန်း၊ ၇၁ သန်း၊ ၈၀ သန်း! ဒီဝင်းထဲမှာ ယွမ် ၆၀ အောက် တန်တဲ့ အိမ် တစ်လုံးမှ မရှိဘူး!"

"ဒီအိမ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဒီဝိုင်တွေက ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး"

"အာ... ငါ့သွားတွေ အရမ်း ကျဉ်လာပြီ၊ ငါ့သွားတွေ ပိုးစားနေတာလား"

သွားကျဉ်သည်အထိ မနာလိုဖြစ်နေကြသော အတန်းဖော်များကို ကြည့်ပြီး ကျိုးထျန်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

[ဒင်~ အကြောင်းကြားချက် - တာဝန်ပြီးမြောက်ပါပြီ၊ စနစ် မှ အကဲဖြတ်နေပါသည်။]

[တာဝန် အကဲဖြတ်ချက် - တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ၊ ပြည့်စုံသည်။]

[ဆုလာဘ် - ကမ္ဘာ့ဘာသာစကား ကျွမ်းကျင်မှု]

ချက်ချင်းပင် ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်က မသိရှိခဲ့သော အရာများ ရရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

‌

All Chapters