အခန်း ၃၁၂

🍋 Chapter 312

"Bonjour!"

ကျိုးထျန်းသည် ပါရီလေယူလေသိမ်းအတိုင်း ပြင်သစ်ဘာသာစကားဖြင့် ဝါကျတစ်ခုကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယခုအခါ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုနိုင်ပြီး ဒေသခံများပင် တရုတ်လေယူလေသိမ်း အစအနကိုမျှ မတွေ့နိုင်ပေ။

‘ဟားဟား၊ တကယ်ကောင်းတာပဲ! ဒီစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါ ဘာသာပြန်အလုပ်နဲ့ အသက်မွေးလို့ရပြီ’

‘ငါ့ရဲ့ အထက်တန်းကျောင်းနေဖက်တွေနဲ့ ကျောင်းသားငယ်လေးတွေကတော့ ငါ့ကို တကယ် ဂရုစိုက်ကြတာပဲ’

‘တာဝန်က မိနစ် ၃၀ အတွင်းမှာပဲ ပြီးသွားတယ်၊ သူတို့က အချဉ်ဓာတ် အမှတ်ပေါင်း ၄ သန်းလောက်ကိုတောင် ပံ့ပိုးပေးလိုက်သေးတယ်’

‘သူတို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ဒီထက်ပိုပြီး သောက်လိုက်ဦးမယ်’

သူသည် ရှန်ပိန်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ သူ့ကို စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည့် ကျောက်ရှင်းနှင့်အတူ ခွက်ချင်းတိုက်ပြီးနောက် တစ်ခါတည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်းမှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်း လုံးဝ နားမလည်ပေ။

ကျိုးထျန်းက ဓာတ်ပုံရိုက်ခိုင်းပြီးနောက် အရက်သောက်ရင်း တစ်ခါတစ်ရံ စူးရှစွာ ပြုံးနေသည်ကိုသာ သူ မြင်ရသည်။

ယခုဆိုလျှင် သူမ နားမလည်သည့် နိုင်ငံခြားဘာသာစကားဖြင့်ပင် စကားပြောနေသည်။

ကျိုးထျန်းမှာ တက္ကသိုလ်တက်စပဲ ရှိသေးပြီး မိခင်ဘာသာစကား မဟုတ်သည့် ဘာသာစကားကို မည်သို့ သင်ယူထားသနည်း။

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ အရေးမကြီးပေ။ ကျိုးထျန်း ပျော်ရွှင်နေသရွေ့ သူမလည်း ပျော်ရွှင်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်ခံစားချက်အောက်တွင် မိမိ၏ စိတ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခံရသည်ဟု ခံစားရသည်မှာ သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ဤခံစားချက်မှာ သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသလို စိုးရိမ်လည်း စိုးရိမ်စေသည်။

ကျိုးထျန်းနှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ မရေမရာ ဖြစ်နေသေးပြီး အလွန်အမင်း ပါဝင်ပတ်သက်မိပါက အထိခိုက်လွယ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း မီးပုံထဲသို့ တိုးဝင်သည့် ပိုးဖလံများကဲ့သို့ပင် ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးများ၏ အချစ်အတွက် တပ်မက်မှုမှာ ယုတ္တိရှိမှုအားလုံးကို ပျောက်ကွယ်သွားစေတတ်သည်။

ကျောက်ရှင်းသည် အရက်ဝိုင်းများတွင် ယစ်မူးပျော်ပါးနေသော အမျိုးသားများနှင့် ထိခိုက်ခံရသည့် အမျိုးသမီးများကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးသော်လည်း၊ မိမိ ကြုံလာသည့်အခါတွင်မူ အကြံဉာဏ်များ၊ တားမြစ်ချက်များ အားလုံးကို မေ့ပျောက်သွားတော့သည်။

ကျောက်ရှင်းနှင့် အရက်အချို့ သောက်ပြီးနောက် ပုလင်းတစ်ဝက်နီးပါး ကုန်သွားချိန်တွင် သူမ ပျော်ရွှင်နေစဉ်မှာပင် ကျိုးထျန်း၏ ဖုန်း တုန်ခါသွားသည်။

သူ ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွမ် ၅၀ သန်း လွှဲပြောင်းပေးထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆွေ့ယွင်ကျန်း၏ "လျော်ကြေး" ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဖုန်းထဲသို့ ဗီဒီယိုတစ်ခု ရောက်လာသည်။ ဗီဒီယိုထဲတွင် ဆွေ့ယွင်ကျန်းနှင့် ဟန်တုန်တို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဟန်တုန်မှာ နှပ်ချေးများဖြင့် ငိုယိုနေပြီး သူ့ဘောင်းဘီမှာလည်း စိုရွှဲနေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆွေ့ယွင်ကျန်းကို အစောပိုင်းကတည်းက လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့ထံမှ လျော်ကြေးငွေများ ကောက်ခံရန် စေခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသူမှာ တကယ်ပင် ကြောက်လန့်နေပြီး အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူ့ဦးလေး၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံရကာ အိမ်မှ နှင်ချခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဦးလေးဖြစ်သူမှာ သူ့ကို နိုင်ငံခြားသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်ပြီး အနာဂတ်ကိုလည်း မထိခိုက်စေတော့ပေ။

သူသည် ဆွေ့ယွင်ကျန်း၏ ကုမ္ပဏီနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ကာ လျော်ကြေးငွေကို အမြန်ဆုံး ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဟန်တုန်မှာလည်း ဖခင်ဖြစ်သူက နိုင်ငံခြားတွင် ပညာသင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး ရက်ပိုင်းခြားကာ အမေရိကန်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထျန်းရှီဟွေ ဖွင့်ပွဲညတွင် သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ကျိုးထျန်း၏ ကိုယ်ရံတော်များ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အပြည့်အဝ ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

သာမန်လူနှစ်ဦးအတွက်မူ ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူသည်။

သူတို့ကို နိုင်ငံက ထွက်ခွာပြီး သတ်မှတ်ထားသည့် နေရာသို့ သွားရောက်ရန် အမိန့်ပေးထားသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အမေရိကန်ရှိ တရုတ်လူမျိုးများ စုဝေးရာအရပ်သို့ ရောက်သွားကြသည်။

ထိုနေရာမှာ တရုတ်နိုင်ငံမှ ထွက်ပြေးလာသည့် စီးပွားရေးပြစ်မှု ကျူးလွန်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုနေရာတွင် ကျိုးထျန်း၏ လူများက သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့က ကျိုးထျန်း၏ လူများဖြစ်ကြောင်း မဖော်ပြဘဲ အမေရိကန် အခွန်ဌာန ယူနီဖောင်းများ ဝတ်ဆင်၍ အခွန်ဌာန ဝန်ထမ်းများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အခွန်ငွေများ ပုံမှန်ပေးဆောင်ရန် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။

အမေရိကန် အခွန်ဌာန(IRS) မှာ FBI နှင့် CIA ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။

အမေရိကန်ပြည်သူများအတွက်မူ အကြောက်ရဆုံးဌာန ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမေရိကန် IRS တစ်ခုတည်းသာ ကိုယ်ပိုင် လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ ရှိသည်။

သူတို့တွင် တရားစီရင်ရေးစနစ်မှ လွတ်ကင်းသော ကိုယ်ပိုင် ထောင်များနှင့် တရားရုံးများပင် ရှိသည်။

ထို့အပြင် သူတို့တွင် "အပြစ်ရှိသည်ဟု ယူဆခြင်း" ဆိုသည့် လက်နက်လည်း ရှိသည်။

အခွန်ရှောင်သည်ဟု သံသယရှိပါက အထောက်အထား မလိုဘဲ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို သိမ်းဆည်းနိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်မှသာ ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က နာမည်ကြီးခဲ့သော အယ်လ်ကပိုနေး ပင်လျှင် လူပေါင်း ၃၀၀ ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အခွန်ရှောင်မှုဖြင့် IRS ၏ အရေးယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

IRS သည် ဤဖြစ်ရပ်ကို အသုံးချကာ "အမေရိကန်မှာ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ပြစ်မှုပဲ ကျူးလွန် ကျူးလွန်၊ အခွန်တော့ ဆောင်ရမည်" ဟူသော သင်ခန်းစာကို တစ်နိုင်ငံလုံးအား ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဆွေ့ယွင်ကျန်းနှင့် ဟန်တုန်တို့မှာ IRS ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အလွန်ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုအတုအယောင် ဝန်ထမ်းများထံသို့ ပုံမှန် ငွေကြေးများ ပေးသွင်းနေရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုငွေများမှာ ဆန်းတို့စ် အတွက် ပံ့ပိုးကြေးများ ဖြစ်လာမည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ လှည့်စားခံခဲ့ရကြောင်း သိရသည့်နေ့အထိ အကြောက်တရားနှင့် ပူပန်မှုများဖြင့် နေထိုင်သွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို မြင်ရသောအခါ ကျိုးထျန်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

‘ရန်သူကို ပြန်လည် ပေးဆပ်ပြီး ဆတိုး နာကျင်စေမှပဲ နှလုံးသားထဲက အစွဲအလမ်းတွေ ပြေပျောက်နိုင်မှာ။ မကောင်းမှုကို တရားမျှတမှုနဲ့ ပြန်ဆပ်တာကပဲ အမှန်ကန်ဆုံးပဲ’

‘မနက်ဖြန်နဲ့ သဘက်ခါက စနေ၊ တနင်္ဂနွေပဲ။ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ ပြင်သစ်ကို သွားရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ’

‘ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သွားလာတာက စာသင်တာကို မထိခိုက်စေဘူး’

သူသည် ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ပထမတန်းစား လက်မှတ်ကို ကြိုတင် ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ယွမ်သောင်းဂဏန်းမှာ သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

ဂျက်ဆီကိုလည်း လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကို ပြင်သစ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေရန် စီစဉ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဥရောပနိုင်ငံများမှာ လုံခြုံမှုမရှိသဖြင့် ခိုးဆိုးဓားပြများနှင့် ကြုံရပါက အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ လက်မှတ်ဝယ်နေစဉ် ကျောက်ရှင်းမှ သူ၏ ခရီးစဉ်ကို ခိုးကြည့်နေသည်။

"နင် ပြင်သစ်ကို သွားမလို့လား" သူမက ခေါင်းကို စောင်းကာ မေးသည်။

"ခိုးကြည့်တာ မကောင်းတဲ့ အကျင့်ပဲ" ကျိုးထျန်းက သူမ နဖူးကို အသာပုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အလုပ်ကိစ္စလေး ရှိလို့ သွားကြည့်ရမှာ"

သူ၏ ခရီးစဉ်ကို သိသွားသော်လည်း သူ သွားရမည့် အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ငါ လိုက်လို့ ရမလား"

ကျောက်ရှင်းက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် မျက်လုံးဝိုင်းလေးများဖြင့် မေးသည်။

"နင့်မှာ သွားရမယ့် အလုပ်တွေ မရှိဘူးလား"

"မရှိပါဘူး၊ မနက်ဖြန်နဲ့ သဘက်ခါမှာ ဘာမှ မရှိဘူး"

"အို... ဒါဆို နင် ဒီမှာပဲ နေလိုက်တော့။ ဘားတန်းထဲက ဝိုင်တွေပဲ သောက်နေလိုက်ပေါ့" ဟု ပြောကာ သူ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမ၏ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်ကို မငြင်းဆန်နိုင်သဖြင့် သူ အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်တည်း ပြင်သစ်သွားမည်ကို သူမအား ခေါ်သွားရမည်လော။

လျိုမုယန်သာ သိသွားပါက ကမ္ဘာစစ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်!

‌