အခန်း ၃၁၄

🍋 Chapter 314

ကျိုးထျန်းသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဦးလေး... ခဏလောက် ရပ်ပေးပါဦး" အတိတ်ဟောင်းများကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတကာ ပြောနေသော အဖိုးအို၏စကားကို ကျိုးထျန်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မေးပါရစေဦး... ဘရိုရှက်ရဲတိုက်က မူလကတည်းက ကျူးလစ်ပန်းခင်းကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... ဟုတ်လား"

အဖိုးအိုက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် "ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒီပန်းခင်းက မူလက ကလော့ဒ်တို့ မိသားစုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပန်းခြံဖြစ်ခဲ့တာပါ" ဟု ဆိုသည်။

"သူတို့မိသားစုက တော်တော်လေး ချမ်းသာကြတယ်... ပြီးတော့ ဒီနေရာက သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်လည်း ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျမှ ဟင်နရီလေးရဲ့ အဖေဆီကို ရောင်းချခဲ့တာပါ"

မိမိပြောလိုက်သည့် စကားများတွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဟု အဖိုးအိုက ယူဆထားရာ ဤဆံပင်နက်နှင့် လူငယ်က ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် တားမြစ်ရသနည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။

ကျိုးထျန်းသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခဏမျှ အသေအချာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဂျက်ဆီထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး... အရင်က မင်းကို စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ဘရိုရှက်ရဲတိုက်ရဲ့ တိကျတဲ့ ဧရိယာအကျယ်အဝန်း... အထူးသဖြင့် အိမ်ခြံမြေ ပိုင်ဆိုင်မှု အတိုင်းအတာကို တစ်ချက်လောက် ပြန်စစ်ပေးဦး"

ဤအလုပ်သည် ဂျက်ဆီအတွက် အလွန်လွယ်ကူလှသဖြင့် နှစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် အချက်အလက်များကို ကျိုးထျန်းထံ ပြန်လည်ပေးပို့လာခဲ့သည်။

"တကယ်ပဲ ဖြစ်နေတာပဲ....." ကျိုးထျန်းက စားပွဲကို လက်ဖြင့် ပုတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရုတ်တရက် အပြုအမူကြောင့် အဖိုးအိုမှာ လန့်ဖျတ်သွားရသလို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်တော်စောင့်များလည်း လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ ဝတ်စုံအတွင်းထဲသို့ လက်များ အသီးသီးနှိုက်ကာ သေနတ်ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

"ဆောရီးပါ... ကျွန်တော် နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ... အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါ"

ကျိုးထျန်းက လူတိုင်းကို စိတ်အေးအေးထားရန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း အားနာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဂျက်ဆီ ပေးပို့လာသော ဥပဒေကြောင်းအရ စာရွက်စာတမ်းများအရ ဘရိုရှက်ရဲတိုက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုတွင် အဆိုပါ ဧက ၂၀ ရှိသော ပန်းခင်းများ ပါဝင်ခြင်း မရှိချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် ဟင်နရီအဖိုးကြီးသည် ကလော့ဒ်ပန်းခြံကို ဝယ်ယူပြီးနောက် မြေကွက်နှစ်ကွက်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော်လည်း ဥပဒေကြောင်းအရမူ ယင်းတို့သည် တစ်ကွက်နှင့်တစ်ကွက် သီးခြား လွတ်လပ်သော မြေကွက်များအဖြစ်သာ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဥပဒေအရ ကြည့်လျှင် ဘရိုရှက်ရဲတိုက်တွင် အိမ်ဟောင်းကြီးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြံဝင်းသာ ပါဝင်ပေသည်။

တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ကျူးလစ်ပန်းခင်းကြီးမှာမူ ပါဝင်ခြင်း မရှိချေ။

ကျိုးထျန်းသည် မိမိနဖူးကို မိမိ ပြန်ရိုက်မိရင်း လူအတစ်ယောက် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

'ငါတို့အားလုံးက သာမန်အသိစိတ်နဲ့ပဲ မှားယွင်းတွေးတောခဲ့ကြတာပဲ..... တစ်ယောက်တည်း ပိုင်တဲ့ ဘေးချင်းကပ် မြေကွက်နှစ်ကွက်ကို မြေတစ်ကွက်တည်းလို့ပဲ သဘာဝကျကျ ထင်မှတ်ခဲ့ကြတာ'

'ဒါက အိမ်ဝယ်သလိုမျိုးပေါ့..... အထပ်တစ်ခုတည်းမှာ အခန်းနှစ်ခန်းရှိနေလို့ အဲဒီအခန်းနှစ်ခန်းလုံးကို ငါဝယ်လိုက်ရင် အဲဒီအထပ်တစ်ခုလုံးက ငါ့အိမ် ဖြစ်သွားတာပဲ'

'ပြီးတော့ အိမ်ပြန်ရောင်းတဲ့အခါကျရင်လည်း အဲဒီနှစ်ခန်းလုံးကို တွဲရောင်းလို့ရတယ်..... အဲဒါကို ရောင်းကွက်တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးပြီး အထပ်တစ်ခုလုံးကို ဝယ်ထားတာလို့လည်း ကြော်ငြာလို့ရတယ်'

'ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီအခန်းနှစ်ခန်းမှာ သီးခြားစီ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိပြီး အိမ်ခြံမြေပိုင်ဆိုင်မှု စာချုပ်ကလည်း နှစ်စောင် သီးသန့်စီ ရှိနေမှာပဲ'

'အခု ဘရိုရှက်ရဲတိုက်ရဲ့ အခြေအနေကလည်း ဒီအတိုင်းပဲဖြစ်မယ်'

'ဟင်နရီလေးက အတွဲလိုက် တွဲရောင်းနေတာဖြစ်ပြီး ဒါက ဘရိုရှက်ရဲတိုက် တစ်ခုလုံးလို့ အခိုင်အမာ ပြောနေတာ'

'တကယ်တော့ ဒါက မြေကွက်နှစ်ကွက်ကို ပေါင်းထားတာပဲ'

'သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံက လုံးဝ မှန်ကန်ပါတယ်..... ရောင်းသူအတွက်ကတော့ ဘာမှ ပြဿနာမရှိသလို လိမ်လည်ကြော်ငြာထားတာမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး'

'လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်ရင် ဟင်နရီလေးက သူ့ရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင် ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ရောင်းချပြီး တခြားလူတွေလိုပဲ မြို့ပေါ်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စီစဉ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်'

'ရဲတိုက်ကြီးတစ်ခုတည်းကိုပဲ သီးသန့်ရောင်းရင် ရောင်းထွက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ဘာထူးခြားချက်မှ မရှိလို့ပဲ'

'ဒါပေမဲ့ ပန်းခင်းနဲ့သာ တွဲရောင်းလိုက်ရင် ပန်းခင်းကို ဝယ်ချင်တဲ့သူက ဒီပိုက်ဆံအနည်းငယ်ကို ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..... သူတို့က မိသားစုပိုင် မြေကွက်တစ်ခုလုံးကိုပဲ တပြိုင်နက်တည်း ဝယ်ယူလိုက်ကြလိမ့်မယ်'

ကျိုးထျန်းသည် မတတ်နိုင်သလို ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ဟင်နရီလေးသည် တရုတ်နိုင်ငံရှိ ကျေးလက်တောရွာမှ လူအများစုနှင့် တူညီလှပေရာ အခြေအနေပေးသည်နှင့် တပြိုင်နက် မြို့ကြီးပြကြီးများတွင် သွားရောက်နေထိုင်ချင်ကြသည်။

သူက သူ၏အဖေနှင့် အဖိုးဖြစ်သူတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်မြေကို ရောင်းချရန် စီစဉ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံရှိ အခြားလူအများစုမှာမူ မြေသိမ်းခံရခြင်းကဲ့သို့သော အခွင့်အလမ်းများကြောင့် ရုတ်တရက် ချမ်းသာလာကြသည်။

လက်ထဲတွင် ငွေသားများ ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကျေးလက်တောရွာရှိ သူတို့၏ အမြစ်များကို ဖြတ်တောက်ကာ မြို့ပြ၏ သားနားဆန်းပြားသော ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

ထိုအရာမှာ မှန်သလား၊ မှားသလား ဆိုသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ တပ်အပ်မပြောနိုင်ချေ။

၎င်းမှာ ရုန်းထွက်ရခက်သော ပိတ်မိနေသည့် မြို့ရိုးတစ်ခုလိုမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကျေးလက်မှ လူများက မြို့ပေါ်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝဖြင့် နေထိုင်လိုကြပြီး မြို့ပေါ်မှ လူများကမူ မြို့ပြ၏ ဖိအားများမှ ရုန်းထွက်ကာ ကျေးလက်သို့ ထွက်ပြေးချင်ကြသည်။

လူတိုင်းက သူတစ်ပါး၏ ဘဝကို အားကျနေကြသော်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခကိုမူ မြင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

'မြို့နယ်ထဲက ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ရောင်းချလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူက သူ့ရဲ့ မိဘဘိုးဘွားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အမြစ်တွေ၊ ပတ်သက်မှုတွေအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာပဲ'

'ဒါက သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှု၊ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုပဲဖြစ်လို့ ဝယ်ယူမယ့်သူဖြစ်တဲ့ ငါတို့က ပြင်ပလူတွေမို့ ဝေဖန်ပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး'

'ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်က ငါ့ကို လမ်းမှားရောက်စေခဲ့တယ်'

'ငါ ဒီခြံမြေကို ပထမဆုံး မြင်မြင်ချင်းမှာပဲ အကျယ်အဝန်းနဲ့ ဈေးနှုန်းကိုပဲ အရင်ဆုံး ကြည့်မိခဲ့တယ်'

'ယူရို ၆ ဒသမ ၅ သန်းဆိုတဲ့ မိုးပျံနေတဲ့ ဈေးနှုန်းကို မြင်ပြီး ဒီလောက် ဈေးနှုန်း မြင့်မားနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ငါ သဘာဝကျကျ ရှာဖွေမိတာပေါ့'

'အဲဒီနောက်မှာတော့ အရမ်းထင်ရှားတဲ့ ဒီပန်းခင်းကြီးက သဘာဝအတိုင်း အာရုံစိုက်စရာ အချက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်'

'အထူးသဖြင့် ဒီပန်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ ရှားပါးမှုကို သိထားတဲ့အခါကျတော့ ဘယ်လောက်ပဲ ထက်မြက်တဲ့လူဖြစ်ပါစေ စိတ်အလိုအရ ကျူးလစ်ပန်းတွေဆီကိုပဲ အာရုံက ရောက်သွားမှာပဲ'

'ဒါကြောင့်လည်း ငါ ဘယ်လိုမှ စဉ်းစားလို့ မရခဲ့တာပေါ့'

'ဒီပန်းတွေက အဖိုးတန်တယ်ဆိုပေမဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ ဈေးကွက်ပေါ့..... တရုတ်ယွမ်ငွေ သန်းပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး မတန်နိုင်ဘူး..... ဒါက စနစ်က ပြောတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကတ်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး'

'ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီ..... သတင်းအချက်အလက်ကတ် ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားတာက ကလော့ဒ်ပန်းခြံ မဟုတ်ဘဲ ဘရိုရှက်ရဲတိုက်လို့ ဖြစ်တယ်'

'ဆိုလိုတာက သတင်းအချက်အလက်ကတ် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က ဒီအိမ်ကြီးနဲ့ပတ်ဝန်းကျင်က မြက်ခင်းပြင် အနည်းငယ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာပေါ့'

'ဒီရှုထောင့်ကနေ ကြည့်မယ်ဆိုရင် အတိုင်းအတာက တော်တော်လေး ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီ'

'ဒီအိမ်ကြီးက ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးကြီးနေရလဲဆိုတာကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဝယ်ယူမယ့် ကုန်ကျစရိတ်ကို တော်တော်လေး လျှော့ချနိုင်မှာပါ'

'ပန်းခင်းက တန်ဖိုးရှိပေမဲ့ ဒီအိမ်ကြီးကတော့ သိပ်ပြီး တန်ဖိုးမရှိလှဘူး..... အများဆုံး ယူရို သောင်းဂဏန်းအနည်းငယ်နဲ့တင် ရနိုင်လောက်တယ်..... ဒါက မျှော်မှန်းထားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ထက် အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ လျော့နည်းသွားတာပဲ'

'ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီအရောင်းအဝယ်က တော်တော်လေး တန်ပါတယ်..... ပိုက်ဆံနည်းနည်း သုံးပြီး ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းကို ရယူနိုင်တာက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်'

'ဒါပေမဲ့ ဟင်နရီလေးက သူ့ရဲ့ အိမ်ကို သီးသန့် ခွဲရောင်းဖို့ ဆန္ဒရှိ၊ မရှိကိုတော့ ငါ မသိသေးဘူး'

ကျိုးထျန်းသည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ဤကိစ္စတွင် အခက်အခဲအချို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဟင်နရီလေးသည် မိမိထင်သကဲ့သို့ ထိုမြို့နယ်မှ ထွက်ခွာရန် အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားပါက

သူသည် ယင်းကို သီးခြားစီ ခွဲရောင်းရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ချေ၊ သို့မဟုတ်ပါက အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို တောင်းဆိုလာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ယင်းကို ရရှိရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပြီးဖြစ်ရာ ဤမြေကွက်ကို မဖြစ်မနေ ဝယ်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

အဖိုးအိုနှင့် ခဏမျှ စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် မိမိထင်မြင်ချက် မမှားကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် အချိန်လည်း လင့်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်နေ့တွင် စောစောထရမည်ဖြစ်သောကြောင့် အဖိုးအိုကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

မုယန်နှင့် ဖုန်းဖြင့် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် သူသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် သက်တော်စောင့်များ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်၌ ကားသုံးစီးသည် ကျေးလက်လမ်းမအတိုင်း တစ်နာရီခန့် မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီးနောက် မြို့နယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ထိုနေ့နံနက်က အစားအသောက် အလွန်အကျွံ မစားခဲ့ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက လမ်း၏ လှုပ်ခါမှုဒဏ်ကြောင့် အော့အန်မိမှာ သေချာလှသည်။

မေဘက်ခ် ကား၏ ထိန်းစနစ်ပင်လျှင် ဤရွှံ့ဗွက်ထူထပ်သော လမ်းမျက်နှာပြင်ဒဏ်ကို ကောင်းစွာ မခံနိုင်ချေ။

တရားဝင် အခမ်းအနားများတွင် ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည့်အတိုင်း သူသည် စမတ်ကျသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကိုလည်း ရင့်ကျက်သော ပုံစံဖြင့် ပြင်ဆင်ထားရာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် နှောင်းပိုင်းအရွယ်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။

သာမန်မြို့ငယ်လေးများတွင် ပြင်ပလူများကို မြင်တွေ့ရခဲသော်လည်း ဤနေရာကမူ ကွဲပြားပေသည်။

လူများသည် သူ၏ကားကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဟင်နရီလေးနှင့် တွေ့ဆုံရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော ဇိမ်ခံကားကြီးကို စီးနင်းနိုင်သူမှာ အလွန်ချမ်းသာရမည်ဖြစ်သည်။

ချမ်းသာသောလူများသည် မြေကွက်ဝယ်ရန် သို့မဟုတ် ပန်းဝယ်ရန်အတွက်သာ လာရောက်လေ့ရှိကြပြီး ဤမြို့ငယ်လေးတွင် ချမ်းသာသောလူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည့် အခြားအရာ မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ကားပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်းမှာပင် ကလေးငယ်အချို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကျူးလစ်ပန်းခင်းများဆီသို့ သွားရာလမ်းကို တက်ကြွစွာ ညွှန်ပြပေးကြသည်။

သို့သော် အလကား မဟုတ်ချေ။

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ၁၀ ယူရိုတန် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်မှသာ ကလေးငယ်များမှာ စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်သွားကြသည်။